1
00:00:16,440 --> 00:00:18,440
[ผู้ประกาศข่าว] ภารกิจช่วยเหลือ

2
00:00:18,520 --> 00:00:20,000
สมาชิกทีมฟุตบอลเยาวชนในประเทศไทย

3
00:00:20,080 --> 00:00:21,280
ต้องทำงานแข่งกับเวลา

4
00:00:24,120 --> 00:00:26,360
เด็กๆ อายุระหว่าง 11-16 ปี

5
00:00:26,440 --> 00:00:27,280
คาดว่าอาจเสียชีวิตแล้ว

6
00:00:27,360 --> 00:00:28,680
หลังจากหายตัวไปพร้อมกับ

7
00:00:28,760 --> 00:00:29,920
โค้ชทีมฟุตบอลวัย 24 ปีของพวกเขา

8
00:00:33,640 --> 00:00:34,920
[ผู้สัมภาษณ์] สำหรับการสัมภาษณ์วันนี้เนอะ  

9
00:00:35,000 --> 00:00:36,600
เราไม่กดดันอะไรทั้งสิ้น

10
00:00:38,560 --> 00:00:40,760
[นักข่าว] ชะตากรรมของทีมฟุตบอลเยาวชน

11
00:00:40,840 --> 00:00:42,320
และโค้ชของพวกเขาในประเทศไทย

12
00:00:42,400 --> 00:00:44,320
ได้ทำให้ผู้คนจากทั่วโลกสนใจ

13
00:00:46,080 --> 00:00:47,840
[ผู้สัมภาษณ์] ถ้ามีคำถามอะไรที่ไม่อยากตอบ

14
00:00:47,920 --> 00:00:48,920
อะไรก็แล้วแต่เนี่ย

15
00:00:49,000 --> 00:00:50,000
ก็ไม่ต้องตอบ

16
00:00:50,080 --> 00:00:51,520
ไม่มีคำตอบไหนถูกหรือผิด

17
00:00:54,400 --> 00:00:55,880
[นักข่าว] นี่เป็นความพยายามช่วยเหลือ

18
00:00:55,960 --> 00:00:57,200
ในระดับนานาชาติ

19
00:00:57,280 --> 00:00:58,760
ครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา

20
00:00:58,840 --> 00:01:01,080
มีความช่วยเหลือเข้ามาจากทั่วทุกมุมโลก

21
00:01:08,560 --> 00:01:10,240
[ผู้สัมภาษณ์] สำคัญที่สุดสำหรับพวกพี่ๆ ก็คือ

22
00:01:10,320 --> 00:01:11,800
ความสบายใจของมาร์ค

23
00:01:11,880 --> 00:01:13,360
- เราหยุดเมื่อไหร่ก็ได้
- ครับ

24
00:01:13,440 --> 00:01:14,280
โอเคค่ะ

25
00:01:15,160 --> 00:01:16,800
[ผู้ประกาศ] มันคือเหตุการณ์

26
00:01:16,880 --> 00:01:18,160
ที่คนทั้งโลกจับตามอง

27
00:01:18,240 --> 00:01:20,760
เด็กๆ ติดอยู่ในถ้ำที่ประเทศไทย

28
00:01:20,840 --> 00:01:22,440
เป็นเวลา 17 วัน

29
00:01:35,120 --> 00:01:37,480
[เอก] ผมคิดว่าโลกภายนอกอาจจะไม่รู้

30
00:01:38,120 --> 00:01:39,480
ไม่รู้อะไรเลยก็ว่าได้

31
00:01:39,560 --> 00:01:42,040
ว่าจริงๆ แล้วมันเป็นยังไงภายในถ้ำ

32
00:01:44,240 --> 00:01:47,720
บางทีความจริงอาจจะไม่เหมือนที่เขาคิดไว้

33
00:02:14,280 --> 00:02:16,120
ตั้นชิดหน่อยตั้น ระวังนะ

34
00:02:17,000 --> 00:02:18,560
ก็วันนั้นก็

35
00:02:18,640 --> 00:02:20,280
เรานัดกันซ้อมบอลใช่ไหมครับ

36
00:02:22,320 --> 00:02:23,320
[เด็กผู้ชาย] เฮ้ย

37
00:02:23,400 --> 00:02:24,840
- ช่วยด้วย หมา
- มันกัดเฮ้ย ไปเลย

38
00:02:26,480 --> 00:02:30,240
- เป็นชุดเลยเมื่อกี้ ไอ้เวร
- อะไรอ่ะรถกู

39
00:02:35,360 --> 00:02:37,600
[เอก] เอ้าไป คนต่อไป ไปเลย

40
00:02:37,680 --> 00:02:39,400
ผมนายเอกพล จันทะวงษ์ครับ

41
00:02:39,480 --> 00:02:40,560
ชื่อเล่นชื่อเอกครับ

42
00:02:41,840 --> 00:02:43,640
[เอก] จังหวะจั๊มพ์จังหวะเดียวนะครับ

43
00:02:43,720 --> 00:02:45,000
การเป็นโค้ชก็

44
00:02:45,080 --> 00:02:46,240
หนึ่ง ก็ต้องเป็นผู้นำ

45
00:02:47,280 --> 00:02:49,120
สอง วินัย

46
00:02:49,640 --> 00:02:50,680
อันนี้ต้องมีแน่นอน

47
00:02:50,760 --> 00:02:52,120
ตามองเพื่อนด้วย

48
00:02:52,200 --> 00:02:53,160
คือใจมันต้องรัก

49
00:02:53,240 --> 00:02:54,880
รักที่จะเป็นจริงๆ

50
00:02:55,560 --> 00:02:57,280
ดูเพื่อนด้วยทิศทางน่ะ

51
00:02:57,360 --> 00:02:59,000
สองพาสนะครับ สองพาสนะครับ

52
00:02:59,080 --> 00:03:00,360
ไม่เกินสามจังหวะนะครับ

53
00:03:00,840 --> 00:03:01,680
[เสียงเป่านกหวีด]

54
00:03:02,480 --> 00:03:03,440
หน้าเดิน

55
00:03:03,960 --> 00:03:05,720
พี่ดอมเข้า พี่ดอมเข้า เต่า

56
00:03:06,480 --> 00:03:07,680
ไปได้ใช่ไหม

57
00:03:09,280 --> 00:03:12,120
[เอก] เกือบปกติแล้วเด็กที่มันเรียนอยู่แถวนี้

58
00:03:12,200 --> 00:03:14,320
ร้อยทั้งร้อยมันไม่เด็กแว้น

59
00:03:14,400 --> 00:03:16,000
ก็กินเหล้าสูบบุหรี่

60
00:03:18,240 --> 00:03:20,200
นี่ครับสาเหตุที่พวกเขาต้องมาสร้างทีมฟุตบอล

61
00:03:20,280 --> 00:03:23,040
ก็เพื่อพยายามดึงให้เด็กห่างไกลจากยาเสพติด

62
00:03:23,120 --> 00:03:24,400
ตามมา ตามมา

63
00:03:24,480 --> 00:03:26,880
ทางครอบครัวพื้นฐานนะครับก็คือจะเป็นแบบ

64
00:03:26,960 --> 00:03:29,960
ทางบ้านค่อนข้างที่ว่ายากจน

65
00:03:30,040 --> 00:03:31,400
เข้าสิ เข้าสิ

66
00:03:31,480 --> 00:03:33,280
[ไตตั้น] อยากเป็นนักฟุตบอลอาชีพ

67
00:03:33,360 --> 00:03:34,720
แล้วก็นักฟุตบอลทีมชาติ

68
00:03:35,680 --> 00:03:36,560
[เอก] ระวังเพื่อนด้วย

69
00:03:36,640 --> 00:03:38,160
[เด็กผู้ชาย] เฮ้ยหลังๆ หาตัวประกบสิ

70
00:03:38,240 --> 00:03:39,160
ชอบแมนยู

71
00:03:39,960 --> 00:03:41,480
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดครับ

72
00:03:42,280 --> 00:03:43,200
แมนยูครับ

73
00:03:43,280 --> 00:03:44,520
[เอก] เอา จบได้จบเลยเต่า

74
00:03:45,000 --> 00:03:48,040
[ไตตั้น] โค้ชเอกก็จะให้เราซ้อม
ซ้อมแบบขยันทุกคน

75
00:03:48,120 --> 00:03:49,120
จะซ้อมหนักครับ

76
00:03:49,200 --> 00:03:50,840
[เอก] ทีนี้ไม่ได้ ขึ้นก่อน

77
00:03:50,920 --> 00:03:52,120
เราพยายามผลักดันเด็ก

78
00:03:52,200 --> 00:03:54,280
ผลักดันเด็กเพื่อที่ให้ไปอยู่อะคาเดมี่สูงๆ

79
00:03:54,360 --> 00:03:57,240
เพื่อที่เขาจะได้มีทุนเรียนฟรี

80
00:03:57,320 --> 00:03:58,600
[เอก] ให้ไอ้เต่าคนเดียวเลยน้อง

81
00:04:04,480 --> 00:04:05,960
เอ้ามาๆ ได้เวลาพักแล้ว

82
00:04:06,040 --> 00:04:08,480
ส่วนตัวผมนะครับ ตอนนั้นคืออายุ 24

83
00:04:09,760 --> 00:04:11,560
เวลาอยู่นอกสนามปุ๊บเนี่ย

84
00:04:11,640 --> 00:04:12,960
คือผมก็เป็นแค่พี่

85
00:04:14,600 --> 00:04:15,520
มา

86
00:04:15,600 --> 00:04:16,880
เหมือนเป็นพี่น้อง

87
00:04:16,960 --> 00:04:18,600
ถึงจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน

88
00:04:18,680 --> 00:04:20,040
แต่เราอยู่ด้วยกัน

89
00:04:20,120 --> 00:04:21,840
แบบเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน

90
00:04:22,600 --> 00:04:25,040
[เอก] ทีมท็อปสายเหนือเจอกับทีมท็อปสายใต้

91
00:04:25,120 --> 00:04:27,560
สกอร์นำไปอยู่สองประตูต่อศูนย์ครับ

92
00:04:28,960 --> 00:04:31,160
วางแผนว่าถ้าเราซ้อมบอลเสร็จ

93
00:04:31,640 --> 00:04:33,080
เสร็จปุ๊บเราก็ไปเข้าถ้ำ

94
00:04:35,920 --> 00:04:38,560
เด็กในเมืองถ้าวันว่างก็เข้าไปเที่ยวห้างกัน

95
00:04:38,640 --> 00:04:40,040
แต่ว่าสำหรับเด็กชนบทเนี่ย

96
00:04:40,120 --> 00:04:42,480
เขาก็จะมีแต่ภูเขามีแต่ป่าแต่ดอย

97
00:04:42,560 --> 00:04:44,040
แค่นั้นครับที่เขาไปเที่ยว

98
00:04:45,440 --> 00:04:49,360
ที่ผจญภัยที่ตื่นเต้นที่สุดก็น่าจะเป็นถ้ำหลวง

99
00:04:49,880 --> 00:04:51,400
ผมไปหลายครั้งมาก

100
00:04:56,160 --> 00:04:59,080
เล่นบอลเสร็จปุ๊บก็กินกัน ผมก็จะกินแค่นิดเดียว

101
00:04:59,680 --> 00:05:01,040
จำได้ว่าครั้งนั้นผมสั่ง

102
00:05:01,120 --> 00:05:03,920
หมูปิ้งประมาณสิบไม้และข้าวหนึ่งกิโล

103
00:05:04,000 --> 00:05:05,600
[เสียงพูดคุยจอแจ]

104
00:05:07,440 --> 00:05:09,880
[มาร์ค] ก็กินไม่ไหวก็เลยเอาไปทิ้งครับ

105
00:05:09,960 --> 00:05:12,080
[เด็กผู้ชาย] เคี้ยวข้าวเหนียว เอาไปๆ เอาไป

106
00:05:16,560 --> 00:05:18,120
[เอก] เตรียมตัวเร็ว

107
00:05:19,480 --> 00:05:21,040
- ไปๆ
- เอ้า ไปๆ

108
00:05:21,120 --> 00:05:22,280
[ไตตั้น] กินอะไรเสร็จก็...

109
00:05:22,360 --> 00:05:23,560
[เด็กผู้ชาย] ไปเร็ว

110
00:05:23,640 --> 00:05:25,440
ปั่นไปถ้ำหลวง

111
00:05:26,400 --> 00:05:27,920
[เอก] เร็วๆ ไป

112
00:05:33,960 --> 00:05:34,880
[เอก] ตามมา

113
00:05:45,000 --> 00:05:46,480
[เอก] อากาศวันนั้นคือไม่มีฝน

114
00:05:46,560 --> 00:05:48,600
อากาศคือแดดออกและก็ร้อน

115
00:05:52,240 --> 00:05:53,200
[เด็กผู้ชาย] ไปๆ

116
00:05:55,160 --> 00:05:56,920
บางคนก็ตื่นเต้น

117
00:05:57,000 --> 00:05:59,320
ที่ว่าจะเข้าถ้ำครั้งแรก

118
00:06:01,840 --> 00:06:03,680
พวกเราก็สปีดกันแบบเต็มที่นะครับ

119
00:06:03,760 --> 00:06:05,680
แข่งกันแบบสุดจิตสุดใจนะครับ

120
00:06:09,720 --> 00:06:11,720
แล้วก็ผมก็ขาประจำครับ

121
00:06:11,800 --> 00:06:12,680
โดนทิ้งอีก

122
00:06:15,920 --> 00:06:18,880
คนอายุเด็กน้อยสุดก็จะเป็นน้องไตตั้น

123
00:06:19,520 --> 00:06:21,680
คือทุกคนเห็น เค้าก็อยากแกล้ง

124
00:06:21,760 --> 00:06:23,360
ไม่มีวันไหนที่ไม่โดนแกล้ง

125
00:06:23,440 --> 00:06:25,640
โอ้โห โดนทุกวัน

126
00:06:25,720 --> 00:06:27,840
จุดแข็งของน้องไตตั้นเหรอครับ

127
00:06:30,040 --> 00:06:32,280
ผมว่า ไม่น่าจะมีนะ

128
00:06:37,440 --> 00:06:40,320
ผมกับไตตั้นก็คือจะสนิทกันแหละ

129
00:06:40,400 --> 00:06:43,000
ก็คือเหมือนเป็นพี่น้องกันเลย

130
00:06:46,800 --> 00:06:48,200
ตอนระหว่างทางเราก็เจอ

131
00:06:48,280 --> 00:06:50,440
สวนส้มระหว่างทางสองข้างทาง

132
00:07:09,400 --> 00:07:10,720
ไป ไหว้เจ้าแม่

133
00:07:10,800 --> 00:07:13,320
[เด็กผู้ชาย] - เร็วๆ ไปดู
- ไปๆ

134
00:07:16,360 --> 00:07:17,200
[เอก] ไป

135
00:07:22,360 --> 00:07:24,360
พอทุกคนเห็นป้ายปุ๊บ ทุกคนบอกว่า

136
00:07:24,440 --> 00:07:25,720
เค้าห้ามเข้า

137
00:07:27,720 --> 00:07:29,400
ในป้ายน่าจะบอกว่า

138
00:07:29,480 --> 00:07:32,360
เดือนกรกฎาถึงเดือนพฤศจิกายน

139
00:07:32,440 --> 00:07:33,640
จะมีน้ำป่าไหลหลาก

140
00:07:35,680 --> 00:07:39,320
ที่เข้าไปในถ้ำนั้นเป็นที่ 23 เดือนมิถุนาครับ

141
00:07:39,400 --> 00:07:41,240
แล้วก็ไม่ใช่หน้าฝนด้วยนะ

142
00:07:53,920 --> 00:07:55,760
ยกมือไหว้แล้วก็ขอ

143
00:07:55,840 --> 00:07:57,000
ขอเจ้าแม่นางนอน

144
00:07:58,360 --> 00:08:01,640
เจ้าแม่นางนอนก็คือเป็นเจ้าของสถานที่

145
00:08:02,360 --> 00:08:05,920
ถ้าเกิดเราไปลบหลู่แล้วไม่ขอเนี่ย

146
00:08:06,000 --> 00:08:09,520
บางทีอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น

147
00:08:14,360 --> 00:08:16,360
[มิ๊กซ์] เจ้าแม่นางนอนก็มีประวัติ

148
00:08:17,600 --> 00:08:19,880
เคยเป็นองค์หญิง

149
00:08:22,840 --> 00:08:27,800
ก็มีคนเลี้ยงม้าหลงรักกับเจ้าหญิงอะไรงี้

150
00:08:29,880 --> 00:08:31,320
แล้วก็พากันหนีออกมา

151
00:08:34,440 --> 00:08:36,560
แล้วก็โดนทหารเค้าไล่มา

152
00:08:40,040 --> 00:08:43,480
คนเลี้ยงม้าก็ไปหาอะไรให้เจ้าแม่กิน...

153
00:08:47,760 --> 00:08:49,760
และก็โดนทหารฆ่า

154
00:08:53,840 --> 00:08:56,080
เจ้าแม่ก็รอ ก็ไม่มาก็เลยเอา

155
00:08:56,160 --> 00:08:58,840
ที่ใส่ผมปักตัวเองตาย

156
00:09:03,280 --> 00:09:06,360
ก็เลยเป็นภูเขาเหมือนเจ้าแม่นอนอยู่

157
00:09:25,400 --> 00:09:28,400
[เอก] ไปถึงปากถ้ำปุ๊บนะครับเด็กก็ตื่นเต้น

158
00:09:28,480 --> 00:09:32,120
โอ้โห แบบเฮ้ย มันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ

159
00:09:35,600 --> 00:09:38,880
[เอก] ไป ทุกคน ไหว้ขาเข้าถ้ำกัน

160
00:09:38,960 --> 00:09:41,240
ส่วนมากก็จะทิ้งกระเป๋าและรองเท้า

161
00:09:41,320 --> 00:09:42,160
ทิ้งให้หมด

162
00:09:42,640 --> 00:09:43,480
[เอก] ไป

163
00:09:52,680 --> 00:09:54,560
[ตี๋] ไม่มีขนมไม่มีข้าว

164
00:09:54,640 --> 00:09:56,240
เราก็พกไฟฉายคนละอัน

165
00:09:56,320 --> 00:09:57,520
แล้วก็เดินเข้าไปเลยครับ

166
00:10:02,640 --> 00:10:04,640
[เอก] คือผมเนี่ยจะให้น้องตี๋เป็นคนนำ

167
00:10:04,720 --> 00:10:06,280
และก็ผมปิดท้าย

168
00:10:07,360 --> 00:10:10,440
ตี๋มันจะเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของผมเลยก็ว่าได้

169
00:10:12,040 --> 00:10:14,960
แต่ถ้าผมไปด้วยกับเจ้าตี๋ ผมจะอุ่นใจ

170
00:10:15,040 --> 00:10:16,480
เพราะว่าอย่างน้อย

171
00:10:16,560 --> 00:10:18,440
ถ้ามีเจ้าตี๋อยู่ด้วย โอเค

172
00:10:18,520 --> 00:10:21,040
มันก็ช่วยกันดูแลเด็กๆ ที่เหลือได้

173
00:10:29,400 --> 00:10:30,640
เคยเข้ามาก่อนครับ

174
00:10:31,960 --> 00:10:33,320
ก็เลยแบบมั่นใจ

175
00:10:33,400 --> 00:10:35,560
ต้องพาน้องๆ เค้าเข้าไปอย่างนี้ครับ

176
00:10:49,360 --> 00:10:51,560
เราจะเข้าไปแค่แบบประมาณชั่วโมงหนึ่ง

177
00:10:52,280 --> 00:10:53,960
เพราะว่าผมมีเรียนพิเศษ

178
00:10:57,920 --> 00:10:59,040
[เสียงคุยจอแจ]

179
00:11:05,680 --> 00:11:07,120
[เสียงหัวเราะ]

180
00:11:14,640 --> 00:11:16,240
มันจะมีหยอกล้อกัน

181
00:11:19,800 --> 00:11:22,480
[มิ๊กซ์] ก็แซว... ส่วนมากจะแซวตี๋ครับ

182
00:11:22,560 --> 00:11:24,040
เพราะตอนนั้นตี๋มีแฟน

183
00:11:24,720 --> 00:11:27,680
ไปถ่ายรูปจับมือกันอะไรอย่างนี้

184
00:11:32,520 --> 00:11:35,000
[เอก] ก็คือจะมีการหยอกล้อกันไปตลอดทาง

185
00:11:36,000 --> 00:11:38,600
เราเห็นปุ๊บเราก็ เออ ดีใจแฮะ

186
00:11:46,000 --> 00:11:47,320
[เสียงพูดคุยจอแจ]

