1
00:00:06,214 --> 00:00:11,302
(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
2
00:00:21,855 --> 00:00:24,649
ตระกูลสัตว์ของเราเอง
3
00:00:32,615 --> 00:00:33,616
ฉลาด
4
00:00:40,832 --> 00:00:41,750
อ่อนไหว
5
00:00:44,085 --> 00:00:48,048
ยิ่งเรารู้จักลูกพี่ลูกน้องของเรามากขึ้นเท่าไหร่
6
00:00:51,843 --> 00:00:53,511
เราก็ยิ่งได้รู้
7
00:00:53,595 --> 00:00:55,847
ถึงความมหัศจรรย์ของพวกเขามากขึ้นเท่านั้น
8
00:01:02,771 --> 00:01:06,357
ลิงไม่มีหางไม่ได้แค่เชี่ยวชาญ
ในเกมของการเอาตัวรอดเท่านั้น
9
00:01:07,108 --> 00:01:10,361
แต่ถึงขั้นให้นิยามการเล่นขึ้นมาใหม่เลยทีเดียว
10
00:01:23,708 --> 00:01:24,751
ผืนป่า
11
00:01:28,046 --> 00:01:30,924
บ้านเกิดของเผ่าพันธุ์ลิงไม่มีหาง…
12
00:01:32,926 --> 00:01:35,929
และถิ่นฐานของลิงไม่มีหางป่าทั้งหมด
13
00:01:36,012 --> 00:01:37,472
ที่ยังมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้
14
00:01:38,515 --> 00:01:42,727
(คิบาเล
ยูกันดา)
15
00:01:46,606 --> 00:01:48,858
และที่ซึ่งทารกน้อยตัวนี้
16
00:01:49,567 --> 00:01:51,277
อายุยังไม่ถึงสองขวบด้วยซ้ำ
17
00:01:51,945 --> 00:01:53,947
กำลังเรียนรู้วิธีการเอาตัวรอด
18
00:01:57,700 --> 00:01:59,702
เขาเป็นชิมแปนซี
19
00:02:00,995 --> 00:02:03,414
สัตว์ที่เป็นญาติใกล้ชิดสนิทที่สุดของเรา
20
00:02:07,752 --> 00:02:10,505
สิ่งที่เขาจะได้ค้นพบในไม่กี่เดือนข้างหน้า
21
00:02:10,588 --> 00:02:13,258
จะเป็นตัวกำหนดชีวิตเขาทั้งชีวิต
22
00:02:16,511 --> 00:02:20,557
อาศัยอยู่ในชุมชน
ที่มีชิมแปนซีมากกว่า 150 ตัว
23
00:02:20,640 --> 00:02:23,560
เขาแทบจะไม่ต้องกลัวสัตว์ชนิดอื่นเลย
24
00:02:25,395 --> 00:02:28,857
ความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา
กลับมาจากพวกเดียวกัน
25
00:02:35,029 --> 00:02:36,030
ไม่ต่างจากเรา
26
00:02:36,114 --> 00:02:38,408
ชิมแปนซีมีบุคลิกที่แตกต่างกันไป
27
00:02:42,412 --> 00:02:45,582
เขาจำเป็นต้องรู้ว่าจะไว้ใจใครได้บ้าง
28
00:02:51,921 --> 00:02:54,883
เพื่อนๆ ของแม่ทั้งใจดี
ทั้งคอยช่วยเหลืออยู่ตลอด
29
00:02:57,010 --> 00:02:59,679
และเด็กๆ รุ่นพี่บางคน
ก็ทำให้เขาสนุกมากเวลาเล่นด้วยกัน
30
00:03:02,599 --> 00:03:06,436
พวกผู้ใหญ่ตัวผู้ต่างหาก
ที่เขาจะต้องระวังให้มากที่สุด
31
00:03:08,354 --> 00:03:10,648
ตัวผู้รุ่นพี่สองตัวนี้ตัวติดกันอยู่ตลอด
32
00:03:10,732 --> 00:03:12,692
และก็ดีกับเขาเสมอ
33
00:03:19,449 --> 00:03:20,575
แต่เจ้านี่สิ
34
00:03:21,826 --> 00:03:22,994
อันธพาลชัดๆ
35
00:03:39,010 --> 00:03:40,970
เขาพยายามจะตั้งตัวเป็นใหญ่…
36
00:03:43,806 --> 00:03:47,185
โดยการข่มขู่คุกคามคนอื่น
37
00:04:16,339 --> 00:04:17,674
สำหรับชิมแปนซีแล้ว
38
00:04:17,757 --> 00:04:20,593
ความรุนแรงคือส่วนหนึ่งของชีวิต
39
00:04:24,889 --> 00:04:27,225
แต่การต่อสู้ทางอำนาจพวกนี้ มันมีอะไรๆ
40
00:04:27,308 --> 00:04:28,685
ที่มากกว่าแค่ความป่าเถื่อน
41
00:04:29,936 --> 00:04:31,271
และเจ้าทารกน้อย
42
00:04:31,354 --> 00:04:34,399
ก็กำลังจะได้เห็นสิ่งที่น่าทึ่ง
43
00:04:37,902 --> 00:04:40,029
รุ่นพี่ทั้งสอง
44
00:04:40,113 --> 00:04:41,698
ตัวเล็กกว่าเจ้าจอมอันธพาลกันทั้งคู่
45
00:04:46,494 --> 00:04:47,954
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
46
00:04:48,037 --> 00:04:50,081
พวกเขาก็ไม่ยอมก้มหัวให้มัน
47
00:05:23,489 --> 00:05:26,868
แต่เจ้าจอมอันธพาลแรงเยอะมาก
พี่คนแรกก็เลยต้องถอย
48
00:05:28,578 --> 00:05:30,121
แต่พี่อีกคนพุ่งเข้ามาแบบโมโหสุดๆ
49
00:05:35,418 --> 00:05:37,295
ทีนี้พี่คนแรกก็เลยกลับมาใหม่
50
00:05:40,590 --> 00:05:42,675
จอมอันธพาลสู้พี่ๆ ทั้งคู่ไม่ไหว
51
00:05:42,759 --> 00:05:45,094
ก็เลยเผ่นหางจุกตูดไป
52
