1
00:00:16,402 --> 00:00:18,560
Masa semakin suntuk untuk menyelamatkan
2
00:00:18,640 --> 00:00:21,160
ahli pasukan bola sepak
yang hilang di Thailand.
3
00:00:24,080 --> 00:00:26,640
Mereka yang berusia dalam 11 ke 16 tahun,
dijangka telah terkorban…
4
00:00:26,720 --> 00:00:27,720
SEBUAH DOKUMENTARI NETFLIX
5
00:00:27,880 --> 00:00:30,160
…selepas didapati hilang
bersama jurulatih mereka, 24 tahun.
6
00:00:33,640 --> 00:00:36,600
Tak perlu rasa tertekan
dengan temu bual hari ini.
7
00:00:38,560 --> 00:00:40,760
Nasib sedozen pemain bola sepak muda
8
00:00:40,840 --> 00:00:44,240
dan jurulatih mereka di Thailand ini
menarik perhatian orang di seluruh dunia.
9
00:00:46,080 --> 00:00:50,000
Awak tak perlu jawab soalan
yang awak tak nak jawab.
10
00:00:50,160 --> 00:00:51,840
Tiada jawapan yang betul atau salah.
11
00:00:54,400 --> 00:00:58,720
Ini percubaan penyelamatan antarabangsa
terbesar yang pernah dijalankan.
12
00:00:58,800 --> 00:01:01,000
Seluruh dunia menghulurkan bantuan.
13
00:01:08,560 --> 00:01:11,800
Yang paling penting buat kami
ialah kesejahteraan awak.
14
00:01:11,960 --> 00:01:14,440
- Kita boleh berhenti bila-bila masa.
- Okey.
15
00:01:15,000 --> 00:01:18,240
Seluruh dunia
menyaksikan drama ini mengungkai.
16
00:01:18,480 --> 00:01:22,600
Terperangkap di dalam gua yang banjir
di Thailand selama 17 hari.
17
00:01:35,120 --> 00:01:37,280
Mungkin dunia luar tak tahu
18
00:01:38,120 --> 00:01:42,280
perasaan kami semasa di sana.
19
00:01:44,240 --> 00:01:47,800
Mungkin kebenarannya
tak seperti yang orang jangkakan.
20
00:02:03,080 --> 00:02:07,520
CHIANG RAI, THAILAND UTARA
21
00:02:14,280 --> 00:02:16,040
Titan, jangan ke tengah jalan. Hati-hati.
22
00:02:17,000 --> 00:02:20,280
Kami berkumpul pada hari itu
untuk bermain bola sepak.
23
00:02:22,320 --> 00:02:23,320
Hei!
24
00:02:23,560 --> 00:02:24,960
- Anjing itu akan menggigit.
- Ayuh!
25
00:02:26,720 --> 00:02:29,280
Banyaknya anjing!
26
00:02:31,640 --> 00:02:34,840
23 JUN 2018
27
00:02:37,680 --> 00:02:40,560
Saya Eakapol Jantawong. Panggil saya Eak.
28
00:02:40,720 --> 00:02:41,720
JURULATIH EAK
29
00:02:43,960 --> 00:02:46,240
Pertama sekali,
sebagai jurulatih, kita perlu memimpin.
30
00:02:47,280 --> 00:02:49,200
Kedua, kita perlu ada disiplin.
31
00:02:49,720 --> 00:02:50,720
Baru boleh jadi jurulatih.
32
00:02:52,200 --> 00:02:54,880
Kita juga perlu ada keghairahan.
33
00:03:09,280 --> 00:03:12,120
Kebanyakan budak sekolah di sini
34
00:03:12,520 --> 00:03:15,920
sertai geng skuter,
minum arak dan merokok.
35
00:03:18,240 --> 00:03:23,000
Pasukan bola sepak ini ditubuhkan
untuk menjauhkan mereka daripada dadah.
36
00:03:24,480 --> 00:03:29,960
Kebanyakan mereka datang
daripada keluarga yang miskin.
37
00:03:31,480 --> 00:03:33,280
Saya nak jadi
pemain bola sepak profesional
38
00:03:33,360 --> 00:03:34,720
dan sertai pasukan kebangsaan.
39
00:03:38,280 --> 00:03:39,160
Saya suka Man-U.
40
00:03:39,960 --> 00:03:41,280
Manchester United.
41
00:03:42,280 --> 00:03:43,120
Man-U.
42
00:03:45,000 --> 00:03:48,040
Jurulatih Eak pastikan kami gigih.
43
00:03:48,160 --> 00:03:49,120
Kami kuat berlatih.
44
00:03:51,000 --> 00:03:54,280
Saya latih mereka dengan keras
supaya mereka layak ke akademi bola sepak.
45
00:03:54,480 --> 00:03:57,240
Supaya mereka layak terima biasiswa
untuk belajar secara percuma.
46
00:04:06,040 --> 00:04:08,480
Saya berumur 24 tahun ketika itu.
47
00:04:09,760 --> 00:04:12,960
Di luar padang, saya macam abang mereka.
48
00:04:15,600 --> 00:04:21,800
Walaupun kami bukan keluarga,
kami macam adik-beradik.
49
00:04:22,640 --> 00:04:25,080
Pasukan terbaik Utara
melawan pasukan terbaik Selatan!
50
00:04:25,200 --> 00:04:27,560
Skor? 2-0.
51
00:04:28,960 --> 00:04:33,160
Kami merancang untuk ke gua
selepas latihan.
52
00:04:35,960 --> 00:04:40,280
Budak bandar pergi ke pusat beli-belah
pada hujung minggu. Namun, budak kampung
53
00:04:40,480 --> 00:04:44,040
meneroka gunung dan hutan
di sekeliling mereka.
54
00:04:45,440 --> 00:04:49,480
Pengembaraan paling mengujakan
ialah di Gua Tham Luang.
55
00:04:49,880 --> 00:04:51,280
Saya dah banyak kali ke gua itu.
56
00:04:56,160 --> 00:04:59,080
Selepas habis latihan, kami makan.
57
00:04:59,680 --> 00:05:03,920
Saya beli sepuluh cucuk sate khinzir
dan satu kilogram nasi himpit.
58
00:05:07,440 --> 00:05:09,880
Saya tak boleh habiskan,
jadi saya buang nasi himpit.
59
00:05:21,120 --> 00:05:22,120
Selepas habis makan…
60
00:05:23,880 --> 00:05:25,440
…kami berbasikal ke Tham Luang.
61
00:05:45,000 --> 00:05:48,600
Hujan tak turun langsung pada hari itu.
Matahari terik dan cuaca panas.
62
00:05:55,280 --> 00:05:56,560
Ada antara mereka yang teruja
63
00:05:56,840 --> 00:05:59,280
sebab itu kali pertama
mereka masuk ke dalam gua.
64
00:06:01,920 --> 00:06:05,680
Mereka mengayuh basikal
dengan laju dan berlumba!
65
00:06:09,720 --> 00:06:12,680
Macam biasa, saya sentiasa ketinggalan.
66
00:06:15,920 --> 00:06:18,680
Titan ahli pasukan paling muda.
67
00:06:19,520 --> 00:06:21,680
Dia sentiasa diusik
oleh ahli pasukan yang lain.
68
00:06:21,840 --> 00:06:24,040
Saya diusik setiap hari.
69
00:06:24,480 --> 00:06:25,600
Setiap hari.
70
00:06:26,000 --> 00:06:27,840
Kekuatan Titan?
71
00:06:30,040 --> 00:06:32,240
Saya rasa dia tiada kekuatan.
72
00:06:37,600 --> 00:06:42,720
Saya dan Titan sangat rapat.
Kami macam adik-beradik.
73
00:06:46,800 --> 00:06:50,440
Dalam perjalanan, kami melewati
ladang oren di kedua-dua belah jalan.
74
00:07:04,720 --> 00:07:06,480
TAMAN HUTAN KHUN NAM NANG NON
75
00:07:09,200 --> 00:07:10,520
Mari minta izin semangat hutan.
76
00:07:16,360 --> 00:07:18,760
BAHAYA!
GUA DIBANJIRI AIR DARI JULAI - NOVEMBER
77
00:07:18,880 --> 00:07:20,480
DILARANG MASUK!
JANGAN MELEPASI TITIK INI!
78
00:07:22,440 --> 00:07:25,680
Apabila sampai di gua itu, ada papan tanda
yang bertulis, "Dilarang masuk."
79
00:07:27,640 --> 00:07:33,640
Menurut papan tanda, gua dibanjiri air
dari Julai sehingga November.
80
00:07:35,680 --> 00:07:39,280
Kami masuk ke dalam gua itu pada 23 Jun.
81
00:07:39,480 --> 00:07:41,240
Ketika itu, bukan musim hujan lagi.
82
00:07:53,920 --> 00:07:57,000
Kami minta izin daripada
semangat Nang Non untuk memasuki gua.
83
00:07:58,360 --> 00:08:01,640
Nang Non ialah semangat hutan ini.
84
00:08:02,360 --> 00:08:05,880
Kalau kami biadab
atau tak minta izin semangat hutan,
85
00:08:06,000 --> 00:08:09,520
perkara buruk boleh menimpa kami.
86
00:08:14,600 --> 00:08:16,360
Ada sejarah di sebalik semangat Nang Non.
87
00:08:17,600 --> 00:08:19,880
Dulu dia seorang puteri.
88
00:08:22,840 --> 00:08:27,800
Ada seorang pekerja kandang kuda
jatuh cinta akan puteri itu.
89
00:08:29,880 --> 00:08:31,200
Jadi, mereka lari bersama-sama.
90
00:08:34,440 --> 00:08:36,560
Askar mengejar mereka.
91
00:08:40,040 --> 00:08:43,480
Pekerja kandang kuda itu
pergi cari makanan untuk puteri…
92
00:08:47,800 --> 00:08:49,760
tapi dia dibunuh askar-askar itu.
93
00:08:53,840 --> 00:08:56,320
Puteri itu menunggu, tapi dia tak kembali.
94
00:08:56,640 --> 00:08:58,840
Jadi, dia bunuh diri dengan sanggul.
95
00:09:03,280 --> 00:09:06,360
Sebab itu banjaran gunung ini
nampak macam puteri yang sedang tidur.
96
00:09:25,400 --> 00:09:28,320
Budak-budak itu teruja
apabila kami sampai di jalan masuk ke gua.
97
00:09:28,600 --> 00:09:32,120
"Biar betul? Tak sangka sebesar ini!"
98
00:09:39,120 --> 00:09:42,200
Kebanyakan daripada kami tinggalkan
barang kami di sana, beg, kasut, semuanya.
99
00:09:52,720 --> 00:09:54,320
Kami tak bawa makanan atau snek.
100
00:09:54,760 --> 00:09:57,680
Kami bawa lampu suluh setiap seorang
dan masuk ke dalam gua.
101
00:10:02,640 --> 00:10:05,960
Saya suruh Tee ketuai kami
supaya saya boleh jadi orang terakhir.
102
00:10:07,360 --> 00:10:10,240
Tee ialah orang kanan saya.
103
00:10:12,040 --> 00:10:14,920
Saya lebih selesa
dengan Tee di samping saya.
104
00:10:15,480 --> 00:10:21,040
Sebab dia mampu menjaga budak-budak lain.
105
00:10:29,400 --> 00:10:30,640
Saya pernah memasuki gua ini.
106
00:10:32,120 --> 00:10:35,600
Saya yakin saya dapat mengetuai mereka.
107
00:10:49,360 --> 00:10:51,560
Kami cuma nak luangkan
masa sejam di dalam gua itu.
108
00:10:52,520 --> 00:10:54,160
Sebab saya ada kelas tuisyen selepas itu.
109
00:11:14,920 --> 00:11:16,280
Kami banyak bergurau senda.
110
00:11:20,160 --> 00:11:21,440
Kami saling mengusik.
111
00:11:21,560 --> 00:11:24,360
Kami kerap mengusik Tee
sebab dia ada teman wanita.
112
00:11:24,720 --> 00:11:27,640
Dia suka bergambar dan berpegangan tangan
dengan teman wanita dia.
113
00:11:32,520 --> 00:11:35,000
Mereka saling mengusik
sepanjang perjalanan.
114
00:11:36,000 --> 00:11:38,760
Saya gembira melihat mereka begitu.
115
00:11:49,280 --> 00:11:52,400
JALAN MASUK
116
00:11:52,600 --> 00:11:54,880
Apabila kami sampai di simpang tiga,
117
00:11:56,000 --> 00:11:57,760
kami tak boleh ke kanan
sebab kami cuma boleh
118
00:11:57,840 --> 00:11:59,000
berjalan beberapa meter.
119
00:11:59,080 --> 00:11:59,920
SIMPANG TIGA
120
00:12:00,000 --> 00:12:02,040
Jadi, kami perlu ke kiri
untuk teruskan perjalanan.
121
00:12:11,560 --> 00:12:15,000
Saya berasa takut
semasa kami sampai di simpang tiga itu.
122
00:12:17,200 --> 00:12:18,520
Ia macam anak sungai.
123
00:12:19,320 --> 00:12:23,480
Saya takut air akan naik
dan kami tak boleh keluar.
124
00:12:25,080 --> 00:12:29,280
Air sentiasa ada di dalam gua
tanpa mengira musim.
125
00:12:29,400 --> 00:12:30,720
Anak sungai itu tak pernah kering.
126
00:12:33,440 --> 00:12:36,120
Saya beritahu mereka
yang banyak air sedang masuk.
127
00:12:36,760 --> 00:12:38,960
Mungkin kami patut patah balik.
128
00:12:41,080 --> 00:12:43,120
Kami suruh dia patah balik
kalau dia nak patah balik.
129
00:12:43,200 --> 00:12:44,840
"Awak pengecut? Pengecut!"
130
00:12:50,520 --> 00:12:52,160
Saya nak semua orang buat keputusan.
131
00:12:52,240 --> 00:12:54,240
Mereka boleh patah balik kalau mereka nak.
132
00:12:54,320 --> 00:12:56,560
Cantik betul di depan,
tapi kita perlu berjalan jauh.
133
00:12:56,640 --> 00:12:59,960
Kami mengundi untuk tengok
siapa yang nak tinggal atau patah balik.
134
00:13:00,080 --> 00:13:03,000
- Mari pergi sekarang.
- Saya juga nak pergi.
135
00:13:03,520 --> 00:13:06,360
Semua orang cakap, "Ayuh. Mari teruskan."
136
00:13:08,640 --> 00:13:11,760
Jauh di sudut hati, saya nak patah balik.
Saya nak keluar dari gua itu.
137
00:13:14,360 --> 00:13:16,520
- Hati-hati.
- Mari teruskan.
138
00:13:17,240 --> 00:13:19,800
Kami tinggalkan beg dan tanggalkan kasut
139
00:13:20,320 --> 00:13:22,520
sebab kami tak nak barang kami basah.
140
00:13:26,240 --> 00:13:30,200
Kami cuma bawa lampu suluh.