187
00:11:52,600 --> 00:11:54,440
[เอก] พอถึงสามแยกปุ๊บเนี่ย

188
00:11:55,920 --> 00:11:58,840
ที่ไปขวาไม่ได้เพราะว่ามันไปได้อีกแค่ไม่กี่เมตร

189
00:12:00,000 --> 00:12:02,040
ถ้าจะไปต่อต้องไปด้านซ้าย

190
00:12:11,560 --> 00:12:12,960
[มิ๊กซ์] ผมว่าตอนที่ผมกลัวนี้

191
00:12:13,040 --> 00:12:15,000
น่าจะเป็นตอนถึงสามแยก

192
00:12:17,200 --> 00:12:18,480
มันเป็นสายน้ำแล้ว

193
00:12:19,000 --> 00:12:23,400
กลัวว่ามันจะมาท่วมแล้วออกมาไม่ได้

194
00:12:25,080 --> 00:12:27,440
[เอก] ไม่ว่าจะเป็นช่วงฤดูไหนก็แล้วแต่ 

195
00:12:27,520 --> 00:12:29,360
มันจะมีน้ำอยู่ตลอดเวลาเลย

196
00:12:29,440 --> 00:12:30,680
น้ำตรงนั้นจะไม่เคยแห้ง

197
00:12:33,440 --> 00:12:36,120
ผมบอกว่า น้ำมันไหลมาเยอะแล้ว

198
00:12:36,720 --> 00:12:38,640
ก็กลับไหม พอแล้ว

199
00:12:41,080 --> 00:12:43,280
[ไตตั้น] จะกลับก็กลับไปคนเดียวสิ ป๊อดเหรอ

200
00:12:43,360 --> 00:12:44,840
ป๊อดเหรอ อะไรอย่างนี้ครับ

201
00:12:48,120 --> 00:12:49,520
[เสียงคุยจอแจ]

202
00:12:50,600 --> 00:12:51,760
เลยให้ทุกคนตัดสินใจกันเอง

203
00:12:51,840 --> 00:12:54,160
ถ้าไม่ไปกัน กลุ่มเขาก็จะได้กลับ

204
00:12:54,240 --> 00:12:56,480
[เด็กผู้ชาย] ข้างในสวยมาก แต่ต้องเดินเข้าไป

205
00:12:56,560 --> 00:12:57,480
[เอก] เหมือนโหวตน่ะครับ

206
00:12:57,560 --> 00:12:58,640
ก็เป็นเสียงส่วนใหญ่มากกว่า

207
00:12:58,720 --> 00:12:59,760
ว่าใครจะไปหรือไม่ไป

208
00:12:59,840 --> 00:13:02,760
- ไปอีกพี่
- ไปเลย ไป

209
00:13:03,520 --> 00:13:06,360
[มิ๊กซ์] แล้วเขาบอกว่า ไปกัน เข้าๆ ไปต่อ

210
00:13:08,400 --> 00:13:10,520
แต่ว่าในใจก็อยากออก

211
00:13:10,600 --> 00:13:12,040
อยากกลับอยู่ดีครับ

212
00:13:17,240 --> 00:13:19,760
เอากระเป๋าไปวาง ถอดรองเท้า

213
00:13:20,360 --> 00:13:22,520
กลัวมันจะเปียก

214
00:13:26,040 --> 00:13:27,560
[ตี๋] เราจะมีไฟฉาย

215
00:13:28,080 --> 00:13:30,040
แค่นี้แหละครับ แล้วก็เข้าไปกันต่อ

216
00:13:30,520 --> 00:13:31,800
[เสียงคุยสะท้อนในถ้ำ]

217
00:13:38,800 --> 00:13:42,280
[เพชร] มาทำอยู่ที่ถ้ำหลวงขุนน้ำนางนอนนี่

218
00:13:42,360 --> 00:13:43,720
ก็ประมาณสองปีแล้วครับ

219
00:13:44,280 --> 00:13:46,320
ก็ตอนเย็นนี่ผมต้อง

220
00:13:46,400 --> 00:13:48,840
ต้องสำรวจดูว่ามีใครมาตกค้างหรือเปล่า

221
00:13:51,880 --> 00:13:54,480
ส่วนมากจะเป็นกรกฎานะครับ ฝนถึงจะมา

222
00:13:54,560 --> 00:13:56,160
อ้าว มิถุนา

223
00:13:56,240 --> 00:13:59,360
มันไม่ใช่นี่ มิถุนามันฝนมาได้ยังไงครับ

224
00:14:01,120 --> 00:14:03,760
[เพชร] จากปากทางถ้ำหลวง

225
00:14:03,840 --> 00:14:06,280
ความยาวของถ้ำหลวงนะครับ

226
00:14:06,360 --> 00:14:09,600
10 กิโลกับอีก 316 เมตรครับ

227
00:14:10,880 --> 00:14:12,760
เวลาน้ำฝนมาปุ๊บเนี่ย

228
00:14:12,840 --> 00:14:16,320
น้ำมันก็จะไหลลงจากดอยลงมาครับ

229
00:14:18,000 --> 00:14:20,760
น้ำนี่จะมาจากทุกทิศทุกทางจากข้างบนครับ

230
00:14:20,840 --> 00:14:23,520
คือว่ามันเป็นปล่องอยู่แล้วครับ

231
00:14:25,880 --> 00:14:27,720
พอนับอยู่มีอยู่สิบเอ็ดคันครับ

232
00:14:29,080 --> 00:14:32,680
คือแวบแรกนี่ ผมคิดว่าจะเป็นผู้ใหญ่ครับ

233
00:14:33,600 --> 00:14:35,920
ถ้าคุณเข้าไปโดยที่เจ้าหน้าที่ไม่รู้เรื่องเนี่ย

234
00:14:36,000 --> 00:14:39,320
คุณก็อยู่นั่นทั้งคืน ก็ไม่มีใครรู้

235
00:14:47,320 --> 00:14:49,560
[ตี๋] แต่พอสักแป๊บหนึ่งเขาก็เข้าไปเรื่อยๆ

236
00:14:49,640 --> 00:14:51,840
พอมันสวยมันก็พากันไปเรื่อยๆ อย่างนี้ครับ

237
00:14:54,840 --> 00:14:56,440
[เอก] มันจะมีออร่าของมัน

238
00:14:56,520 --> 00:14:58,480
และมันทำให้เราดึงดูดมาก

239
00:15:00,920 --> 00:15:04,160
อยากพาน้องๆ เนี่ยไปดูอะไรที่มันสวยงาม

240
00:15:07,080 --> 00:15:12,080
เราแค่คิดว่าพาน้องๆ ได้ไปเรียนรู้อะไรใหม่ๆ

241
00:15:14,000 --> 00:15:15,720
[เติ้ล] แต่มันสวย มันสวยมากครับ

242
00:15:17,400 --> 00:15:19,280
เป็นเหมือนคล้ายๆ กากเพชรครับ

243
00:15:19,360 --> 00:15:21,680
[เติ้ล] มันสวย มันเป็นโถงกว้างครับ

244
00:15:35,000 --> 00:15:36,960
[เอก] ส่วนไตตั้นก็คือต้องออกไปก่อนห้าโมง

245
00:15:37,040 --> 00:15:38,480
เพื่อที่จะไปเรียนพิเศษ

246
00:15:38,560 --> 00:15:40,000
เฮ้ย พวกเราถอยก่อน

247
00:15:40,080 --> 00:15:42,200
เวลาหมด เดี๋ยวเราค่อยมาวันใหม่

248
00:15:42,680 --> 00:15:44,320
- ไปกันก่อน
- ไปๆ

249
00:15:49,720 --> 00:15:51,320
ก็เลยพากันลุยกลับมา

250
00:15:51,880 --> 00:15:54,800
พอลุยกลับมาทุกคนก็คุยกันปกตินั่นล่ะครับ

251
00:15:55,640 --> 00:15:58,840
จนมาถึงสามแยก

252
00:16:00,600 --> 00:16:02,000
[ไตตั้น] พอเดินมาถึงสามแยก

253
00:16:02,600 --> 00:16:05,760
เฮ้ย อันนี้มันทางที่เรามาหรือเปล่า

254
00:16:05,840 --> 00:16:08,280
ไม่น่าจะหลงเพราะว่าเส้นทางมีเส้นทางเดียว

255
00:16:08,360 --> 00:16:11,480
พี่เอกเขาก็ "ใช่ นี่แหละทางที่เรามา"

256
00:16:13,080 --> 00:16:16,840
[เอก] น้ำมันปิดทางสามแยกหมดเลย

257
00:16:17,400 --> 00:16:20,080
มันปิดมิดและเราไปไม่ได้

258
00:16:21,280 --> 00:16:24,560
ตอนนั้นมันก็แวบขึ้นมาเลยว่า "ฉิบหายแล้ว"

259
00:16:25,480 --> 00:16:27,160
คือซวยแน่ๆ งานนี้

260
00:16:30,960 --> 00:16:32,400
ยังตกใจกันอยู่ครับ

261
00:16:34,160 --> 00:16:36,080
[เอก] ก็เลยว่าเดี๋ยวๆ เราหาทางออกกันก่อน

262
00:16:37,200 --> 00:16:38,120
ผมจะลอง

263
00:16:38,200 --> 00:16:39,960
ลองไปดูว่ามันออกได้ไหม

264
00:16:41,200 --> 00:16:43,360
ตอนนั้นก็เลยลองตัดสินใจลองดำดู

265
00:16:48,360 --> 00:16:49,880
[มาร์ค] ใจไม่ค่อยดีครับเพราะว่า 

266
00:16:49,960 --> 00:16:52,800
พี่เอกจะหาทางเจอไหม หรือไม่เจอครับ

267
00:17:01,000 --> 00:17:03,360
คือพยายามลืมตาก็แล้วอะไรก็แล้ว

268
00:17:03,440 --> 00:17:04,920
มันก็ไม่เห็นสักอย่าง

269
00:17:10,040 --> 00:17:12,200
พยายามเอามือแซะเข้าไปก็แล้ว

270
00:17:18,520 --> 00:17:20,520
มันก็ไม่มีทางที่ว่าจะทะลุเลย

271
00:17:25,640 --> 00:17:26,720
และคราวนี้ก็เลย

272
00:17:26,800 --> 00:17:29,040
ไอ้หนึ่งลมหายใจที่ฮุบเข้ามาน่ะ

273
00:17:29,680 --> 00:17:30,720
เริ่มหมดแล้ว

274
00:17:35,080 --> 00:17:36,320
ผมเหมือนจะขาดใจแล้วครับ

275
00:17:39,000 --> 00:17:42,240
แล้วก็ระหว่างนั้นน่ะก็คือกระตุกเชือกปุ๊บ

276
00:17:42,320 --> 00:17:43,480
[เด็กผู้ชาย] หนึ่ง สอง...

277
00:17:43,560 --> 00:17:45,200
น้องๆ สามคนเขาก็ดึง

278
00:17:45,280 --> 00:17:46,560
[เด็กผู้ชาย] เอาอีก

279
00:17:46,640 --> 00:17:48,720
ตายแน่ๆ ไม่รอดแน่ๆ

280
00:17:48,800 --> 00:17:51,160
เพราะว่ามันหมดลมหายใจจริงๆ

281
00:17:52,000 --> 00:17:53,880
[เด็กผู้ชาย] หนึ่ง สอง

282
00:17:53,960 --> 00:17:55,640
[เด็กผู้ชาย] เอาอีก

283
00:17:55,720 --> 00:17:59,720
[เด็กผู้ชาย] หนึ่ง สอง

284
00:18:00,200 --> 00:18:03,000
[เด็กผู้ชาย] หนึ่ง สอง

285
00:18:09,280 --> 00:18:10,360
ก็เลยบอกเด็กว่า

286
00:18:11,800 --> 00:18:13,000
ข้างหน้าทางตัน

287
00:18:14,160 --> 00:18:16,640
พอพี่เอกบอกมันก็เงียบไปเลยครับ

288
00:18:17,720 --> 00:18:19,080
ไม่รู้จะทำอะไร

289
00:18:25,600 --> 00:18:26,520
[เสียงตะโกนเรียก]

290
00:18:27,760 --> 00:18:29,160
[เพชร] มีใครอยู่ไหม

291
00:18:29,240 --> 00:18:31,880
[เพชร] ห้าหกโมงเนี่ย ยังอยู่ในถ้ำอยู่เลย

292
00:18:32,680 --> 00:18:34,120
[เสียงตะโกนเรียก]

293
00:18:34,200 --> 00:18:35,960
หัวหน้าก็เลยจัดเจ้าหน้าที่มาอีกสองคน

294
00:18:36,040 --> 00:18:36,920
เข้าไปช่วยหา

295
00:18:37,000 --> 00:18:38,320
[เจ้าหน้าที่] อยู่ไหน

296
00:18:38,400 --> 00:18:40,240
มีใครอยู่ไหม

297
00:18:40,320 --> 00:18:41,320
[เสียงตะโกนเรียก]

298
00:18:42,680 --> 00:18:44,160
[เสียงตะโกนเรียก]

299
00:18:45,360 --> 00:18:46,320
[เพชร] เราก็เดิน

300
00:18:46,400 --> 00:18:49,240
เดินจากโถงแรกไปหาโถงสอง

301
00:18:49,320 --> 00:18:52,600
โถงสองนี่ตะโกนหาก็ไม่เจอแล้ว

302
00:18:52,680 --> 00:18:55,200
[เสียงตะโกนเรียก]

303
00:18:55,280 --> 00:18:57,360
ตอนนั้นน้ำเริ่มออกมาเยอะแล้ว

304
00:18:57,440 --> 00:18:59,160
[เจ้าหน้าที่] มีใครอยู่ไหม

305
00:18:59,240 --> 00:19:01,080
[เพชร] โถงสามก็ไม่อยู่

306
00:19:02,200 --> 00:19:05,760
และพี่ก็ว่า "สามแยกนี่ขอให้เจอกันนะ"

307
00:19:05,840 --> 00:19:06,840
[เจ้าหน้าที่] มีใครอยู่ไหม

308
00:19:07,920 --> 00:19:08,800
[เสียงตะโกนเรียก]

309
00:19:08,880 --> 00:19:11,960
[เพชร] ไปถึง ไปเจอแค่กระเป๋ากับรองเท้า

310
00:19:13,160 --> 00:19:16,680
ค้นหาจนไปเจอโทรศัพท์

311
00:19:18,680 --> 00:19:20,760
ตอนนั้นเนี่ยหัวใจผมตกเลยครับ

312
00:19:21,800 --> 00:19:23,560
พี่ในนั้นมีแต่เด็ก

313
00:19:26,120 --> 00:19:27,520
[เจ้าหน้าที่] มีใครอยู่ไหม

314
00:19:28,040 --> 00:19:29,120
[เสียงตะโกนเรียก]

315
00:19:32,040 --> 00:19:33,200
[เพชร] น้ำก็เต็ม

316
00:19:34,000 --> 00:19:36,360
ผมถามว่า "พี่ แล้วจะให้ผมทำยังไง"

317
00:19:37,520 --> 00:19:40,080
ผมทำยังไงพี่ ผมจะเอาเด็กๆ ออกมาได้ยังไง

318
00:19:40,160 --> 00:19:41,840
อยู่ไหน

319
00:19:42,480 --> 00:19:43,640
[เพชร] ไป เราออกไปก่อน

320
00:19:43,720 --> 00:19:45,640
เราไปแจ้งหาคนมาช่วย

321
00:19:58,320 --> 00:20:01,080
[เอก] ตอนที่เราเจอน้ำมันขึ้นเนอะ

322
00:20:01,680 --> 00:20:04,880
เราทำยังไงก็ได้อย่าให้เด็กมันตกใจ

323
00:20:05,560 --> 00:20:08,720
เพราะฉะนั้นเราก็ทำตัวให้แบบปกติที่สุด

324
00:20:10,480 --> 00:20:14,320
เราก็บอกกับเด็กว่าอาจจะเป็นน้ำขึ้นน้ำลง

325
00:20:15,720 --> 00:20:18,200
เชื่ออยู่ครับ เชื่อว่ายังไงน้ำก็ลด

326
00:20:19,040 --> 00:20:20,400
ก็เลยว่าเราไปหาที่นอนก่อน

327
00:20:21,360 --> 00:20:23,200
เราหาที่นอนก่อนแล้วพรุ่งนี้เช้าเราค่อยมาดู

328
00:20:23,280 --> 00:20:25,040
ถ้าลดปุ๊บเราก็ค่อยออกไป

329
00:20:28,040 --> 00:20:31,360
[ไตตั้น] ไม่เป็นไร ยังไงก็แบบเราก็ยังคิดบวก

330
00:20:31,440 --> 00:20:33,680
[เสียงพูดคุย]

331
00:20:35,000 --> 00:20:37,000
ผมน่ะสิ เกินเวลาเรียนพิเศษแล้ว

332
00:20:37,840 --> 00:20:40,920
ผมยังแบบ "เฮ้ยดีแล้วไม่ได้เรียนพิเศษ"

333
00:20:44,120 --> 00:20:45,360
[เสียงพูดคุย]

334
00:20:45,440 --> 00:20:47,040
[เอก] ทุกคนก็ยังไม่ได้ตื่นตระหนกอะไร

335
00:20:47,120 --> 00:20:49,920
เพราะทุกคนก็เหมือนแค่ว่าเราย้ายที่นอนใหม่

336
00:20:50,000 --> 00:20:52,440
เราย้ายที่นอนใหม่ มันเป็นการผจญภัย

337
00:20:52,520 --> 00:20:53,640
อะไรอย่างนี้ครับ

338
00:20:54,720 --> 00:20:57,760
[เสียงพูดคุย]

339
00:20:58,240 --> 00:21:00,200
[ไตตั้น] คืนแรกก็กลัวแค่แบบ

340
00:21:00,280 --> 00:21:02,120
กลัวโดนพ่อแม่ด่า

341
00:21:02,200 --> 00:21:04,760
หรือว่าบางคนไม่ได้บอกพ่อแม่

342
00:21:07,720 --> 00:21:10,200
[ตี๋] คิดไว้ก็คือ พ่อแม่น่าจะออกตามหา

343
00:21:11,560 --> 00:21:13,800
ตามหาว่าไปอยู่ไหนอย่างนี้ครับ

344
00:21:19,320 --> 00:21:22,120
[เกี๋ยง] ห่วงตี๋เวลาไปเที่ยวกับเพื่อนกับฝูง

345
00:21:22,200 --> 00:21:23,920
อะไรอย่างนี้ก็เป็นห่วง

346
00:21:26,520 --> 00:21:29,680
ก็รอๆ ก็ไม่กลับมา

347
00:21:31,600 --> 00:21:34,000
เรานึกว่า นึกว่าตี๋ไป 

348
00:21:34,080 --> 00:21:35,800
ไปมีเรื่องกับใครน่ะ

349
00:21:35,880 --> 00:21:40,320
เด็กที่โรงเรียนเขามาบอกว่า "แม่ ตี๋ติดถ้ำนะ"

350
00:21:47,680 --> 00:21:52,000
ครั้งแรกที่พ่อมารับแม่ไปแม่ก็น่ากลัวอยู่

351
00:21:53,240 --> 00:21:57,280
พอเข้าไป แล้วก็ไปเห็นคน

352
00:22:00,400 --> 00:22:01,920
รองเท้าก็กองอยู่ข้างหน้า

353
00:22:02,000 --> 00:22:04,400
ยังไม่มีใครขยับอะไรเลย

354
00:22:04,480 --> 00:22:07,520
ก็เลยว่าจักรยานน้องก็มี กระเป๋าน้องอะไรก็มี

355
00:22:08,120 --> 00:22:09,640
ตกใจมาก

356
00:22:11,480 --> 00:22:13,920
[ศักดิ์ศิพงษ์] บรรยากาศวังเวงมากเลยหน้าถ้ำ

357
00:22:14,000 --> 00:22:16,000
เห็นแล้วก็หดหู่หัวใจล่ะครับ

358
00:22:16,880 --> 00:22:19,560
จุกอยู่อกนี่ก็ไม่รู้จะทำยังไง

359
00:22:19,640 --> 00:22:23,960
ได้แต่ขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ช่วยคุ้มครองลูก

360
00:22:24,040 --> 00:22:27,320
แม่ไม่รู้ว่าลูกจะมาถ้ำนี่

361
00:22:27,400 --> 00:22:30,040
เพราะว่าลูกพูดตอนเช้าว่าลูกจะไปแข่งกีฬา

362
00:22:30,120 --> 00:22:31,200
ลูกบอกว่าอย่างนี้น่ะค่ะ

363
00:22:32,320 --> 00:22:35,800
แม่ไม่รู้ว่าลูกจะมาถ้ำ มาเที่ยวถ้ำอย่างนี้

364
00:22:35,880 --> 00:22:38,560
คนก็มาถาม เราก็ร้องไห้อย่างเดียว

365
00:22:40,800 --> 00:22:44,800
ตอบไม่ได้ตอนนั้นเพราะว่าแม่เสียใจ

366
00:22:55,320 --> 00:22:57,960
[เติ้ล] นอนคืนแรกนี่ไม่ปิดไฟฉายครับ

367
00:22:59,760 --> 00:23:02,440
ถ้ามืดกันก็ทุกคนเขาก็กลัวกันอยู่ครับ

368
00:23:04,760 --> 00:23:06,720
[ไตเติ้ล] ก็นอนเรียงกันครับ

369
00:23:08,480 --> 00:23:09,640
กอดกัน

370
00:23:11,640 --> 00:23:14,120
[ตี๋] ผมรู้สึกว่ามันเย็นกว่าน้ำแข็งครับ

371
00:23:14,200 --> 00:23:16,680
มันเย็นแบบเหมือนมันจะกัดเราอย่างนี้ครับ

372
00:23:23,880 --> 00:23:27,240
[อดุลย์] เราได้ยินแค่เสียงหายใจของเรา

373
00:23:27,320 --> 00:23:30,200
มันก็เลยได้ยินเสียงหัวใจเราเต้นแบบ...