00:05:54,270 --> 00:05:56,397
พี่คนนึงบาดเจ็บ
53
00:06:01,402 --> 00:06:03,237
แต่เขาจะไม่ทรมานอยู่คนเดียว
54
00:06:22,757 --> 00:06:24,967
ในสังคมสัตว์แห่งนี้…
55
00:06:27,136 --> 00:06:30,681
เราไม่จำเป็นที่จะต้องตัวใหญ่ที่สุด
หรือก้าวร้าวที่สุด
56
00:06:34,477 --> 00:06:35,603
สิ่งที่เราจำเป็นต้องมี
57
00:06:36,187 --> 00:06:37,188
ก็คือเพื่อน
58
00:06:41,651 --> 00:06:44,153
ยิ่งมีเพื่อนเยอะเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
59
00:06:48,991 --> 00:06:50,660
แต่จะหาเพื่อนด้วยวิธีไหน
60
00:06:50,743 --> 00:06:52,703
อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับบุคลิกของแต่ละบุคคล
61
00:06:55,164 --> 00:06:58,918
ก่อนอื่น เจ้าทารกน้อยต้องหาทาง
62
00:06:59,001 --> 00:07:01,129
ที่จะได้เป็นสมาชิกของครอบครัวลิงไม่มีหาง
63
00:07:01,212 --> 00:07:03,131
ที่ประสบความสำเร็จให้ได้
64
00:07:09,637 --> 00:07:14,100
ครอบครัวที่มีสมาชิก
เป็นสัตว์ที่มีสติปัญญาซับซ้อนมากที่สุด
65
00:07:14,183 --> 00:07:15,643
ในโลก
66
00:07:19,397 --> 00:07:22,066
อันดับแรกก็คือพวกลิงใหญ่
67
00:07:22,942 --> 00:07:24,819
ชิมแปนซี
68
00:07:25,361 --> 00:07:26,904
โบโนโบ
69
00:07:27,780 --> 00:07:29,699
อุรังอุตันทั้งสามสายพันธุ์…
70
00:07:31,701 --> 00:07:33,494
กอริลลาทั้งสองชนิด
71
00:07:34,829 --> 00:07:38,082
และหนึ่งสายพันธุ์มนุษย์
72
00:07:38,958 --> 00:07:42,295
พวกเราทั้งหมด
มีบุคลิกเฉพาะบางอย่างที่เหมือนกัน
73
00:07:43,880 --> 00:07:45,923
นั่นก็คือข้อต่อหัวไหล่สุดพิเศษ
74
00:07:46,549 --> 00:07:48,718
เราสามารถใช้แขนโหนตัว
75
00:07:49,510 --> 00:07:52,096
และขึ้นไปเก็บผลไม้ที่ปลายกิ่งได้
76
00:07:54,098 --> 00:07:56,767
แถมยังเหวี่ยงตัวได้ด้วย
77
00:07:58,978 --> 00:08:02,940
ไม่ว่าลิงในแอฟริกาหรือเอเชียก็ทำแบบนี้ไม่ได้
78
00:08:04,942 --> 00:08:08,196
หางไม่ได้ช่วยในการทรงตัวเวลาเหวี่ยง
79
00:08:08,279 --> 00:08:09,947
ลิงใหญ่พวกนี้ก็เลยไม่ต้องมี
80
00:08:11,491 --> 00:08:14,076
แต่เจ้าแห่งการเหวี่ยงที่แท้จริง
81
00:08:14,160 --> 00:08:15,369
คือชะนี
82
00:08:18,414 --> 00:08:20,208
หรือเป็นที่รู้จักว่า "ลิงไม่มีหางขนาดเล็ก"
83
00:08:21,125 --> 00:08:22,960
ซึ่งมีกันอย่างน้อยถึง 18 สายพันธุ์
84
00:08:23,044 --> 00:08:25,129
อาศัยอยู่ในป่าของเอเชีย
85
00:08:28,007 --> 00:08:29,800
พวกมันมีขนาดตัวพอๆ กับพวกลิงมีหาง
86
00:08:30,343 --> 00:08:32,094
และว่องไวมาก
87
00:08:44,440 --> 00:08:47,610
สมองและร่างกายของลิงไม่มีหาง
มีขนาดใหญ่กว่าของลิงมีหางส่วนมาก
88
00:08:51,280 --> 00:08:54,408
และขนาดตัวของลิงใหญ่
89
00:08:54,492 --> 00:08:57,245
ก็ยิ่งมหึมาขึ้นไปอีก
90
00:08:59,288 --> 00:09:01,290
ซึ่งก็เป็นปัญหาเหมือนกัน
91
00:09:03,125 --> 00:09:07,380
(เซปิล็อก
มาเลเซีย)
92
00:09:10,383 --> 00:09:11,842
อุรังอุตัง
93
00:09:11,926 --> 00:09:15,388
เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนต้นไม้
ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด
94
00:09:17,390 --> 00:09:21,477
ตัวผู้ที่โตเต็มที่แล้วจะหนักประมาณ 77 กิโลกรัม
95
00:09:22,311 --> 00:09:24,522
พอๆ กับมนุษย์ผู้ใหญ่เลย
96
00:09:27,942 --> 00:09:30,486
ลองนึกภาพพ่อเราทำอะไรแบบนี้สิ
97
00:09:38,327 --> 00:09:40,246
เจ้าอุรังอุตังไว้เยาว์ตัวนี้
98
00:09:40,329 --> 00:09:43,624
ยังคงต้องฝึกฝนเทคนิคการปีนป่ายอยู่
99
00:09:47,128 --> 00:09:51,048
การวิวัฒนาการของอุรังอุตังเกิดขึ้นพร้อมๆ กับ
การวิวัฒนาการของพวกเสือ
100
00:09:58,097 --> 00:10:01,142
พวกมันจึงได้พัฒนาวิธีอันเป็นเอกลักษณ์
101
00:10:01,225 --> 00:10:02,768
ในการหลีกเลี่ยงพื้นดิน
102
00:10:28,544 --> 00:10:32,340
การกระโดดค้ำถ่อนั้นง่ายมาก
103
00:10:32,923 --> 00:10:36,594