Itu saja. Kemudian, kami teruskan.
141
00:13:34,320 --> 00:13:35,320
Hei, tunggu saya.
142
00:13:38,800 --> 00:13:43,720
Dah dua tahun saya bekerja
di Gua Tham Luang.
143
00:13:44,320 --> 00:13:47,600
Setiap petang, saya akan ke sana untuk
tengok kalau masih ada orang di dalam gua.
144
00:13:47,760 --> 00:13:48,920
RENJER TAMAN
145
00:13:51,880 --> 00:13:55,840
Biasanya, hujan turun pada bulan Julai.
Ketika itu baru bulan Jun!
146
00:13:56,600 --> 00:13:59,280
Entah dari mana datangnya hujan.
147
00:14:01,120 --> 00:14:02,640
Dari depan…
148
00:14:02,720 --> 00:14:03,680
JALAN MASUK
149
00:14:03,840 --> 00:14:09,600
…Gua Tham Luang
adalah sepanjang 10.316 kilometer.
150
00:14:10,880 --> 00:14:12,520
Jadi, apabila musim hujan bermula,
151
00:14:13,000 --> 00:14:16,680
air akan mengalir turun dari gunung
dan membanjiri gua.
152
00:14:18,000 --> 00:14:22,880
Air memasuki gua
melalui lubang dari semua arah.
153
00:14:25,880 --> 00:14:27,720
Saya kira ada 11 buah basikal.
154
00:14:29,080 --> 00:14:32,680
Pada mulanya, saya sangka
mereka semua orang dewasa.
155
00:14:33,600 --> 00:14:35,960
Kalau kita masuk ke dalam gua
tanpa pengetahuan renjer taman,
156
00:14:36,280 --> 00:14:39,320
kita boleh terperangkap sepanjang malam
tanpa ada sesiapa tahu.
157
00:14:47,320 --> 00:14:49,600
Kami masuk semakin jauh ke dalam…
158
00:14:49,680 --> 00:14:50,640
SATU JAM DI DALAM GUA
159
00:14:50,720 --> 00:14:52,120
…sebab gua itu sangat cantik.
160
00:14:54,840 --> 00:14:58,480
Seolah-olah ada aura
yang menarik kami ke dalam.
161
00:15:01,120 --> 00:15:04,320
Saya nak bawa budak-budak itu
alami suasana gua yang indah.
162
00:15:07,080 --> 00:15:12,080
Saya cuma nak tunjukkan
perkara baru kepada mereka.
163
00:15:14,160 --> 00:15:15,720
Gua itu sangat cantik.
164
00:15:17,400 --> 00:15:19,160
Kebuk itu berkilauan.
165
00:15:19,680 --> 00:15:21,680
Kami terpegun berada
di dalam kebuk yang besar itu.
166
00:15:35,000 --> 00:15:38,320
Titan perlu balik sebelum pukul lima
sebab dia ada kelas tuisyen.
167
00:15:38,720 --> 00:15:40,120
Saya cakap, "Mari patah balik.
168
00:15:40,480 --> 00:15:42,520
Kita dah lama di sini.
Kita boleh datang lagi nanti.
169
00:15:42,760 --> 00:15:43,760
Ayuh."
170
00:15:49,720 --> 00:15:51,320
Kami meredah air untuk berpatah balik
171
00:15:51,880 --> 00:15:54,920
sambil bercakap dan berbual macam biasa.
172
00:15:55,680 --> 00:15:58,840
Sampailah ke simpang tiga itu.
173
00:16:00,720 --> 00:16:02,000
Apabila tiba di simpang tiga itu,
174
00:16:02,560 --> 00:16:05,640
saya tanya,
"Hei, ini jalan yang kita datang tadi?"
175
00:16:06,000 --> 00:16:08,400
Saya cakap kami tak sesat
sebab cuma ada satu jalan keluar.
176
00:16:08,520 --> 00:16:11,640
Eak cakap ini jalan yang kami datang tadi.
177
00:16:13,080 --> 00:16:16,840
Air dah membanjiri simpang tiga itu.
178
00:16:17,400 --> 00:16:20,080
Laluan itu dibanjiri sepenuhnya.
Kami tak boleh lalu.
179
00:16:21,280 --> 00:16:24,560
Ketika itu, saya fikir, "Teruklah."
180
00:16:25,480 --> 00:16:27,120
Kami dalam masalah besar.
181
00:16:31,280 --> 00:16:32,440
Semua orang terkejut.
182
00:16:34,160 --> 00:16:36,400
Saya beritahu mereka
yang kami perlu cari jalan keluar.
183
00:16:37,320 --> 00:16:40,080
Saya perlu cari jalan keluar.
184
00:16:41,240 --> 00:16:43,480
Ketika itulah
saya putuskan untuk menyelam.
185
00:16:48,480 --> 00:16:52,880
Saya rasa tak sedap hati.
Adakah Eak akan jumpa jalan keluar?
186
00:17:01,000 --> 00:17:04,920
Saya buka mata,
tapi saya tak nampak apa-apa.
187
00:17:10,040 --> 00:17:12,360
Saya cuba korek dengan tangan saya…
188
00:17:18,520 --> 00:17:20,320
tapi saya tak jumpa jalan keluar.
189
00:17:25,640 --> 00:17:29,240
Kemudian, nafas yang saya tahan
semasa mula-mula menyelam tadi
190
00:17:29,680 --> 00:17:30,680
mula mencapai hadnya.
191
00:17:35,160 --> 00:17:36,840
Saya rasa macam nak pengsan.
192
00:17:39,000 --> 00:17:42,280
Jadi, saya tarik tali itu…
193
00:17:42,480 --> 00:17:43,440
Satu, dua…
194
00:17:43,560 --> 00:17:45,240
…dan mereka mula tarik saya keluar.
195
00:17:45,440 --> 00:17:46,400
Sekali lagi.
196
00:17:47,000 --> 00:17:48,920
Saya sangka saya akan mati.
197
00:17:49,240 --> 00:17:51,280
Saya hampir mati
sebab saya kehabisan udara.
198
00:18:09,280 --> 00:18:10,360
Saya beritahu mereka…
199
00:18:11,800 --> 00:18:13,000
yang tiada jalan keluar.
200
00:18:14,320 --> 00:18:16,920
Kami terdiam apabila Eak cakap begitu.
201
00:18:17,720 --> 00:18:19,080
Kami tak tahu nak buat apa.
202
00:18:27,760 --> 00:18:29,160
Ada sesiapa di dalam?
203
00:18:29,480 --> 00:18:32,040
Pada pukul 5 atau 6 petang,
mereka masih di dalam gua.
204
00:18:34,200 --> 00:18:37,080
Bos saya hantarkan dua orang lagi
untuk tolong saya mencari mereka.
205
00:18:37,160 --> 00:18:40,040
- Kamu di mana?
- Kamu di mana?
206
00:18:45,360 --> 00:18:49,240
Kami berjalan dari kebuk pertama
ke kebuk kedua.
207
00:18:49,720 --> 00:18:52,760
Kami panggil mereka,
tapi tiada orang menyahut.
208
00:18:55,200 --> 00:18:57,360
Air mula membanjiri gua.
209
00:18:59,320 --> 00:19:01,240
Mereka tiada di kebuk ketiga.
210
00:19:02,240 --> 00:19:05,520
Saya terfikir untuk cari mereka
di simpang tiga itu.
211
00:19:06,040 --> 00:19:07,040
Ada sesiapa di sini?
212
00:19:08,800 --> 00:19:11,960
Namun, apabila sampai di sana,
kami cuma jumpa beg dan kasut mereka.
213
00:19:13,120 --> 00:19:16,680
Saya terjumpa telefon
semasa menggeledah beg mereka.
214
00:19:18,880 --> 00:19:20,960
Ketika itu, jantung saya macam nak luruh.
215
00:19:21,800 --> 00:19:23,560
Mereka cuma budak-budak.
216
00:19:32,120 --> 00:19:33,200
Air masuk semakin banyak.
217
00:19:34,000 --> 00:19:36,360
Saya tanya, "Apa kita nak buat sekarang?
218
00:19:37,640 --> 00:19:40,280
Macam mana nak selamatkan mereka?"
219
00:19:40,440 --> 00:19:41,840
Kamu di mana?
220
00:19:42,480 --> 00:19:45,640
Saya cakap,
"Mari pergi. Mari dapatkan bantuan."
221
00:19:58,320 --> 00:20:01,040
Apabila saya nampak
paras air semakin naik,
222
00:20:01,640 --> 00:20:04,880
saya cuba sedaya upaya
supaya mereka tak takut.
223
00:20:05,800 --> 00:20:08,800
Saya cuba berlagak macam biasa.
224
00:20:10,480 --> 00:20:14,320
Saya beritahu mereka
yang mungkin air sedang pasang.
225
00:20:15,720 --> 00:20:18,200
Saya betul-betul percaya
yang paras air akan turun.
226
00:20:19,040 --> 00:20:20,800
Jadi, saya suruh mereka tidur.
227
00:20:21,360 --> 00:20:24,960
Kami boleh periksa paras air esok.
Kami akan pergi apabila air dah surut.
228
00:20:25,360 --> 00:20:27,800
Dua, tiga, ya.
229
00:20:28,040 --> 00:20:31,360
Kami fikir, "Tiada masalah."
Kami fikir positif.
230
00:20:34,880 --> 00:20:37,240
Ketika itu, saya dah terlambat
untuk ke kelas tuisyen.
231
00:20:37,840 --> 00:20:41,000
Saya fikir,
"Bagus! Tak perlu ke kelas tuisyen!"
232
00:20:45,560 --> 00:20:48,400
Tiada sesiapa yang panik.
233
00:20:48,720 --> 00:20:53,560
Bagi mereka, itu cuma tempat tidur baru.
Mereka masih dalam pengembaraan.
234
00:20:58,240 --> 00:21:02,120
Pada malam pertama,
kami cuma risau dimarahi.
235
00:21:02,240 --> 00:21:04,800
Ada antara kami yang tak beritahu
ibu bapa yang kami ke gua itu.
236
00:21:07,920 --> 00:21:10,280
Saya terfikir yang mungkin
ibu bapa saya sedang mencari saya.
237
00:21:11,600 --> 00:21:13,600
Mungkin mereka fikir ke mana saya pergi.
238
00:21:19,320 --> 00:21:23,920
Saya risau setiap kali
Tee keluar dengan kawan-kawan dia.
239
00:21:26,520 --> 00:21:29,680
Puas saya tunggu,
tapi dia tak balik-balik.
240
00:21:31,680 --> 00:21:35,800
Saya sangka mungkin Tee bergaduh.
241
00:21:35,920 --> 00:21:39,040
Kemudian, kawan sekolah dia hubungi saya
dan cakap Tee terperangkap di dalam gua.
242
00:21:39,120 --> 00:21:40,320
IBU TEE
243
00:21:47,680 --> 00:21:52,000
Saya berasa takut
apabila saya dan suami sampai di gua itu.
244
00:21:53,360 --> 00:21:57,200
Apabila saya masuk,
saya nampak ramai orang berkumpul.
245
00:21:57,520 --> 00:21:58,520
Pergi ke tebing.
246
00:21:59,320 --> 00:22:00,320
Biar saya tolong.
247
00:22:00,400 --> 00:22:04,320
Kasut mereka masih ada di jalan masuk.
Tiada sesiapa yang alihkan apa-apa.
248
00:22:04,560 --> 00:22:07,600
Basikal dan beg anak saya ada di situ.
249
00:22:08,320 --> 00:22:09,400
Saya sangat terkejut.
250
00:22:11,480 --> 00:22:16,000
Gua itu nampak sangat suram.
Hati saya luluh apabila melihat gua itu.
251
00:22:16,920 --> 00:22:20,000
Dada saya terasa sempit
dan saya tak tahu nak buat apa.
252
00:22:20,120 --> 00:22:21,400
AYAH TLE
253
00:22:21,480 --> 00:22:23,960
Saya cuma boleh berdoa
supaya anak saya dilindungi.
254
00:22:24,360 --> 00:22:27,320
Saya tak tahu
anak saya masuk ke dalam gua ini.
255
00:22:27,400 --> 00:22:30,040
Pagi tadi, dia cakap
nak ke perlawanan bola sepak.
256
00:22:30,160 --> 00:22:31,200
Itu yang dia cakap.
257
00:22:32,320 --> 00:22:35,800
Saya tak tahu dia akan
masuk ke dalam gua ini.
258
00:22:36,000 --> 00:22:38,680
Ramai orang menyoal saya,
tapi saya cuma boleh menangis.
259
00:22:40,800 --> 00:22:44,720
Saya tak boleh jawab apa-apa ketika itu
sebab saya sangat sedih.
260
00:22:55,480 --> 00:22:57,800
Pada malam pertama,
kami tak matikan lampu suluh.
261
00:22:59,800 --> 00:23:02,520
Suasana sangat gelap
dan semua orang akan takut.
262
00:23:04,960 --> 00:23:06,920
Kami tidur bersebelahan.
263
00:23:08,480 --> 00:23:09,480
Peluk satu sama lain.
264
00:23:11,640 --> 00:23:16,880
Suhu di situ lebih sejuk daripada ais.
Sejuknya sampai ke tulang.
265
00:23:23,880 --> 00:23:26,880
Kami cuma boleh dengar bunyi nafas
266
00:23:27,640 --> 00:23:32,520
dan degupan jantung kami sendiri.
267
00:23:44,920 --> 00:23:48,280
Pada malam pertama,
saya risau kalau kami boleh terselamat
268
00:23:51,000 --> 00:23:53,480
sebab saya bertanggungjawab
ke atas 12 nyawa itu.
269
00:23:54,280 --> 00:23:58,000
Kami tak tahu apa akan berlaku
kepada kami selepas ini.
270
00:24:12,520 --> 00:24:14,560
Kisah pertama kita adalah tentang kejadian
271
00:24:14,920 --> 00:24:17,120
- yang berlaku malam semalam.
- Ya.
272
00:24:17,200 --> 00:24:19,040
Gua itu dibanjiri air
dan mereka terperangkap.
273
00:24:19,120 --> 00:24:22,960
Pihak berkuasa pun
tak dapat mencapai mereka.
274
00:24:23,160 --> 00:24:25,080
BAHAYA! - GUA DIBANJIRI AIR
DARI JULAI - NOVEMBER
275
00:24:25,440 --> 00:24:26,280
Okey, buat kiraan.
276
00:24:26,400 --> 00:24:27,240
- Satu.
- Dua.
277
00:24:27,320 --> 00:24:28,200
- Tiga.
- Empat.
278
00:24:28,320 --> 00:24:29,200
- Lima.
- Enam.
279
00:24:29,280 --> 00:24:31,560
Kami hantar lapan pasukan.
280
00:24:31,960 --> 00:24:33,440
Awak tanya berapa ramai semuanya?
281
00:24:33,520 --> 00:24:35,920
Lima puluh orang. Mereka bawa
peralatan menyelam dan makanan.