374
00:23:30,280 --> 00:23:32,440
ตุ้บๆ ตุ้บๆ เป็นจังหวะ

375
00:23:44,920 --> 00:23:46,960
[เอก] คืนแรกที่เรากังวลก็คือว่า

376
00:23:47,040 --> 00:23:48,280
เราจะออกไปได้ไหม

377
00:23:51,000 --> 00:23:53,480
เราต้องมาแบกภาระอีกตั้งสิบสองชีวิต

378
00:23:54,120 --> 00:23:57,960
โดยที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

379
00:24:12,560 --> 00:24:14,680
[นักข่าว] แต่ว่าข่าวแรกเป็นข่าวเหตุการณ์

380
00:24:14,760 --> 00:24:17,120
- ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ผ่านมานี่เองนะครับ
- ค่ะ

381
00:24:17,200 --> 00:24:18,920
น้ำขึ้น ออกจากถ้ำไม่ได้

382
00:24:19,000 --> 00:24:21,040
ถึงขั้นเจ้าหน้าที่จะไปช่วยเหลือ

383
00:24:21,120 --> 00:24:23,040
ก็ยังไปช่วยไม่ได้อย่างเต็มที่เลยนะคะ

384
00:24:25,160 --> 00:24:26,280
เอ้า นับ

385
00:24:26,360 --> 00:24:27,200
- หนึ่ง
- สอง

386
00:24:27,280 --> 00:24:28,120
- สาม
- สี่

387
00:24:28,200 --> 00:24:29,240
- ห้า
- หก

388
00:24:29,320 --> 00:24:31,880
[ผู้ว่า] ส่งเข้าไปทั้งหมดตอนนี้แปดทีม

389
00:24:31,960 --> 00:24:33,200
ถ้าถามว่าเป็นกำลังพลเท่าไร

390
00:24:33,280 --> 00:24:34,760
ผมว่าเกือบห้าสิบนายแล้ว

391
00:24:34,840 --> 00:24:37,200
และก็แบกอุปกรณ์ทั้งดำน้ำ ทั้งข้าว

392
00:24:41,240 --> 00:24:43,680
คนที่รู้เส้นทางถ้ำหลวงนะ

393
00:24:43,760 --> 00:24:46,240
โดยเฉพาะนักสำรวจหรือเอกซ์พลอเรอร์เนี่ย

394
00:24:46,320 --> 00:24:48,640
ขณะนั้นเนี่ยน้อยมากครับ

395
00:24:51,400 --> 00:24:54,760
ผมเป็นนักสำรวจรู้ข้อมูลของถ้ำหลวงครับ

396
00:24:56,480 --> 00:24:58,480
ครั้งแรกที่เดินทางเข้าไปถ้ำหลวงนะครับ

397
00:24:58,560 --> 00:24:59,560
เพื่อไปช่วยเหลือเด็กๆ

398
00:24:59,640 --> 00:25:02,120
ก็คือเข้าไปที่สามแยกแล้วก็พบน้ำ

399
00:25:06,880 --> 00:25:08,320
การช่วยเหลือเบื้องต้น

400
00:25:08,400 --> 00:25:11,680
เริ่มจากอุปกรณ์เครื่องสูบน้ำ

401
00:25:11,760 --> 00:25:14,920
เชือกเท่าที่หาได้ในพื้นที่นะครับ

402
00:25:17,600 --> 00:25:20,720
คราวนี้ก็เป็นหน้าที่ของปั๊มน้ำแล้ว

403
00:25:20,800 --> 00:25:22,000
สูบเพื่อเปิดช่อง

404
00:25:23,840 --> 00:25:25,560
[กมล] เรากำลังสู้กับมวลน้ำ

405
00:25:25,640 --> 00:25:28,920
โดยที่เรามีอุปกรณ์ที่จำนวนจำกัด

406
00:25:29,000 --> 00:25:32,200
เทคโนโลยีที่ไม่เพียงพอต่อการสูบน้ำ

407
00:25:44,440 --> 00:25:48,560
[อิ่น] ถ้าฝนเริ่มตกเนี่ยมันตกตลอดเลยครับ

408
00:25:48,640 --> 00:25:50,640
คือถ้าเกิดฝนตกหนักๆ เนี่ย

409
00:25:50,720 --> 00:25:54,760
มันจะมีน้ำทะลักกับอะไรถมเข้าไปอะไรพวกนี้

410
00:25:54,840 --> 00:25:56,680
ก็จะไม่เจอแล้วทีนี้

411
00:25:56,760 --> 00:25:58,920
ถ้าไม่มีฝนมาเติมใหม่

412
00:25:59,000 --> 00:26:02,760
ถ้าลดได้เราอาจจะสูบน้ำเพิ่มด้วย

413
00:26:02,840 --> 00:26:04,440
อันนี้อาจจะเป็นข่าวดีอีกอันหนึ่ง

414
00:26:04,520 --> 00:26:06,440
[เกี๋ยง] ท่านผู้ว่ามาก็ดีใจ

415
00:26:06,960 --> 00:26:09,600
ท่านว่าแล้วถ้ามีข่าวอะไรเดี๋ยวจะมาบอกตรงนี้

416
00:26:09,680 --> 00:26:11,600
แล้วท่านก็ประมาณชั่วโมงกว่า

417
00:26:11,680 --> 00:26:14,280
จะสองชั่วโมงมาบอกทีเป็นอย่างนี้

418
00:26:14,360 --> 00:26:15,920
ผมขออย่างเดียว

419
00:26:16,000 --> 00:26:19,520
ให้เขายังอยู่ดีมีสุข กับฝนอย่าตก

420
00:26:22,400 --> 00:26:24,560
[ผู้ว่า] ต้องทำงานแข่งกับเวลา

421
00:26:24,640 --> 00:26:25,800
แข่งกับธรรมชาติ

422
00:26:26,320 --> 00:26:30,880
โอ๊ย น้ำมันเอ่อออกมาอีกมั้งเนี่ย รู้หรือเปล่า

423
00:26:31,400 --> 00:26:33,400
เมื่อวานน้ำมันไม่เอ่อออกมาถึงขนาดนี้

424
00:26:34,280 --> 00:26:35,280
นี่น้ำมันเอ่อออกมา

425
00:26:36,080 --> 00:26:37,920
- น้ำเริ่มเยอะขึ้นนะ
- เออ

426
00:26:41,160 --> 00:26:42,800
[กมล] ช้าไม่ได้ครับ ช้าไม่ได้ครับ

427
00:26:42,880 --> 00:26:44,840
เพราะเรารู้แล้วว่าน้ำท้ายถ้ำเนี่ย

428
00:26:44,920 --> 00:26:46,200
กำลังจะตามมาสมทบ

429
00:26:50,080 --> 00:26:51,800
แล้วน่าเป็นห่วงมากๆ เลย

430
00:26:51,880 --> 00:26:54,040
เพราะว่าน้ำมาสมทบกันสองทิศ

431
00:26:54,120 --> 00:26:56,600
แล้วมันจะดันออกไปยังปากทางถ้ำหลวง

432
00:26:58,400 --> 00:27:01,160
นั่นน่ะคือสิ่งที่น่ากังวล

433
00:27:14,360 --> 00:27:16,360
[ไตตั้น] พอตื่นมามันก็ มีน้ำครับ

434
00:27:18,600 --> 00:27:21,120
หันมาอีกทีน้ำใกล้ถึงเราอยู่แล้ว

435
00:27:22,320 --> 00:27:23,160
แป๊บเดียวเองครับ

436
00:27:23,240 --> 00:27:25,240
มันก็มาเรื่อยๆ ไล่มาเรื่อยๆ เลย

437
00:27:26,000 --> 00:27:28,560
[เอก] เราก็ต้องแก้ปัญหา

438
00:27:30,720 --> 00:27:33,720
คราวนี้ก็เลยนั่งจับกลุ่มคุยกันว่า เอาไงต่อ

439
00:27:36,800 --> 00:27:38,760
สรุปแล้วก็ "ไปหาทางออกข้างหน้ากันไหม"

440
00:27:45,840 --> 00:27:48,240
[ตี๋] บอกน้องๆ ว่าเก็บไฟฉายไว้นะ

441
00:27:48,320 --> 00:27:49,560
ค่อยๆ ใช้เอา

442
00:27:56,240 --> 00:27:57,800
เราก็จะพูดดักไว้ก่อนว่า

443
00:27:57,880 --> 00:27:59,320
ก็คือเราต้องไม่ล้มเลิกความพยายาม

444
00:28:09,080 --> 00:28:10,280
[เอก] เริ่มมีอาการบ่นว่า

445
00:28:10,360 --> 00:28:12,080
"เจ้าหน้าที่มัวทำห่าอะไรวะ

446
00:28:12,160 --> 00:28:14,440
ทำไมไม่ออกมาตามหาเลยเหรอ

447
00:28:14,520 --> 00:28:15,840
ทำไมไม่ออกมาช่วยเลยเหรอ"

448
00:28:20,200 --> 00:28:22,120
เอ้าคนไม่พอ คนไม่พอ

449
00:28:25,480 --> 00:28:26,800
[นักข่าว] อีกนานแค่ไหน

450
00:28:26,880 --> 00:28:28,720
กว่าพวกเขาจะอยู่ในอันตราย

451
00:28:29,320 --> 00:28:32,240
ผมไม่ทราบเหมือนกันว่าจะอีกนานแค่ไหน

452
00:28:32,320 --> 00:28:34,280
แต่ทุกนาทีมีค่า

453
00:28:50,480 --> 00:28:51,560
[ผู้ชาย] เดินค่อยๆ ระวังๆ

454
00:28:51,640 --> 00:28:55,800
ลูก มาเลยลูกไตตั้น แม่มารอรับลูกแล้วนะ

455
00:28:55,880 --> 00:28:58,880
[แม่บิว] น้องบิว กลับบ้านเราเร็ว น้องบิว

456
00:28:58,960 --> 00:29:02,960
ออกมาเถอะลูก กลับบ้านเราเร็ว น้องบิว

457
00:29:03,040 --> 00:29:04,280
[ไอ คาน] ตอนนั้นยังไงก็ต้อง

458
00:29:04,360 --> 00:29:06,000
เรียกไตตั้นให้ได้อะไรอย่างนี้ค่ะ

459
00:29:06,640 --> 00:29:07,760
เพราะเราเชื่อว่า

460
00:29:07,840 --> 00:29:10,400
เราน่ะสื่อสารลูกได้อะไรประมาณนี้ค่ะ

461
00:29:10,960 --> 00:29:14,040
อย่างน้อยเราก็รอคอยเขาอยู่อะไรอย่างนี้นะ

462
00:29:19,560 --> 00:29:21,400
กว่าเราจะไปทำงานกลับมาก็

463
00:29:21,480 --> 00:29:22,840
ทุ่ม สองทุ่ม สามทุ่ม

464
00:29:24,040 --> 00:29:27,280
ช่วงหลังก็เลยติดเอกมากกว่า

465
00:29:32,080 --> 00:29:34,600
และวินาทีนั้นน่ะนึกถึงเอกอย่างเดียวว่า

466
00:29:34,680 --> 00:29:36,280
มันติดเอกเนอะ เราบอกว่า

467
00:29:36,360 --> 00:29:39,240
"ต้องเอาไตตั้นออกมาให้ได้นะเอกนะ"

468
00:29:39,320 --> 00:29:42,480
"พี่เชื่อว่าเอกต้องเอาน้องออกมา" อะไรอย่างนี้

469
00:29:43,440 --> 00:29:46,840
เจ้าแม่ขาช่วยลูกเราให้มีเรี่ยวมีแรง

470
00:29:46,880 --> 00:29:48,200
[นักข่าว] ทีมค้นหากำลังเร่งตามหา

471
00:29:48,280 --> 00:29:50,200
เด็กชายสิบสองคนและโค้ชทีมฟุตบอล

472
00:29:50,280 --> 00:29:51,680
ครอบครัวที่สิ้นหวังของเขาเหล่านั้น

473
00:29:51,760 --> 00:29:53,000
กำลังรอฟังข่าวอย่างกังวลใจ

474
00:29:54,080 --> 00:29:56,600
ในตอนนั้นยังคงเป็นแค่ข่าวท้องถิ่น

475
00:29:56,680 --> 00:29:58,640
ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นข่าวใหญ่ด้วยซ้ำ

476
00:29:58,720 --> 00:30:00,800
เอาจริงๆ เลยนะ ในตอนนั้น

477
00:30:00,880 --> 00:30:02,400
ผมก็คิดว่า "13 คนต้องไม่รอดแน่"

478
00:30:02,480 --> 00:30:04,920
แต่ผมจำได้เลยว่า
หัวหน้าบก.ข่าวของเราตื่นเต้นกับเรื่องนี้มาก

479
00:30:05,000 --> 00:30:06,320
เขาบอกว่า "นี่ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่"

480
00:30:09,520 --> 00:30:13,000
[ผู้ว่า] หน่วยต่างๆ ที่เป็นกำลังสำคัญก็ 

481
00:30:13,080 --> 00:30:17,120
เข้ามาส่ง เข้ามาช่วยสม่ำเสมอ

482
00:30:18,960 --> 00:30:20,680
[กมล] คนที่เดินทางเข้ามานี่

483
00:30:20,760 --> 00:30:22,000
สารพัดที่จะเดินทางเข้ามาก็คือ

484
00:30:22,080 --> 00:30:24,880
ไม่ว่าจะเป็นหมอ พยาบาล ทหาร 

485
00:30:24,960 --> 00:30:27,600
นี่คือยกกำลังพลของประเทศไทยมาทั้งหมดเลย

486
00:30:28,440 --> 00:30:30,200
สิ่งเหล่านี้ครับ

487
00:30:30,280 --> 00:30:32,360
ที่น่าประทับใจมากๆ

488
00:30:34,760 --> 00:30:38,800
เรามีหน่วยที่เดินลาดตระเวนนะครับ

489
00:30:38,880 --> 00:30:40,600
หาช่องอื่นๆ ที่จะเป็นไปได้

490
00:30:41,480 --> 00:30:43,240
ตำรวจตระเวนชายแดน

491
00:30:43,320 --> 00:30:44,960
จะเอาเฮลิคอปเตอร์บินให้เรานะครับ

492
00:30:45,040 --> 00:30:47,080
ดูว่าเผื่อจะมีช่องอะไร

493
00:30:47,160 --> 00:30:48,600
ที่จะเข้าไปในถ้ำได้หรือไม่นะครับ

494
00:30:48,680 --> 00:30:52,000
ส่วนท้องถิ่นป่าไม้ อุทยานต่างๆ 

495
00:30:52,080 --> 00:30:53,760
รวมทั้งกำลังทหารส่วนหนึ่ง

496
00:30:53,840 --> 00:30:55,720
ก็จะลาดตระเวนเพื่อหา

497
00:30:55,800 --> 00:30:57,720
ช่องที่จะปิดน้ำไม่ให้เข้าไปให้ได้

498
00:30:58,960 --> 00:31:00,240
หน่วยซีลก็บินตรง

499
00:31:00,320 --> 00:31:03,200
มาเที่ยงคืนเนี่ยมาจากสัตหีบโดยตรง

500
00:31:05,320 --> 00:31:07,320
[อาภากร] ผมเป็นผู้บัญชาการ

501
00:31:07,400 --> 00:31:09,640
หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษทางเรือ

502
00:31:09,720 --> 00:31:11,600
กองเรือยุทธการ

503
00:31:11,680 --> 00:31:14,640
แข่งกับเวลา แข่งกับระดับน้ำที่มันเพิ่มขึ้น

504
00:31:21,240 --> 00:31:22,920
เราต้องเร่งสูบน้ำออก

505
00:31:23,000 --> 00:31:24,960
ให้ทางหน่วยซีลเนี่ย

506
00:31:25,040 --> 00:31:27,640
สามารถไปเจอเด็กให้ได้เร็วที่สุด

507
00:31:37,040 --> 00:31:40,960
หน่วยซีลเนี่ยมีความสามารถในการดำน้ำ

508
00:31:41,640 --> 00:31:43,680
ตอนแรกเค้าไปถึงสามแยกแล้วนะครับ

509
00:31:44,800 --> 00:31:48,040
เค้าก็มีความพยายามที่จะดำลอด

510
00:31:48,120 --> 00:31:49,800
ไปให้เลยสามแยก

511
00:31:53,720 --> 00:31:57,680
พอน้ำเพิ่มทำให้การเข้าไปของเราเข้าไม่ได้

512
00:32:12,720 --> 00:32:13,560
[เสียงนาฬิกา]

513
00:32:16,440 --> 00:32:19,760
[เอก] ตี๋จะตั้งนาฬิกาไว้หกโมงเช้าทุกวัน

514
00:32:25,640 --> 00:32:28,400
ถ้าไม่รู้เวลาเนี่ยจะเครียดกว่าเดิมอีก

515
00:32:28,480 --> 00:32:30,480
แล้วเราก็จะใช้ชีวิตไปแบบ

516
00:32:30,560 --> 00:32:32,080
โดยที่เราไม่รู้เลยว่า

517
00:32:32,160 --> 00:32:34,080
เราจะวางแผนกันยังไงอย่างนี้ครับ

518
00:32:41,280 --> 00:32:44,560
ผมก็คือจะจัดเวลาตามแบบมาตรฐานของเราเลย

519
00:32:46,000 --> 00:32:52,000
ก็คือตอนเช้าถึงตอนเย็นเราก็จะหาทางออกกัน

520
00:32:52,720 --> 00:32:53,960
[เติ้ล] โค้ชเอกบอกว่า

521
00:32:54,040 --> 00:32:56,400
ยังไงก็มีทางออกแบบนี้ครับ

522
00:32:56,480 --> 00:33:00,080
แล้วก็หาทางออกกันทุกวันๆ เลยครับ

523
00:33:03,440 --> 00:33:05,200
ที่คิดบวกน่ะคือ

524
00:33:05,280 --> 00:33:08,520
เพื่อที่ไม่ให้สภาพจิตใจเราถดถอยมากกว่า

525
00:33:15,880 --> 00:33:17,840
[ไตตั้น] เราก็เดินไป เราก็เหนื่อยแล้ว

526
00:33:17,920 --> 00:33:19,160
ตอนนั้นมันก็เย็นแล้วครับ

527
00:33:20,680 --> 00:33:25,880
คิดอะไรก็มีแต่หิว หิวอย่างเดียวเลยครับ

528
00:33:27,400 --> 00:33:29,040
[เสียงคุยกัน]