แถมยังเป็นการใช้น้ำหนักตัวให้เป็นประโยชน์
104
00:10:56,530 --> 00:10:59,533
แต่เวลาต้องปีนต้นไม้ใหญ่ยักษ์พวกนี้
105
00:10:59,617 --> 00:11:01,494
ต้องใช้ความพยายามอย่างสูง
106
00:11:02,328 --> 00:11:04,205
แถมยังเสี่ยงกว่า
107
00:11:10,628 --> 00:11:12,254
ต้นไม้พวกนี้สูงกว่า
108
00:11:12,338 --> 00:11:14,632
ตึก 20 ชั้น
109
00:11:20,221 --> 00:11:22,765
และบ่อยครั้งที่ผลไม้ดีๆ
110
00:11:23,724 --> 00:11:25,726
ก็อยู่ซะสูงบนยอดโน่น
111
00:11:28,938 --> 00:11:31,857
แม้แต่อุรังอุตังก็ยังรู้พลาด
112
00:11:37,738 --> 00:11:40,199
หลายๆ ตัวก็เคยแขนขาหักกันมาก่อน
113
00:11:41,242 --> 00:11:43,369
มรดกตกทอดจากการตกต้นไม้
114
00:12:13,023 --> 00:12:15,609
แต่อุรังอุตัง
115
00:12:15,693 --> 00:12:17,153
เป็นนักเรียนหัวดี
116
00:12:20,781 --> 00:12:22,867
พวกมันจำได้แม่น
117
00:12:22,950 --> 00:12:24,869
ว่าจะหาของกินดีๆ ได้ที่ไหน…
118
00:12:27,163 --> 00:12:30,499
ในสมองของพวกมันมีแผนที่แบบสามมิติ
119
00:12:30,583 --> 00:12:32,585
ของเส้นทางที่ปลอดภัยที่สุด
120
00:12:38,632 --> 00:12:42,636
(คิบาเล
ยูกันดา)
121
00:12:42,720 --> 00:12:45,681
พลังสมองคือตัวพลิกเกม
122
00:12:48,726 --> 00:12:51,353
และเมื่อมันถูกโฟกัสไปที่การทำงานเป็นทีม
123
00:12:52,062 --> 00:12:54,940
ผลลัพธ์ที่ได้ก็ไม่ธรรมดา
124
00:13:01,155 --> 00:13:05,034
แม่กับเจ้าทารกน้อย
กำลังตามพวกชิมแปนซีตัวผู้กลุ่มนึง
125
00:13:10,331 --> 00:13:11,832
ออกหาอาหาร
126
00:13:14,210 --> 00:13:16,879
แต่นี่ไม่ใช่การเก็บผักเก็บหญ้ากินธรรมดา
127
00:13:32,061 --> 00:13:35,147
ชิมแปนซีชอบกินเนื้อสัตว์มาก
128
00:13:41,904 --> 00:13:43,864
มันให้สารอาหารหลายอย่าง
129
00:13:43,948 --> 00:13:46,450
ที่หาไม่ได้จากการกินมังสวิรัติ
130
00:13:54,083 --> 00:13:57,002
แม่กับเจ้าทารกน้อยก็หวังว่าจะได้ส่วนแบ่งบ้าง
131
00:14:04,969 --> 00:14:07,429
จะจับลิงโคโลบัสแดงให้ได้นั้นไม่ง่ายเลย
132
00:14:09,139 --> 00:14:11,016
แต่ด้วยการทำงานเป็นทีม
133
00:14:11,100 --> 00:14:14,019
ชิมแปนซีก็มีโอกาสมากขึ้น
134
00:14:45,301 --> 00:14:48,095
สองตัวนี้ทำหน้าที่บล็อก
135
00:14:48,178 --> 00:14:50,723
พวกเขาเคลื่อนไหวเพื่อสกัดเส้นทางหลบหนี
136
00:14:51,682 --> 00:14:54,560
อีกตัวนึงไปรอข้างหน้าเพื่อซุ่มโจมตี
137
00:14:56,770 --> 00:14:59,398
ตอนนี้ก็ถึงเวลาของนักล่าที่จะลงมือแล้ว
138
00:15:50,240 --> 00:15:52,993
การทำงานเป็นทีมที่ไม่ธรรมดานี้
139
00:15:53,077 --> 00:15:55,704
ช่วยให้การโจมตีสำเร็จถึง 80%
140
00:15:56,705 --> 00:15:59,124
สูงกว่าแมวใหญ่ทุกชนิดหลายเท่า
141
00:16:01,043 --> 00:16:02,920
แต่ชิมแปนซีพวกนี้
142
00:16:03,003 --> 00:16:04,922
เป็นนักล่าที่เก่งเกิน
143
00:16:05,005 --> 00:16:08,342
พวกมันทำลายประชากรลิงมีหางท้องถิ่น
จนแทบไม่เหลือ
144
00:16:10,219 --> 00:16:12,846
มนุษย์ไม่ใช่ลิงไม่มีหางชนิดเดียว
145
00:16:12,930 --> 00:16:14,682
ที่สามารถทำอะไรเกินตัวได้
146
00:16:17,142 --> 00:16:18,894
ทีนี้พอเนื้อสัตว์หายากขึ้น
147
00:16:19,478 --> 00:16:22,564
มันก็ยิ่งมีค่าขึ้นไปอีก
148
00:16:27,611 --> 00:16:30,322
ถ้าไม่มีก็ต้องอ้อนวอน
149
00:16:32,449 --> 00:16:34,368
และต้องทำอย่างสุภาพด้วย
150
00:16:39,957 --> 00:16:42,126
เนื้อสัตว์เป็นมากกว่าอาหาร
151
00:16:42,209 --> 00:16:43,961
มันคือสกุลเงินทางสังคม
152
00:16:46,714 --> 00:16:48,340
การเป็นนักล่าที่เก่งกาจ
153
00:16:49,299 --> 00:16:52,553
ก็เป็นอีกวิธีนึงในการไต่เต้าทางสังคม
154
00:16:58,392 --> 00:17:01,687
บ่อยครั้งที่ความสำเร็จของลิงไม่มีหางตัวผู้
155
00:17:01,770 --> 00:17:04,606
ขึ้นอยู่กับความสามารถ
ในการหาเลี้ยงครอบครัวของมัน
156
00:17:13,949 --> 00:17:18,454
(เขาใหญ่