282
00:24:36,000 --> 00:24:37,200
GABENOR, CHIANG RAI 2017-2018
283
00:24:41,240 --> 00:24:47,000
Tak ramai orang, termasuklah peneroka gua,
arif dalam selok-belok Gua Tham Luang.
284
00:24:47,080 --> 00:24:48,640
PAKAR GUA THAM LUANG
285
00:24:48,880 --> 00:24:51,280
PETA THAM LUANG
LEGENDA KHUN NAM NANG NON
286
00:24:51,400 --> 00:24:54,400
Saya seorang peneroka gua
yang dah biasa dengan Gua Tham Luang.
287
00:24:56,720 --> 00:24:59,800
Pada hari pertama memasuki gua
untuk mencari budak-budak itu,
288
00:24:59,920 --> 00:25:02,120
simpang tiga itu dibanjiri air.
289
00:25:06,960 --> 00:25:08,840
Peralatan yang digunakan
dalam misi menyelamat
290
00:25:08,920 --> 00:25:11,600
termasuklah pam air kecil,
291
00:25:11,720 --> 00:25:14,960
tali dan apa-apa saja
yang kami jumpa di kawasan itu.
292
00:25:17,680 --> 00:25:22,000
Sekarang, masa untuk pam air
membuka laluan itu.
293
00:25:23,840 --> 00:25:27,560
Kami bergelut melawan air
dengan peralatan terhad
294
00:25:28,240 --> 00:25:32,400
yang tak cukup kuat untuk mengepam air.
295
00:25:44,440 --> 00:25:48,120
Apabila hujan turun, ia tak akan berhenti.
296
00:25:48,760 --> 00:25:53,560
Hujan lebat, jadi gua itu mungkin banjir
dan mereka boleh lemas.
297
00:25:53,680 --> 00:25:54,920
AYAH TEE
298
00:25:55,000 --> 00:25:56,680
Saya rasa mereka takkan ditemui.
299
00:25:57,080 --> 00:25:58,680
Kalau hujan tak turun…
300
00:26:00,120 --> 00:26:03,040
dan paras air menurun,
kita boleh mengepam air keluar.
301
00:26:03,120 --> 00:26:04,440
Itu berita baiknya.
302
00:26:04,520 --> 00:26:06,480
Saya gembira semasa gabenor sampai.
303
00:26:07,120 --> 00:26:09,600
Dia cakap dia akan beritahu kami
kalau ada apa-apa berita.
304
00:26:09,680 --> 00:26:14,280
Dia maklumkan perkembangan
kepada kami setiap satu ke dua jam.
305
00:26:14,480 --> 00:26:19,520
Saya harap mereka selamat
dan hujan tak turun lagi.
306
00:26:22,440 --> 00:26:25,800
Kami bergelut melawan masa
dan alam semula jadi.
307
00:26:26,520 --> 00:26:30,880
Paras air mula naik, awak tahu?
308
00:26:31,240 --> 00:26:36,000
- Semalam paras air tak setinggi ini.
- Air semakin naik.
309
00:26:36,280 --> 00:26:37,920
- Air semakin naik?
- Ya.
310
00:26:41,160 --> 00:26:42,680
Kami perlu cepat sebab kami tahu
311
00:26:42,800 --> 00:26:46,200
lebih banyak air akan melimpah
dari belakang gua.
312
00:26:46,360 --> 00:26:49,960
JALAN MASUK - SIMPANG TIGA - BELAKANG GUA
313
00:26:50,080 --> 00:26:54,200
Kami risau sebab
kalau dua arus itu bertembung,
314
00:26:54,320 --> 00:26:56,600
air akan membanjiri
sehingga ke jalan masuk gua.
315
00:26:58,440 --> 00:27:01,200
Itu yang merisaukan kami.
316
00:27:03,360 --> 00:27:07,320
18 JAM DI DALAM GUA
317
00:27:14,360 --> 00:27:16,360
Air masih belum surut
apabila kami terjaga.
318
00:27:18,600 --> 00:27:21,120
Saya berpaling
dan nampak air di sebelah kami.
319
00:27:22,200 --> 00:27:25,200
Cepat betul.
Seolah-olah air mengejar kami.
320
00:27:26,200 --> 00:27:28,760
Saya perlu cari penyelesaian.
321
00:27:30,720 --> 00:27:33,720
Saya kumpulkan mereka
untuk fikirkan langkah seterusnya.
322
00:27:36,800 --> 00:27:39,320
Saya cakap, "Macam mana kalau
kita cari jalan keluar di belakang?"
323
00:27:45,880 --> 00:27:47,920
Saya suruh mereka matikan lampu suluh.
324
00:27:48,400 --> 00:27:49,880
Berjimat menggunakan lampu suluh.
325
00:27:56,400 --> 00:27:59,480
Saya tak henti-henti cakap
yang kami tak boleh putus asa.
326
00:28:09,080 --> 00:28:12,320
Kami mula merungut.
"Mana pasukan penyelamat?
327
00:28:12,680 --> 00:28:16,040
Kenapa tiada orang cari kita?
Kenapa bantuan belum sampai?"
328
00:28:20,200 --> 00:28:22,040
Tak cukup orang!
329
00:28:24,560 --> 00:28:25,400
Selamat.
330
00:28:25,560 --> 00:28:28,360
Berapa lama sebelum
mereka betul-betul dalam bahaya?
331
00:28:29,280 --> 00:28:34,280
Saya tak tahu berapa lama,
tapi setiap minit berharga.
332
00:28:49,960 --> 00:28:51,360
Perlahan-lahan. Berhati-hati.
333
00:28:51,440 --> 00:28:56,040
Titan, mak tunggu kamu di sini.
334
00:28:56,640 --> 00:29:02,840
Marilah balik, nak!
335
00:29:03,080 --> 00:29:06,120
Saya rasa Titan dapat dengar suara saya.
336
00:29:06,640 --> 00:29:09,440
Saya betul-betul percaya yang
saya boleh bercakap dengan anak saya.
337
00:29:09,520 --> 00:29:11,000
IBU TITAN
338
00:29:11,080 --> 00:29:14,000
Setidaknya, saya nak dia tahu
yang saya sedang tunggu dia.
339
00:29:19,560 --> 00:29:22,840
Biasanya, saya habis kerja
pada pukul 7, 8 atau 9 malam.
340
00:29:24,040 --> 00:29:27,280
Sebab itu dia lebih rapat
dengan Eak berbanding saya.
341
00:29:32,080 --> 00:29:36,200
Saya fikirkan dia yang sedang bersama Eak.
342
00:29:36,600 --> 00:29:39,360
Saya fikir, "Tolonglah, Eak,
awak perlu bawa Titan keluar.
343
00:29:39,440 --> 00:29:42,480
Saya percaya awak boleh bawa dia keluar."
344
00:29:43,520 --> 00:29:45,160
Berikan kekuatan kepada anak-anak kami.
345
00:29:45,240 --> 00:29:46,680
Bertenang.
346
00:29:46,760 --> 00:29:49,240
Pencarian 12 budak dan
jurulatih bola sepak mereka yang hilang.
347
00:29:49,400 --> 00:29:50,760
12 BUDAK, JURULATIH
HILANG DALAM GUA
348
00:29:50,880 --> 00:29:52,680
Keluarga mereka resah menunggu berita.
349
00:29:52,800 --> 00:29:54,640
KELUARGA BERKHEMAH
BERDEKATAN GUA YANG BANJIR
350
00:29:54,720 --> 00:29:56,600
Tiada liputan antarabangsa lagi
ketika itu.
351
00:29:56,880 --> 00:29:58,560
Saya sangka itu cuma berita biasa.
352
00:29:58,640 --> 00:30:00,880
Ketika itu, saya fikir,
"Ada 13 orang yang akan mati."
353
00:30:01,040 --> 00:30:02,520
WARTAWAN ASING, ABC NEWS
354
00:30:02,800 --> 00:30:04,800
Namun, pengarah berita kami
sangat berminat.
355
00:30:04,880 --> 00:30:06,400
"Berita ini akan jadi topik hangat."
356
00:30:10,120 --> 00:30:17,120
Semua agensi penting dah sampai.
Mereka dihantar untuk bantu kami.
357
00:30:19,040 --> 00:30:22,080
Ramai orang berbeza datang.
358
00:30:22,280 --> 00:30:27,680
Doktor, jururawat
dan askar dari seluruh Thailand.
359
00:30:28,480 --> 00:30:32,360
Hati saya tersentuh melihatnya.
360
00:30:34,760 --> 00:30:40,520
Ada unit yang buat peninjauan
di sekitar gua untuk mencari jalan masuk.
361
00:30:41,480 --> 00:30:44,880
Polis sempadan terbang melewati gua
dengan helikopter mereka
362
00:30:44,960 --> 00:30:48,440
sekiranya ada
jalan masuk lain ke dalam gua.
363
00:30:48,680 --> 00:30:50,200
BATALION KHAS KEDUA,
PASUKAN KHAS KELIMA
364
00:30:50,320 --> 00:30:53,120
Pegawai tempatan,
pegawai jabatan hutan dan tentera
365
00:30:53,200 --> 00:30:54,760
akan buat peninjauan di sekitar gua
366
00:30:54,840 --> 00:30:57,840
dan menutup lubang gua
yang boleh dimasuki air.
367
00:30:57,960 --> 00:30:58,840
SEAL TENTERA LAUT
368
00:30:58,960 --> 00:31:03,200
Pasukan SEAL terbang dari Sattahip
dan sampai pada tengah malam.
369
00:31:05,320 --> 00:31:06,360
TENTERA LAUT DIRAJA
370
00:31:06,440 --> 00:31:10,840
Saya komander
pasukan SEAL Tentera Laut ketika itu.
371
00:31:11,760 --> 00:31:14,680
Kami kesuntukan masa,
dengan paras air yang semakin naik.
372
00:31:14,960 --> 00:31:20,600
- Hati-hati.
- Sedikit lagi, satu, dua.
373
00:31:21,360 --> 00:31:23,040
Kami perlu mengepam air keluar
374
00:31:23,120 --> 00:31:25,600
supaya pasukan SEAL kami
boleh mencari mereka secepat mungkin.
375
00:31:25,680 --> 00:31:27,720
BEKAS KOMANDER, NAVY SEAL THAILAND
376
00:31:37,040 --> 00:31:40,960
Pasukan SEAL Tentera Laut Thailand
sangat cekap menyelam.
377
00:31:41,640 --> 00:31:43,720
Pada mulanya,
kami dapat sampai ke simpang tiga itu.
378
00:31:44,800 --> 00:31:49,800
Kemudian, kami cuba menyelam
melepasi simpang tiga itu.
379
00:31:54,040 --> 00:31:57,600
Kami tak dapat teruskan menyelam
apabila paras air naik.
380
00:32:06,480 --> 00:32:09,920
3 HARI DI DALAM GUA
381
00:32:16,520 --> 00:32:19,840
Tee tetapkan penggera
pada pukul 6 pagi setiap hari.
382
00:32:25,880 --> 00:32:28,360
Kami akan lebih tertekan
kalau kami tak tahu masa.
383
00:32:28,680 --> 00:32:34,240
Kami boleh bazirkan
satu hari tanpa rancangan.
384
00:32:41,280 --> 00:32:44,560
Saya beri mereka rutin.
385
00:32:46,120 --> 00:32:52,000
Kami perlu cari jalan keluar
dari pagi sehingga petang.
386
00:32:52,720 --> 00:32:56,240
Jurulatih Eak cakap,
sentiasa ada jalan keluar.
387
00:32:57,040 --> 00:33:00,000
Jadi, kami berusaha
mencari jalan keluar setiap hari.
388
00:33:03,800 --> 00:33:08,520
Saya perlu kekal positif
supaya mereka tak berputus asa.
389
00:33:15,880 --> 00:33:19,160
Kami berjalan sehingga penat
dan hari dah lewat ketika itu.
390
00:33:21,080 --> 00:33:25,720
Saya cuma boleh
fikirkan perut saya yang lapar.
391
00:33:29,640 --> 00:33:31,320
Semua orang mula bercakap tentang makanan.
392
00:33:31,840 --> 00:33:36,880
Kami semakin lapar. Kami terseksa.
393
00:33:37,800 --> 00:33:42,360
Kami nak makan setiap makanan
yang kami boleh fikirkan.
394
00:33:44,160 --> 00:33:45,440
Kami nak pesan KFC.
395
00:33:45,520 --> 00:33:48,680
Kami fikir, "Boleh mereka hantar ke sini?"
396
00:33:49,840 --> 00:33:51,840
Perkara biasa yang kita fikirkan
apabila lapar.
397
00:33:52,840 --> 00:33:57,160
Ada orang bermimpi yang dia sedang
minum susu soya, minuman kesukaan dia.
398
00:33:57,480 --> 00:33:59,760
Dia bermimpi
yang dia sedang menghisap straw.
399
00:34:00,440 --> 00:34:06,040
Namun, apabila dia terjaga,
dia sebenarnya menghisap jari kaki Adul.
400
00:34:10,600 --> 00:34:15,000
Saya nak makanan yang kami makan
di padang bola pada petang itu.
401
00:34:16,720 --> 00:34:20,640
Sayangnya, saya makan sedikit saja.
402
00:34:20,720 --> 00:34:22,640
Kalau saya tahu,
saya akan makan lebih banyak.
403
00:34:30,200 --> 00:34:32,880
Saya bermimpi yang saya
sedang makan bersama keluarga.
404
00:34:36,360 --> 00:34:38,520
Saya harap yang kalau saya terselamat,
405
00:34:39,240 --> 00:34:41,080
saya nak makan masakan ibu saya lagi.
406
00:34:43,680 --> 00:34:45,520
Apabila kami tak cukup duit,
407
00:34:46,040 --> 00:34:48,440
ibu saya akan sediakan
hidangan yang ringkas.
408
00:34:59,040 --> 00:35:02,600
Di rumah, kami selalu makan
rusuk khinzir dan kari kubis.
409
00:35:05,680 --> 00:35:07,720
Saya betul-betul
nak makan masakan ibu saya.
410
00:35:29,960 --> 00:35:33,080
Saya cuma boleh suruh mereka minum air.
411
00:35:34,240 --> 00:35:36,840
Buat apa yang perlu untuk hidup.
412
00:35:40,200 --> 00:35:45,000
Minum air melegakan kami sedikit,
tapi kami masih lapar.
413
00:35:46,800 --> 00:35:51,280
Badan kami mula lesu dan tiada tenaga.
414
00:35:51,640 --> 00:35:55,320
Saya terjatuh apabila cuba bangun.
415
00:35:57,800 --> 00:36:00,800
Saya perlu buat apa-apa saja
untuk melindungi mereka,
416
00:36:01,320 --> 00:36:02,520
untuk pastikan mereka selamat.
417
00:36:05,560 --> 00:36:08,360
Ibu bapa saya meninggal dunia
semasa saya kecil.
418
00:36:11,320 --> 00:36:15,760
Saya dihantar ke kuil untuk menjadi sami
supaya tak susahkan saudara-mara.