529
00:33:29,640 --> 00:33:31,680
[มาร์ค] ทุกคนเขาก็พูดถึงอาหาร 

530
00:33:31,760 --> 00:33:34,720
มันก็หิว มันมาทับกันน่ะครับ

531
00:33:34,800 --> 00:33:37,400
มันแบบโคตรทรมาน

532
00:33:37,480 --> 00:33:40,280
มโนขึ้นมาเองก็อยากกินอย่างนั้นหมดเลยครับ

533
00:33:40,360 --> 00:33:42,560
ทุกอย่างเลยแบบ…

534
00:33:44,160 --> 00:33:45,400
[มาร์ค] อยากสั่งเคเอฟซี

535
00:33:45,480 --> 00:33:48,640
มาส่งในนี้เขาจะมาส่งไหมอะไรอย่างนี้ครับ

536
00:33:48,720 --> 00:33:51,800
ก็คิดกันแบบตามประสาคนหิวข้าวครับ

537
00:33:52,840 --> 00:33:55,680
พี่เค้าฝันว่ากินแลคตาซอย

538
00:33:55,760 --> 00:33:57,360
นมที่เค้าชอบกิน

539
00:33:57,440 --> 00:33:59,760
แล้วเค้าฝันว่าดูด ดูดนมอยู่ 

540
00:34:00,400 --> 00:34:03,120
แล้วเค้าตื่นมาอีกทีหนึ่ง

541
00:34:03,200 --> 00:34:06,080
ดูดนิ้วเท้าพี่อดุลย์อยู่อะไรอย่างนี้ครับ

542
00:34:10,600 --> 00:34:11,840
นึกแบบอยากกิน

543
00:34:11,920 --> 00:34:15,000
เหมือนตอนที่เรากินอยู่ที่สนามตอนกลางวัน

544
00:34:16,720 --> 00:34:18,360
และเสียดายตอนนั้นแหละ ผมว่า

545
00:34:18,440 --> 00:34:20,680
กินน้อยนิดเดียวเอง ผมน่ะ

546
00:34:20,760 --> 00:34:22,600
ผมรู้อย่างนี้ผมน่าจะกินให้เยอะๆ

547
00:34:30,200 --> 00:34:33,080
ฝันแบบตอนที่นั่งกินข้าวกับครอบครัวครับ

548
00:34:36,360 --> 00:34:38,520
ก็หวังว่าออกมาข้างนอกแล้วจะได้กิน

549
00:34:39,200 --> 00:34:41,360
กับข้าวฝีมือแม่อีกรอบครับ

550
00:34:43,680 --> 00:34:45,760
ตอนนั้นไม่ค่อยมีตังค์ก็เลย

551
00:34:45,840 --> 00:34:48,240
แม่ก็เลยทำแบบของง่ายๆ ให้กินตลอดครับ

552
00:34:59,120 --> 00:35:02,520
ที่บ้านก็คือจะเป็นแกงผักกาดครับ

553
00:35:05,680 --> 00:35:07,520
คืออยากกินฝีมือแม่มากครับ

554
00:35:29,960 --> 00:35:31,720
[เอก] คือเราก็บอกได้แค่อย่างเดียวแค่ว่า

555
00:35:31,800 --> 00:35:33,080
คือคุณก็กินน้ำไป

556
00:35:34,080 --> 00:35:36,840
ทำยังไงก็ได้ เราต้องมีชีวิตรอดไปให้ได้

557
00:35:40,200 --> 00:35:43,320
[ตี๋] แล้วถ้าได้กินน้ำมันก็จะช่วยได้นิดหนึ่ง

558
00:35:43,400 --> 00:35:45,000
แต่เราก็ยังหิวอยู่

559
00:35:46,800 --> 00:35:50,160
[ไตเติ้ล] มันก็แบบเริ่มแบบเพลียมาก

560
00:35:50,240 --> 00:35:51,440
แบบไม่มีแรงเลยครับ

561
00:35:51,520 --> 00:35:53,320
มันแบบหน้ามืด ไม่ไหว

562
00:35:53,400 --> 00:35:55,000
ผมลุกขึ้นแล้วผมล้มเลย

563
00:35:57,800 --> 00:35:59,240
[เอก] ทำยังไงก็ได้เราต้อง

564
00:35:59,320 --> 00:36:00,960
คือปกป้องไอ้พวกนี้

565
00:36:01,040 --> 00:36:02,440
คือไม่ให้เป็นอะไร

566
00:36:05,560 --> 00:36:08,360
[เอก] พ่อแม่ผมเสียตอนผมเด็กๆ เลยครับ

567
00:36:11,320 --> 00:36:13,360
ผมก็เลยต้องบวชเณรที่วัด

568
00:36:13,440 --> 00:36:15,760
เพื่อที่จะได้แบ่งเบาภาระทางญาติ

569
00:36:17,280 --> 00:36:21,320
ผมบวชได้ประมาณสิบกว่าปีก่อนสึก

570
00:36:24,240 --> 00:36:25,880
และการที่เราได้บวชเณรเนี่ย

571
00:36:25,960 --> 00:36:30,040
มันช่วยให้จิตใจและร่างกายเราเข้มแข็งขึ้น

572
00:36:31,520 --> 00:36:35,320
ถ้าจิตใจเราหดหู่ปุ๊บ ร่างกายเราก็ทรุดตาม

573
00:36:35,400 --> 00:36:36,880
แต่ถ้าจิตใจเราเข้มแข็งปุ๊บ

574
00:36:36,960 --> 00:36:38,560
ร่างกายเราก็ฟื้นตัวตาม

575
00:36:39,760 --> 00:36:41,680
ก่อนนอนเราก็ไหว้พระ สวดมนต์ 

576
00:36:41,760 --> 00:36:43,320
แล้วก็ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์

577
00:36:45,120 --> 00:36:47,880
[มาร์ค] แค่เราขอให้เจ้าแม่นางนอนช่วย

578
00:36:47,960 --> 00:36:50,280
เผื่อแบบปาฏิหาริย์ขึ้นอะไรอย่างนี้ครับ

579
00:36:53,400 --> 00:36:56,520
เรานั่งให้มันปล่อยวาง ผ่อนคลาย

580
00:36:58,960 --> 00:37:02,720
ให้อยู่กับตัวเอง อย่าสติหลุดครับ

581
00:37:02,800 --> 00:37:06,160
คือถ้าไม่มีคนมาช่วยก็อย่าเพิ่งโวยวายไปครับ

582
00:37:06,240 --> 00:37:08,120
แค่ตั้งสติไว้ก่อนครับ

583
00:37:13,080 --> 00:37:14,960
[ไตตั้น] หายใจเข้าหายใจออกครับ

584
00:37:15,040 --> 00:37:17,480
แล้วก็คิดถึงหรือว่าขอให้เรารอด

585
00:37:37,080 --> 00:37:39,160
[นักข่าว] ฝนตกหนักมากครับแล้วก็

586
00:37:39,240 --> 00:37:41,280
พื้นที่ทั้งหมดทั้งมวลตรงนี้

587
00:37:41,360 --> 00:37:44,360
เคยเป็นสนามหญ้าของวนอุทยานแห่งนี้แต่ว่า

588
00:37:44,440 --> 00:37:46,920
ก็กลายเป็นทะเลโคลนแบบนี้แล้ว

589
00:37:47,000 --> 00:37:49,120
แล้วตอนนี้การทำงานของทุกภาคส่วนค่อนข้าง

590
00:37:49,200 --> 00:37:51,040
ยากลำบากพอสมควรนะครับ

591
00:37:51,560 --> 00:37:53,880
[นักข่าว] ข้างในนั้นพอเอาตัวรอดได้แค่ไหน

592
00:37:53,960 --> 00:37:55,240
ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขาอยู่ตรงไหน

593
00:37:55,320 --> 00:37:58,120
[นักข่าว] ครับ คุณรู้จักถ้ำนี้ดีแค่ไหน

594
00:37:58,200 --> 00:38:00,880
ถ้าพวกเขาอยู่ในที่ที่เหมาะสม

595
00:38:00,960 --> 00:38:03,440
พวกเขาก็สามารถอยู่รอดได้ห้าหรือหกวัน

596
00:38:04,320 --> 00:38:08,920
แต่ระดับน้ำตอนนี้ก็มีแต่จะสูงขึ้น

597
00:38:12,200 --> 00:38:14,200
ก็คาดหวังเอาไว้เหมือนกันค่ะ

598
00:38:14,280 --> 00:38:17,160
ก็อยากให้น้องเขาออกมาปลอดภัย

599
00:38:17,240 --> 00:38:19,040
ทั้งสิบสามคนค่ะ

600
00:38:21,680 --> 00:38:24,560
เขาให้ไปขอตรงโน้นตรงนี้ให้ฝนหยุด

601
00:38:25,440 --> 00:38:27,400
ให้เจ้าที่เจ้าทางเนอะ

602
00:38:27,480 --> 00:38:30,920
จุดตรงที่ถ้ำหลวงน่ะ ให้ฝนมันหยุด

603
00:38:31,000 --> 00:38:33,320
และเผื่อจะเอาเด็กๆ มันออกมาได้

604
00:38:36,360 --> 00:38:37,960
มาร์คเป็นคนตัวเล็ก

605
00:38:39,600 --> 00:38:41,400
และก็กลัวความมืดด้วย

606
00:38:43,200 --> 00:38:45,800
เคยลำบากมาด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

607
00:38:46,480 --> 00:38:49,400
เพราะว่าเลิกทางกับพ่อมาร์คมาเนี่ย

608
00:38:49,480 --> 00:38:50,960
ตั้งแต่มาร์คขวบกว่า

609
00:38:54,160 --> 00:38:57,760
ก็คิดว่าลูกเราจะอยู่รอดไหม

610
00:39:02,080 --> 00:39:04,720
ทำใจไม่ได้ก็เลยเป็นลมอย่างนี้ค่ะ

611
00:39:05,920 --> 00:39:08,760
เหมือนว่าไม่มีสติเลย

612
00:39:29,600 --> 00:39:31,800
[มิ๊กซ์] น้ำมันไม่ลดเสียทีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ครับ

613
00:39:31,880 --> 00:39:35,000
ก็เลยพากันเดินเข้าไปต่อไปหาทางออก

614
00:39:38,320 --> 00:39:42,040
[ตี๋] ในจุดที่มันสุดๆ แล้วครับ

615
00:39:44,320 --> 00:39:46,080
[มิ๊กซ์] ทางออกหายังไงก็ไม่เจอครับ

616
00:39:47,440 --> 00:39:48,640
มีแต่ความมืด

617
00:39:50,920 --> 00:39:51,880
ไม่ไหวอย่างนี้ครับ

618
00:39:53,520 --> 00:39:54,920
อยากเห็นความสว่างอย่างนี้น่ะครับ

619
00:39:59,080 --> 00:40:01,480
[ตี๋] มีน้องอยู่คนหนึ่ง ในกลุ่มครับ

620
00:40:01,560 --> 00:40:02,600
มันก็พูดออกมาว่า

621
00:40:02,680 --> 00:40:04,040
"เราไม่ไหวแล้วนะ

622
00:40:04,120 --> 00:40:06,240
เหนื่อยมาก อยากกลับบ้าน"

623
00:40:11,640 --> 00:40:14,400
[เอก] ไหนจะความเครียด ที่เราสะสมมา 

624
00:40:14,480 --> 00:40:15,600
ไหนจะความหิว

625
00:40:16,640 --> 00:40:18,440
คือเริ่มไม่ไหว

626
00:40:22,200 --> 00:40:24,760
[ตี๋] ทุกคนก็แบบ โทษตัวเองหมดเลยครับ

627
00:40:24,840 --> 00:40:28,440
ก็ว่าแบบไม่น่ามาเลย

628
00:40:31,120 --> 00:40:32,080
[มิกซ์] พี่เอกเขาบอกว่า

629
00:40:32,160 --> 00:40:34,320
ใครอยากร้องอะไรก็ร้องให้หมดเลยอย่างนี้

630
00:40:35,400 --> 00:40:36,880
อยากไปเจอพ่อแม่อะไรอย่างนี้

631
00:40:36,960 --> 00:40:38,080
หิวข้าวอะไรอย่างนี้

632
00:40:39,200 --> 00:40:44,400
ต่างคนก็ต่างบอกรักกันนะอะไรอย่างนี้

633
00:40:45,480 --> 00:40:48,120
ตอนนั้นก็แบบ โห เครียดมากเลยครับ

634
00:40:49,640 --> 00:40:51,440
นึกว่าแบบจะไม่รอดอะไรอย่างนี้ครับ

635
00:40:53,920 --> 00:40:55,080
[เอก] เราก็จะพูดดักไว้ก่อนว่า

636
00:40:55,160 --> 00:40:57,120
"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

637
00:40:57,200 --> 00:40:58,440
เราต้องห้ามแตกกัน"

638
00:40:59,760 --> 00:41:01,320
ก็คือเราต้องช่วยเหลือกัน

639
00:41:06,240 --> 00:41:09,360
เงียบไปสักห้านาทีได้มั้งครับ

640
00:41:10,240 --> 00:41:11,840
คราวนี้ก็ได้ยินเสียงฮอ

641
00:41:13,200 --> 00:41:15,640
ได้ยินเหมือนเสียงฮอบินผ่าน พึบๆ

642
00:41:16,320 --> 00:41:17,920
[เด็กผู้ชาย] ช่วยด้วยครับ

643
00:41:18,720 --> 00:41:23,040
ได้ยินเสียงเหมือนมีใครทำอะไร

644
00:41:23,120 --> 00:41:25,720
มันดังเหมือนมีคนเจาะขุดอะไรอย่างนี้ครับ

645
00:41:27,400 --> 00:41:28,760
[เด็กผู้ชาย] ช่วยด้วยครับ

646
00:41:28,840 --> 00:41:30,400
[เอก] หยุด หยุด หยุด

647
00:41:30,480 --> 00:41:32,760
ทุกคนก็ "เฮ้ย"

648
00:41:32,840 --> 00:41:35,240
ทุกคนก็เหมือนมีความหวัง จากที่ว่าสิ้นหวังปุ๊บ

649
00:41:35,320 --> 00:41:37,280
มันก็เลยเหมือนมีความหวัง

650
00:41:40,200 --> 00:41:42,200
มีคนมาช่วยหรือเปล่า

651
00:41:42,280 --> 00:41:45,120
ช่วยด้วยครับ

652
00:41:45,200 --> 00:41:47,880
เราหาที่มาที่ไปไม่ได้ว่าเสียงนั้นน่ะ

653
00:41:47,960 --> 00:41:49,680
มันเป็นคนไหม

654
00:41:52,040 --> 00:41:54,040
อยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเหมือนน้ำ

655
00:41:54,120 --> 00:41:56,520
ได้ยินเสียงน้ำแบบไหลซ่าๆ มาเลย

656
00:41:57,120 --> 00:41:58,440
ก็เลยพยายามมองปุ๊บ

657
00:41:58,520 --> 00:42:01,360
คราวนี้ล่ะครับ เห็นแบบดำมาเลย

658
00:42:01,880 --> 00:42:02,880
คือเป็นคลื่นมาเลย

659
00:42:05,200 --> 00:42:06,760
[เด็กผู้ชาย] เฮ้ย!

660
00:42:07,480 --> 00:42:08,440
เหมือนน้ำป่าเลยครับ

661
00:42:10,480 --> 00:42:11,840
พอเห็นปุ๊บ ไม่ได้การแล้ว

662
00:42:11,920 --> 00:42:13,560
ก็ไล่ให้ทุกคนขึ้นไปข้างบน

663
00:42:14,560 --> 00:42:15,680
[เสียงร้องตกใจ]

664
00:42:18,800 --> 00:42:22,200
ทุกคนก็พากันวิ่งขึ้นก็ผลักกันบ้างอะไรบ้าง

665
00:42:22,800 --> 00:42:24,080
[เสียงร้องตกใจ]

666
00:42:30,120 --> 00:42:31,080
[เด็กผู้ชาย] เฮ้ย เร็ว

667
00:42:32,040 --> 00:42:33,760
พี่เอกเหลืออีกนิดเดียวไม่งั้น

668
00:42:33,840 --> 00:42:36,560
ถ้าพี่เอกไม่กระโดดก็ไปเลยครับ ไปกับน้ำเลย

669
00:42:36,880 --> 00:42:40,080
เร็วๆ

670
00:42:41,560 --> 00:42:42,480
ดังครับ

671
00:42:43,680 --> 00:42:44,760
แล้วสักแป๊บก็เงียบ

672
00:42:47,480 --> 00:42:48,480
[ไตตั้น] น้ำก็นิ่งครับ

673
00:42:54,200 --> 00:42:57,080
แล้วก็ทีนี้เราก็จะไปอยู่แถวๆ จุดที่สูงสุดในถ้ำ

674
00:42:59,880 --> 00:43:01,520
[เอก] ทางออกก็หาไม่เจอ

675
00:43:02,280 --> 00:43:05,360
ทางเข้าก็ปรากฏว่าน้ำก็เต็มไปหมด

676
00:43:14,200 --> 00:43:15,720
[อาภากร] ตอนนั้นน้ำเข้ามา

677
00:43:15,800 --> 00:43:17,360
น้ำกำลังเต็มถ้ำ

678
00:43:17,840 --> 00:43:20,520
ก็จะมีเสียงน้ำกระทบผนัง

679
00:43:20,600 --> 00:43:23,280
ดังครืน ครืน ครืน

680
00:43:26,840 --> 00:43:28,680
น้ำทะลักตามหลังพวกเรามา

681
00:43:31,280 --> 00:43:34,000
ตกใจฮะ ด้วยความตกใจ ไม่เคยเห็นไงฮะ

682
00:43:35,400 --> 00:43:37,560
พอน้ำมากๆ เราก็ต้องถอย 

683
00:43:40,160 --> 00:43:42,720
คือคุณต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่หมดเลย

684
00:43:42,800 --> 00:43:44,960
ตั้งแต่ปากถ้ำ ทางถ้ำหลวงเข้าไปน่ะครับ

685
00:43:48,000 --> 00:43:50,320
หดหู่ครับ ผมบอกเลยว่าหดหู่มากๆ ช่วงนั้น

686
00:43:56,680 --> 00:43:58,360
[เอก] เราโดนปิดตายสองทาง

687
00:44:00,480 --> 00:44:01,920
[อดุลย์] จนแบบ โอ้โห

688
00:44:02,000 --> 00:44:03,200
คือเราไม่มีทางเลือกแล้ว

689
00:44:03,760 --> 00:44:06,680
ก็คือเราต้องอยู่ที่นี่ ไปที่ไหนไม่ได้แล้วครับ

690
00:44:10,280 --> 00:44:12,400
เราก็หวังแค่แบบให้น้ำมันหยุดแค่นี้แหละ

691
00:44:12,480 --> 00:44:14,360
อย่าให้น้ำมันขึ้นอีกเลย

692
00:44:20,120 --> 00:44:21,960
[เติ้ล] ผมได้จินตนาการครับว่า

693
00:44:22,040 --> 00:44:25,960
ถ้าเราตาย เราน่าจะตายแบบลักษณะจมน้ำ

694
00:44:28,440 --> 00:44:30,920
คิดแบบนั้นครับ ว่าน่าจะตายแบบนั้นครับ

695
00:44:40,480 --> 00:44:41,720
ที่น่าเป็นห่วงเป็นพิเศษ

696
00:44:41,800 --> 00:44:44,840
แม่นี่แหละครับ แม่เสียลูกไปแล้วหนึ่งคน

697
00:44:44,920 --> 00:44:47,200
ไม่อยากให้แม่เสียใจอีกครั้งครับ

698
00:44:50,640 --> 00:44:53,720
[ศักดิ์ศิพงษ์] เติ้ลเป็นคนขี้น้อยใจครับ

699
00:44:56,040 --> 00:44:58,400
ชอบให้พ่อแม่เอาใจอย่างนี้ครับ

700
00:44:58,480 --> 00:44:59,680
เขาเป็นลูกคนเดียวเนอะ

701
00:45:00,920 --> 00:45:02,960
นอนต้องให้แม่กอด

702
00:45:03,040 --> 00:45:06,760
แล้วก็จะนอนด้วยกันตลอดสามพ่อแม่ลูกค่ะ

703
00:45:07,920 --> 00:45:12,040
แม่ก็โทษโชคชะตาของแม่เนอะว่า

704
00:45:12,720 --> 00:45:14,800
แม่คงจะมีกรรมหนักเพราะว่า

705
00:45:14,880 --> 00:45:17,040
ลูกคนแรกก็ไม่ได้เลี้ยงน่ะค่ะ

706
00:45:18,280 --> 00:45:20,120
ถ้ามาเสียลูกคนนี้ไปอีก

707
00:45:20,200 --> 00:45:21,840
คงจะอยู่ไม่ได้น่ะค่ะ

708
00:45:34,360 --> 00:45:36,400
[เอก] ก็มีโทษตัวเองอยู่เหมือนกันนะครับ 

709
00:45:36,480 --> 00:45:39,760
ว่าในเมื่อเราพาเขามาแล้วเราก็ต้องรับผิดชอบ

710
00:45:41,760 --> 00:45:44,080
เราไม่อยากให้ใครต้องสูญเสีย

711
00:45:45,600 --> 00:45:49,360
การที่เราเจออะไรที่มันต้องสูญเสียไปเนี่ย

712
00:45:49,440 --> 00:45:50,720
มันเป็นอะไรที่เจ็บปวดมาก

713
00:45:52,400 --> 00:45:55,640
ตอนผมอายุหกขวบ น้องชายผมก็ได้เสีย

714
00:45:56,400 --> 00:45:58,280
และพอแม่นะครับ

715
00:45:58,360 --> 00:46:00,960
ไม่นานแม่ก็ทำใจไม่ได้แม่ก็เสียตาม

716
00:46:02,440 --> 00:46:05,280
และพอจากนั้นอีกไม่นาน พ่อก็เริ่มป่วย

717
00:46:05,360 --> 00:46:07,040
และพ่อก็เสีย

718
00:46:11,280 --> 00:46:13,840
ถ้าเกิดมีใครคนใดคนหนึ่งไม่รอดเนี่ย

719
00:46:15,360 --> 00:46:18,400
เราไม่รู้จะออกไปแล้วคือไป ไปสู้กับ... 