ประเทศไทย)
157
00:17:21,957 --> 00:17:24,418
ชะนีมือขาว
158
00:17:33,302 --> 00:17:36,055
ก็เหมือนพวกเราหลายๆ คน พวกมันอยู่กันเป็นคู่
159
00:17:39,433 --> 00:17:43,312
ทุกๆ วัน เขาและเธอจะร้องเพลงรักจีบกัน
160
00:17:45,731 --> 00:17:47,775
แต่ก็อย่างที่รู้
161
00:17:47,858 --> 00:17:49,401
บางทีความสัมพันธ์ก็
162
00:17:50,736 --> 00:17:51,820
ยุ่งยากซับซ้อน
163
00:17:58,077 --> 00:18:00,871
เจ้าตัวเล็กขนสีเข้มวัยสี่ขวบ
164
00:18:05,375 --> 00:18:07,628
กับพี่ชายขนสีบลอนด์ของเขา
165
00:18:09,630 --> 00:18:11,673
เพิ่งจะเสียพ่อไป
166
00:18:13,675 --> 00:18:14,635
เพราะหมอนี่
167
00:18:19,389 --> 00:18:21,225
ในครอบครัวสัตว์หลายๆ ครอบครัว
168
00:18:21,308 --> 00:18:24,394
พ่อเลี้ยงคนใหม่บ้างก็ละเลย บ้างก็รังแก
169
00:18:24,478 --> 00:18:27,022
หรือแม้กระทั่งฆ่าลูกเลี้ยง
170
00:18:27,106 --> 00:18:29,274
เพื่อที่จะเลี้ยงลูกของมันเองได้เต็มที่
171
00:18:32,903 --> 00:18:34,279
แต่ตอนนี้
172
00:18:34,363 --> 00:18:36,115
พี่น้องคู่นี้ต้องการความช่วยเหลือ
173
00:18:37,699 --> 00:18:40,619
และพ่อเลี้ยงของพวกมันก็เป็นทางเลือกเดียวที่มี
174
00:18:44,123 --> 00:18:45,749
ในช่วงนี้ของปี
175
00:18:45,833 --> 00:18:47,668
มีต้นไม้ไม่มากนักที่ออกผล
176
00:18:50,420 --> 00:18:52,172
เหลือแค่ต้นเดียว
177
00:18:54,424 --> 00:18:56,426
ที่ชายขอบถิ่นของพวกมัน
178
00:18:57,594 --> 00:18:59,263
ติดกับถิ่นของศัตรู
179
00:19:03,142 --> 00:19:05,978
ครอบครัวพยายามเข้าใกล้ด้วยความระมัดระวัง
180
00:19:17,823 --> 00:19:20,534
ตัวผู้จากฝูงที่มีถิ่นติดกัน
181
00:19:36,425 --> 00:19:38,385
ขวางเส้นทางของพวกมัน
182
00:19:47,102 --> 00:19:49,396
พ่อเลี้ยงพยายามทำให้ศัตรูกลัว
183
00:19:49,479 --> 00:19:50,564
ด้วยเสียงร้อง
184
00:19:56,028 --> 00:19:58,488
แต่เพื่อนบ้านตัวนี้ก็ไม่ยอมขยับ
185
00:20:05,829 --> 00:20:07,331
พ่อเลี้ยงโจมตี
186
00:20:09,458 --> 00:20:10,459
ศัตรูของเขาตื่นตระหนก
187
00:20:36,235 --> 00:20:37,653
พ่อเลี้ยงเข้าประชิด
188
00:20:46,620 --> 00:20:49,456
ด้วยความจำเป็น
เขายอมเสี่ยงเข้าโจมตีอีกครั้งหนึ่ง
189
00:21:06,765 --> 00:21:09,643
พ่อเลี้ยงก็หาอาหารมื้อสำคัญ
190
00:21:09,726 --> 00:21:11,478
มาให้ครอบครัวใหม่ของเขาได้
191
00:21:23,115 --> 00:21:25,158
บางทีเขาอาจจะไม่ได้แย่ขนาดนั้นก็ได้
192
00:21:30,038 --> 00:21:34,418
บ่อยครั้งที่เราต้องประหลาดใจเมื่อได้เห็น
ว่าจริงๆ แล้วชะนีก็ใจดีกับลูกเลี้ยง
193
00:21:40,465 --> 00:21:41,883
ใครจะไปรู้
194
00:21:41,967 --> 00:21:44,928
วันหนึ่งเขาอาจจะต้องขอความช่วยเหลือ
จากลูกเลี้ยงก็ได้
195
00:21:48,265 --> 00:21:50,517
ถ้าจะหวังผลระยะยาวมันก็ต้องลงทุน
196
00:21:52,311 --> 00:21:55,105
ลิงไม่มีหางส่วนใหญ่มีชีวิตอยู่
จนอายุเข้าเลขสี่
197
00:21:57,482 --> 00:22:00,819
และบางครั้งชีวิตครอบครัว
ก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
198
00:22:02,988 --> 00:22:07,409
โดยเฉพาะกับลิงไม่มีหางขนาดใหญ่ที่สุด
199
00:22:08,994 --> 00:22:13,623
(บวินดิ
ยูกันดา)
200
00:22:24,092 --> 00:22:25,886
กอริลลาภูเขา
201
00:22:32,100 --> 00:22:33,810
เขาเป็นหลังเงิน
202
00:22:35,687 --> 00:22:37,189
และเป็นหัวหน้าครอบครัว
203
00:22:39,983 --> 00:22:41,943
ช่างเป็นครอบครัวที่ไม่ธรรมดา
204
00:22:43,737 --> 00:22:45,322
เมียสี่…
205
00:22:47,324 --> 00:22:49,326
ลูกวัยรุ่นอีกสาม …
206
00:22:51,578 --> 00:22:52,746
ลูกน้อยอีกสอง…
207
00:22:57,584 --> 00:22:59,419
และคุณตาขี้หงุดหงิดอีกหนึ่ง
208
00:23:12,349 --> 00:23:16,311
คุณพ่อล่ำบึกหนักถึง 200 กิโล
209
00:23:18,730 --> 00:23:21,108
แถมมีเขี้ยวคู่ยักษ์เป็นอาวุธ
210
00:23:23,735 --> 00:23:27,322