419
00:36:17,280 --> 00:36:21,320
Saya dilatih selama lebih sepuluh tahun
sebelum saya tinggalkan kuil.
420
00:36:24,240 --> 00:36:30,040
Dilatih menjadi sami Buddha
membantu menguatkan minda dan badan saya.
421
00:36:31,560 --> 00:36:35,360
Kalau kita tertekan,
badan kita juga akan terjejas.
422
00:36:35,480 --> 00:36:38,680
Namun, kalau minda kita kuat,
badan kita akan pulih dengan sendiri.
423
00:36:39,760 --> 00:36:43,320
Sebelum tidur,
kami akan berdoa meminta perlindungan.
424
00:36:45,120 --> 00:36:50,320
Dia nak kami berdoa kepada Nang Non
supaya diberikan keajaiban.
425
00:36:53,400 --> 00:36:56,560
Berdoa menghilangkan keresahan
dan menenangkan kami.
426
00:36:58,960 --> 00:37:02,960
Dia nak kami kekal tenang
supaya kami tak panik.
427
00:37:03,240 --> 00:37:06,120
Supaya kalau tiada orang selamatkan kami,
kami takkan jadi gila.
428
00:37:06,400 --> 00:37:08,120
Kami perlu kekal tenang.
429
00:37:13,080 --> 00:37:17,480
Kami kawal pernafasan
dan berdoa supaya kami akan selamat.
430
00:37:37,080 --> 00:37:39,160
Hujan turun dengan lebat.
431
00:37:39,360 --> 00:37:43,880
Dulu tempat saya berdiri ini
ialah padang rumput taman negara ini.
432
00:37:43,960 --> 00:37:45,520
MISI MENYELAMAT 13 NYAWA, HARI KEEMPAT
433
00:37:45,600 --> 00:37:51,040
Sekarang, ia berselut.
Setiap bahagian operasi ini adalah sukar.
434
00:37:51,560 --> 00:37:55,160
- Bolehkah mereka hidup di dalam gua?
- Bergantung pada lokasi mereka.
435
00:37:55,320 --> 00:37:57,520
Baiklah. Apa yang awak tahu
tentang gua jenis ini?
436
00:37:57,600 --> 00:37:59,040
PAKAR GUA THAM LUANG
437
00:37:59,120 --> 00:38:01,880
Kalau mereka berada di tempat yang betul
di dalam sistem gua jenis ini,
438
00:38:02,000 --> 00:38:05,240
mereka boleh hidup
selama lima ke enam hari.
439
00:38:05,360 --> 00:38:08,920
Namun, paras air banjir semakin tinggi.
440
00:38:12,200 --> 00:38:15,920
Saya yakin mereka tak apa-apa.
Saya nak mereka keluar dengan selamat.
441
00:38:16,000 --> 00:38:17,280
IBU MARK
442
00:38:17,360 --> 00:38:19,040
Kesemua 13 orang itu.
443
00:38:21,680 --> 00:38:24,560
Orang suruh saya berdoa di mana-mana saja
supaya hujan berhenti turun,
444
00:38:25,440 --> 00:38:30,680
supaya semangat Tham Luang
menghentikan hujan.
445
00:38:31,200 --> 00:38:33,320
Supaya mereka ada peluang untuk keluar.
446
00:38:36,360 --> 00:38:37,960
Mark bertubuh kecil.
447
00:38:39,600 --> 00:38:41,400
Dia takut gelap.
448
00:38:43,200 --> 00:38:45,800
Kami lalui banyak perkara bersama-sama.
449
00:38:46,480 --> 00:38:50,960
Saya berpisah dengan ayah dia
semasa dia berumur setahun.
450
00:38:54,160 --> 00:38:57,760
Saya tertanya-tanya kalau dia
boleh keluar dengan selamat ketika itu.
451
00:39:02,080 --> 00:39:04,720
Saya pengsan sebab terlalu risau.
452
00:39:05,920 --> 00:39:08,680
Saya rasa macam nak gila.
453
00:39:10,000 --> 00:39:11,960
Awak rasa lega sedikit? Ini ammonia.
454
00:39:12,080 --> 00:39:14,760
- Urut dia.
- Dia dah sedar.
455
00:39:16,360 --> 00:39:20,040
4 HARI DI DALAM GUA
456
00:39:29,600 --> 00:39:31,480
Paras air semakin naik, bukannya turun.
457
00:39:32,000 --> 00:39:35,000
Jadi, kami teruskan bergerak
dengan harapan dapat cari jalan keluar.
458
00:39:38,320 --> 00:39:42,040
Kami sampai di tempat paling jauh
yang kami boleh pergi.
459
00:39:44,320 --> 00:39:46,080
Kami tak jumpa jalan keluar.
460
00:39:47,440 --> 00:39:48,640
Kegelapan di mana-mana.
461
00:39:50,920 --> 00:39:51,880
Saya sangat takut.
462
00:39:53,520 --> 00:39:54,920
Saya nak tengok cahaya.
463
00:39:59,080 --> 00:40:01,600
Salah seorang daripada kami berkata,
464
00:40:01,800 --> 00:40:06,240
"Saya tak tahan lagi.
Saya dah letih. Saya nak balik!"
465
00:40:06,480 --> 00:40:11,040
Hei, kita akan selamat. Percayalah.
466
00:40:11,640 --> 00:40:15,600
Kami semakin tertekan dan lapar.
467
00:40:16,640 --> 00:40:18,440
Kami tak boleh tahan lagi.
468
00:40:22,200 --> 00:40:28,760
Semua orang salahkan diri masing-masing.
Kami tak patut masuk ke dalam gua ini.
469
00:40:31,200 --> 00:40:34,320
Eak cakap, "Menangislah kalau rasa
nak menangis. Lepaskan semuanya."
470
00:40:35,400 --> 00:40:38,080
Kami rindukan ibu bapa kami. Kami lapar.
471
00:40:39,200 --> 00:40:44,400
Kami cakap yang
kami sayang satu sama lain.
472
00:40:45,480 --> 00:40:48,120
Kami sangat tertekan.
473
00:40:49,640 --> 00:40:51,440
Saya fikir yang kami takkan terselamat.
474
00:40:54,080 --> 00:40:58,440
Saya sentiasa beritahu mereka yang kami
tak boleh putus asa tak kira apa-apa jua.
475
00:40:59,760 --> 00:41:01,320
Kami perlu saling membantu.
476
00:41:06,240 --> 00:41:09,360
Kami terdiam selama lima minit.
477
00:41:10,240 --> 00:41:12,080
Kami dengar bunyi helikopter.
478
00:41:13,200 --> 00:41:15,640
Saya dengar macam
bunyi helikopter terbang di atas kami.
479
00:41:18,720 --> 00:41:22,960
Saya terdengar satu bunyi yang bising.
480
00:41:23,440 --> 00:41:25,920
Macam seseorang sedang menggerudi.
481
00:41:30,480 --> 00:41:33,920
Semua orang menjerit, "Hei!"
Semua orang mula ada harapan kembali.
482
00:41:34,040 --> 00:41:37,040
Daripada rasa tak terdaya,
tiba-tiba, ada harapan semula.
483
00:41:40,680 --> 00:41:42,280
Ada orang datang selamatkan kami?
484
00:41:42,440 --> 00:41:45,080
Tolong kami!
485
00:41:45,200 --> 00:41:47,920
Saya tak tahu itu bunyi apa.
486
00:41:48,440 --> 00:41:49,720
Ada orang di sana?
487
00:41:52,280 --> 00:41:54,120
Tiba-tiba, kami terdengar bunyi air.
488
00:41:54,320 --> 00:41:59,320
Macam bunyi air melimpah masuk.
Saya cuba tengok apa yang berlaku.
489
00:41:59,400 --> 00:42:01,360
Saya nampak bayang-bayang gelap
menuju ke arah kami.
490
00:42:01,880 --> 00:42:03,040
Macam ombak pasang surut!
491
00:42:07,000 --> 00:42:08,520
Ia macam banjir kilat.
492
00:42:10,480 --> 00:42:13,760
Kemudian, saya suruh semua orang
berlari ke tempat tinggi.
493
00:42:18,800 --> 00:42:22,200
Semua orang mula berlari
dan menolak satu sama lain.
494
00:42:32,280 --> 00:42:36,640
Eak hampir dihanyutkan air.
Dia boleh mati kalau dia tak melompat.
495
00:42:41,880 --> 00:42:42,800
Bunyinya sangat bising.
496
00:42:43,840 --> 00:42:44,920
Kemudian, suasana sepi.
497
00:42:47,520 --> 00:42:48,760
Air tak bergerak.
498
00:42:51,760 --> 00:42:54,080
JALAN MASUK, KEBUK 2, KEBUK 3
SIMPANG TIGA
499
00:42:54,200 --> 00:42:57,080
Kami berada
di titik tertinggi di dalam gua.
500
00:42:57,160 --> 00:42:59,760
KEBUK 9 LOKASI MANGSA
501
00:42:59,920 --> 00:43:05,480
Tiada jalan keluar.
Jalan masuk dibanjiri air sepenuhnya.
502
00:43:14,200 --> 00:43:17,320
Air mencurah-curah masuk
dan membanjiri gua.
503
00:43:18,000 --> 00:43:23,560
Saya boleh dengar bunyi air
menghentam dinding gua.
504
00:43:26,840 --> 00:43:28,600
Air seolah-olah mengejar kami.
505
00:43:31,280 --> 00:43:34,000
Kami terkejut.
Kami tak pernah tengok air begitu.
506
00:43:35,440 --> 00:43:37,560
Apabila paras air naik, kami berundur.
507
00:43:40,160 --> 00:43:44,960
Kami perlu mulakan semula
di jalan masuk ke gua.
508
00:43:48,000 --> 00:43:50,320
Kami semua berasa tertekan ketika itu.
509
00:43:56,680 --> 00:43:58,360
Kami dikepung air dari kedua-dua arah.
510
00:44:00,480 --> 00:44:03,360
Sekarang, kami tiada pilihan.
511
00:44:03,760 --> 00:44:06,680
Kami terperangkap.
Kami tak boleh ke mana-mana lagi.
512
00:44:10,280 --> 00:44:12,400
Kami harap air akan berhenti di situ.
513
00:44:12,640 --> 00:44:14,360
Kami tak nak paras air naik lagi.
514
00:44:20,120 --> 00:44:25,960
Saya mula bayangkan
yang kami akan mati lemas.
515
00:44:28,600 --> 00:44:31,040
Saya rasa itulah cara kami akan mati.
516
00:44:40,480 --> 00:44:44,760
Saya sangat risau sebab ibu saya
pernah kehilangan seorang anak.
517
00:44:45,200 --> 00:44:47,200
Saya tak nak dia bersedih lagi.
518
00:44:50,640 --> 00:44:53,720
Tle budak yang sensitif.
519
00:44:56,080 --> 00:44:59,680
Dia suka dimanjakan ibu bapanya
sebab dia anak tunggal.
520
00:45:01,080 --> 00:45:02,760
Saya perlu peluk dia
supaya dia dapat tidur.
521
00:45:02,840 --> 00:45:04,200
IBU TLE
522
00:45:04,280 --> 00:45:06,760
Kami bertiga sentiasa tidur sekatil.
523
00:45:07,920 --> 00:45:12,040
Saya salahkan takdir saya.
524
00:45:12,840 --> 00:45:15,000
Saya fikir ini mungkin balasan kepada saya
525
00:45:15,080 --> 00:45:17,040
sebab saya tak besarkan anak pertama saya.
526
00:45:18,280 --> 00:45:21,840
Saya rasa saya tak mampu teruskan hidup
kalau saya kehilangan Tle juga.
527
00:45:34,360 --> 00:45:36,680
Saya salahkan diri sendiri.
528
00:45:36,960 --> 00:45:39,920
Saya yang bawa mereka ke sana.
Saya yang bertanggungjawab.
529
00:45:41,760 --> 00:45:44,080
Saya tak nak sesiapa merana.
530
00:45:45,600 --> 00:45:50,720
Kehilangan orang tersayang
sangat memedihkan.
531
00:45:52,400 --> 00:45:55,640
Adik saya meninggal dunia
semasa saya enam tahun.
532
00:45:56,400 --> 00:46:00,960
Ibu saya tak boleh terima hakikat.
Jadi, dia juga meninggal dunia.
533
00:46:02,440 --> 00:46:07,040
Tidak lama kemudian, ayah saya
mula jatuh sakit dan meninggal dunia.
534
00:46:11,280 --> 00:46:13,840
Kalau ada orang mati…
535
00:46:15,320 --> 00:46:18,360
saya tak tahu macam mana…
536
00:46:20,080 --> 00:46:22,800
nak menghadapi keluarga mereka.
537
00:46:23,360 --> 00:46:27,320
Saya tak tahu
macam mana nak beritahu mereka
538
00:46:28,120 --> 00:46:32,160
yang anak mereka mati
sebab saya bawa mereka ke gua itu.
539
00:46:55,800 --> 00:46:59,680
5 HARI DI DALAM GUA
540
00:47:03,720 --> 00:47:05,480
Kami terperangkap.
541
00:47:05,680 --> 00:47:10,320
Kami cuma boleh memanjat ke atas
dan mengorek jalan keluar.
542
00:47:17,680 --> 00:47:20,320
Saya tak tahu betapa tebalnya dinding gua.
543
00:47:23,440 --> 00:47:25,760
Saya sangka kami boleh keluar
kalau kami semua mengorek.
544
00:47:28,720 --> 00:47:32,320
Kami mengorek secara bergilir-gilir.
545
00:47:33,320 --> 00:47:35,560
Kalau mereka tak buat apa-apa,
546
00:47:35,680 --> 00:47:40,760
mereka akan fikir bukan-bukan.
547
00:47:41,360 --> 00:47:44,080
Kemudian, kami semua akan bergaduh.
548
00:47:49,920 --> 00:47:51,080
Kami bekerja bersama-sama.
549
00:47:51,720 --> 00:47:55,680
Kami bekerja dalam pasukan,
macam bermain bola sepak.
550
00:47:56,240 --> 00:47:58,480
Kita tak boleh
main bola sepak seorang diri, bukan?
551
00:47:58,680 --> 00:48:00,680
Kita semua perlu bermain bersama-sama.
552
00:48:03,760 --> 00:48:06,600
Kami satu pasukan.
Kami akan menang atau kalah bersama-sama.
553
00:48:14,200 --> 00:48:17,200
Mereka tanya saya
berapa jauh lagi mereka perlu mengorek?
554
00:48:18,440 --> 00:48:22,600
- Saya cakap dalam lima meter.
- Semua orang percaya. Kami semua.
555
00:48:24,400 --> 00:48:28,440
Saya bayangkan
kami akan jumpa ladang oren itu.
556
00:48:57,440 --> 00:49:03,280
Selepas mengorek,
kami akan makan oren di ladang itu.
557
00:49:03,400 --> 00:49:06,640
Adakah kami akan dimarahi?
Adakah peladang itu akan halau kami?