720
00:46:19,960 --> 00:46:22,840
ไปสู้หน้ากับครอบครัวที่เหลือยังไง

721
00:46:23,360 --> 00:46:27,320
เราจะรับมือยังไงและจะบอกกับเขายังไง

722
00:46:28,120 --> 00:46:32,160
ที่ต้องพาน้องๆ มาเสียชีวิตข้างในนี้

723
00:47:03,720 --> 00:47:05,640
เส้นทางของเราโดนปิดหมดแล้ว

724
00:47:05,720 --> 00:47:08,000
มีอยู่ทางเดียวก็คือขึ้นข้างบน

725
00:47:09,040 --> 00:47:10,200
แล้วก็เจาะหาทางออก

726
00:47:17,680 --> 00:47:20,320
เพราะเราก็ไม่รู้ว่ามันมันหนาเท่าไร

727
00:47:23,440 --> 00:47:25,760
เราช่วยกันขุดเดี๋ยวก็ทะลุไปได้แล้ว

728
00:47:28,720 --> 00:47:32,320
ก็คนที่ขุดก็คือจะเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ

729
00:47:33,320 --> 00:47:35,480
ถ้าไม่มีอะไรให้น้องทำเลยอย่างนี้

730
00:47:35,560 --> 00:47:38,840
ผมคิดว่าเด็กทุกคนมันก็จะมานั่งคุยกัน

731
00:47:38,920 --> 00:47:40,760
แล้วก็คือจะคิดไปต่างๆ นานา

732
00:47:41,360 --> 00:47:44,080
แล้วคราวนั้นน่ะ ความแตกแยกมันเกิดขึ้นแน่

733
00:47:49,920 --> 00:47:51,080
[ไตตั้น] เราต้องสามัคคีกัน

734
00:47:51,720 --> 00:47:55,680
ก็เหมือนกับทีมเวิร์กครับที่ต้องเล่นด้วยกัน

735
00:47:56,240 --> 00:47:58,480
ฟุตบอลมันเล่นคนเดียวมันก็ไม่ใช่ใช่ไหมครับ

736
00:47:58,560 --> 00:48:00,720
มันต้องเล่นกันทุกคน

737
00:48:03,760 --> 00:48:05,680
ทีมเดียวกัน ชนะก็ชนะด้วยกัน

738
00:48:05,760 --> 00:48:06,880
แพ้ก็แพ้ด้วยกันอย่างนี้ครับ

739
00:48:14,200 --> 00:48:15,400
และเด็กมันก็เลยถามว่า

740
00:48:15,480 --> 00:48:17,200
"แล้วพี่คิดว่าประมาณเท่าไร"

741
00:48:18,040 --> 00:48:20,320
ก็เลยว่าห้าเมตร

742
00:48:20,400 --> 00:48:23,000
ทุกคนก็เชื่อ เชื่อกันหมดเลยครับ

743
00:48:24,400 --> 00:48:26,160
เราก็คิดตามจินตนาการของเราว่า

744
00:48:26,240 --> 00:48:28,440
ถ้ามันทะลุ มันก็อาจจะทะลุที่สวนส้ม

745
00:48:33,280 --> 00:48:34,600
[เสียงเด็กๆ หัวเราะ]

746
00:48:57,440 --> 00:49:02,280
[เติ้ล] เราทะลุไปแล้ว เราจะกินส้มของคนอื่น

747
00:49:02,360 --> 00:49:04,160
จะโดนเขาด่าไหม

748
00:49:04,240 --> 00:49:06,640
จะโดนเจ้าของไล่ไหมอะไรแบบนี้

749
00:49:07,160 --> 00:49:09,120
ก็คิดแบบเป็นแผนการเลย

750
00:49:09,200 --> 00:49:10,720
ออกได้แบบจินตนาการไปเลยครับ

751
00:49:14,240 --> 00:49:16,280
[เอก] พอออกปุ๊บ ทะลุสวนส้ม

752
00:49:16,360 --> 00:49:19,080
เราก็ลงไปถึงสวนส้มปุ๊บ

753
00:49:19,480 --> 00:49:22,520
ก็มันจะมีร้านค้าเล็กๆ ก็ไปหาซื้ออะไรกินก่อน

754
00:49:22,600 --> 00:49:24,760
และหลังจากนั้นก็เดินไปหน้าถ้ำ

755
00:49:24,840 --> 00:49:27,080
และไปเอาจักรยาน แล้วก็ปั่นกลับบ้านกัน

756
00:49:42,400 --> 00:49:45,280
เราก็ขุดไปเรื่อยๆ อะไรอย่างนี้ครับ

757
00:49:48,440 --> 00:49:50,320
บางคนก็เริ่มอธิษฐานแบบว่า

758
00:49:50,400 --> 00:49:51,320
เออ ถ้าเป็นไปได้

759
00:49:51,400 --> 00:49:52,800
ให้อุกกาบาตแบบพุ่งเข้าชนเลยได้ไหม

760
00:49:54,320 --> 00:49:56,800
ตู้ม แล้วก็พอมันชนเสร็จปุ๊บ 

761
00:49:56,880 --> 00:49:57,840
เราก็ออกไปเลย

762
00:49:59,920 --> 00:50:02,600
เวลาน้องๆ เค้าพูดเล่นกัน แซวเล่นกัน

763
00:50:02,680 --> 00:50:05,240
หยอดมุกกันอย่างนี้มันก็ช่วยได้ระดับหนึ่ง

764
00:50:07,000 --> 00:50:07,840
[ตี๋] มีคนพูดว่า

765
00:50:07,920 --> 00:50:10,960
ถ้าผู้หญิงไม่ใส่เสื้อผ้าเข้ามาข้างในจะทำยังไงกัน

766
00:50:12,680 --> 00:50:14,640
[ไตตั้น] พี่อดุลย์บอกว่า "กำลังเหนื่อยเลย

767
00:50:15,440 --> 00:50:18,160
จับขุดแม่งเลย" พี่อดุลย์บอก

768
00:50:19,680 --> 00:50:22,160
คือทุกคนก็ฮาตรึมเลย

769
00:50:22,240 --> 00:50:24,640
ก็นึกว่ามันจะคิดอย่างอื่นหรือเปล่าอย่างนี้ครับ

770
00:50:26,280 --> 00:50:28,680
มันมีเรื่องตลกเยอะนะครับ ตอนนั้น 

771
00:50:28,760 --> 00:50:30,840
แต่อารมณ์มันไม่ขำ เครียด

772
00:50:39,960 --> 00:50:41,840
[ไตตั้น] มันก็แบบ ความหวังสุดท้ายเนอะ

773
00:50:41,920 --> 00:50:43,720
มันก็แบบทางสุดท้ายแล้ว

774
00:50:52,320 --> 00:50:54,280
[เจมส์] ผมรู้สึกได้ว่าผู้คนให้ความสนใจ

775
00:50:54,360 --> 00:50:56,400
ในเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง

776
00:50:56,960 --> 00:50:59,920
ที่นั่นกลายเป็นเหมือนหมู่บ้านเล็กๆ ในป่า

777
00:51:00,000 --> 00:51:02,160
มีคนเป็นร้อยๆ คนอยู่ที่นั่น

778
00:51:02,240 --> 00:51:07,400
มันกลายเป็นปรากฏการณ์ที่ยิ่งใหญ่ระดับโลก

779
00:51:07,480 --> 00:51:11,240
ชะตากรรมของนักฟุตบอลเยาวชน
12 คนและโค้ชของพวกเขาในประเทศไทย

780
00:51:11,320 --> 00:51:13,240
ทำให้ผู้คนจากทั่วโลกให้ความสนใจ

781
00:51:13,320 --> 00:51:18,320
นักฟุตบอลเยาวชนและโค้ชได้หายตัวไป

782
00:51:18,400 --> 00:51:19,960
ได้มีใครบอกไหม

783
00:51:20,040 --> 00:51:22,120
ว่าพวกเขาจะอยู่รอดได้นานเท่าไหร่

784
00:51:22,200 --> 00:51:23,400
ไม่มีใครสามารถคาดการณ์ได้

785
00:51:23,480 --> 00:51:26,040
เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้ทำงานตลอดเวลา

786
00:51:26,120 --> 00:51:28,720
พยายามสูบน้ำหลายพันแกลลอนออกจากถ้ำ

787
00:51:28,800 --> 00:51:30,200
เพื่อให้พวกเขาเข้าถึงข้างในได้ดีขึ้น

788
00:51:30,280 --> 00:51:31,600
และค้นหากลุ่มเด็กๆ ข้างในถ้ำ

789
00:51:31,680 --> 00:51:33,000
[เจมส์] ผมจำตอนที่ผมอยู่ที่นั่นได้

790
00:51:33,080 --> 00:51:35,560
คนส่วนใหญ่คิดว่าพวกเขาตายไปแล้ว

791
00:51:35,640 --> 00:51:38,960
ผมก็คิดแบบนั้น พวกเขาคงยังไม่มีชีวิตรอด

792
00:51:40,200 --> 00:51:42,400
สิ่งที่เกิดขึ้นในวันแรกๆ ก็คือ

793
00:51:42,480 --> 00:51:43,680
พวกเขาพยายามสูบน้ำออก

794
00:51:43,760 --> 00:51:45,560
จากนั้นพวกเขาก็ส่งหน่วยซีลเข้าไปข้างใน

795
00:51:45,640 --> 00:51:48,000
แต่กระแสน้ำก็แรงเกินไป

796
00:51:48,080 --> 00:51:49,480
พวกเขาเข้าไปไม่ได้

797
00:51:50,200 --> 00:51:51,640
และนั่นคือตอนที่พวกเขา

798
00:51:51,720 --> 00:51:52,920
ขอความช่วยเหลือจากต่างชาติ

799
00:51:53,000 --> 00:51:54,720
เมื่อวานนี้เราบอกว่าทุกนาทีมีค่า

800
00:51:54,800 --> 00:51:58,000
วันนี้ทุกครึ่งนาทีหรือทุกสิบวินาทีก็มีค่าหมดนะครับ

801
00:51:58,080 --> 00:51:58,920
สำหรับน้องๆ เค้า

802
00:51:59,000 --> 00:52:02,520
แต่ก็ยังสู้น้ำที่เข้ามาไม่ได้อยู่นะครับ

803
00:52:03,120 --> 00:52:07,760
แล้วก็วันนี้มีผู้ที่เชี่ยวชาญนะครับ

804
00:52:08,240 --> 00:52:12,880
ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับที่ดำน้ำในถ้ำ

805
00:52:12,960 --> 00:52:14,600
มาเกือบจะทั่วโลกแล้ว

806
00:52:15,800 --> 00:52:17,800
[อาภากร] งานนี้มันมีหลายส่วน

807
00:52:17,880 --> 00:52:19,560
ที่จะต้องทำงานนี่นะครับ

808
00:52:20,560 --> 00:52:24,120
ผมคิดว่ามันก็ประมาณแปดพันกว่าคนครับ

809
00:52:24,880 --> 00:52:26,880
นักดำน้ำจากสหรัฐอเมริกา

810
00:52:26,960 --> 00:52:29,040
จากออสเตรเลีย จากจีน

811
00:52:33,040 --> 00:52:36,120
[ริชาร์ด] ที่นั่นมีกลุ่มนักดำน้ำอาสา

812
00:52:36,200 --> 00:52:38,120
ซึ่งเป็นกลุ่มที่ค่อนข้างแตกต่าง

813
00:52:38,200 --> 00:52:40,240
และมีความหลากหลายจากทั่วโลก

814
00:52:42,760 --> 00:52:44,600
ดังนั้นในช่วงแรกผมจึงบอกว่า

815
00:52:44,680 --> 00:52:47,320
"ถ้ามีอะไรที่เราพอช่วยได้จากออสเตรเลีย

816
00:52:47,400 --> 00:52:50,920
จะเป็นแรงคนหรือคำแนะนำหรืออะไรก็ตาม

817
00:52:51,000 --> 00:52:54,400
แค่บอกเรามา ผมยินดีจะอำนวยความสะดวกให้"

818
00:52:55,080 --> 00:52:56,840
เราถามแล้ว แต่ไม่มีใครทำอะไร

819
00:52:56,920 --> 00:52:58,720
[ริชาร์ด] ริค สแตนตันและจอห์น โวแลนตัน

820
00:52:58,800 --> 00:53:01,360
เป็นสองนักดำน้ำในถ้ำที่มีชื่อเสียงมาก

821
00:53:01,440 --> 00:53:03,920
พวกเขามีความเชี่ยวชาญอย่างมากในกีฬานี้

822
00:53:04,920 --> 00:53:06,280
ผมเริ่มคุยกับริค

823
00:53:06,360 --> 00:53:10,960
ไม่กี่วันก่อนที่เราจะไปที่ประเทศไทย

824
00:53:11,680 --> 00:53:16,320
ริคและจอห์นอธิบายว่าตอนนั้นถ้ำเต็มไปด้วยน้ำ

825
00:53:16,400 --> 00:53:19,360
นักดำน้ำไม่สามารถเข้าไปในถ้ำได้

826
00:53:26,120 --> 00:53:28,520
หน่วยซีลและเบน เรย์เมนันต์ส

827
00:53:28,600 --> 00:53:30,720
และหนึ่งในเพื่อนนักดำน้ำของเบน

828
00:53:30,800 --> 00:53:34,600
มีส่วนร่วมในการวางเชือกนำทางในตอนแรก

829
00:53:37,320 --> 00:53:41,040
แต่ข้อมูลที่เราได้รับจากนักดำน้ำในพื้นที่

830
00:53:41,120 --> 00:53:43,280
บอกมาว่า มันมีสภาพการทำงานที่เลวร้ายมากๆ

831
00:53:46,080 --> 00:53:47,080
เชื่อเถอะ

832
00:53:47,160 --> 00:53:49,920
ในสถานการณ์ปกติผมไม่มีทางลงไปในนั้นแน่

833
00:53:50,000 --> 00:53:51,080
ไม่มีทาง

834
00:53:53,760 --> 00:53:56,000
[เบน] กระแสน้ำเชี่ยวและทัศนวิสัยเป็นศูนย์

835
00:53:57,240 --> 00:53:58,560
ผมไม่ค่อยจะมีความหวังสักเท่าไหร่

836
00:54:02,520 --> 00:54:03,840
[อาภากร] ถ้ำมันซับซ้อน มันมืด

837
00:54:03,920 --> 00:54:06,160
เราก็ต้องมีการวางเบสไลน์ วางเชือก

838
00:54:06,960 --> 00:54:09,880
ชุดแรกก็ดำน้ำ

839
00:54:09,960 --> 00:54:12,560
แล้วก็วางเชือกไปเรื่อยๆ

840
00:54:14,280 --> 00:54:16,040
พอสุดตรงไหนก็กลับมา

841
00:54:17,160 --> 00:54:20,520
แล้วก็ชุดต่อไปเนี่ยก็ดำน้ำต่อไป

842
00:54:20,600 --> 00:54:22,040
แล้วก็วางเบสไลน์ไปอีก

843
00:54:23,960 --> 00:54:25,400
[เบน] เราสับเปลี่ยนกันอยู่ตลอดเวลา

844
00:54:25,480 --> 00:54:27,840
นักดำน้ำอังกฤษออกไปวางเชือก

845
00:54:27,920 --> 00:54:29,800
จากนั้นก็ซีล แล้วก็เรา

846
00:54:29,880 --> 00:54:31,480
สับเปลี่ยนกันอยู่ตลอดเวลา

847
00:54:33,800 --> 00:54:36,960
เราจะต้องไปให้ได้ เราต้องหาเด็กให้เจอ 

848
00:54:37,040 --> 00:54:39,880
เราจะต้องช่วยน้องๆ เนี่ย

849
00:54:39,960 --> 00:54:41,520
ออกมาให้ได้

850
00:54:52,640 --> 00:54:55,120
[เอก] วันที่ห้า ที่หก ที่เจ็ดเนี่ยครับ

851
00:54:55,200 --> 00:54:56,480
มันจะเป็นเหมือนกันหมดเลย

852
00:55:05,640 --> 00:55:08,760
[ไตตั้น] มันมืดและไฟฉายเราเริ่มหมดแล้วครับ

853
00:55:10,800 --> 00:55:13,040
เริ่มเครียดแล้ว ถ้าเราไม่มีไฟฉาย

854
00:55:13,120 --> 00:55:15,480
เราก็ทำอะไรหาอะไรไม่เจอ

855
00:55:17,840 --> 00:55:19,400
[เติ้ล] ก็ขุดอย่างเดียวเลยครับ

856
00:55:19,480 --> 00:55:24,600
ใช้ชีวิตแบบ ขุด นั่ง กินน้ำ เนี่ยครับ แค่นี้ครับ

857
00:55:28,520 --> 00:55:31,360
ถ้าแบบอยู่นิ่งๆ ก็ยังไงก็ท้อ รอความตาย

858
00:55:31,840 --> 00:55:35,240
ถ้าขุดก็อาจมีโอกาสรอด แบบนี้ครับ

859
00:55:38,480 --> 00:55:40,000
[เสียงหัวเราะร่าเริง]

860
00:55:40,080 --> 00:55:41,480
[ไตตั้น] ระหว่างขุดก็จะมี

861
00:55:41,560 --> 00:55:43,840
มีเสียงที่ทุกคนได้ยิน

862
00:55:44,800 --> 00:55:47,280
มีเสียงเด็กเล่นกันครับ แล้วก็เด็กร้อง

863
00:55:48,120 --> 00:55:49,560
[เสียงเด็กเล่นกัน]

864
00:55:50,360 --> 00:55:52,280
[ตี๋] ผมได้ยินเสียงไก่ขันครับ

865
00:55:52,880 --> 00:55:55,720
แล้วก็มีน้องๆ บางคนก็ได้ยินเสียงหมาครับ

866
00:55:56,200 --> 00:55:57,640
[เสียงหมาเห่า]

867
00:55:57,720 --> 00:56:00,280
[ตี๋] คือเราไม่รู้หรอกครับว่ามันมาจากไหน 

868
00:56:00,360 --> 00:56:01,800
รู้แค่ว่าเราได้ยินเสียง

869
00:56:01,880 --> 00:56:04,520
สมองตอนนั้นเลินเล่อกันทุกคนครับ

870
00:56:05,040 --> 00:56:08,480
[เสียงเด็กเล่นกันและไก่ขัน]

871
00:56:09,560 --> 00:56:11,680
[เอก] แต่ละคนก็คือต่างให้กำลังใจกัน

872
00:56:12,200 --> 00:56:13,680
ถ้าคนไหนเริ่มไม่ไหวแล้ว

873
00:56:13,760 --> 00:56:16,080
รุ่นพี่ก็จะให้กำลังใจรุ่นน้อง

874
00:56:21,920 --> 00:56:23,840
[เติ้ล] พูดกันยังไงก็ ยังไงคือ

875
00:56:23,920 --> 00:56:24,960
บอกกับน้องๆ อยู่แล้วครับ

876
00:56:25,040 --> 00:56:27,040
ว่ามีคนมาช่วยเราแน่นอน เรารอดแน่นอน

877
00:56:27,800 --> 00:56:30,360
เราไม่ตายตรงที่ตรงนี้หรอก อย่างนี้ครับ

878
00:56:32,120 --> 00:56:33,560
[ไตตั้น] พี่ตี๋ก็ปลอบ 

879
00:56:34,120 --> 00:56:35,400
ทำให้เรามีความหวัง

880
00:56:36,640 --> 00:56:38,680
ต้องพาให้น้องๆ ให้รอดอย่างนี้ครับ

881
00:56:38,760 --> 00:56:40,960
ในเมื่อพาน้องเค้าเข้ามาแล้วก็ต้อง

882
00:56:41,040 --> 00:56:42,360
พาออกไปให้รอดครับ

883
00:56:52,840 --> 00:56:53,880
[มาร์ค] มีคิดถึงแม่ครับ

884
00:56:53,960 --> 00:56:55,720
คิดถึงครอบครัวทุกๆ คนครับ

885
00:56:58,840 --> 00:57:00,640
[เอก] จะนอนข้างซ้ายกับข้างขวาผม

886
00:57:00,720 --> 00:57:02,680
ก็คือจะนอนหนุนแขนตลอดเลยครับ

887
00:57:08,880 --> 00:57:10,800
[มาร์ค] นอนกอดกันก็รู้สึกแบบ...