แต่ถึงจะเป็นยักษ์ เขาก็เป็นยักษ์ที่อ่อนโยน
211
00:23:27,989 --> 00:23:31,118
กินมังสวิรัติเกือบจะ 100 เปอร์เซ็นต์
212
00:23:32,953 --> 00:23:35,330
มันเป็นตัวเลือกที่หาได้ง่ายในป่านี้
213
00:23:37,916 --> 00:23:39,376
หิวขึ้นมาเมื่อไหร่
214
00:23:39,459 --> 00:23:42,921
อาหารก็อยู่แค่มือเอื้อม
215
00:23:45,006 --> 00:23:48,009
ไม่ต่างจากใช้ชีวิตอยู่ในชามสลัด
216
00:23:56,726 --> 00:23:59,146
แต่ถ้าคุณกินผักเยอะขนาดนี้
217
00:23:59,229 --> 00:24:01,648
กว่าจะย่อยหมดก็ใช้เวลานานอยู่
218
00:24:07,487 --> 00:24:12,325
กอริลลาภูเขาใช้เวลาหนึ่งในสามของวัน
เป็นอย่างน้อยในการพักผ่อน
219
00:24:13,910 --> 00:24:15,120
หรือพยายามที่จะ
220
00:24:25,338 --> 00:24:26,923
พวกแมลงวันนี่น่ารำคาญชะมัด
221
00:24:28,049 --> 00:24:30,719
แต่ก็สู้พวกเด็กๆ ไม่ได้
222
00:25:11,343 --> 00:25:14,095
ถึงจะมีภาพลักษณ์ที่แข็งกร้าว
223
00:25:15,180 --> 00:25:17,307
แต่พ่อน่ะใจอ่อนจะตาย
224
00:25:26,900 --> 00:25:28,360
แต่ก็มีบ้างบางครั้ง
225
00:25:29,986 --> 00:25:31,154
ที่เขาต้องต่อสู้
226
00:25:31,863 --> 00:25:33,156
เพื่อสิ่งที่เขารัก
227
00:25:38,245 --> 00:25:39,871
ขนาดตัวจะมีผล
228
00:25:40,830 --> 00:25:42,832
ก็ตอนนี้แหละ
229
00:25:46,878 --> 00:25:47,921
คู่แข่ง
230
00:25:49,798 --> 00:25:51,758
มาพร้อมกองกำลัง
231
00:26:08,525 --> 00:26:10,277
พ่อมีอะไรต้องเสียเยอะ
232
00:26:12,529 --> 00:26:14,656
มันอาจจะขโมยบรรดาเมียๆ ของพ่อไป
233
00:26:15,574 --> 00:26:17,742
ลูกๆ ของเขาอาจจะโดนฆ่า
234
00:26:19,786 --> 00:26:22,455
การต่อสู้อาจทำให้เขาตายได้
235
00:26:30,463 --> 00:26:32,507
บางครั้งการแสดงให้เห็นถึงพละกำลัง
236
00:26:32,591 --> 00:26:34,676
ก็เพียงพอที่จะยับยั้งศัตรูได้
237
00:26:45,437 --> 00:26:47,439
พ่อพยายามขับไล่พวกเขา
238
00:26:49,190 --> 00:26:50,859
แต่เจ้าคู่แข่งตัวนี้มีกำลังเสริม
239
00:26:50,942 --> 00:26:52,944
มากันทั้งครอบครัวเลย
240
00:26:59,034 --> 00:27:00,452
คู่แข่งพุ่งเข้าปะทะ
241
00:27:06,249 --> 00:27:09,336
พ่อจะแสดงความอ่อนแอออกมาไม่ได้
242
00:27:14,591 --> 00:27:16,051
คู่แข่งยอมถอย
243
00:27:35,695 --> 00:27:37,030
ที่นี้พ่อก็กลับไป
244
00:27:37,113 --> 00:27:39,866
หาครอบครัวที่พ่อรักได้สักที
245
00:27:48,333 --> 00:27:50,585
การแสดงออกถึงความรักที่ดีที่สุด
246
00:27:50,669 --> 00:27:52,003
คือการสัมผัส
247
00:27:56,216 --> 00:27:58,301
การทำความสะอาดให้กันก็เหมือนกับกาว
248
00:27:58,385 --> 00:28:01,096
ที่ช่วยตรึงสังคมของลิงไม่มีหางเข้าไว้ด้วยกัน
249
00:28:08,269 --> 00:28:10,980
มันอาจถูกใช้เพื่อแลกกับมิตรภาพ
250
00:28:11,690 --> 00:28:13,066
หรือความช่วยเหลือก็ได้
251
00:28:16,319 --> 00:28:19,406
และถ้าตั้งใจทำให้ดีๆ ละเอียดๆ ได้…
252
00:28:22,242 --> 00:28:25,995
มันก็จะกระตุ้นการหลั่งของฮอร์โมนที่ทำให้รู้สึกดี
253
00:28:29,874 --> 00:28:31,501
ลิงไม่มีหางโหยหามัน
254
00:28:31,584 --> 00:28:34,087
รวมไปถึงมิตรภาพที่ถูกสร้างขึ้น
255
00:28:38,174 --> 00:28:41,803
มันก็เลยน่าแปลกใจนะที่ลิงไม่มีหางชนิดนึง
256
00:28:41,886 --> 00:28:44,472
กลับใช้ชีวิตส่วนใหญ่ตามลำพัง
257
00:28:44,556 --> 00:28:46,182
(กูนุงปาลุง
อินโดนีเซีย)
258
00:28:52,063 --> 00:28:55,024
อุรังอุตังบอร์เนียวตัวหนึ่ง
259
00:28:56,609 --> 00:28:59,404
ตัวผู้ที่โตเต็มที่แล้วเท่านั้น
260
00:28:59,487 --> 00:29:01,740
ที่จะมีแก้มเป็นแผงแบบนี้
261
00:29:03,992 --> 00:29:06,578
เชื่อกันว่ามันมีไว้เพื่อกำหนดทิศทาง
262
00:29:06,661 --> 00:29:07,996
เสียงร้องระยะไกล
263
00:29:21,092 --> 00:29:24,304
เขากำลังติดต่ออุรังอุตังตัวอื่นๆ
264
00:29:24,888 --> 00:29:26,890
ที่อยู่กันกระจัดกระจายในป่า
265
00:29:42,447 --> 00:29:47,118
นักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อว่า
พวกอุรังอุตังเคยอยู่ใกล้ๆ กัน
266
00:29:47,202 --> 00:29:48,244
เหมือนพวกกอริลลา
267
00:29:49,412 --> 00:29:51,664
โดยเจ้าตัวผู้หน้าแป้นเหล่านี้
268
00:29:51,748 --> 00:29:55,001
จะทำหน้าที่ปกป้องตัวเมียกลุ่มเล็กๆ กลุ่มนึง
269
00:29:55,084 --> 00:29:56,461
เหมือนอย่างที่พวกหลังเงินทำ
270
00:29:58,880 --> 00:30:01,925
แต่แล้วประมาณสี่ล้านปีก่อน
271
00:30:02,634 --> 00:30:04,135
สภาพอากาศเปลี่ยนไป
272
00:30:05,220 --> 00:30:08,473
ต้นไม้ไม่ได้ออกผลทุกปี
273
00:30:09,933 --> 00:30:12,602
สัตว์หลายชนิดต้องเผชิญกับความอดอยาก
274
00:30:16,064 --> 00:30:17,440
และเพื่อที่จะหาอาหารได้พอกิน
275
00:30:18,024 --> 00:30:20,985
ครอบครัวอุรังอุตังก็เลยต้องแยกกัน
276
00:30:21,069 --> 00:30:22,320
และกระจายออกไป
277
00:30:33,998 --> 00:30:36,709
ตอนนี้พวกมันก็เลยอยู่กันตามลำพัง
278
00:30:40,255 --> 00:30:42,465
แต่ก็ไม่ทั้งหมด
279
00:30:45,802 --> 00:30:49,639
ทารกน้อยตัวนี้เพิ่งจะอายุได้หนึ่งเดือน
280
00:30:51,307 --> 00:30:54,853
เธอจะอยู่กับแม่ไปอีกแปดปี …
281
00:30:57,605 --> 00:31:00,108
ถือว่าเป็นวัยเด็กที่ยาวนานที่สุด
ในบรรดาลิงไม่มีหาง
282
00:31:00,984 --> 00:31:01,985
ยกเว้นเรา
283
00:31:08,575 --> 00:31:10,368
มันต้องใช้เวลานาน
284
00:31:10,451 --> 00:31:13,454
กว่าจะถ่ายทอดเคล็ดลับการเอาตัวรอดได้หมด
285
00:31:19,878 --> 00:31:22,130
ดอกไม้อะไรบ้างที่กินได้
286
00:31:30,680 --> 00:31:33,975
จะกำจัดปลวกออกจากไม้ที่ผุได้ยังไง
287
00:31:40,356 --> 00:31:43,151
และจะหาต้นไม้ที่ออกผลได้ที่ไหนบ้าง
288
00:31:43,234 --> 00:31:44,694
ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก
289
00:32:02,420 --> 00:32:05,089
ไม่มีสัญญาณตอบรับเสียงร้องที่ตัวผู้ตัวนี้ส่งออกไป
290
00:32:10,219 --> 00:32:13,598
มันอาจจะเป็นเวลาหลายวัน
หรือแม้กระทั่งหลายอาทิตย์
291
00:32:13,681 --> 00:32:16,684
กว่าเขาจะได้เจออุรังอุตังตัวอื่น
292
00:32:23,274 --> 00:32:26,319
ไม่มีใครรู้ว่าเขารู้สึกยังไง
293
00:32:29,572 --> 00:32:31,741
แต่อาจจะมีบ้างบางครั้ง
294
00:32:32,492 --> 00:32:35,912
ลึกลงไปในดีเอ็นเอลิงไม่มีหางของเขา
295
00:32:35,995 --> 00:32:39,290
ที่เขาปรารถนาสัมผัสของคู่
296
00:32:48,007 --> 00:32:50,134
แต่ก็มีบางครั้ง
297
00:32:50,218 --> 00:32:53,680
ที่แม้แต่ลิงไม่มีหางที่ชอบเข้าสังคมที่สุด
298
00:32:53,763 --> 00:32:55,348
ก็เลือกที่จะอยู่คนเดียว
299
00:33:00,019 --> 00:33:04,774
(คิบาเล
ยูกันดา)
300
00:33:08,361 --> 00:33:10,446
วันนี้แม่และเจ้าทารกน้อย
301
00:33:10,530 --> 00:33:13,574
ได้พบกับความเงียบสงบ
302
00:33:15,284 --> 00:33:17,328
ใกล้ๆ กับชายขอบถิ่นของเธอ
303
00:33:20,206 --> 00:33:22,291
ห่างไกลจากความเครียด
304
00:33:22,375 --> 00:33:24,419
ของสังคมลิงชิมแปนซี
305
00:33:34,262 --> 00:33:35,680
พลลาดตระเวน
306
00:33:37,390 --> 00:33:40,643
ตัวผู้จากฝูงที่มีถิ่นติดกัน
307
00:33:54,907 --> 00:33:55,992
ตื่นตัว
308
00:34:00,621 --> 00:34:02,040
ไร้เสียง
309
00:34:13,342 --> 00:34:14,886
พวกมันกำลังทำภารกิจ
310
00:34:14,969 --> 00:34:18,097
ในการเข้ายึดครองต้นไม้ที่ออกผลเพิ่ม
311
00:34:19,766 --> 00:34:22,935
และเพื่อให้ภารกิจสำเร็จ พวกมันจะไม่ไว้ชีวิต
312
00:34:26,773 --> 00:34:28,733
แม้แต่เด็กทารก
313
00:34:35,323 --> 00:34:37,033
แม่รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
314
00:34:59,972 --> 00:35:01,557
เงียบๆ ไว้จะดีที่สุด
315
00:36:19,844 --> 00:36:21,137
ใกล้เข้ามาแล้ว
316
00:36:34,358 --> 00:36:37,695
สงครามเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตชิมแปนซี
317
00:36:37,778 --> 00:36:39,697
เช่นเดียวกับชีวิตพวกเรา