558
00:49:07,200 --> 00:49:10,680
Kami merancang dengan teliti.
559
00:49:14,240 --> 00:49:16,280
Selepas kami keluar
dan jumpa ladang oren itu,
560
00:49:16,360 --> 00:49:19,080
ada sebuah kedai kecil.
561
00:49:19,480 --> 00:49:22,400
Kami akan beli makanan di kedai itu.
562
00:49:22,680 --> 00:49:24,640
Kemudian, ambil basikal kami
di jalan masuk ke gua.
563
00:49:25,040 --> 00:49:27,080
Kemudian,
berbasikal ke rumah bersama-sama.
564
00:49:42,400 --> 00:49:45,280
Kami terus mengorek tanpa henti.
565
00:49:48,440 --> 00:49:52,920
Ada orang berharap
asteroid akan jatuh dan menghentam gua.
566
00:49:54,400 --> 00:49:58,080
Selepas gua runtuh, kami boleh keluar.
567
00:49:59,920 --> 00:50:05,320
Saya gembira apabila mereka
mula berjenaka. Ia membantu sedikit.
568
00:50:07,000 --> 00:50:10,760
Ada orang bertanya, "Apa kamu nak buat
kalau ada gadis tak berpakaian di sini?"
569
00:50:12,680 --> 00:50:14,840
Adul cakap, "Saya penat.
570
00:50:15,560 --> 00:50:18,160
Saya akan suruh dia mengorek!"
571
00:50:19,720 --> 00:50:22,080
Semua orang ketawa terbahak-bahak.
572
00:50:22,200 --> 00:50:24,920
Kami sangka dia akan cakap perkara lain.
573
00:50:25,080 --> 00:50:30,840
Kami banyak berjenaka.
Namun, suasana masih tegang, bukan ceria.
574
00:50:39,960 --> 00:50:43,720
Itu harapan terakhir kami.
Itu satu-satunya jalan keluar kami.
575
00:50:52,320 --> 00:50:54,280
Semakin ramai orang berminat
576
00:50:54,400 --> 00:50:56,400
dengan insiden ini hari demi hari.
577
00:50:56,960 --> 00:51:00,040
Kawasan gua itu berubah menjadi
kampung kecil di tengah-tengah hutan
578
00:51:00,120 --> 00:51:02,320
dan ada ratusan orang berkumpul.
579
00:51:02,560 --> 00:51:07,280
Ia menjadi fenomena global yang besar.
580
00:51:07,440 --> 00:51:11,222
Nasib sedozen pemain bola sepak muda
dan jurulatih mereka…
581
00:51:11,347 --> 00:51:13,240
…menarik perhatian seluruh dunia.
582
00:51:13,480 --> 00:51:18,317
Dua belas pemain bola sepak
dan jurulatih mereka hilang.
583
00:51:18,560 --> 00:51:22,120
Ada sesiapa cakap
berapa lama mereka boleh hidup?
584
00:51:22,200 --> 00:51:23,400
Mereka tak tahu.
585
00:51:23,680 --> 00:51:25,400
Penyelamat bertungkus lumus
586
00:51:25,520 --> 00:51:28,567
mengepam ribuan gelen air
keluar dari gua itu…
587
00:51:28,742 --> 00:51:31,600
…supaya mereka boleh masuk
dan selamatkan mangsa.
588
00:51:31,720 --> 00:51:35,320
Saya masih ingat suasana di sana.
Kebanyakan orang rasa mereka dah mati.
589
00:51:35,560 --> 00:51:38,960
Ramai orang fikir begitu.
Tak mungkin mereka masih hidup.
590
00:51:40,560 --> 00:51:43,680
Pada awal operasi,
mereka cuba mengepam air keluar dari gua.
591
00:51:44,000 --> 00:51:45,600
Kemudian, pasukan SEAL masuk.
592
00:51:45,720 --> 00:51:49,440
Namun, mereka tak boleh masuk
sebab arus terlalu deras.
593
00:51:50,160 --> 00:51:52,960
Ketika itulah
mereka meminta bantuan antarabangsa.
594
00:51:53,120 --> 00:51:54,720
Semalam, kami kata setiap minit berharga.
595
00:51:54,800 --> 00:51:58,920
Hari ini, setiap setengah minit, sepuluh
saat berharga demi keselamatan mereka.
596
00:51:59,200 --> 00:52:02,520
Kami tak mampu melawan air.
597
00:52:03,120 --> 00:52:07,760
Hari ini, ada pakar membantu.
598
00:52:08,240 --> 00:52:14,600
Mereka pakar selaman gua
dari seluruh dunia.
599
00:52:15,800 --> 00:52:19,520
Ada banyak kumpulan
yang bekerja dalam operasi ini.
600
00:52:20,560 --> 00:52:24,120
Kesemuanya berjumlah 8,000 orang.
601
00:52:24,920 --> 00:52:29,040
Penyelam dari Amerika,
Australia dan China.
602
00:52:33,040 --> 00:52:36,120
Kami tubuhkan
pasukan penyelam gua sukarela.
603
00:52:36,240 --> 00:52:37,080
Kami…
604
00:52:37,160 --> 00:52:38,720
PENYELAM GUA
605
00:52:38,800 --> 00:52:40,640
…sekumpulan penyelam berbeza
dari seluruh dunia.
606
00:52:42,760 --> 00:52:44,600
Dari awal lagi, saya dah cakap,
607
00:52:44,720 --> 00:52:47,200
"Kalau ada apa-apa
yang kami boleh tolong dari Australia
608
00:52:47,320 --> 00:52:50,920
dengan tenaga manusia
atau nasihat melalui telefon,
609
00:52:51,640 --> 00:52:54,400
beritahu kami
dan saya boleh tolong aturkannya."
610
00:52:56,920 --> 00:53:01,240
Rick Stanton dan John Volanthen
ialah dua orang penyelam gua terkemuka
611
00:53:01,520 --> 00:53:03,920
pada tahap elit dalam sukan ini.
612
00:53:04,920 --> 00:53:09,240
Perbincangan saya dengan Rick bermula
beberapa hari sebelum kami bertolak
613
00:53:09,360 --> 00:53:11,120
pergi ke Thailand.
614
00:53:11,680 --> 00:53:16,280
Menurut Rick dan John,
gua itu dibanjiri air sepenuhnya.
615
00:53:16,400 --> 00:53:19,560
Gua itu tak dapat dimasuki penyelam.
616
00:53:26,120 --> 00:53:30,600
Pasukan SEAL Thailand, Ben Reymenants
dan salah seorang rakan penyelam Ben
617
00:53:30,680 --> 00:53:34,600
sudah mengikat tali
pada awal misi menyelamat.
618
00:53:37,320 --> 00:53:41,040
Namun, Ben dan beberapa
pihak lain beritahu saya
619
00:53:41,120 --> 00:53:43,400
yang keadaan di dalam gua sudah parah.
620
00:53:46,080 --> 00:53:47,080
Jangan salah faham.
621
00:53:47,200 --> 00:53:50,040
Dalam situasi normal,
saya takkan masuk ke dalam gua itu.
622
00:53:50,160 --> 00:53:51,120
PENYELAM GUA
623
00:53:53,760 --> 00:53:58,560
Arus deras dan penglihatan sifar.
Saya tak rasa mereka masih hidup.
624
00:54:02,520 --> 00:54:06,160
Gua itu gelap dan berliku-liku.
Jadi, kami ikat tali panduan.
625
00:54:07,120 --> 00:54:12,560
Kumpulan pertama akan masuk
dan ikat tali sambil mereka menyelam.
626
00:54:14,280 --> 00:54:16,040
Apabila sampai di hujung tali,
mereka kembali.
627
00:54:17,160 --> 00:54:22,040
Kumpulan seterusnya akan mengikat tali
dari situ dan teruskan menyelam.
628
00:54:23,960 --> 00:54:25,200
Kami bekerja tanpa henti.
629
00:54:25,320 --> 00:54:29,520
Penyelam British mengikat tali.
Kemudian, SEAL, kami dan seterusnya.
630
00:54:30,000 --> 00:54:31,480
Kami bergilir-gilir tanpa henti.
631
00:54:33,920 --> 00:54:36,920
Kami perlu teruskan.
Kami perlu mencari kanak-kanak itu.
632
00:54:37,240 --> 00:54:41,520
Kami perlu keluarkan mereka dari gua itu.
633
00:54:52,640 --> 00:54:56,480
Hari kelima, keenam dan ketujuh sama saja.
634
00:55:05,640 --> 00:55:08,760
Suasana gelap
dan bateri lampu suluh kami sudah habis.
635
00:55:10,800 --> 00:55:13,480
Kami mula rasa tertekan.
636
00:55:13,640 --> 00:55:15,760
Tanpa lampu, kami tak boleh
buat atau nampak apa-apa.
637
00:55:17,880 --> 00:55:24,360
Itu cara kami bertahan hidup.
Mengorek, duduk dan minum air. Itu saja.
638
00:55:28,520 --> 00:55:31,480
Kalau kami tak buat apa-apa,
kami macam tunggu mati saja.
639
00:55:31,840 --> 00:55:35,480
Dengan mengorek,
kami ada peluang untuk selamat.
640
00:55:40,040 --> 00:55:43,640
Sambil kami mengorek,
semua orang dengan bunyi sesuatu.
641
00:55:44,800 --> 00:55:47,280
Ada bunyi kanak-kanak bermain.
642
00:55:50,320 --> 00:55:55,720
Saya dengar bunyi ayam berkokok
dan ada orang dengar bunyi anjing.
643
00:55:57,720 --> 00:56:00,120
Kami tak tahu
dari mana datangnya bunyi itu.
644
00:56:00,480 --> 00:56:01,880
Kami cuma dengar bunyi itu.
645
00:56:02,040 --> 00:56:04,480
Kami semua macam tak tentu arah.
646
00:56:05,040 --> 00:56:09,000
Awak okey? Ayuh. Hei.
647
00:56:09,560 --> 00:56:13,560
Kami tenangkan satu sama lain.
Kalau ada sesiapa bersedih,
648
00:56:13,680 --> 00:56:16,080
budak yang lebih tua
akan tenangkan budak yang lebih muda.
649
00:56:21,920 --> 00:56:27,160
Saya tak henti-henti pujuk mereka
yang ada orang akan selamatkan kami.
650
00:56:27,800 --> 00:56:30,360
Yang kami akan selamat
dan takkan mati di situ.
651
00:56:31,960 --> 00:56:35,400
Tee selalu tenangkan saya.
Dia beri saya harapan.
652
00:56:36,760 --> 00:56:38,520
Saya perlu pastikan
mereka semua terselamat.
653
00:56:38,960 --> 00:56:42,360
Kami yang bawa mereka ke gua itu.
Kami perlu bawa mereka keluar hidup-hidup.
654
00:56:52,840 --> 00:56:55,880
Saya rindukan ibu saya
dan semua ahli keluarga saya.
655
00:56:58,840 --> 00:57:02,680
Ada beberapa orang
tidur di atas lengan saya.
656
00:57:08,880 --> 00:57:10,800
Apabila kami tidur sambil berpelukan…
657
00:57:11,720 --> 00:57:14,600
saya rasa macam peluk ahli keluarga saya.
Saya rasa tenang.
658
00:57:33,240 --> 00:57:37,640
Saya langsung tak boleh tidur.
Saya tanya suami saya.
659
00:57:38,480 --> 00:57:42,880
Apa kita nak buat kalau dia mati?
660
00:57:43,880 --> 00:57:47,120
Saya tak makan apa-apa selama lima hari.
661
00:57:49,200 --> 00:57:53,920
Saya cuma risaukan anak saya.
Apa agaknya yang dia buat sekarang?
662
00:57:54,360 --> 00:57:57,480
- Apa perasaan awak beberapa hari ini?
- Tertekan.
663
00:57:57,920 --> 00:57:59,400
Awak nak cakap apa-apa?
664
00:58:00,360 --> 00:58:02,080
Saya nak jumpa anak saya.
665
00:58:04,120 --> 00:58:07,000
Saya tak nak tidur.
666
00:58:07,560 --> 00:58:10,920
Orang suruh saya tidur.
Mereka beri saya ubat tidur.
667
00:58:11,000 --> 00:58:13,400
Namun, saya tak makan. Saya tak nak tidur.
668
00:58:13,480 --> 00:58:16,000
Saya takut saya terlepas anak saya
apabila dia keluar nanti.
669
00:58:16,480 --> 00:58:21,480
- Awak masih berharap?
- Saya separuh berharap…
670
00:58:24,760 --> 00:58:28,680
Saya sangat kecewa
apabila orang tanya saya,
671
00:58:29,680 --> 00:58:33,920
"Kalau anak awak mati,
awak ada duit untuk majlis pengebumian?"
672
00:58:34,800 --> 00:58:35,800
Hati saya remuk.
673
00:58:36,040 --> 00:58:41,880
Saya berdoa supaya mereka ditemui,
hidup atau mati.
674
00:58:42,120 --> 00:58:44,560
Setidaknya, saya nak tengok mayat mereka.
675
00:58:58,080 --> 00:58:59,160
Setakat ini,
676
00:58:59,240 --> 00:59:04,520
kaedah sains tak membuahkan hasil.
Penduduk setempat mula risau.
677
00:59:05,560 --> 00:59:10,480
Hari ini, mereka menjemput
Phra Khuva Boonchum,
678
00:59:10,560 --> 00:59:14,360
sami yang sangat dihormati
di Wilayah Chiang Rai.
679
00:59:14,480 --> 00:59:17,800
Dia akan menjalankan upacara meminta maaf
dan "pelepasan" untuk semangat…
680
00:59:17,920 --> 00:59:20,080
Upacara untuk membuka jalan di dalam gua.
681
00:59:22,040 --> 00:59:26,480
Phra Khuva Boonchum datang untuk bebaskan
semangat dan menunjukkan rasa simpati.
682
00:59:27,840 --> 00:59:32,080
Menurut legenda, Yang Mulia Sami Boonchum
683
00:59:32,160 --> 00:59:34,120
ialah teman sejiwa Nang Non
pada hayat lalu.
684
00:59:35,440 --> 00:59:39,400
Hujan tak berhenti turun
sebelum Sami Boonchum sampai.
685
00:59:39,560 --> 00:59:44,160
Apabila dia sampai saja,
hujan terus berhenti.
686
00:59:46,960 --> 00:59:50,960
Khuva bermeditasi dan berkata
687
00:59:51,040 --> 00:59:56,160
budak-budak itu
masih bersama-sama dan hidup.
688
00:59:56,840 --> 01:00:00,920
Saya berhenti menangis selepas Khuva tiba
sebab saya percaya anak saya selamat.
689
01:00:01,240 --> 01:00:04,520
Saya percaya dia selamat
dan saya berasa lega.
690
01:00:07,360 --> 01:00:08,440
Belok ke kanan.
691
01:00:14,520 --> 01:00:20,720
Saya doakan keselamatan
buat kanak-kanak yang hilang minggu lalu.