888
00:57:11,720 --> 00:57:14,600
เหมือนได้กอดครอบครัวครับ รู้สึกดีครับ

889
00:57:33,240 --> 00:57:34,360
[เกี๋ยง] นอนก็ไม่หลับ

890
00:57:34,840 --> 00:57:37,640
ก็เลยพูดกับพ่อว่า

891
00:57:38,480 --> 00:57:40,000
เราจะทำยังไง

892
00:57:40,080 --> 00:57:42,880
ถ้าลูกเกิดเสียชีวิต

893
00:57:43,880 --> 00:57:47,120
แม่นี่กินไม่ได้เลยประมาณห้าวันแล้วนะ

894
00:57:49,200 --> 00:57:50,480
เป็นห่วงแต่ลูก

895
00:57:50,560 --> 00:57:53,880
ว่าลูกอยู่ข้างในนั้นเขาจะทำอะไรอยู่

896
00:57:54,360 --> 00:57:55,840
[นักข่าว] ครับหลายวันนี้เป็นยังไงบ้าง

897
00:57:56,320 --> 00:57:57,440
เครียดเยอะพี่

898
00:57:58,040 --> 00:57:59,600
[นักข่าว]  อยากจะบอกอะไรน้องบ้างครับ

899
00:58:00,360 --> 00:58:02,120
ก็อยากเจอลูกไวๆ ค่ะ

900
00:58:04,120 --> 00:58:07,040
แต่ก็ไม่ยอมนอนนะ

901
00:58:07,560 --> 00:58:09,480
เหมือนเขาอยากจะให้หลับน่ะ

902
00:58:09,560 --> 00:58:11,080
เขาก็เอายามาให้กิน

903
00:58:11,160 --> 00:58:13,440
แต่แม่ไม่กิน ก็บอกไม่เอาๆ

904
00:58:13,520 --> 00:58:16,000
กลัวลูกออกมาแล้วกลัวเราไม่ได้เห็น

905
00:58:16,480 --> 00:58:18,120
[นักข่าว] แล้วเรายังมีความหวังไหม

906
00:58:19,240 --> 00:58:21,440
ก็ห้าสิบห้าสิบนะคะ

907
00:58:24,760 --> 00:58:28,600
ท้อมากก็คือวันที่มีคนมาถามเราว่า

908
00:58:29,640 --> 00:58:31,360
"ถ้าลูกเธอเป็นอะไรเนี่ย

909
00:58:31,880 --> 00:58:33,920
จะเอาเงินที่ไหนมาจัดงานศพ"

910
00:58:34,920 --> 00:58:35,800
ท้อมาก

911
00:58:35,880 --> 00:58:40,520
ก็ให้ภาวนาว่ายังไงก็ขอให้เจอเด็กมันเนอะ

912
00:58:40,600 --> 00:58:41,960
ยังไงก็แล้วแต่

913
00:58:42,040 --> 00:58:44,640
ว่าขอให้เห็นร่างเค้าเนอะ

914
00:58:58,080 --> 00:59:00,880
ต้องบอกว่าจะทำงานตามหลักวิทยาศาสตร์เนี่ย

915
00:59:00,960 --> 00:59:02,720
อาจจะยังไม่สัมฤทธิผลนะครับ

916
00:59:02,800 --> 00:59:04,520
และชาวบ้านก็อาจจะมีความวิตกกังวล

917
00:59:05,560 --> 00:59:08,440
วันนี้เองครับก็เลยมีการนิมนต์

918
00:59:08,520 --> 00:59:11,240
พระครูบาบุญชุ่มนะครับที่เป็น

919
00:59:11,320 --> 00:59:14,360
พระคู่บ้านคู่เมืองของชาวจังหวัดเชียงรายครับ

920
00:59:14,440 --> 00:59:17,640
ท่านก็ได้มีการเดินทางมาทำพิธีขอขมา

921
00:59:17,720 --> 00:59:20,080
แล้วก็ทำพิธีเปิดปากถ้ำนะครับ

922
00:59:21,920 --> 00:59:24,840
พระครูบาบุญชุ่มนี่มาปลดปล่อยวิญญาณ

923
00:59:24,920 --> 00:59:26,480
มาแผ่เมตตาอะไรให้อย่างนี้น่ะครับ

924
00:59:27,840 --> 00:59:29,480
[อิ่น] มันมีเรื่องเล่าเนอะ

925
00:59:29,560 --> 00:59:31,400
เขาว่าครูบาบุญชุ่มเนี่ย

926
00:59:31,480 --> 00:59:34,120
เป็นคนรักเก่าของเจ้าแม่นางนอนนี่ครับ

927
00:59:35,400 --> 00:59:38,320
ก่อนครูบาท่านจะมาฝนนี่ตกทั้งวันเลยนะคะ

928
00:59:38,400 --> 00:59:39,680
ตกหนักมาก

929
00:59:39,760 --> 00:59:42,840
ครูบาท่านมาปุ๊บฝนหยุดทันที

930
00:59:43,320 --> 00:59:44,160
ฝนหยุดเลยค่ะ

931
00:59:46,920 --> 00:59:50,440
ครูบามาถึงก็มานั่งสมาธิ

932
00:59:50,520 --> 00:59:52,520
บอกว่าเด็กๆ ไม่เป็นอะไร 

933
00:59:52,600 --> 00:59:56,160
เขาอยู่ด้วยกันอยู่ ยังมีชีวิตอยู่ ยังไม่ตาย

934
00:59:56,840 --> 00:59:58,760
ตั้งแต่ครูบามาเนี่ยแม่ก็ไม่ร้องไห้แล้ว

935
00:59:59,360 --> 01:00:00,720
เพราะว่าลูกไม่ได้เป็นอะไรแล้ว

936
01:00:01,280 --> 01:00:04,520
ลูกปลอดภัยแล้วนะ วันนั้นแม่ก็ดีใจ

937
01:00:06,240 --> 01:00:09,120
[เจ้าหน้าที่] - ไปแล้วนะ เสร็จแล้วนะ
- ทางขวาออกไปเลยนะครับ

938
01:00:14,520 --> 01:00:17,800
มาร่วมอธิษฐานเผื่อเด็กๆ

939
01:00:18,560 --> 01:00:20,800
ที่หายตัวไปในสัปดาห์ที่ผ่านมา

940
01:00:21,280 --> 01:00:22,320
ทุกคนจะสวดมนต์

941
01:00:22,400 --> 01:00:24,240
ช่วยกันสวดมนต์ทั่วโลกเลยครับ

942
01:00:29,200 --> 01:00:31,240
เป็นแรงบุญที่ว่ามหาศาล

943
01:00:31,320 --> 01:00:34,120
ไม่เฉพาะประเทศไทยที่เดียวครับทั่วโลกเลยครับ

944
01:00:45,520 --> 01:00:47,760
[เสียงสวดมนต์]

945
01:01:01,560 --> 01:01:04,400
[เอก] จนมาถึงวันที่เก้า

946
01:01:04,480 --> 01:01:07,320
วันนั้นคือทุกคนแทบจะไม่มีแรงเลย

947
01:01:12,720 --> 01:01:15,600
คืออยู่ระหว่างความเป็นกับความตาย

948
01:01:18,920 --> 01:01:21,880
[มิ๊กซ์] พี่เอกก็ออกแรงขุดยิ่งกว่าทุกคน

949
01:01:23,000 --> 01:01:24,520
จะได้พาพวกผมไป

950
01:01:26,720 --> 01:01:29,200
[ไตตั้น] ขุดจนมือพี่เอกนี่แบบเป็นแผล

951
01:01:35,400 --> 01:01:38,600
[เอก] ส่วนภายในคือเละไม่มีชิ้นดีแล้ว

952
01:01:39,520 --> 01:01:41,640
ตอนที่ระหว่างขุดไป คือไม่ไหวจริงๆ 

953
01:01:41,720 --> 01:01:43,240
ก็แอบร้องไห้อยู่

954
01:01:49,080 --> 01:01:51,480
ถ้าน้องมันเห็น มันก็จะอ่อนแอตาม

955
01:01:59,080 --> 01:02:02,760
ผมกลัวคนเค้าลืมครับว่า

956
01:02:02,840 --> 01:02:07,800
น่าจะแบบ "เด็กสิบสามคนน่าจะไม่รอดแล้ว"

957
01:02:07,880 --> 01:02:09,440
ก็แบบจะลืมกันไปครับ

958
01:02:13,720 --> 01:02:17,000
[เติ้ล] ก็สภาพเพื่อนๆ สภาพทรุดโทรมครับ

959
01:02:18,280 --> 01:02:20,320
ทุกคนก็นั่งกอดคอกันเลย

960
01:02:20,400 --> 01:02:23,040
แบบว่าท้อแล้ว แบบว่าตายก็ตาย

961
01:02:44,360 --> 01:02:46,040
[เอก] มีน้องๆ บางคนก็บอกว่า

962
01:02:46,120 --> 01:02:48,120
"เฮ้ยถ้าใครตายก่อน

963
01:02:49,040 --> 01:02:50,960
ถ้าใครตายก่อนคนนั้นก็คือโดนกิน"

964
01:02:51,840 --> 01:02:54,080
คือถ้าใครตายปุ๊บเนี่ย

965
01:02:54,160 --> 01:02:56,720
คนนั้นก็คือเป็นอาหารให้เพื่อน

966
01:02:56,800 --> 01:02:58,840
เพื่อให้เพื่อนอยู่รอดอย่างนี้ครับ

967
01:03:05,440 --> 01:03:07,880
คืนนั้นก็ลงมานอนก็เริ่มพูดแล้วว่า

968
01:03:09,000 --> 01:03:12,440
ถ้าพรุ่งนี้นะ ถ้าเรายังขุดแล้วไม่ทะลุนะ

969
01:03:13,560 --> 01:03:14,760
คือหมดแล้ว

970
01:03:38,560 --> 01:03:40,320
[มาร์ค] ร่างกายไม่ค่อยไหวแล้วครับ

971
01:03:42,240 --> 01:03:43,800
มันจะนอนอยู่ท่าเดียวครับก็คือ

972
01:03:43,880 --> 01:03:46,400
งอตัวแล้วก็นอนกอดตัวเองครับ

973
01:03:51,840 --> 01:03:53,640
สมองตันหมดตอนนั้น

974
01:03:59,840 --> 01:04:01,520
[มิ๊กซ์] ก็แบบทุกคนก็บอกว่า

975
01:04:03,000 --> 01:04:04,400
น่าจะเป็นวันสุดท้าย อะไรอย่างนี้ครับ

976
01:04:06,400 --> 01:04:08,680
ก็แบบจะตายครับ

977
01:04:12,480 --> 01:04:13,360
[มาร์ค] ช่วงนั้นคือ

978
01:04:14,000 --> 01:04:16,040
แบตมันก็แบบจะหมดแล้วใช่ไหมครับ

979
01:04:17,920 --> 01:04:20,360
พี่เอกก็เลยบอกว่า ปิดไฟเลยแล้วก็แบบ

980
01:04:20,440 --> 01:04:22,440
ให้ทุกคนอยู่กับตัวเองก็พอ

981
01:04:23,400 --> 01:04:24,240
[เสียงปิดไฟ]

982
01:04:38,680 --> 01:04:40,400
[เอก] และคราวนั้นอยู่ๆ ก็ได้ยินเสียง

983
01:04:45,680 --> 01:04:49,120
ได้ยินเสียงเหมือนเป็นฟองอากาศ

984
01:04:49,600 --> 01:04:52,840
[เสียงฟองอากาศ]

985
01:04:54,840 --> 01:04:58,440
[เสียงฟองอากาศ]

986
01:04:58,520 --> 01:05:00,160
และคราวนี้ก็ได้ยินอีกรอบหนึ่ง

987
01:05:00,240 --> 01:05:01,640
ก็คือประมาณได้ยินว่า "ฮัลโหล"

988
01:05:01,720 --> 01:05:02,880
[จอห์น] ฮัลโหล

989
01:05:04,640 --> 01:05:06,720
[เอก] เหมือนมีพลังบางอย่างคือปลุก

990
01:05:11,280 --> 01:05:13,520
คือไอ้จากที่ว่าหิว จากที่ว่าเหนื่อยน่ะ

991
01:05:13,600 --> 01:05:14,680
คือมันก็หายไปหมด

992
01:05:16,920 --> 01:05:18,360
[ตี๋] ทุกคนแบบตกใจครับ

993
01:05:18,440 --> 01:05:21,840
รีบลงไป "เดี๋ยวเขาออกไปก่อนนะ" อย่างนี้

994
01:05:43,880 --> 01:05:46,680
[ไตตั้น] หน้าสุดเลยเกือบตกน้ำตอนโดดลงมา

995
01:05:49,560 --> 01:05:50,440
ผมร้องไห้เลย

996
01:05:51,200 --> 01:05:52,040
ผมร้องไห้เลย

997
01:05:53,120 --> 01:05:54,720
[จอห์น] - ยกมือขึ้นหน่อย
- ขอบคุณครับ

998
01:05:55,200 --> 01:05:56,600
- สวัสดีครับ ขอบคุณครับ
- ขอบคุณครับ

999
01:05:56,680 --> 01:05:58,360
[จอห์น] พวกคุณมีกันกี่คน

1000
01:05:58,440 --> 01:05:59,360
สิบสามคน

1001
01:05:59,440 --> 01:06:01,720
[จอห์น] สิบสามคนเหรอ เยี่ยมเลย

1002
01:06:01,800 --> 01:06:06,640
- ใช่ ใช่
- เฮ้ย ใครก็ได้ขอเขากินข้าว

1003
01:06:09,520 --> 01:06:11,000
เสร็จแล้วเราก็ดีใจมากๆ

1004
01:06:11,080 --> 01:06:12,880
แบบว่ามีคนเข้ามาช่วยเราแล้วอย่างนี้ครับ

1005
01:06:14,240 --> 01:06:15,440
มันพูดไม่ถูกครับ

1006
01:06:15,520 --> 01:06:16,720
มันแบบตื้นตันใจแบบว่า

1007
01:06:17,720 --> 01:06:19,400
ในที่สุดก็มีคนมาช่วยครับ

1008
01:06:19,480 --> 01:06:21,960
[จอห์น] พวกคุณอยู่ที่นี่มา 10 วันแล้ว

1009
01:06:22,720 --> 01:06:24,240
พวกคุณแข็งแกร่งกันมากๆ

1010
01:06:25,320 --> 01:06:26,360
แข็งแกร่งมากๆ

1011
01:06:27,360 --> 01:06:29,440
ใครพูดภาษาอังกฤษได้อะ แปลสิ

1012
01:06:29,520 --> 01:06:30,680
เราหิวมาก

1013
01:06:31,040 --> 01:06:33,000
[จอห์น] ผมรู้ ผมเข้าใจ

1014
01:06:33,080 --> 01:06:34,960
- เราจะกลับมาอีก
- เขารู้ เขาจะกลับมาอีกรอบ

1015
01:06:35,040 --> 01:06:36,520
[จอห์น ] โอเคนะ เราจะกลับมาอีก

1016
01:06:37,480 --> 01:06:38,720
เร็ว เขาจะถ่ายรูปอะ

1017
01:06:42,360 --> 01:06:46,800
- ไปบอกเขาว่าหิวสิ
- บอกแล้ว เขาบอกว่าเขารู้

1018
01:06:46,880 --> 01:06:48,960
เขามีช็อคโคแลตแบบติดไว้ข้างนี้ครับ

1019
01:06:49,040 --> 01:06:52,160
เฮ้ย เราขอเขาไหม

1020
01:06:53,520 --> 01:06:56,240
[เติ้ล] แต่ก็แบบไม่มีใครกล้าขอซักคนเลยครับ 

1021
01:06:56,880 --> 01:06:58,800
โคตรตลก

1022
01:06:58,880 --> 01:07:01,000
ผมดีใจมาก

1023
01:07:01,080 --> 01:07:02,920
[จอห์น] เราก็เหมือนกัน

1024
01:07:03,000 --> 01:07:05,720
ครับ ขอบคุณมากครับ

1025
01:07:05,800 --> 01:07:07,480
[เอก] ภูมิใจมากกับตัวน้องๆ

1026
01:07:08,080 --> 01:07:10,200
ถ้าเกิดใจน้องๆ ไม่สู้

1027
01:07:10,280 --> 01:07:13,880
หรือว่าตัวของน้องๆ เองเนี่ยไม่แข็งแรงพอ

1028
01:07:13,960 --> 01:07:16,560
ก็คงไม่มีชีวิตรอด

1029
01:07:16,640 --> 01:07:19,000
จนให้ทุกคนมาช่วยเหลือออกไปได้

1030
01:07:20,480 --> 01:07:22,120
พรุ่งนี้พวกเราอีกหลายคนจะมาที่นี่

1031
01:07:25,320 --> 01:07:27,640
เขาบอกว่าให้รอที่นี่ก่อน

1032
01:07:27,720 --> 01:07:30,720
[มิ๊กซ์] นักดำน้ำก็บอกว่ารอที่นี่ก่อน

1033
01:07:31,600 --> 01:07:34,160
เดี๋ยวนักดำน้ำไทยจะมา

1034
01:07:42,120 --> 01:07:44,440
[เติ้ล] พอฟังผมก็ยังงงๆ อยู่

1035
01:07:45,560 --> 01:07:47,680
ที่จริงน่ะ ผมคิดว่าฝรั่งจะพาออกแล้ว

1036
01:07:47,760 --> 01:07:49,240
แต่เขาก็ดำไปไหนก็ไม่รู้

1037
01:08:08,880 --> 01:08:10,640
[อิ่น] ตอนประมาณสิบโมงก็เห็นเขาเฮแล้ว

1038
01:08:10,720 --> 01:08:13,240
เราก็รีบลงมาดู

1039
01:08:16,480 --> 01:08:18,920
ก็ดีใจครับ นี่ล่ะครับ

1040
01:08:23,440 --> 01:08:25,200
มากอดกันดีใจ

1041
01:08:28,000 --> 01:08:29,680
[ศักดิ์ศิพงษ์] กลับมีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่งครับ

1042
01:08:30,360 --> 01:08:32,560
เหมือนกับฟ้านี่เปิดเลยครับตอนนั้น

1043
01:08:34,880 --> 01:08:38,640
[เสียงโห่ร้องดีใจ]

1044
01:08:40,640 --> 01:08:43,040
โล่งไปแบบเหมือนดอกไม้บาน

1045
01:08:43,120 --> 01:08:44,920
มันโล่ง โล่งแบบนี้ค่ะ

1046
01:08:45,400 --> 01:08:47,240
มันแบบดีใจมาก

1047
01:08:47,720 --> 01:08:50,120
แบบไม่เคยดีใจแบบนี้มาก่อน

1048
01:08:50,200 --> 01:08:51,720
ดีใจมากประมาณนี้ค่ะ

1049
01:08:54,280 --> 01:08:57,120
[นักข่าว] เดี๋ยวจะมีการแถลงข่าวนะครับ

1050
01:08:57,720 --> 01:08:59,920
เราพบน้องทั้งสิบสามคนปลอดภัย

1051
01:09:02,160 --> 01:09:04,080
เด็กๆ ถูกพบว่ามีชีวิตอยู่ในวันนี้ 

1052
01:09:04,160 --> 01:09:06,760
หลังจากที่หายไปสิบวัน

1053
01:09:06,840 --> 01:09:08,280
เจ้าหน้าที่กู้ภัยได้พบ

1054
01:09:08,360 --> 01:09:11,000
เด็กๆ ทั้ง 12 คนและโค้ชยังมีชีวิตอยู่

1055
01:09:11,080 --> 01:09:14,000
เราพึ่งได้ข่าวมาว่าทีมช่วยเหลือพบเด็กๆ แล้ว

1056
01:09:14,080 --> 01:09:15,360
มันเป็นข่าวที่ดีมาก

1057
01:09:24,200 --> 01:09:27,720
[เอก] ตอนเย็นวันนั้นทุกคนก็เฮฮาปาร์ตี้

1058
01:09:31,200 --> 01:09:34,760
[มิ๊กซ์] ดีใจ แล้วก็กอดกัน แล้วก็ร้องเพลง

1059
01:09:38,760 --> 01:09:40,200
[ไตตั้น]  เราไม่เครียดแล้วครับ

1060
01:09:41,040 --> 01:09:41,880
ไม่กลัวแล้วครับ

1061
01:09:45,440 --> 01:09:47,040
[เอก] จากจุดที่ว่ากดดันที่สุด

1062
01:09:47,120 --> 01:09:48,680
พอมันถึงตรงนี้ปุ๊บอะ

1063
01:09:48,760 --> 01:09:51,280
คือผมก็เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอกเลย

1064
01:09:51,360 --> 01:09:52,880
โอ้ รอดแล้ว 

1065
01:09:52,960 --> 01:09:55,480
ไอ้ที่ทำมาทั้งหมดก็คือ โอเค คุ้ม

1066
01:09:58,960 --> 01:10:00,400
คิดได้แค่อย่างเดียวก็คือว่า

1067
01:10:00,480 --> 01:10:02,960
ออกไปปุ๊บเราจะเจออะไรบ้าง

1068
01:10:15,960 --> 01:10:18,120
[นักข่าว] - โดยรวมทุกคนยังแข็งแรงอยู่
- แข็งแรงอยู่ครับ

1069
01:10:18,200 --> 01:10:19,440
[นักข่าว] สภาพจิตใจได้มี

1070
01:10:19,520 --> 01:10:21,240
การนำผู้เยียวยาจิตใจเข้าไปดูแล

1071
01:10:21,320 --> 01:10:23,200
ตอนนี้จะเป็นทีมของซีลก่อนนะครับ เข้าไปก่อน

1072
01:10:23,280 --> 01:10:24,480
ดูแลความปลอดภัยเขาก่อนครับ

1073
01:10:29,240 --> 01:10:30,960
[เอก] แล้วก็มารู้ตัวอีกทีหนึ่งคือ

1074
01:10:31,040 --> 01:10:32,600
ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่เข้ามา

1075
01:10:37,320 --> 01:10:39,760
[ไตตั้น] เค้าก็บอกรู้ไหมว่าเราดังทั่วโลกเลยนะ

1076
01:10:39,840 --> 01:10:41,320
พวกผมก็คิดในใจ

1077
01:10:41,400 --> 01:10:44,240
"ใช่เหรอวะ" เรามันเด็กบ้านนอกขนาดนี้

1078
01:10:44,320 --> 01:10:46,240
จะดังทั่วโลกได้ยังไง ไม่เชื่อเลยนะครับ

1079
01:10:47,280 --> 01:10:49,280
[เสียงพูดคุย]