318
00:36:42,533 --> 00:36:46,871
แต่ไม่ใช่ว่าญาติสนิทของเราทุกชนิด
จะรุนแรงไปซะหมด
319
00:36:53,502 --> 00:36:56,172
เหนือแม่น้ำคองโก มีลิงไม่มีหางอีกชนิดนึง
320
00:36:56,672 --> 00:37:00,676
ที่มีดีเอ็นเอเหมือนกับเราถึงเกือบ 99%
321
00:37:02,053 --> 00:37:05,348
(แวมบา
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก)
322
00:37:12,730 --> 00:37:14,565
เช่นเดียวกับชิมแปนซี
323
00:37:14,649 --> 00:37:17,777
โบโนโบอาศัยอยู่ในชุมชนใหญ่
324
00:37:32,541 --> 00:37:36,212
โบโนโบตัวผู้ก็ใช้การแสดงออกถึงพละกำลัง
325
00:37:36,295 --> 00:37:38,339
เพื่อข่มขวัญตัวอื่นเหมือนกันด้วย
326
00:37:52,603 --> 00:37:56,315
หมอนี่ทำตัวกร่างไม่ไว้หน้าใคร
327
00:38:04,782 --> 00:38:07,201
และพวกตัวเมียก็สุดจะทนแล้ว
328
00:38:22,300 --> 00:38:23,884
ในบรรดาโบโนโบทั้งหลาย
329
00:38:23,968 --> 00:38:26,429
เจ้าพวกนี้เป็นกลุ่มพันธมิตรที่เหนียวแน่นที่สุด
330
00:38:28,848 --> 00:38:31,642
และนั่นก็ทำให้กลุ่มนี้มีอำนาจ
331
00:38:36,856 --> 00:38:38,816
ต่างจากชิมแปนซีตัวเมีย
332
00:38:39,567 --> 00:38:42,028
โบโนโบตัวเมียไม่ได้ถูกครอบงำโดยตัวผู้
333
00:38:44,530 --> 00:38:46,324
ทารกโบโนโบตัวนี้
334
00:38:46,407 --> 00:38:49,618
มีแม่คอยปกป้องเขาจากพวกอันธพาล
335
00:38:51,829 --> 00:38:54,957
เขาก็เลยไม่น่าที่จะต้องเจอกับสงคราม
336
00:38:56,417 --> 00:38:58,502
การพบปะกันของชุมชนโบโนโบหลายชุมชน
337
00:38:58,586 --> 00:39:01,005
เป็นไปด้วยความสงบเกือบทุกครั้ง
338
00:39:09,597 --> 00:39:11,807
ต่างจากชิมแปนซีมาก
339
00:39:13,059 --> 00:39:15,061
และก็ไม่มีใครรู้ว่าทำไม
340
00:39:25,529 --> 00:39:27,990
เมื่อทารกชิมแปนซีตัวนี้โตขึ้น
341
00:39:28,991 --> 00:39:33,496
เขาจะต้องเผชิญกับหลากหลายความเสี่ยง
ที่โบโนโบวัยเยาว์ไม่ต้องกังวลว่าจะเจอ
342
00:39:42,671 --> 00:39:44,965
แต่สำหรับบรรดาพวกลิงไม่มีหาง
343
00:39:45,049 --> 00:39:47,760
เขาก็ทำได้ดีที่สุดแล้ว
344
00:39:50,888 --> 00:39:52,223
ใครจะไปรู้
345
00:39:52,306 --> 00:39:55,393
นี่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของมิตรภาพอันสวยงาม
346
00:39:56,644 --> 00:39:58,104
ที่จะคงต่อไปหลายสิบปีก็ได้
347
00:40:03,818 --> 00:40:05,403
แต่อนาคตของพวกมัน
348
00:40:06,028 --> 00:40:07,863
รวมไปถึงของทั้งครอบครัว
349
00:40:08,697 --> 00:40:09,824
อยู่ในมือ
350
00:40:11,075 --> 00:40:13,744
ของลิงไม่มีหางที่ทรงพลังที่สุด
351
00:40:16,539 --> 00:40:19,083
เราฆ่าลูกพี่ลูกน้องในป่าของเรา
352
00:40:20,835 --> 00:40:22,336
เราขังพวกเขาไว้ในกรง
353
00:40:24,588 --> 00:40:26,424
เราทำลายบ้านของพวกเขา
354
00:40:31,595 --> 00:40:35,141
แต่แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบาก
355
00:40:36,100 --> 00:40:38,853
ลิงไม่มีหางก็ยังสามารถ
356
00:40:38,936 --> 00:40:40,438
ทำให้เราทึ่งได้
357
00:40:41,313 --> 00:40:45,276
(บอสซู
กินี)
358
00:40:45,359 --> 00:40:48,612
ล้อมรอบไปด้วยชุมชนมนุษย์
359
00:40:48,696 --> 00:40:51,740
ผืนป่าที่โดดเดี่ยว
360
00:40:51,824 --> 00:40:54,326
ใหญ่แค่สนามฟุตบอล 12 สนามรวมกันได้
361
00:40:57,163 --> 00:40:58,289
เป็นบ้านของ
362
00:40:58,372 --> 00:41:01,459
ชิมแปนซีกลุ่มนึงที่ไม่ธรรมดา
363
00:41:06,797 --> 00:41:08,883
เกือบทุกวัน
364
00:41:08,966 --> 00:41:11,844
พวกมันจะเข้ามาในโลกของเรา
365
00:41:46,754 --> 00:41:48,714
เราก็คงได้แค่จินตนาการ
366
00:41:48,797 --> 00:41:51,217
ว่าพวกชิมแปนซีมองเรายังไง
367
00:42:00,017 --> 00:42:03,562
พวกมันมีเหตุผลร้อยแปดที่ต้องระวังตัว
368
00:42:13,072 --> 00:42:16,492
แต่มีรางวัลชิ้นใหญ่รออยู่
369
00:42:24,208 --> 00:42:26,252
ผลไม้ที่ได้รับการเพาะปลูก
370