692
01:00:21,280 --> 01:00:24,240
Seluruh dunia berdoa untuk mereka.
693
01:00:24,400 --> 01:00:28,760
Mari doakan keselamatan
buat kanak-kanak yang hilang minggu lalu.
694
01:00:29,200 --> 01:00:32,040
Itu kuasa karma yang besar.
695
01:00:32,120 --> 01:00:34,160
Bukan saja dari Thailand,
tapi dari seluruh dunia.
696
01:00:51,040 --> 01:00:54,840
9 HARI DI DALAM GUA
697
01:01:01,560 --> 01:01:07,320
Pada hari kesembilan,
semua orang tak bertenaga.
698
01:01:12,720 --> 01:01:15,600
Kami macam tinggal nyawa-nyawa ikan.
699
01:01:18,960 --> 01:01:21,880
Eak paling banyak mengorek.
700
01:01:23,000 --> 01:01:24,520
Dia nak kami keluar dari gua itu.
701
01:01:26,720 --> 01:01:29,200
Eak mengorek sehingga tangan dia berdarah.
702
01:01:35,400 --> 01:01:38,600
Saya jadi tak keruan.
703
01:01:39,520 --> 01:01:43,440
Saya menangis secara senyap
sambil mengorek.
704
01:01:49,080 --> 01:01:51,480
Kalau mereka nampak saya menangis,
mereka akan lemah semangat.
705
01:01:59,080 --> 01:02:02,760
Saya takut orang lupakan kami.
706
01:02:03,080 --> 01:02:07,800
"Mungkin 13 orang budak itu
takkan selamat.
707
01:02:07,960 --> 01:02:09,760
Lupakan saja mereka."
708
01:02:13,720 --> 01:02:17,000
Kawan-kawan saya mula lemah semangat.
709
01:02:18,320 --> 01:02:23,240
Kami berpelukan dan sedia untuk putus asa.
Kami tak peduli kalau kami mati.
710
01:02:44,400 --> 01:02:50,960
Ada orang cakap kami boleh
makan orang yang mati dulu.
711
01:02:51,840 --> 01:02:58,840
Sesiapa yang mati boleh dijadikan makanan.
Supaya kawan-kawan mereka boleh hidup.
712
01:03:05,440 --> 01:03:07,880
Pada malam itu, sambil kami baring
untuk tidur, kami mula cakap,
713
01:03:09,160 --> 01:03:12,440
"Kalau kita tak jumpa jalan keluar esok…
714
01:03:13,600 --> 01:03:14,760
matilah kita."
715
01:03:25,600 --> 01:03:29,480
10 HARI DI DALAM GUA
716
01:03:38,560 --> 01:03:40,320
Badan saya tak boleh tahan lagi.
717
01:03:42,240 --> 01:03:46,320
Saya cuma mampu mengerekot di lantai gua.
718
01:03:51,840 --> 01:03:53,640
Otak kami tak mampu berfungsi.
719
01:03:59,880 --> 01:04:01,320
Semua orang cakap…
720
01:04:03,040 --> 01:04:04,640
"Saya rasa ini hari terakhir kita."
721
01:04:06,400 --> 01:04:08,560
Kami takut kami akan mati.
722
01:04:12,480 --> 01:04:16,040
Bateri lampu suluh hampir habis.
723
01:04:17,920 --> 01:04:20,760
Eak suruh kami matikan lampu suluh.
724
01:04:20,840 --> 01:04:22,440
Biar kami ditemani kegelapan.
725
01:04:38,680 --> 01:04:40,360
Tiba-tiba, saya terdengar satu bunyi.
726
01:04:45,680 --> 01:04:49,120
Bunyinya macam buih.
727
01:04:58,560 --> 01:05:01,640
Kemudian, saya terdengar lagi bunyi itu.
Ada orang cakap, "Helo?"
728
01:05:01,760 --> 01:05:02,720
Helo?
729
01:05:04,640 --> 01:05:06,720
Tiba-tiba, saya kembali bertenaga.
730
01:05:11,280 --> 01:05:14,560
Rasa lapar dan penat terus hilang.
731
01:05:16,920 --> 01:05:18,280
Kami terpegun.
732
01:05:18,760 --> 01:05:21,840
Kami cakap,
"Cepat turun, sebelum mereka pergi."
733
01:05:43,880 --> 01:05:46,680
Saya berada di depan sekali.
Saya hampir terjatuh ke dalam air.
734
01:05:49,640 --> 01:05:52,320
Saya menangis.
735
01:05:54,280 --> 01:05:56,360
- Terima kasih.
- Helo. Terima kasih.
736
01:05:56,480 --> 01:05:58,160
Kamu ada berapa orang?
737
01:05:58,280 --> 01:06:00,040
- Tiga belas.
- Tiga belas?
738
01:06:00,160 --> 01:06:01,720
- Ya, tiga belas.
- Bagus.
739
01:06:01,800 --> 01:06:06,640
- Ya.
- Minta makanan daripada mereka.
740
01:06:09,520 --> 01:06:12,880
Kami sangat gembira
ada orang datang selamatkan kami.
741
01:06:14,320 --> 01:06:16,800
Saya tak tahu macam mana nak cakap.
Kami sangat gembira.
742
01:06:17,760 --> 01:06:19,440
Akhirnya,
ada orang datang selamatkan kami.
743
01:06:19,840 --> 01:06:24,080
Dah sepuluh hari kamu di sini.
Kamu sangat tabah.
744
01:06:24,240 --> 01:06:26,360
- Tabah.
- Sangat tabah.
745
01:06:27,240 --> 01:06:30,760
- Siapa tahu bahasa Inggeris? Cakaplah!
- Kami lapar!
746
01:06:31,120 --> 01:06:34,920
- Ya, saya tahu. Kami akan datang.
- Dia tahu. Dia akan datang semula.
747
01:06:35,160 --> 01:06:38,720
- Okey? Kami akan datang semula.
- Mereka nak ambil gambar.
748
01:06:42,400 --> 01:06:46,760
- Cakap yang kita lapar.
- Saya dah cakap dua kali. Mereka tahu.
749
01:06:47,000 --> 01:06:49,200
Dia bawa bar coklat.
750
01:06:49,360 --> 01:06:52,120
"Patutkah kita minta bar coklat itu?"
751
01:06:53,520 --> 01:06:58,440
Tiada sesiapa berani minta. Kelakar betul.
752
01:06:59,000 --> 01:07:02,840
- Saya sangat gembira.
- Kami juga gembira.
753
01:07:02,960 --> 01:07:04,680
Ya. Terima kasih banyak-banyak.
754
01:07:06,080 --> 01:07:08,640
Saya sangat bangga dengan mereka.
755
01:07:08,760 --> 01:07:13,840
Kalaulah mereka tak tabah atau kuat,
756
01:07:14,280 --> 01:07:19,000
saya rasa mereka takkan dapat bertahan
sehingga bantuan sampai.
757
01:07:25,320 --> 01:07:27,800
Mereka cakap kita patut tunggu di sini.
758
01:07:27,920 --> 01:07:30,760
Penyelam itu suruh kami tunggu.
759
01:07:31,600 --> 01:07:34,280
Sekumpulan penyelam Thailand akan datang.
760
01:07:42,120 --> 01:07:44,520
Saya sangat keliru.
761
01:07:45,560 --> 01:07:47,800
Saya sangka orang asing itu
akan bawa kami keluar.
762
01:07:47,880 --> 01:07:49,520
Saya tak tahu ke mana mereka pergi.
763
01:08:08,920 --> 01:08:10,640
Kami dengar sorakan pada pukul 10 malam.
764
01:08:10,880 --> 01:08:13,240
Kami terus turun
untuk tengok apa yang berlaku.
765
01:08:16,480 --> 01:08:19,000
Kami sangat gembira.
766
01:08:23,440 --> 01:08:25,200
Kami melompat dan memeluk satu sama lain.
767
01:08:26,760 --> 01:08:28,040
Dia akan balik.
768
01:08:28,160 --> 01:08:32,560
Kami gembira semula.
Seolah-olah syurga telah terbuka.
769
01:08:40,720 --> 01:08:44,920
Saya sangat lega
sebab anak saya akan kembali.
770
01:08:45,360 --> 01:08:51,680
Saya sangat gembira.
Itulah saat yang paling menggembirakan.
771
01:08:54,280 --> 01:08:57,120
Kami akan buat sidang media.
772
01:08:57,720 --> 01:08:59,920
Kami dah jumpa 13 kanak-kanak itu.
Mereka semua selamat.
773
01:09:02,527 --> 01:09:06,760
Mereka ditemui hidup hari ini,
selepas hilang selama sepuluh hari.
774
01:09:06,840 --> 01:09:10,920
Dua belas kanak-kanak dan jurulatih mereka
ditemui hidup oleh pasukan menyelamat.
775
01:09:11,040 --> 01:09:15,352
Kami dapat tahu mereka ditemui.
Ini berita yang menakjubkan.
776
01:09:24,200 --> 01:09:27,720
Kami macam berpesta pada malam itu.
777
01:09:31,280 --> 01:09:35,000
Kami semua gembira.
Kami saling berpelukan dan menyanyi.
778
01:09:38,800 --> 01:09:40,200
Kami tak tertekan lagi.
779
01:09:41,160 --> 01:09:42,240
Saya tak takut lagi.
780
01:09:45,440 --> 01:09:47,040
Saya tertekan sepanjang di dalam gua.
781
01:09:47,400 --> 01:09:51,200
Sekarang, satu beban yang berat
telah dilepaskan.
782
01:09:51,520 --> 01:09:55,480
Kami terselamat!
Semua yang kami buat berbaloi.
783
01:09:58,960 --> 01:10:00,600
Sekarang, saya cuma fikirkan
784
01:10:00,800 --> 01:10:03,120
apa akan berlaku kepada saya
apabila kami keluar nanti.
785
01:10:16,000 --> 01:10:18,040
- Semua orang masih sihat?
- Mereka semua sihat.
786
01:10:18,240 --> 01:10:20,840
Macam mana dengan emosi mereka?
Awak ada sediakan kaunselor?
787
01:10:20,920 --> 01:10:24,480
Sekarang, pasukan SEAL akan masuk dulu
untuk pastikan keselamatan mereka.
788
01:10:24,960 --> 01:10:26,360
Mari tolong alihkan tangki.
789
01:10:29,240 --> 01:10:32,600
Kemudian, kami dengar
bunyi pasukan menyelamat datang.
790
01:10:37,360 --> 01:10:39,840
Mereka cakap, "Kamu tahu
kamu terkenal di seluruh dunia?"
791
01:10:40,040 --> 01:10:41,440
Kami semua fikir,
792
01:10:41,680 --> 01:10:44,000
"Apa? Biar betul?"
Kami cuma budak kampung.
793
01:10:44,120 --> 01:10:46,240
"Terkenal di seluruh dunia?"
Kami tak percaya.
794
01:10:50,920 --> 01:10:52,480
Saya sangka kami dapat makan.
795
01:10:52,560 --> 01:10:54,760
Itu saja yang saya fikirkan. Makanan.
796
01:10:54,880 --> 01:10:56,640
Itu saja yang saya nak tahu.
797
01:11:00,200 --> 01:11:05,040
Mereka beri kami gel tenaga pada hari itu.
798
01:11:06,040 --> 01:11:06,920
GEL TENAGA
799
01:11:07,040 --> 01:11:10,000
Semua orang agak kecewa.
Kami tak boleh makan sampai kenyang.
800
01:11:10,600 --> 01:11:12,640
Kami cuma boleh makan untuk hidup.
801
01:11:15,600 --> 01:11:19,280
Apabila mereka sampai, saya tanya,
"Macam mana kami nak keluar?"
802
01:11:19,360 --> 01:11:21,680
Paras air masih belum turun.
803
01:11:22,080 --> 01:11:26,440
Mereka nampak macam tak pasti.
Mereka cakap mereka akan beritahu kami.
804
01:11:30,080 --> 01:11:34,560
Sepasukan empat penyelam
tunggu bersama kami di dalam gua.
805
01:11:41,720 --> 01:11:43,960
Siapa yang pakai baju biru gelap itu?
806
01:11:44,040 --> 01:11:46,600
Itu anak Ae.
807
01:11:47,280 --> 01:11:49,040
Titan sedang baring!
808
01:11:49,440 --> 01:11:51,760
Saya menangis
melihat anak kami kurus kering.
809
01:11:52,240 --> 01:11:55,680
- Saya hampir tak cam dia.
- Dia cuma tinggal tulang.
810
01:11:55,800 --> 01:11:58,520
Namun, kami bertuah sebab dia selamat.
811
01:12:03,760 --> 01:12:04,920
Kami jumpa kanak-kanak itu.
812
01:12:05,640 --> 01:12:08,480
Kami gembira sebenar, tapi kami
perlu menghadapi satu lagi cabaran.
813
01:12:10,200 --> 01:12:13,400
Langkah seterusnya adalah fikirkan
814
01:12:14,040 --> 01:12:18,400
cara untuk keluarkan mereka dari gua.
815
01:12:21,520 --> 01:12:24,480
Kerajaan Thailand tak tahu nak buat apa.
816
01:12:24,560 --> 01:12:28,040
Saya bukan nak mengkritik Thailand,
817
01:12:28,120 --> 01:12:32,040
sebab mana-mana negara lain
juga tak bersedia.
818
01:12:32,120 --> 01:12:34,880
Mereka tak pernah alami situasi ini.
819
01:12:37,080 --> 01:12:39,880
Ada ramai penyelam gua berpengalaman
di seluruh dunia
820
01:12:39,960 --> 01:12:42,840
yang berkemampuan
821
01:12:42,920 --> 01:12:45,480
untuk membantu
menyelamatkan kanak-kanak itu.
822
01:12:45,960 --> 01:12:47,880
Namun, satu perkara yang membezakan kami
823
01:12:47,960 --> 01:12:49,697
PAKAR ANESTESIA - DOKTOR HAIWAN
824
01:12:49,872 --> 01:12:51,347
daripada orang lain
ialah kepakaran perubatan
825
01:12:51,472 --> 01:12:54,680
yang kami boleh sumbangkan
dalam penyelamatan ini.
826
01:12:54,760 --> 01:12:58,760
Sebagai pakar anestesia dan doktor haiwan
dengan pengalaman anestesia,
827
01:12:59,200 --> 01:13:02,640
kami aset yang penting dalam operasi ini.
828
01:13:05,080 --> 01:13:09,640
Risiko untuk bawa
mereka menyelam sangat tinggi.
829
01:13:09,840 --> 01:13:12,600
Berkemungkinan besar mereka akan panik.
830
01:13:12,840 --> 01:13:15,160
Panik boleh membawa maut.
831
01:13:17,080 --> 01:13:21,040
Kami fikirkan beberapa pilihan.
Saya pertimbangkan
832
01:13:21,360 --> 01:13:23,840
untuk tunggu air surut sepenuhnya,
833
01:13:24,760 --> 01:13:26,520
yang memakan masa empat bulan.