1080
01:10:50,920 --> 01:10:52,280
[เติ้ล] ยังไงก็ต้องได้กินข้าว

1081
01:10:52,360 --> 01:10:54,600
ผมคิดอย่างเดียวว่าข้าวต้องมาแน่นอน

1082
01:10:54,680 --> 01:10:56,680
สงสัยผมสนใจแค่นั้นน่ะ

1083
01:11:00,200 --> 01:11:02,520
[ไตเติ้ล] วันนั้นเราก็ได้กินพวกพาวเวอร์เจล

1084
01:11:02,600 --> 01:11:05,040
ที่มันช่วยเพิ่มพลังงานให้พวกเรา

1085
01:11:06,440 --> 01:11:08,480
[มาร์ค] ทุกคนก็เลยผิดหวังนิดหน่อยครับ

1086
01:11:08,560 --> 01:11:10,120
คือเราไม่ได้กินให้มันอิ่มครับ

1087
01:11:10,200 --> 01:11:12,440
แค่กินให้มันอยู่รอดน่ะครับ

1088
01:11:12,520 --> 01:11:13,680
ไม่มีใครเป็นอะไรนะ

1089
01:11:15,600 --> 01:11:18,320
[ไตตั้น] ตอนที่พี่เค้าเข้ามาผมก็นึก

1090
01:11:18,400 --> 01:11:19,560
ว่าเราจะออกไปยังไง

1091
01:11:19,640 --> 01:11:21,840
น้ำมันก็ยังไม่ลดเลยนะ อะไรอย่างนี้ครับ

1092
01:11:21,920 --> 01:11:23,720
แต่แล้วเค้าก็ไม่แน่ใจ

1093
01:11:23,800 --> 01:11:26,280
แล้วเค้าก็จะบอกอีกทีว่าจะทำยังไง

1094
01:11:30,080 --> 01:11:32,320
[เอก] กลุ่มหนึ่งก็คือจะมาปักหลักอยู่กับเด็ก

1095
01:11:32,960 --> 01:11:34,600
เหลือแค่เจ้าหน้าที่สี่คน

1096
01:11:41,480 --> 01:11:43,680
อันนี้ใครนี่ อันนี้ใครนี่เสื้อน้ำเงินเนี่ย

1097
01:11:43,760 --> 01:11:46,640
- ลุกใครอ่ะ
- ลูกพี่เอ๋

1098
01:11:47,280 --> 01:11:49,280
- ไตตั้นน่ะ
- ไตตั้นนอน

1099
01:11:49,360 --> 01:11:51,760
[พัชนี] มันร้องไห้เห็นลูกผอมอะเนอะ

1100
01:11:52,240 --> 01:11:54,000
- จำแทบไม่ได้เลย
- จำแทบไม่ได้เลย

1101
01:11:54,080 --> 01:11:55,520
มันมีแต่โครงกระดูก

1102
01:11:55,600 --> 01:11:58,520
แต่ก็ยังโชคดีที่ว่ายังปลอดภัยอยู่

1103
01:12:03,760 --> 01:12:05,240
[อาภากร] เจอเด็กแล้ว 

1104
01:12:05,320 --> 01:12:08,480
ดีใจได้แป๊บเดียว สุดท้ายก็มีปัญหาอื่น

1105
01:12:10,200 --> 01:12:15,080
สเต็ปต่อไปเนี่ย เราจะต้องวางแผน 

1106
01:12:15,160 --> 01:12:18,400
ว่าจะทำอย่างไรที่เด็กจะออกจากถ้ำให้ได้

1107
01:12:21,520 --> 01:12:24,560
[เครก] ภาครัฐไทยก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร

1108
01:12:24,640 --> 01:12:28,040
แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเขา

1109
01:12:28,120 --> 01:12:31,400
เพราะไม่มีประเทศไหนในโลกที่มีแผนรับมือ

1110
01:12:31,480 --> 01:12:34,920
นี่เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยมีใครพบมาก่อน

1111
01:12:37,120 --> 01:12:39,200
[ริชาร์ด] มีนักดำน้ำในถ้ำมากประสบการณ์

1112
01:12:39,280 --> 01:12:42,800
มากมายทั่วโลกที่ยินดีทำงานนี้

1113
01:12:42,880 --> 01:12:45,800
และสามารถช่วยเหลือเด็กๆ ได้

1114
01:12:45,880 --> 01:12:49,480
แต่สิ่งที่ทำให้เราต่างจากนักดำน้ำคนอื่นๆ

1115
01:12:49,560 --> 01:12:54,200
ก็คือทักษะด้านการแพทย์ที่เราสามารถใช้ในครั้งนี้

1116
01:12:54,280 --> 01:12:55,960
และเห็นได้ชัดว่าในฐานะวิสัญญีแพทย์

1117
01:12:56,040 --> 01:12:58,880
และสัตวแพทย์ที่มีประสบการณ์การดมยาสลบ

1118
01:12:58,960 --> 01:13:02,640
มันเป็นทักษะที่สำคัญอย่างมาก

1119
01:13:05,080 --> 01:13:08,240
[ริชาร์ด] การดำน้ำกับเด็กที่ยังมีสติสัมปชัญญะ

1120
01:13:08,320 --> 01:13:09,760
นั้นมีความเสี่ยงอย่างมาก

1121
01:13:09,840 --> 01:13:12,360
มีความเป็นไปได้ว่าเด็กๆ จะตื่นตระหนก 

1122
01:13:12,920 --> 01:13:15,000
และความตื่นตระหนกก็เท่ากับความตาย

1123
01:13:17,080 --> 01:13:18,840
[อาภากร] เราต้องคิดหลายๆ วิธี

1124
01:13:19,520 --> 01:13:24,200
ผมคิดไปถึงแบบว่าอาจจะรอให้น้ำลด

1125
01:13:24,760 --> 01:13:26,440
อาจจะใช้เวลาถึงสี่เดือน

1126
01:13:27,320 --> 01:13:29,840
ช่วงเวลานั้นเราก็ส่งข้าวส่งน้ำ

1127
01:13:32,520 --> 01:13:33,720
[อดุลย์] ผมตกใจเลยนะ

1128
01:13:33,800 --> 01:13:37,240
ตอนที่ได้ยินมาว่าจะให้เราอยู่จนกว่าแบบ

1129
01:13:37,320 --> 01:13:39,960
น้ำจะลดหรือซีซั่นหมดอย่างนี้ โห ผมแบบ

1130
01:13:41,760 --> 01:13:44,080
อะไรทำไมเราต้องมารอนานอะไรขนาดนี้

1131
01:13:46,920 --> 01:13:48,920
คือผมก็ท้อเลย

1132
01:13:52,320 --> 01:13:54,240
[เครก] เมื่อคิดถึงเรื่องอื่นๆ มากขึ้น 

1133
01:13:54,320 --> 01:13:57,160
เห็นได้ชัดว่าที่ที่อยู่นั้นไม่ได้ถูกสุขอนามัย

1134
01:13:57,240 --> 01:14:00,280
และนั่นยิ่งแย่ลงไปอีกเมื่อเด็กๆ ทานอาหาร

1135
01:14:00,360 --> 01:14:02,680
ก็ต้องมีการขับถ่ายของร่างกายตามมา

1136
01:14:03,720 --> 01:14:07,600
ดังนั้นพวกเขาจึงมีแนวโน้มว่าจะป่วย ติดเชื้อ

1137
01:14:07,680 --> 01:14:11,240
เมื่อแพทย์ไม่สามารถเข้าไปช่วยได้

1138
01:14:11,320 --> 01:14:13,840
มันจะกลายเป็น

1139
01:14:13,920 --> 01:14:17,440
การตายอย่างช้าๆ ซึ่งไม่ดีเอาเสียเลย

1140
01:14:19,880 --> 01:14:23,800
[ริชาร์ด] เมื่อแผนและไอเดียต่างๆ ไม่ได้ผล

1141
01:14:23,880 --> 01:14:26,040
มีทางออกเดียวที่เหลืออยู่

1142
01:14:27,160 --> 01:14:29,960
นั่นก็คือการวางยาสลบให้เด็กๆ และดำน้ำออกมา

1143
01:14:33,520 --> 01:14:35,480
คุณไม่จำเป็นต้องเป็นนักดำน้ำในถ้ำ

1144
01:14:35,560 --> 01:14:36,480
หรือวิสัญญีแพทย์

1145
01:14:36,560 --> 01:14:41,200
การทำให้เด็กหมดสติ

1146
01:14:41,800 --> 01:14:43,920
แล้วผลักหัวพวกเขาลงในน้ำ

1147
01:14:44,000 --> 01:14:46,080
แล้วอีกสามชั่วโมงต่อมา

1148
01:14:46,160 --> 01:14:48,680
และคาดหวังให้พวกเขายังมีชีวิตอยู่

1149
01:14:48,760 --> 01:14:50,720
ตอนที่เราโผล่ขึ้นมาจากน้ำ

1150
01:14:50,800 --> 01:14:52,440
มันเป็นไอเดียที่บ้ามาก

1151
01:14:54,160 --> 01:14:56,360
[เครก] มีสามสิ่งที่ผมคาดว่าจะเกิดขึ้น

1152
01:14:56,440 --> 01:14:58,640
กับเด็กๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

1153
01:14:58,720 --> 01:15:00,760
น้ำจะเข้ามาในหน้ากากทำให้เด็กจมน้ำ

1154
01:15:00,840 --> 01:15:03,520
ทางเดินหายใจถูกปิดกั้น พวกเขาจะขาดอากาศ

1155
01:15:03,600 --> 01:15:05,160
และสิ่งสุดท้ายที่ทำให้ผมกังวล

1156
01:15:05,240 --> 01:15:07,760
หากสองสิ่งแรกไม่ได้ทำให้เด็กๆ ตาย

1157
01:15:07,840 --> 01:15:11,600
อุณหภูมิ 23 องศาของน้ำและอากาศในถ้ำ

1158
01:15:11,680 --> 01:15:14,240
การดำน้ำตลอดสามชั่วโมงภายใต้ยาสลบ

1159
01:15:14,320 --> 01:15:17,760
อุณหภูมิของพวกเขาจะลดลงเรื่อยๆ

1160
01:15:17,840 --> 01:15:20,040
และพวกเขาก็อาจจะ
ยังคงแข็งตายอย่างช้าๆ ในถ้ำ

1161
01:15:22,440 --> 01:15:25,440
ผมคิดว่าสุดท้ายแล้วผมให้เหตุผลกับตัวเองว่า

1162
01:15:25,520 --> 01:15:29,720
ถ้าผมวางยาสลบ พวกเขาก็อาจจะยังคงตาย

1163
01:15:30,800 --> 01:15:33,360
แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ตายขณะหลับ

1164
01:15:39,560 --> 01:15:41,160
[อาภากร] ให้พ่อแม่เขาได้รับทราบ

1165
01:15:41,240 --> 01:15:43,440
ว่าเรากำลังทำอะไรแล้วก็ต้องยอมรับ

1166
01:15:43,520 --> 01:15:45,200
ความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้น

1167
01:15:46,240 --> 01:15:49,440
ก็อาจจะมีโอกาสที่เด็กต้องเสียชีวิตบ้างเนี่ย

1168
01:15:50,080 --> 01:15:52,080
อยู่ก็เสี่ยง ออกก็เสี่ยงอย่างนี้

1169
01:15:52,160 --> 01:15:54,960
และเขาบอกว่าแม่ต้องเซ็นยินยอมนะ

1170
01:15:55,040 --> 01:15:56,960
ถ้าแม่ไม่เซ็นยินยอมอะ

1171
01:15:57,040 --> 01:15:59,040
เจ้าหน้าที่หน่วยซีลเค้าก็เอาออกไม่ได้นะ

1172
01:16:01,600 --> 01:16:05,400
[ศักดิ์พงษ์] จะรอให้หมดหน้าฝนมันก็สามสี่เดือน

1173
01:16:05,480 --> 01:16:07,600
โอกาสมันจะกลายเป็นศูนย์

1174
01:16:07,680 --> 01:16:10,680
ถ้าเสี่ยงออกมาอย่างน้อยก็ห้าสิบห้าสิบ

1175
01:16:10,760 --> 01:16:12,600
เปอร์เซ็นต์ก็ยังโอเคกว่าครับ

1176
01:16:12,680 --> 01:16:16,000
ต้องตัดสินใจนี่เป็นโจทย์ยากมากเลยครับ

1177
01:16:19,760 --> 01:16:20,880
[ไอ คาน] เซ็นก็เซ็น

1178
01:16:21,840 --> 01:16:23,920
ตอนที่เซ็นก็ลำบากใจมาก

1179
01:16:24,720 --> 01:16:25,880
เราก็กลัวอยู่

1180
01:16:25,960 --> 01:16:28,640
ไม่ใช่ว่าเขามาแจ้งอย่างนี้เราจะสบายใจ

1181
01:16:28,720 --> 01:16:30,760
เราก็ไม่สบายใจนะคะ เราก็กลัวอยู่

1182
01:16:32,360 --> 01:16:34,080
กลัวออกมาไม่ได้อะไรอย่างนี้

1183
01:16:43,720 --> 01:16:45,120
[เอก] คือที่เขาพูดมาเนี่ย

1184
01:16:45,200 --> 01:16:47,000
คือเป็นการเหมือนประมาณบอกว่า

1185
01:16:47,080 --> 01:16:49,760
คือให้เรื่องการดำน้ำเป็นเรื่องสนุก

1186
01:16:51,160 --> 01:16:52,680
ไม่อยากให้เด็กมันเครียด

1187
01:16:57,320 --> 01:16:59,000
ผมน่ะ อยากดำครับ

1188
01:17:00,280 --> 01:17:01,960
[มิ๊กซ์] พร้อม แล้วมันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นด้วย

1189
01:17:02,040 --> 01:17:03,520
เราก็อยากทำเหมือนกันอะไรอย่างนี้

1190
01:17:04,960 --> 01:17:07,240
[ไตตั้น] ไม่รู้เลยครับว่ามันเสี่ยงขนาดนี้

1191
01:17:08,800 --> 01:17:10,000
ด้วยความเป็นเด็กเนอะ

1192
01:17:10,080 --> 01:17:11,600
แบบคิดอยากออกอย่างเดียวพี่

1193
01:17:11,680 --> 01:17:13,920
ก็นั่นแหละ คิดแค่นั้น

1194
01:17:26,440 --> 01:17:28,680
[อาภากร] เพราะว่าระยะทางที่จะต้องดำไป

1195
01:17:28,760 --> 01:17:29,680
ไกลมาก

1196
01:17:31,000 --> 01:17:32,600
เมื่อเราดำน้ำออกไป

1197
01:17:34,680 --> 01:17:36,240
ใช้ขวดอากาศที่เรามีอยู่

1198
01:17:39,080 --> 01:17:41,080
แต่ช่วงดำกลับเนี่ย

1199
01:17:41,160 --> 01:17:44,120
เราจำเป็นต้องใช้ขวดที่เราวางอยู่เนี่ย

1200
01:17:44,200 --> 01:17:46,960
มาแทนไอ้ขวดที่มันหมดไป

1201
01:17:50,480 --> 01:17:51,800
[สมาน] จุดเริ่มต้นแค่สามร้อยเมตร

1202
01:17:52,880 --> 01:17:54,000
จากตรงนี้ไปนะครับ

1203
01:17:54,080 --> 01:17:55,600
แต่ว่าจะเป็นจุดที่แบบ

1204
01:17:56,880 --> 01:17:59,080
น้ำที่มันผ่านผนังถ้ำลงมา

1205
01:17:59,160 --> 01:18:01,160
ต้องใช้วิธีการดำมุดลอดเข้าไป

1206
01:18:01,800 --> 01:18:04,200
รอติดตามพรุ่งนี้ครับ สู้ๆ

1207
01:18:04,280 --> 01:18:06,640
พวกเราทีมซีลทีมสู้อยู่แล้วครับ

1208
01:18:06,720 --> 01:18:08,040
สู้ไม่ถอย

1209
01:18:09,040 --> 01:18:11,320
[อาภากร] เค้าชื่อจ่าเอกสมาน กุนัน

1210
01:18:13,520 --> 01:18:17,160
เค้าเข้ามาปฏิบัติการที่หน่วยอยู่หลายปีนะครับ

1211
01:18:19,080 --> 01:18:24,680
คือวันนั้นเนี่ยเขาก็อาสาที่จะเอาอุปกรณ์ไปวาง

1212
01:18:27,200 --> 01:18:29,160
ในระหว่างที่ดำกลับออกมาเนี่ย

1213
01:18:30,600 --> 01:18:31,680
เขาก็หมดสติ

1214
01:18:35,520 --> 01:18:37,080
และเขาก็ไม่ฟื้น

1215
01:18:41,520 --> 01:18:43,200
[วลีพร] รู้เลยตอนเช้า

1216
01:18:45,560 --> 01:18:48,440
ไลน์ไปหาน้องที่แผนกเดียวกันกับเขา

1217
01:18:50,080 --> 01:18:51,160
เค้าก็เลย...

1218
01:18:54,640 --> 01:18:56,520
พี่เขาเลยคอนเฟิร์มว่าเสีย

1219
01:18:59,600 --> 01:19:01,040
ยังเห็นอยู่หลัดๆ

1220
01:19:03,440 --> 01:19:06,880
วันนั้นเขาส่งมาทางเครื่องบิน

1221
01:19:07,480 --> 01:19:08,640
เราก็จะแบบ...

1222
01:19:09,920 --> 01:19:11,960
เพ้ออย่างนี้แบบเรียกชื่อตลอด

1223
01:19:12,040 --> 01:19:13,600
เรียกหาตลอด

1224
01:19:13,680 --> 01:19:15,840
เราพยายามบอกตัวเองว่า

1225
01:19:15,920 --> 01:19:19,200
อือ มันไม่จริง มันไม่จริง มันไม่จริง

1226
01:19:26,320 --> 01:19:29,120
ภารกิจหน้าถ้ำพี่เขาก็ต้องทำ

1227
01:19:29,200 --> 01:19:30,600
เพราะว่าน้องยังอยู่ในนั้น

1228
01:19:31,080 --> 01:19:33,240
คือตรงนี้เราเข้าใจ

1229
01:19:39,440 --> 01:19:40,560
[เจมส์] ผมจำได้ผมคิดว่า

1230
01:19:40,640 --> 01:19:44,200
"ถ้านี่ยังทำให้อดีตหน่วยซีลตายได้

1231
01:19:45,840 --> 01:19:47,520
ไม่มีทางที่เด็กๆ จะรอดแน่"

1232
01:19:56,800 --> 01:19:58,400
เราทุกคนคิดว่า

1233
01:19:58,480 --> 01:20:02,680
มันมีโอกาสน้อยมากที่จะประสบความสำเร็จ

1234
01:20:05,520 --> 01:20:07,560
[เอก] การหายใจนี่คือ มันหายใจได้ปกติ

1235
01:20:07,640 --> 01:20:11,560
แต่คราวนี้มันจะเริ่มหนืดลง

1236
01:20:13,080 --> 01:20:16,160
เขาบอกว่าข้างในน่ะ ออกซิเจนเริ่มต่ำ

1237
01:20:18,160 --> 01:20:20,520
[อาภากร] ผมก็กังวลมากพอสมควรนะครับว่า 

1238
01:20:20,600 --> 01:20:23,320
เมื่ออากาศหมดแล้วเนี่ย จะทำอย่างไร

1239
01:20:23,920 --> 01:20:28,200
แล้วก็ในสัปดาห์ต่อไป ที่ฝนจะตกเพิ่มเนี่ย

1240
01:20:29,000 --> 01:20:31,240
ตรงนั้นน่ะ เป็นปัจจัยที่เสี่ยงกว่า

1241
01:20:32,720 --> 01:20:35,280
[เจมส์] ระดับน้ำที่เพิ่มขึ้นและอากาศเริ่มหมด

1242
01:20:35,360 --> 01:20:38,200
พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเริ่มภารกิจ

1243
01:20:38,280 --> 01:20:42,440
วันนี้ความพร้อมถึงพีคสุดแล้ว

1244
01:20:42,520 --> 01:20:44,160
วันนี้เราปฏิบัติการดีเดย์

1245
01:20:44,240 --> 01:20:47,520
เจ้าหน้าที่กล่าวว่าขณะนี้ภารกิจที่มีความเสี่ยงสูง

1246
01:20:47,600 --> 01:20:49,000
ได้เริ่มขึ้นแล้ว

1247
01:20:49,080 --> 01:20:51,640
เมื่อไม่กี่นาทีก่อนผู้ว่าราชการได้เรียกมันว่า

1248
01:20:51,720 --> 01:20:52,560
"วันดีเดย์"

1249
01:20:52,640 --> 01:20:55,440
พวกเขาเรียกมันว่า "ภารกิจที่ไม่เคยมีมาก่อน"

1250
01:20:55,520 --> 01:21:00,080
ก็ถือว่าวิธีการนี้เป็นวิธีการแรกของโลก

1251
01:21:09,200 --> 01:21:10,800
ตอนประมาณเก้าโมงหรือเก้าโมงครึ่ง

1252
01:21:10,880 --> 01:21:12,360
มีคนประกาศว่า "ภารกิจเริ่มแล้ว"

1253
01:21:13,920 --> 01:21:17,200
ที่เด็ก ๆ อยู่นั้นอยู่ห่างออกไปสองกิโลเมตรกว่าๆ

1254
01:21:18,120 --> 01:21:20,440
เรารู้ว่าเด็กๆ ต้องใช้เวลาสามชั่วโมง

1255
01:21:20,520 --> 01:21:22,480
ดำน้ำออกมาจากถ้ำ

1256
01:21:33,160 --> 01:21:35,280
ผมจำได้ตอนที่ผมไปถึง ผมคิดว่า

1257
01:21:35,360 --> 01:21:36,800
พอเราดำเข้าถ้ำไปได้แล้ว

1258
01:21:36,880 --> 01:21:39,160
ก็คิดว่าเด็กๆ ทุกคนคงจะตายหมด

1259
01:21:39,680 --> 01:21:42,360
นั่นคือความรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังจะเกิดขึ้นจริง

1260
01:21:46,480 --> 01:21:48,480
แต่เด็กๆ ยอมรับแผนนี้อย่างน่าอัศจรรย์มาก

1261
01:21:48,560 --> 01:21:50,120
ผมว่าในตอนนั้นต่อให้บอกพวกเขาว่า

1262
01:21:50,200 --> 01:21:52,120
เราจะส่งพรมเหาะได้มารับพวกเขาไป

1263
01:21:52,200 --> 01:21:53,920
พวกเขาก็คงจะตกลงตามนั้น

1264
01:21:54,000 --> 01:21:56,360
พวกเขาอยากออกไปจากที่นั่นใจแทบขาด

1265
01:21:58,080 --> 01:21:59,800
ที่ตลกคือพวกเขาตัดสินใจว่า

1266
01:21:59,880 --> 01:22:03,480
เด็กที่บ้านไกลที่สุดจะได้ออกไปก่อน

1267
01:22:04,640 --> 01:22:06,840
[เอก] เป้าหมายของเด็กก็คือ ออกไปปุ๊บ 

1268
01:22:07,360 --> 01:22:09,720
ปั่นจักรยานแล้วก็กลับบ้านใครบ้านมัน

1269
01:22:09,800 --> 01:22:11,040
แล้วก็กินข้าว

1270
01:22:13,560 --> 01:22:15,280
[เอก] อันนั้นผมก็ขอเป็นคนสุดท้าย 

1271
01:22:15,760 --> 01:22:16,800
ที่ขอออก

1272
01:22:25,440 --> 01:22:28,400
[ริชาร์ด] เด็กคนแรกที่ผมวางยาสลบ

1273
01:22:28,480 --> 01:22:30,760
ผมยังจำมันได้ดี

1274
01:22:36,920 --> 01:22:39,680
ผมอธิบายไม่ได้เหมือนกันว่ามันรู้สึกยังไง

1275
01:22:39,760 --> 01:22:43,000
ที่ต้องผลักหัวของเด็กที่ไม่มีสติลงในน้ำ

1276
01:22:44,160 --> 01:22:46,080
มันคงแย่ที่สุดเท่าที่คุณจะพอนึกได้ล่ะนะ

1277
01:22:48,520 --> 01:22:52,360
ตามด้วยการผูกมือของคนไว้ที่ด้านหลัง

1278
01:22:53,920 --> 01:22:57,040
สิ่งที่ผมทำกับเด็กๆ

1279
01:22:57,120 --> 01:22:59,200
มันเสมือนกับการเซ็นใบมรณะบัตรให้พวกเขา

1280
01:23:02,680 --> 01:23:05,480
[เครก] พวกเขาดำน้ำไป 1,600 เมคร

1281
01:23:07,080 --> 01:23:10,120
จากนั้นเด็กต้องออกมาจากน้ำ

1282
01:23:10,200 --> 01:23:14,520
แล้วก็ถูกหามบนบก

1283
01:23:16,280 --> 01:23:17,960
[อาภากร] นักดำน้ำอังกฤษบอกว่า

1284
01:23:18,040 --> 01:23:19,480
เค้าจะรับผิดชอบ

1285
01:23:19,560 --> 01:23:22,760
ในการนำเด็กมาให้เราที่โถงสาม

1286
01:23:23,240 --> 01:23:24,600
แต่ส่วนของเราเองเนี่ย

1287
01:23:24,680 --> 01:23:28,040
เราก็มาวางแผนเรื่องการเอาจากโถงสามเนี่ย

1288
01:23:28,120 --> 01:23:29,440
ออกมาที่ปากถ้ำ

1289
01:23:31,720 --> 01:23:35,360
เราใช้คนจากโถงสามออกมาประมาณ 200 คน

1290
01:23:37,960 --> 01:23:40,920
[เจมส์] เรารอลุ้นข่าวทั้งวัน มันแบบ...