00:42:26,335 --> 00:42:28,587
หวานเจี๊ยบ
371
00:42:29,505 --> 00:42:31,507
ต้องอร่อยเหมือนได้ขึ้นสวรรค์แน่ๆ
372
00:43:00,619 --> 00:43:04,915
ชิมแปนซีพวกนี้เรียนรู้ที่จะซ่อนตัว
เวลาอยู่ใกล้มนุษย์…
373
00:43:07,334 --> 00:43:08,836
และใช้ประโยชน์
374
00:43:08,919 --> 00:43:11,922
จากโลกใหม่อันท้าทายนี้ให้มากที่สุด
375
00:43:15,009 --> 00:43:16,343
ผลปาล์มน้ำมัน
376
00:43:17,720 --> 00:43:19,847
ส่วนที่ดีที่สุดคือเมล็ด
377
00:43:19,930 --> 00:43:22,600
เต็มไปด้วยโปรตีนและแคลอรี่
378
00:43:24,935 --> 00:43:26,270
ปัญหาเดียวก็คือ
379
00:43:28,939 --> 00:43:31,734
มันมีเปลือกแข็งๆ หุ้มอยู่
380
00:43:34,945 --> 00:43:38,365
จะแกะได้ก็ต้องใช้ความฉลาด
381
00:43:56,175 --> 00:43:58,802
การแกะเปลือกถั่วอาจจะง่ายสำหรับเรา
382
00:44:00,095 --> 00:44:02,348
แต่ในแง่ของพฤติกรรมสัตว์
383
00:44:03,223 --> 00:44:05,601
มันคือการปฏิวัติโดยแท้
384
00:44:13,609 --> 00:44:16,320
ทำให้ลิงไม่มีหางครองแชมป์อันดับหนึ่ง
385
00:44:16,862 --> 00:44:20,366
ของบรรดาผู้ใช้เครื่องมือทั้งหมดซึ่งมีไม่มากนัก
386
00:44:23,410 --> 00:44:25,913
ลิงไม่มีหางสร้างรัง
387
00:44:31,627 --> 00:44:32,670
ทำร่ม
388
00:44:37,633 --> 00:44:38,717
เครื่องมือไว้แหย่
389
00:44:43,263 --> 00:44:45,432
แม้แต่หอก
390
00:44:52,189 --> 00:44:54,441
กลุ่มนี้ในบอสซู
391
00:44:54,525 --> 00:44:55,859
ก็สุดยอดมาก
392
00:45:00,239 --> 00:45:02,491
พวกมันได้พัฒนาเครื่องมือขึ้นมากกว่าหนึ่งอย่าง
393
00:45:02,574 --> 00:45:04,410
เพื่อหาประโยชน์จากพืชผลของเรา
394
00:45:06,578 --> 00:45:08,956
นอกจากค้อนและทั่งแล้ว
395
00:45:09,039 --> 00:45:11,041
พวกมันก็ยังได้คิดค้นสิ่งนี้ขึ้นอีก
396
00:45:12,960 --> 00:45:14,086
สาก
397
00:45:17,214 --> 00:45:19,425
ใช้ในการบดใจปาล์ม
398
00:45:20,342 --> 00:45:21,844
เพื่อให้กินง่ายขึ้น
399
00:45:24,138 --> 00:45:27,808
พฤติกรรมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชุมชนนี้
400
00:45:32,646 --> 00:45:36,692
พวกมันยังได้เรียนรู้ที่จะทำลายกับดัก
ของพวกนักล่าสัตว์ป่า
401
00:45:36,775 --> 00:45:40,279
ที่สร้างความเสียหายรุนแรง
ให้กับประชากรชิมแปนซี
402
00:45:43,115 --> 00:45:46,034
แต่ถึงแม้พวกมันจะประสบความสำเร็จมากมาย
403
00:45:46,952 --> 00:45:48,662
พวกมันก็ยังคงลดจำนวนลงเรื่อยๆ
404
00:45:50,205 --> 00:45:53,792
ตอนนี้เหลือชิมแปนซีอยู่ในบอสซูแค่เจ็ดตัว
405
00:45:58,213 --> 00:45:59,631
เด็กน้อย
406
00:45:59,715 --> 00:46:02,050
ตัวเดียวที่เหลืออยู่ในกลุ่ม
407
00:46:03,677 --> 00:46:05,387
ไฝ่หาเพื่อนเล่น
408
00:46:16,064 --> 00:46:18,442
ปาสกาล กูมีเป็นชาวบ้านในท้องถิ่น
409
00:46:19,276 --> 00:46:21,570
แต่เขาไม่ได้เป็นภัย
410
00:46:26,033 --> 00:46:27,534
ในฐานะนักวิจัยภาคสนาม
411
00:46:27,618 --> 00:46:30,746
เขารู้จักชิมแปนซีตัวนี้มาตั้งแต่เกิด
412
00:46:34,041 --> 00:46:35,501
ถ้าจะพูดว่า
413
00:46:36,084 --> 00:46:37,753
พวกเขาเป็นเพื่อนกันก็คงได้
414
00:46:42,007 --> 00:46:46,136
มิตรภาพนั้นสำคัญมาก
ต่อความเจริญของลิงไม่มีหาง
415
00:46:46,220 --> 00:46:49,890
ช่วยแม้กระทั่งให้เราสามารถก้าวข้าม
เส้นแบ่งของเผ่าพันธุ์ได้
416
00:46:56,730 --> 00:46:59,149
แต่ตอนนี้ที่มนุษย์
417
00:46:59,233 --> 00:47:01,109
เป็นผู้ครองโลก
418
00:47:05,864 --> 00:47:08,075
เรากลับเหลือพื้นที่อันน้อยนิด
419
00:47:08,158 --> 00:47:09,409
ให้เพื่อนลิงไม่มีหางของเรา
420
00:47:12,830 --> 00:47:16,542
แถมยังลืมไปว่าเรามีหน้าที่ที่ต้องดูแล
421
00:47:20,838 --> 00:47:22,214
เพราะยังไงซะ
422
00:47:22,297 --> 00:47:25,008
นี่ก็ตระกูลของเราเหมือนกัน
423
00:48:13,348 --> 00:48:15,225
คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