834
01:13:27,400 --> 01:13:29,840
Pada masa yang sama,
kami boleh hantarkan makanan dan minuman.
835
01:13:32,520 --> 01:13:33,520
Saya terkejut…
836
01:13:34,600 --> 01:13:38,600
apabila saya dengar
mereka nak kami tunggu air surut
837
01:13:38,720 --> 01:13:40,240
atau musim hujan berakhir.
838
01:13:41,840 --> 01:13:44,240
Kenapa kami perlu tunggu begitu lama?
839
01:13:47,080 --> 01:13:48,400
Kami lemah semangat.
840
01:13:52,320 --> 01:13:54,280
Apabila difikirkan lagi,
841
01:13:54,360 --> 01:13:57,720
keadaan di dalam gua tidak bersih
842
01:13:57,800 --> 01:14:00,400
dan ia akan bertambah buruk
apabila mereka mula makan
843
01:14:00,480 --> 01:14:02,520
sebab ia boleh mengundang bakteria.
844
01:14:03,920 --> 01:14:08,920
Jadi, mereka boleh jatuh sakit
dan mendapat jangkitan
845
01:14:09,040 --> 01:14:11,240
tanpa bantuan perubatan.
846
01:14:11,560 --> 01:14:17,440
Mereka akan mati perlahan-lahan
dengan terseksa.
847
01:14:20,040 --> 01:14:23,920
Apabila semua rancangan dan idea ditolak,
848
01:14:24,160 --> 01:14:26,040
tinggal satu saja penyelesaian.
849
01:14:27,160 --> 01:14:30,040
Kanak-kanak harus diberi sedatif
dan bawa keluar secara menyelam.
850
01:14:33,520 --> 01:14:36,480
Tak perlu pun menjadi
penyelam gua atau pakar anestesia
851
01:14:37,000 --> 01:14:41,280
untuk sedar yang membuat seorang
kanak-kanak tak sedar,
852
01:14:41,760 --> 01:14:45,880
membawa mereka masuk ke dalam air
dan tiga jam kemudian,
853
01:14:46,280 --> 01:14:48,960
apabila timbul semula ke permukaan,
854
01:14:49,040 --> 01:14:50,920
berharap kanak-kanak itu masih hidup…
855
01:14:51,000 --> 01:14:52,560
adalah idea yang mengarut.
856
01:14:54,160 --> 01:14:56,280
Saya dapat bayangkan tiga perkara
857
01:14:56,360 --> 01:14:58,640
yang akan berlaku kepada mereka.
858
01:14:58,760 --> 01:15:00,840
Topeng mereka boleh dimasuki air
dan mereka akan lemas.
859
01:15:00,960 --> 01:15:03,600
Saluran udara mereka akan tersekat
dan mereka akan lemas.
860
01:15:03,680 --> 01:15:06,280
Perkara terakhir yang saya risaukan,
kalau dua perkara itu tadi
861
01:15:06,360 --> 01:15:07,840
tak membunuh mereka,
862
01:15:08,000 --> 01:15:11,760
dengan air bersuhu 23 darjah
dan udara di dalam gua,
863
01:15:11,880 --> 01:15:14,280
sepanjang tiga jam,
di bawah pengaruh anestesia,
864
01:15:14,360 --> 01:15:17,280
suhu badan mereka
akan turun perlahan-lahan
865
01:15:17,360 --> 01:15:19,680
dan mereka akan
mati kesejukan di dalam gua.
866
01:15:22,440 --> 01:15:25,320
Saya pujuk diri sendiri
dengan berkata begini.
867
01:15:25,720 --> 01:15:29,720
"Kalau saya tidurkan mereka,
mereka mungkin akan mati.
868
01:15:30,960 --> 01:15:33,480
Namun, setidaknya,
mereka akan mati semasa tidur."
869
01:15:39,560 --> 01:15:45,200
Kami perlu beritahu ibu bapa mereka.
Mereka perlu terima risikonya.
870
01:15:46,240 --> 01:15:49,440
Ada kemungkinan beberapa orang akan mati.
871
01:15:50,080 --> 01:15:52,320
Tunggu di dalam gua berisiko,
tapi keluar juga berisiko.
872
01:15:52,400 --> 01:15:55,040
Mereka minta
saya tandatangan borang persetujuan.
873
01:15:55,120 --> 01:15:59,040
Kalau saya tak tandatangan,
mereka tak boleh dikeluarkan.
874
01:16:01,600 --> 01:16:05,400
Kalau tunggu musim hujan berakhir,
ia akan memakan masa tiga ke empat bulan.
875
01:16:05,640 --> 01:16:07,480
Mereka akan mati.
876
01:16:07,800 --> 01:16:12,600
Namun, kalau kami ambil risiko itu,
mereka ada 50 peratus untuk hidup.
877
01:16:12,840 --> 01:16:16,000
Kami perlu putuskan pada waktu itu juga.
Bukan senang nak buat keputusan ini.
878
01:16:19,880 --> 01:16:21,240
Saya putuskan untuk tandatangan.
879
01:16:21,880 --> 01:16:23,920
Namun, saya berbelah bagi
semasa tandatangan.
880
01:16:24,840 --> 01:16:29,400
Saya takut walaupun
mereka cuba yakinkan saya.
881
01:16:29,520 --> 01:16:30,760
Saya masih berasa takut.
882
01:16:32,360 --> 01:16:34,080
Saya takut dia takkan terselamat.
883
01:16:43,760 --> 01:16:49,760
Mereka bercakap seolah-olah
menyelam adalah menyeronokkan…
884
01:16:51,160 --> 01:16:52,680
supaya budak-budak itu tak tertekan.
885
01:16:57,400 --> 01:16:59,000
Saya nak menyelam.
886
01:17:00,280 --> 01:17:03,520
Kami dah sedia. Kami teruja!
Kami betul-betul nak menyelam.
887
01:17:04,960 --> 01:17:07,240
Kami tak tahu yang risikonya tinggi.
888
01:17:08,880 --> 01:17:12,200
Kami masih budak-budak.
Kami cuma nak keluar dari situ.
889
01:17:12,520 --> 01:17:13,920
Itu saja yang kami fikirkan.
890
01:17:26,480 --> 01:17:29,680
Kami perlu menyelam jauh.
891
01:17:31,000 --> 01:17:32,600
Semasa kami masuk ke gua itu…
892
01:17:34,800 --> 01:17:36,520
kami dah habiskan oksigen yang kami bawa.
893
01:17:39,080 --> 01:17:40,640
Namun, untuk keluar dari gua,
894
01:17:41,280 --> 01:17:44,360
kami perlu guna tangki oksigen
yang kami letakkan dalam perjalanan
895
01:17:44,440 --> 01:17:46,960
sebagai ganti tangki yang kosong.
896
01:17:50,480 --> 01:17:54,160
Titik permulaan
ialah 300 meter dari sini.
897
01:17:54,240 --> 01:17:58,560
Ada satu titik
yang mana air mencurah-curah masuk.
898
01:17:58,680 --> 01:18:01,160
Kami perlu mula menyelam.
899
01:18:01,920 --> 01:18:04,040
Tunggu perkembangannya esok.
Kami boleh lakukannya.
900
01:18:04,560 --> 01:18:07,680
Kami pasukan SEAL.
Kami tak pernah mengalah.
901
01:18:09,120 --> 01:18:11,320
Nama dia Bintara Muda Saman Gunan.
902
01:18:13,600 --> 01:18:17,240
Dah bertahun-tahun
dia berkhidmat dalam unit SEAL.
903
01:18:19,080 --> 01:18:21,080
Pada hari itu, dia tawarkan diri…
904
01:18:21,200 --> 01:18:22,720
BEKAS PENYELAM SEAL TENTERA LAUT
905
01:18:22,800 --> 01:18:24,720
…untuk meletakkan tangki oksigen
di dalam gua.
906
01:18:27,240 --> 01:18:29,120
Dalam perjalanan keluar…
907
01:18:30,600 --> 01:18:31,680
dia pengsan.
908
01:18:35,560 --> 01:18:37,080
Dia tak sedarkan diri.
909
01:18:41,520 --> 01:18:43,200
Saya dapat tahu keesokan paginya.
910
01:18:45,560 --> 01:18:48,440
Saya hantarkan mesej
kepada rakan seunit dia.
911
01:18:50,080 --> 01:18:51,080
Dia…
912
01:18:52,240 --> 01:18:54,560
ISTERI SAMAN
913
01:18:54,640 --> 01:18:56,520
Dia sahkan yang suami saya terkorban.
914
01:19:00,160 --> 01:19:01,840
Saya baru jumpa dia.
915
01:19:03,480 --> 01:19:06,880
Mereka hantar mayat dia
dengan kapal terbang.
916
01:19:07,600 --> 01:19:08,600
Saya…
917
01:19:09,920 --> 01:19:13,600
memanggil nama dia tanpa henti.
918
01:19:13,880 --> 01:19:19,200
Saya pujuk diri sendiri
yang itu tak benar. Dia belum mati.
919
01:19:26,320 --> 01:19:30,560
Misi di gua perlu diteruskan
sebab kanak-kanak itu masih di dalam gua.
920
01:19:30,960 --> 01:19:33,240
Saya faham.
921
01:19:33,320 --> 01:19:36,720
BINTARA MUDA SAMAN GUNAN
23 DISEMBER 1980 - 6 JULAI 2018
922
01:19:39,440 --> 01:19:44,200
Saya terfikir, "Kalau penyelam SEAL
Tentera Laut boleh mati…
923
01:19:45,840 --> 01:19:47,880
tak mungkin
budak-budak itu akan terselamat."
924
01:19:56,800 --> 01:19:58,520
Kami semua terfikir
925
01:19:58,640 --> 01:20:02,680
yang peluang untuk misi ini berjaya
adalah tipis.
926
01:20:05,560 --> 01:20:11,560
Kami masih boleh bernafas,
tapi ia semakin sukar.
927
01:20:13,080 --> 01:20:16,160
Mereka cakap paras oksigen menurun.
928
01:20:18,200 --> 01:20:23,320
Saya risau kalau mereka kehabisan oksigen.
929
01:20:23,920 --> 01:20:28,200
Hujan akan semakin lebat minggu depan.
930
01:20:29,000 --> 01:20:31,240
Risikonya semakin tinggi.
931
01:20:32,720 --> 01:20:35,520
Dengan paras air menaik
dan paras oksigen menurun,
932
01:20:35,720 --> 01:20:38,200
mereka terpaksa mulakan misi menyelamat.
933
01:20:38,600 --> 01:20:44,000
Hari ini, kami sudah bersedia.
Inilah D-Day kita.
934
01:20:44,280 --> 01:20:47,480
Menurut pihak berkuasa, operasi
berisiko tinggi itu sedang dijalankan.
935
01:20:48,007 --> 01:20:52,760
Beberapa minit lalu, gabenor setempat
memanggilnya sebagai "D-Day".
936
01:20:52,840 --> 01:20:55,440
Misi menyelamat ini
tidak pernah dilakukan sebelum ini.
937
01:20:55,720 --> 01:21:00,040
Ini kaedah menyelamat
yang pertama di dunia.
938
01:21:03,480 --> 01:21:07,080
16 HARI DI DALAM GUA
939
01:21:09,200 --> 01:21:12,240
Sekitar pukul 9 atau 9.30,
ada orang umumkan, "Mari mulakan."
940
01:21:13,920 --> 01:21:17,240
Lokasi mereka
ialah sejauh dua kilometer lebih.
941
01:21:18,120 --> 01:21:22,280
Perjalanan mereka untuk keluar dari gua
memakan masa tiga jam.
942
01:21:33,240 --> 01:21:34,720
Sambil kami menghampiri mereka,
943
01:21:34,800 --> 01:21:37,160
saya terfikir, "Akhirnya,
kami berjaya masuk ke dalam gua,
944
01:21:37,240 --> 01:21:39,000
tapi budak-budak itu akan mati."
945
01:21:39,800 --> 01:21:42,480
Ketika itu, barulah saya tersedar
yang mereka betul-betul akan mati.
946
01:21:46,480 --> 01:21:48,360
Mereka dengar saja cakap kami.
947
01:21:48,440 --> 01:21:50,200
Ketika itu, kami boleh saja cakap
948
01:21:50,280 --> 01:21:52,200
mereka akan dikeluarkan
dengan permaidani terbang
949
01:21:52,360 --> 01:21:53,800
dan mereka akan mengikut saja.
950
01:21:53,920 --> 01:21:56,400
Mereka sangat terdesak
untuk keluar dari gua itu.
951
01:21:58,080 --> 01:22:01,560
Yang kelakarnya, mereka putuskan
budak yang tinggal paling jauh
952
01:22:01,680 --> 01:22:03,600
dari jalan masuk ke gua akan keluar dulu.
953
01:22:04,640 --> 01:22:06,760
Budak-budak itu fikir,
apabila mereka keluar,
954
01:22:07,360 --> 01:22:11,160
mereka akan berbasikal ke rumah dan makan.
955
01:22:13,600 --> 01:22:16,720
Saya minta untuk jadi
orang terakhir yang keluar.
956
01:22:25,440 --> 01:22:28,440
Saya masih ingat dengan jelas
957
01:22:28,520 --> 01:22:31,320
budak pertama yang saya tidurkan.
958
01:22:36,920 --> 01:22:39,800
Susah nak gambarkan perasaannya
959
01:22:39,880 --> 01:22:43,000
menolak kepala budak
yang tak sedarkan diri ke dalam air.
960
01:22:44,240 --> 01:22:46,360
Itu perkara paling dahsyat
saya pernah buat.
961
01:22:48,520 --> 01:22:50,320
Perkara kedua paling dahsyat
962
01:22:50,400 --> 01:22:52,480
adalah mengikat tangan mereka di belakang.
963
01:22:53,760 --> 01:22:56,560
Perkara saya buat kepada budak-budak ini
964
01:22:56,680 --> 01:22:59,400
boleh membawa maut.
965
01:23:02,760 --> 01:23:05,600
Selepas menyelam sejauh 1.6 kilometer,
966
01:23:07,080 --> 01:23:10,120
budak-budak itu
perlu dibawa keluar dari air.
967
01:23:10,320 --> 01:23:14,600
Dipikul merentasi
bahagian gua yang kering.
968
01:23:16,280 --> 01:23:18,040
Penyelam British bertanggungjawab
969
01:23:18,160 --> 01:23:22,760
menghantar budak-budak itu
kepada kami di dalam kebuk ketiga.
970
01:23:23,200 --> 01:23:26,200
Tugas kami bermula
971
01:23:26,280 --> 01:23:29,520
dari kebuk ketiga sehingga ke luar gua.
972
01:23:31,720 --> 01:23:35,440
Tugas kami dari kebuk ketiga
menggunakan seramai 200 orang.
973
01:23:36,960 --> 01:23:38,040
Hati-hati.
974
01:23:38,120 --> 01:23:39,920
Kami menunggu berita sepanjang hari.
975
01:23:40,240 --> 01:23:42,040
Keadaan menjadi kecoh.