1291
01:23:41,400 --> 01:23:42,360
นั่งไม่ติดเลย

1292
01:23:43,520 --> 01:23:48,040
- เฮ้ย ซ้ายขวาเลย
- ซ้ายขวา ซ้ายขวา

1293
01:23:51,760 --> 01:23:53,360
ผมได้ออกคนที่สองครับ

1294
01:23:56,120 --> 01:23:57,760
ฉีดยาแบบนี้ครับ

1295
01:23:57,840 --> 01:23:59,320
เจ็บมากๆ เลยครับ

1296
01:24:02,160 --> 01:24:03,400
ภาพตัดไปเลย

1297
01:24:15,480 --> 01:24:18,200
[ศักดิพงษ์] ชุดแรกนี่เป็นชุดที่เสี่ยงที่สุดครับ

1298
01:24:19,040 --> 01:24:21,400
ลุ้นว่าจะต้องมีปาฏิหาริย์ครับ

1299
01:24:25,080 --> 01:24:27,800
- หยุดๆ
- หยุดก่อน

1300
01:24:29,520 --> 01:24:32,280
- ไปๆ
- ไปเลย

1301
01:24:35,520 --> 01:24:37,960
- เกี่ยวหรือยัง
- ไปเลย

1302
01:24:55,680 --> 01:24:57,600
[ศักดิพงษ์] คือเจ้าหน้าที่เดินออกมาเงียบมาก

1303
01:24:57,680 --> 01:24:58,560
เหมือนคล้ายๆ ว่า

1304
01:24:59,600 --> 01:25:02,400
เด็กอาจจะไม่อยู่แล้วประมาณนั้น เงียบกริ๊บ

1305
01:25:08,120 --> 01:25:09,400
นั่นคือรถพยาบาลคันแรก

1306
01:25:09,480 --> 01:25:11,640
คนทั้งโลกต่างรอคอยที่จะได้เห็นสิ่งนี้

1307
01:25:21,800 --> 01:25:24,200
[ผู้ว่า] สิบหกวันแห่งการรอคอยนะครับ

1308
01:25:24,280 --> 01:25:26,080
วันนี้เราเห็นหน้าหมูป่าแล้ว

1309
01:25:26,600 --> 01:25:29,560
[เสียงโห่ร้องดีใจ]

1310
01:25:29,640 --> 01:25:31,520
ดีใจ สุดยอดแล้ว

1311
01:25:33,080 --> 01:25:34,840
รายงานจากภาคเหนือของประเทศไทย

1312
01:25:34,920 --> 01:25:37,560
ระบุว่าได้มีการนำเด็กอย่างน้อยสี่คนออกมาแล้ว

1313
01:25:39,760 --> 01:25:41,320
[อาภากร] คนแรก ดีเลิศ

1314
01:25:41,800 --> 01:25:43,760
วันแรกเนี่ยแหลือเชื่อ

1315
01:25:44,720 --> 01:25:45,720
เราทำได้

1316
01:25:54,800 --> 01:25:57,960
[เอก] ปรากฏว่าพอถึงวันสุดท้ายปุ๊บ

1317
01:25:58,040 --> 01:25:59,880
โปรแกรมเปลี่ยน

1318
01:25:59,960 --> 01:26:02,560
เอาเอกออกคนแรก เราว่า "เฮ้ย"

1319
01:26:03,120 --> 01:26:05,480
เค้าขอเอาคนโตสุดออกไปก่อน

1320
01:26:05,560 --> 01:26:07,440
แล้วคนเล็กสุดค่อยออกไปทีหลัง

1321
01:26:07,520 --> 01:26:10,160
คราวนี้ผมก็เริ่มไม่สบายใจแล้ว

1322
01:26:12,960 --> 01:26:15,280
[เอก] ผมก็คือคิดว่าถ้าเกิดผมออกไป

1323
01:26:15,360 --> 01:26:16,920
แล้วเกิดผู้ปกครองเขารู้ว่า

1324
01:26:17,000 --> 01:26:18,160
ทำไมถึงทิ้งเด็กไว้ทีหลัง

1325
01:26:18,240 --> 01:26:19,880
คือผมซวยแน่ๆ ไงครับ

1326
01:26:21,480 --> 01:26:23,600
ยังมีอยู่ก็คือปัญหาที่ว่า

1327
01:26:23,680 --> 01:26:25,520
เราออกไปเนี่ย

1328
01:26:25,600 --> 01:26:27,560
เราจะไปเคลียร์ยังไงกับผู้ปกครอง

1329
01:26:29,720 --> 01:26:31,520
ก็คือนั่งตักดอกเตอร์แฮร์ริส

1330
01:26:34,080 --> 01:26:35,520
คือระหว่างที่เรามองหน้าครับ

1331
01:26:35,600 --> 01:26:37,600
เข็มมันก็ลงเข้าขา จึ๊ก อื้อหือ

1332
01:26:39,800 --> 01:26:42,160
ตอนนั้นก็คือเริ่มขอบคุณพี่เขา

1333
01:26:42,240 --> 01:26:44,080
บอกว่า "ขอบคุณครับพี่

1334
01:26:44,160 --> 01:26:45,400
เดี๋ยวยังไงฝากน้องด้วยนะครับ

1335
01:26:45,480 --> 01:26:46,640
เดี๋ยวเจอกันข้างนอก"

1336
01:27:12,800 --> 01:27:16,680
เด็กคนสุดท้ายที่ออกมาในวันสุดท้ายคือมาร์ค

1337
01:27:17,880 --> 01:27:20,640
[มาร์ค] มันว้าเหว่ครับแบบเหลือผมคนเดียวครับ

1338
01:27:20,720 --> 01:27:23,640
ไม่มีเพื่อนที่แบบคอยให้กำลังใจว่า

1339
01:27:23,720 --> 01:27:25,520
"ออกไปอย่างปลอดภัยนะ"

1340
01:27:26,000 --> 01:27:27,800
ผมก็เลยไม่เป็นไรครับ

1341
01:27:29,600 --> 01:27:32,360
แล้วก็คิดว่าออกคนสุดท้ายเท่สุดครับ

1342
01:27:32,440 --> 01:27:33,960
เพราะเป็นคนปิดเรื่องครับ

1343
01:27:38,760 --> 01:27:41,080
[น้ำหอม] มาร์คก็จะเป็นคนสุดท้าย ก็เลยว่า

1344
01:27:42,280 --> 01:27:43,280
เออ ไม่เป็นไร

1345
01:27:43,360 --> 01:27:45,760
สุดท้ายก็ลูกเราออกมาปลอดภัยก็พอ

1346
01:28:28,480 --> 01:28:31,680
รู้สึกพอตื่นแล้ว แบบเหมือนได้เกิดใหม่เลยครับ

1347
01:28:35,640 --> 01:28:38,560
แล้วก็ผมกำลังแบบนอนแก้ผ้าอยู่

1348
01:28:38,640 --> 01:28:42,200
แล้วเขาก็ดูแลผมอย่างดีครับ

1349
01:28:42,280 --> 01:28:43,920
เหมือนเป็นเด็กทารกเลยครับ

1350
01:28:45,480 --> 01:28:46,920
[เสียงปรบมือ]

1351
01:28:55,720 --> 01:28:59,600
ดีใจมากค่ะ ดีใจมาก พูดไม่ถูก

1352
01:29:05,280 --> 01:29:06,880
ภารกิจลุล่วงไปด้วยดี

1353
01:29:06,960 --> 01:29:11,960
การช่วยเหลือเด็กทั้ง 12 คนและโค้ชสำเร็จแล้ว

1354
01:29:12,040 --> 01:29:15,640
ผมไม่คิดไม่ฝันเลย นี่คือปาฏิหาริย์

1355
01:29:15,720 --> 01:29:17,320
ฉันไม่เคยเห็นเหตุการณ์ไหน

1356
01:29:17,400 --> 01:29:19,200
ที่ทำให้ทั้งโลกมาจับตามองได้แบบนี้มาก่อน

1357
01:29:22,760 --> 01:29:24,240
[ผู้ว่า] สำหรับพระเอกในครั้งนี้

1358
01:29:24,320 --> 01:29:25,600
คือคนทั้งโลก

1359
01:29:26,320 --> 01:29:31,280
เราทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดว่าเราทำได้

1360
01:29:31,360 --> 01:29:32,480
เป็นครั้งแรกในโลก

1361
01:29:32,960 --> 01:29:35,200
[เสียงปรบมือและโห่ร้องดีใจ]

1362
01:29:35,680 --> 01:29:39,000
เป็นความภาคภูมิใจ เป็นมิสชั่นพอสสิเบิ้ล

1363
01:29:39,080 --> 01:29:40,880
ขับผ่านมาแล้วนะคะ

1364
01:29:40,960 --> 01:29:44,280
ตอนนี้ค่ะโค้ชเอก

1365
01:29:57,840 --> 01:30:02,280
มันก็เป็นปาฏิหาริย์ที่ว่าทุกคนรอดหมดเลย

1366
01:30:05,720 --> 01:30:08,240
ผู้ปกครองน้องๆ หลายๆ คนก็เดินเข้ามา

1367
01:30:08,320 --> 01:30:10,680
เดินเข้ามาปุ๊บ เราก็ "อื้อ เอาวะ

1368
01:30:10,760 --> 01:30:12,080
เอาสิ อะไรจะเกิดก็เกิด" 

1369
01:30:12,160 --> 01:30:14,120
คราวนี้คือเตรียมใจแล้ว คือไม่มีอะไรแล้ว

1370
01:30:14,720 --> 01:30:15,560
ยังไงก็ได้

1371
01:30:15,640 --> 01:30:18,200
เค้าก็บอกว่าเวลานอนเค้าจับมือกัน

1372
01:30:20,720 --> 01:30:25,160
เราเห็น ทุกคนแบบเหมือนลูกเราไปหมด

1373
01:30:25,240 --> 01:30:27,080
เขารักกันอะไรประมาณนี้

1374
01:30:28,080 --> 01:30:30,440
เห็นบางคนก็โจมตีเขาเรื่องนี้เนอะ แต่เราก็

1375
01:30:30,520 --> 01:30:34,160
คือว่าเป็นครอบครัวเดียวกันรู้กันอยู่

1376
01:30:34,240 --> 01:30:36,800
ใครก็ไม่อยากให้มันเกิดนะครับ มันเลี่ยงไม่ได้

1377
01:30:36,880 --> 01:30:39,240
คราวนี้เขาก็เข้ามาปุ๊บแล้วเขาก็บอกว่า

1378
01:30:39,320 --> 01:30:40,840
"เอกเข้มแข็งนะ

1379
01:30:40,920 --> 01:30:44,040
ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งสิ้น ทุกคนเข้าใจ"

1380
01:30:44,120 --> 01:30:46,280
พอได้ยินคราวนี้ปุ๊บ อ้อ โอเค

1381
01:30:47,120 --> 01:30:49,560
เราก็คลายความกังวลหมดแล้ว เราก็เลย เออ

1382
01:30:54,960 --> 01:30:57,560
เห็นแม่ครั้งแรกคือรู้สึกตกใจครับ

1383
01:30:58,440 --> 01:31:00,800
อยากเดินลงไปกอดแม่

1384
01:31:00,880 --> 01:31:04,520
แต่ลงไม่ได้ครับ คือขามันยังไม่มีแรงครับ

1385
01:31:05,560 --> 01:31:09,160
แล้วแม่ก็ได้วิ่งเข้ามาแล้วก็มากอดครับ

1386
01:31:09,720 --> 01:31:13,040
เห็นแวบแรกคือพ่อแม่ร้องไห้

1387
01:31:14,520 --> 01:31:18,280
[ตี๋] ร้องไห้ดีใจที่เราออกมาได้แล้วอย่างนี้ครับ

1388
01:31:19,200 --> 01:31:22,200
ตอนนั้นแม่ก็เข้าไปกอดว่าตี๋

1389
01:31:22,280 --> 01:31:25,320
"ทีหลังอย่าทำอย่างนี้นะ ไปไหนต้องบอกแม่นะ

1390
01:31:25,400 --> 01:31:26,480
แม่รักตี๋นะ"

1391
01:31:29,040 --> 01:31:30,320
[ศักดิพงษ์] ดีใจมากสุดๆ ครับ

1392
01:31:30,400 --> 01:31:32,360
กอดกัน ดีใจมากเลย

1393
01:31:32,960 --> 01:31:35,600
เป็นภาพที่จดจำได้จนถึงวันนี้ครับ

1394
01:31:36,480 --> 01:31:39,480
[เติ้ล] เห็นหน้าแล้วแบบร้องไห้เลยครับ

1395
01:31:40,000 --> 01:31:42,840
ที่จริงก็คิดว่าฝันไปใช่ไหมอะไรแบบนั้น

1396
01:31:43,320 --> 01:31:46,960
[พัชนี] เติ้ลคิดว่าจะไม่ได้เจอหน้าพ่อหน้าแม่แล้ว

1397
01:31:47,720 --> 01:31:50,920
เติ้ลพูดอย่างนี้ก็จุกอกขึ้นมา

1398
01:31:51,000 --> 01:31:53,560
- พูดอะไรไม่ออกเลย
- พูดอะไรไม่ออกเลย

1399
01:31:55,200 --> 01:31:57,000
[ไตตั้น] เขาก็เลยเอารูปจ่าแซมให้

1400
01:31:58,320 --> 01:32:01,520
เงียบ พวกผมอึ้งเลยครับ

1401
01:32:03,520 --> 01:32:05,240
[ตี๋] เค้าเข้ามาช่วยเรา

1402
01:32:05,840 --> 01:32:07,800
แต่เค้ากลับไม่ได้ออกมาพร้อมกับเรา

1403
01:32:09,840 --> 01:32:12,840
เราเข้าไปแล้วทำไมเราต้องมาทำให้คนนั้น

1404
01:32:12,920 --> 01:32:14,880
เสียชีวิตด้วยอย่างนี้ครับ

1405
01:32:21,520 --> 01:32:22,840
[วลีพร] พอเห็นน้องแล้วมีความแบบ

1406
01:32:23,360 --> 01:32:26,880
ภูมิใจมากในสิ่งที่แฟนเราทำ

1407
01:32:26,960 --> 01:32:29,640
ในสิ่งที่เขาทำคือมันสำเร็จนะ

1408
01:32:34,480 --> 01:32:36,920
ไม่เคยโทษเพราะว่า

1409
01:32:37,000 --> 01:32:41,960
เข้าใจคือเรื่องแบบนี้มันไม่มีใครอยากให้เกิด

1410
01:32:45,480 --> 01:32:50,000
ก็อยากให้เขาใช้ชีวิตปกติ

1411
01:32:50,840 --> 01:32:55,280
แล้วก็ทำตามความฝันเหมือนเด็กๆ ทั่วไป

1412
01:32:55,360 --> 01:32:58,800
วิ่งตามความฝันเหมือนเดิมค่ะ

1413
01:33:25,440 --> 01:33:27,600
[มาร์ค] ไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นคนดังครับ

1414
01:33:28,440 --> 01:33:31,880
คือเป็นเด็กคนหนึ่งครับที่ไปติดถ้ำแล้ว

1415
01:33:31,960 --> 01:33:34,720
ได้ชื่อเสียงจากคนที่เค้าเข้ามาช่วยครับ

1416
01:33:35,880 --> 01:33:38,720
แต่พอเจอแบบเรื่องนี้ก็คือแบบต้องปรับตัวครับ

1417
01:33:38,800 --> 01:33:41,040
คือต้องทำให้สุภาพเรียบร้อยขึ้นครับ

1418
01:33:41,680 --> 01:33:45,640
คนอื่นจะได้มองแล้วดีใจครับ

1419
01:33:45,720 --> 01:33:50,360
คือได้ช่วยคนดีมาครับ

1420
01:34:01,440 --> 01:34:03,000
[ไตตั้น] เราทำอะไรตามใจไม่ได้นะครับ

1421
01:34:03,080 --> 01:34:05,600
เราต้องเป็นเด็กดีแล้วครับ

1422
01:34:06,080 --> 01:34:08,000
ต้องตั้งใจเรียน

1423
01:34:08,080 --> 01:34:11,120
ไม่ทำให้คนอื่นผิดหวังที่เขาช่วยพวกเราออกมา

1424
01:34:12,320 --> 01:34:15,240
ขอบคุณพี่ๆ ที่เป็นกำลังใจให้ผมจนถึงวันนี้ครับ

1425
01:34:15,320 --> 01:34:16,160
ขอบคุณครับ

1426
01:34:18,920 --> 01:34:20,480
ไม่ท้อแท้ครับ

1427
01:34:25,240 --> 01:34:26,960
หมูป่า!

1428
01:34:27,040 --> 01:34:27,880
หมูป่า!

1429
01:34:29,000 --> 01:34:31,400
[เอก] พอเรามารู้ว่ามีกลุ่มมาช่วยเหลือเรา

1430
01:34:31,480 --> 01:34:32,880
มากมายมหาศาลขนาดนี้ก็

1431
01:34:33,840 --> 01:34:38,720
เราก็ไม่รู้จะทดแทนบุญคุณนี้ยังไงนะครับ

1432
01:34:38,800 --> 01:34:40,320
เพราะถ้าจะให้ทดแทนบุญคุณเนี่ย

1433
01:34:40,400 --> 01:34:43,160
คือชาตินี้ทั้งชาติก็คงใช้ไม่หมดนะครับ

1434
01:36:09,560 --> 01:36:11,040
[เอก] เอ้า ค้างไว้ครับ ค้างไว้

1435
01:36:13,400 --> 01:36:14,240
ลง

1436
01:36:14,800 --> 01:36:15,640
ขึ้น

1437
01:36:30,760 --> 01:36:31,800
ไม่รู้ล่ะ

1438
01:36:35,680 --> 01:36:38,320
เฮ้ย เต่าอย่าแพ้น้องสิเฮ้ย แซงสิ

1439
01:36:38,960 --> 01:36:39,960
เต่าเร็วหน่อยสิ

1440
01:36:42,400 --> 01:36:43,800
นับคนสุดท้ายแล้วครับ

1441
01:36:46,680 --> 01:36:48,080
เอ้า ส่งตัวแทนมาหนึ่ง