976
01:23:44,200 --> 01:23:46,480
Tentera, kiri dan kanan.
977
01:23:47,160 --> 01:23:48,080
Kanan dulu.
978
01:23:51,840 --> 01:23:53,560
Saya orang kedua yang dibawa keluar.
979
01:23:56,160 --> 01:23:59,320
Mereka menyuntik saya begini. Sakit betul.
980
01:24:02,400 --> 01:24:03,400
Saya pengsan.
981
01:24:15,480 --> 01:24:18,200
Kumpulan pertama paling berisiko.
982
01:24:19,040 --> 01:24:21,400
Kami harapkan keajaiban berlaku.
983
01:24:35,760 --> 01:24:37,040
Perlahan-lahan.
984
01:24:55,680 --> 01:24:58,520
Pasukan menyelamat senyap saja
apabila berjalan keluar.
985
01:24:59,600 --> 01:25:02,400
Seolah-olah budak-budak itu dah mati.
Mereka tak cakap apa-apa.
986
01:25:08,200 --> 01:25:09,360
Itu ambulans pertama.
987
01:25:09,600 --> 01:25:11,640
Seluruh dunia menantikan saat ini.
988
01:25:21,800 --> 01:25:23,800
Selepas 16 hari menunggu,
hari ini, kita saksikan,
989
01:25:23,880 --> 01:25:26,080
buat pertama kalinya,
wajah salah seorang ahli Wild Boars!
990
01:25:29,680 --> 01:25:31,520
Saya gembira.
991
01:25:31,640 --> 01:25:33,760
AHLI WILD BOARS KEEMPAT DIBAWA KE HOSPITAL
992
01:25:33,880 --> 01:25:37,560
Menurut laporan dari Utara Thailand,
empat orang budak sudah dikeluarkan.
993
01:25:39,760 --> 01:25:41,560
Penyelamatan kumpulan pertama
berjalan lancar.
994
01:25:41,880 --> 01:25:45,800
Kami berjaya pada hari pertama.
Kami rasa yakin.
995
01:25:46,600 --> 01:25:50,680
18 HARI DI DALAM GUA
996
01:25:54,800 --> 01:25:59,400
Rupa-rupanya,
rancangan berubah pada hari terakhir.
997
01:26:00,160 --> 01:26:02,560
Saya diberitahu yang saya akan
keluar dulu. Saya cakap, "Apa?"
998
01:26:03,280 --> 01:26:07,280
Mereka nak budak paling besar
yang keluar dulu.
999
01:26:07,440 --> 01:26:10,160
Ketika itulah saya mula risau.
1000
01:26:12,960 --> 01:26:15,320
Saya fikir yang kalau saya keluar,
1001
01:26:15,400 --> 01:26:18,200
ibu bapa mereka akan tertanya-tanya
kenapa saya tinggalkan mereka.
1002
01:26:18,280 --> 01:26:19,880
Saya akan teruk dimarahi.
1003
01:26:21,560 --> 01:26:23,480
Saya masih risaukan macam mana
1004
01:26:23,760 --> 01:26:27,520
saya nak jelaskan kepada ibu bapa mereka.
1005
01:26:29,720 --> 01:26:31,520
Saya duduk di atas riba Dr. Harris.
1006
01:26:34,040 --> 01:26:37,600
Jarum ditusuk ke kaki saya
apabila kami bertentang mata.
1007
01:26:39,800 --> 01:26:42,160
Saya ucapkan terima kasih kepada dia.
1008
01:26:42,320 --> 01:26:46,640
Saya minta dia jaga budak-budak itu dan
saya kata saya akan jumpa mereka di luar.
1009
01:26:57,480 --> 01:27:00,360
JURULATIH EAK
1010
01:27:12,800 --> 01:27:16,680
Mark ialah budak terakhir
yang dikeluarkan.
1011
01:27:17,880 --> 01:27:20,440
Saya kesunyian. Cuma saya yang tinggal.
1012
01:27:21,120 --> 01:27:25,560
Tiada kawan untuk berikan sorakan
dan doakan semoga saya selamat sampai.
1013
01:27:26,160 --> 01:27:28,080
Saya fikir, "Tak mengapalah."
1014
01:27:29,600 --> 01:27:32,480
Saya fikir
budak terakhir yang paling hebat.
1015
01:27:32,880 --> 01:27:34,280
Dia yang mengakhiri kisah ini.
1016
01:27:38,760 --> 01:27:41,080
Orang terakhir ialah Mark.
1017
01:27:42,280 --> 01:27:45,760
Saya tak kisah dia orang terakhir,
asalkan dia selamat.
1018
01:28:28,480 --> 01:28:31,920
Apabila saya sedar,
saya rasa macam dilahirkan semula.
1019
01:28:35,760 --> 01:28:38,560
Saya terbaring dan tak berpakaian.
1020
01:28:39,120 --> 01:28:43,960
Semua orang menjaga saya dengan baik
macam saya bayi yang baru dilahirkan.
1021
01:28:55,720 --> 01:28:59,600
Saya gembira. Saya tak boleh gambarkan
perasaan gembira dengan kata-kata.
1022
01:29:05,480 --> 01:29:07,000
Misi selesai.
1023
01:29:07,080 --> 01:29:11,947
Kesemua 12 kanak-kanak
dan jurulatih mereka berjaya diselamatkan.
1024
01:29:12,120 --> 01:29:15,640
Kita cuma mampu bayangkan.
Ini satu keajaiban.
1025
01:29:15,720 --> 01:29:19,200
Saya tak pernah nampak
peristiwa yang menyatukan dunia begini.
1026
01:29:22,720 --> 01:29:25,520
Wira kisah ini ialah semua orang di dunia.
1027
01:29:26,320 --> 01:29:30,600
Kami buat sesuatu yang orang lain
sangka kami akan gagal,
1028
01:29:30,680 --> 01:29:32,480
buat kali pertamanya di dunia.
1029
01:29:35,760 --> 01:29:38,800
Ini kebanggaan kami. Ini Mission Possible.
1030
01:29:39,360 --> 01:29:44,280
Dia dah sampai. Jurulatih Eak!
1031
01:29:57,840 --> 01:30:02,280
Saya macam tak percaya
semua orang terselamat.
1032
01:30:05,760 --> 01:30:08,200
Apabila ramai ibu bapa masuk ke wad,
1033
01:30:08,600 --> 01:30:12,280
saya fikir, "Apa nak jadi, jadilah."
1034
01:30:12,360 --> 01:30:15,560
Saya dah bersedia
untuk apa-apa saja yang akan berlaku.
1035
01:30:15,840 --> 01:30:18,200
Dia cakap
mereka berpegangan tangan apabila tidur.
1036
01:30:20,800 --> 01:30:25,120
Apabila saya dengar dia cakap begitu,
saya rasa macam mereka semua anak saya.
1037
01:30:25,360 --> 01:30:27,080
Mereka sayangkan satu sama lain.
1038
01:30:28,200 --> 01:30:34,240
Ada beberapa orang marah dia, tapi kami
anggap dia macam ahli keluarga sendiri.
1039
01:30:34,360 --> 01:30:36,720
Malang tidak berbau.
1040
01:30:37,040 --> 01:30:40,600
Apabila mereka masuk,
mereka cakap saya perlu tabah.
1041
01:30:41,200 --> 01:30:43,880
"Jangan risau. Semua orang faham."
1042
01:30:44,320 --> 01:30:46,360
Saya lega apabila mereka cakap begitu.
1043
01:30:47,160 --> 01:30:49,560
Saya tak risau lagi.
1044
01:30:54,960 --> 01:30:57,560
Saya terkejut apabila
nampak ibu saya buat kali pertama.
1045
01:30:58,480 --> 01:31:02,160
Saya nak turun dan jumpa ibu saya,
tapi tak boleh
1046
01:31:02,440 --> 01:31:04,520
sebab kaki saya masih lemah.
1047
01:31:05,560 --> 01:31:09,160
Kemudian, ibu saya berlari dan peluk saya.
1048
01:31:09,880 --> 01:31:13,040
Perkara pertama saya nampak
ialah ibu bapa saya menangis.
1049
01:31:14,720 --> 01:31:18,440
Mereka menangis kegembiraan.
Mereka lega sebab saya selamat.
1050
01:31:19,200 --> 01:31:22,040
Saya peluk dia dan cakap,
1051
01:31:22,480 --> 01:31:26,480
"Tee, mulai sekarang, beritahu mak kalau
kamu nak ke mana-mana. Mak sayang kamu."
1052
01:31:29,040 --> 01:31:31,000
Saya teruja. Kami saling berpelukan
1053
01:31:31,080 --> 01:31:32,400
dan kami sangat gembira.
1054
01:31:32,960 --> 01:31:35,600
Saya masih ingat saat itu
sehingga hari ini.
1055
01:31:36,480 --> 01:31:42,880
Saya menangis apabila nampak muka mereka.
Saya fikir, "Saya bermimpikah?"
1056
01:31:43,360 --> 01:31:46,600
Tle cakap dia sangka
dia takkan jumpa kami lagi.
1057
01:31:47,760 --> 01:31:50,920
Hati saya luluh apabila dia cakap begitu.
1058
01:31:51,360 --> 01:31:53,560
Saya tergamam.
1059
01:31:55,200 --> 01:31:57,000
Kemudian, mereka
tunjukkan gambar Sarjan Sam.
1060
01:31:58,360 --> 01:32:01,520
Kami terdiam. Kami tak mampu berkata-kata.
1061
01:32:03,520 --> 01:32:07,800
Dia terkorban semasa menyelamatkan kami.
1062
01:32:09,840 --> 01:32:14,880
Kenapa ada orang perlu mati demi kami?
1063
01:32:21,520 --> 01:32:22,960
Apabila saya nampak budak-budak itu,
1064
01:32:23,600 --> 01:32:26,960
saya bangga dengan suami saya.
1065
01:32:27,040 --> 01:32:29,640
Dia berjaya selamatkan mereka.
1066
01:32:34,480 --> 01:32:38,720
Saya tak pernah salahkan mereka
sebab saya faham
1067
01:32:39,360 --> 01:32:41,960
tiada sesiapa yang inginkan
perkara ini terjadi.
1068
01:32:45,600 --> 01:32:50,000
Saya nak mereka menjalani
kehidupan yang normal
1069
01:32:50,840 --> 01:32:55,280
dan mengejar impian mereka
macam kanak-kanak lain.
1070
01:32:55,600 --> 01:32:58,840
Teruskan mengejar impian mereka.
1071
01:33:25,440 --> 01:33:27,640
Saya tak pernah anggap
diri saya selebriti.
1072
01:33:28,480 --> 01:33:31,840
Saya cuma seorang budak
yang terperangkap di dalam gua
1073
01:33:32,080 --> 01:33:34,720
dan menjadi terkenal disebabkan
orang yang selamatkan kami.
1074
01:33:35,880 --> 01:33:38,760
Saya perlu berubah sedikit
selepas insiden ini.
1075
01:33:38,840 --> 01:33:41,040
Saya perlu menjadi lebih sopan.
1076
01:33:41,640 --> 01:33:43,360
Apabila mereka nampak saya, mereka gembira
1077
01:33:44,760 --> 01:33:50,480
yang mereka selamatkan budak yang baik.
1078
01:34:01,560 --> 01:34:04,080
Saya tak boleh buat sesuka hati lagi.
1079
01:34:04,640 --> 01:34:08,000
Saya perlu jadi baik,
belajar bersungguh-sungguh
1080
01:34:08,080 --> 01:34:11,120
dan tak hampakan orang lain
sebab mereka selamatkan kami.
1081
01:34:12,320 --> 01:34:16,200
Terima kasih sebab beri saya
sokongan moral sehingga hari ini.
1082
01:34:18,880 --> 01:34:20,480
Jangan berputus asa.
1083
01:34:25,360 --> 01:34:26,960
Wild Boars!
1084
01:34:27,120 --> 01:34:28,080
Wild Boars!
1085
01:34:29,120 --> 01:34:33,000
Apabila saya fikirkan betapa ramainya
orang yang membantu kami,
1086
01:34:33,840 --> 01:34:38,720
saya tak tahu macam mana
nak balas jasa mereka.
1087
01:34:39,000 --> 01:34:43,160
Seluruh hayat ini pun tak cukup
untuk balas jasa mereka.
1088
01:34:48,960 --> 01:34:53,600
SELEPAS DISELAMATKAN,
MEREKA MENGEMBARA KE SELURUH DUNIA
1089
01:35:24,040 --> 01:35:28,880
KINI, TEE AKAN BERITAHU IBUNYA
KE MANA SAJA DIA PERGI SETIAP HARI.
1090
01:35:34,960 --> 01:35:39,640
MIX KEMBALI MENEROKA GUA ITU
BEBERAPA KALI.
1091
01:35:42,600 --> 01:35:46,520
ADUL MENERIMA SOKONGAN KEWANGAN UNTUK
KE SEKOLAH DI UTARA BANDAR RAYA NEW YORK.
1092
01:35:46,640 --> 01:35:47,960
PENGAJIANNYA AKAN TAMAT PADA 2023.
1093
01:35:53,520 --> 01:35:57,960
TLE BERHASRAT UNTUK MENUBUHKAN
PERNIAGAANNYA SENDIRI SUATU HARI NANTI.
1094
01:36:01,280 --> 01:36:06,320
MARK MAHU MENJADI PENTERNAK AYAM.
1095
01:36:09,560 --> 01:36:11,040
Tahan. Bawah! Atas!
1096
01:36:13,440 --> 01:36:15,560
Bawah! Atas!
1097
01:36:21,480 --> 01:36:26,480
TITAN MASIH BERHARAP UNTUK MENJADI
PEMAIN BOLA SEPAK PROFESIONAL.
1098
01:36:26,840 --> 01:36:27,760
Sekali lagi?
1099
01:36:30,040 --> 01:36:32,080
- Boleh kita pergi sekarang?
- Saya tak peduli!
1100
01:36:32,960 --> 01:36:35,720
JURULATIH EAK TUBUHKAN AKADEMI BOLA SEPAK
UNTUK MEMBIMBING KANAK-KANAK.
1101
01:36:35,800 --> 01:36:37,360
Jangan dikalahkan budak lebih muda.
1102
01:36:37,440 --> 01:36:39,080
- Potong dia.
- Ayuh.
1103
01:36:39,160 --> 01:36:40,200
Titan, laju lagi.
1104
01:36:42,480 --> 01:36:43,760
Itu yang terakhir.
1105
01:36:46,760 --> 01:36:48,120
Okey, hantar seorang pemain.
1106
01:36:51,320 --> 01:36:56,040
LAKONAN SEMULA DALAM DOKUMENTARI INI
DILAKSANAKAN OLEH PELAKON
1107
01:36:56,160 --> 01:37:00,080
BERDASARKAN KATA-KATA MANGSA
YANG DITEMU BUAL.
1108
01:41:43,280 --> 01:41:45,280
Terjemahan sari kata oleh Aizat Bahri