1
00:00:06,256 --> 00:00:11,177
(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
2
00:00:34,034 --> 00:00:35,577
เจ้าผู้ครองน่านฟ้า
3
00:00:44,836 --> 00:00:46,379
สัญลักษณ์แห่งอิสรภาพ
4
00:00:50,884 --> 00:00:52,927
นักล่าไร้เทียมทาน
5
00:00:57,724 --> 00:00:59,684
เรามองว่านกล่าเหยื่อ
6
00:00:59,768 --> 00:01:01,728
เป็นนักฆ่าที่โหดเหี้ยม
7
00:01:06,733 --> 00:01:09,110
แต่เรื่องราวของพวกมันยังมีอีกด้านนึง
8
00:01:12,447 --> 00:01:14,365
ฉลาดเกินคาด
9
00:01:16,076 --> 00:01:17,827
ปรับตัวได้ไวอย่างไม่น่าเชื่อ
10
00:01:21,998 --> 00:01:23,625
และห่วงหาอาทร
11
00:01:24,250 --> 00:01:25,960
มากกว่าที่เราคิด
12
00:01:39,766 --> 00:01:44,104
(แม่น้ำมิสซิสซิปปีตอนบน
สหรัฐอเมริกา)
13
00:01:48,566 --> 00:01:49,776
ใจกลางของฤดูหนาว
14
00:01:53,822 --> 00:01:55,573
อินทรีหัวขาวตัวเมียตัวนี้
15
00:01:55,657 --> 00:01:57,200
กำลังเจ็บท้องคลอด
16
00:02:02,330 --> 00:02:05,041
ไข่ของเธอใช้เวลา 35 วันกว่าจะฟักเป็นตัว
17
00:02:10,088 --> 00:02:11,589
เพื่อจะให้ทันฤดูใบไม้ผลิ
18
00:02:12,924 --> 00:02:14,384
เธอจึงต้องวางไข่ตอนนี้
19
00:02:20,974 --> 00:02:22,642
แต่ในช่วงนี้ของปี
20
00:02:22,725 --> 00:02:24,727
อากาศเอาแน่เอานอนไม่ได้
21
00:02:41,661 --> 00:02:42,954
อยู่กลางแจ้งแบบนี้
22
00:02:43,037 --> 00:02:45,707
แค่ไม่กี่นาทีไข่ของเธอก็อาจจะถูกแช่แข็ง
23
00:02:53,464 --> 00:02:56,176
แต่นกอินทรีหัวขาวนั้นแกร่งนัก
24
00:03:00,555 --> 00:03:02,682
เธอจะทำทุกวิถีทาง
25
00:03:02,765 --> 00:03:03,933
เพื่อปกป้องลูกๆ
26
00:03:12,275 --> 00:03:13,818
และไม่ใช่แค่แม่
27
00:03:19,407 --> 00:03:21,201
คู่ชีวิตของเธอ
28
00:03:26,080 --> 00:03:29,584
คู่ที่อุทิศตนให้กับการฟูมฟัก
29
00:03:29,667 --> 00:03:31,252
นักล่าห้วงเวหารุ่นต่อไป
30
00:03:38,551 --> 00:03:42,263
มีนกล่าเหยื่อกว่า 300 ชนิด
31
00:03:42,347 --> 00:03:44,057
กระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก
32
00:03:45,058 --> 00:03:48,895
ตั้งแต่ชนิดที่ใหญ่ที่สุด
ด้วยแผงปีกที่แผ่ออกไปถึงเก้าฟุต
33
00:03:50,230 --> 00:03:51,648
จนถึงเจ้าตัวเล็กที่สุด
34
00:03:51,731 --> 00:03:53,816
ที่เล็กพอๆ กับผีเสื้อ
35
00:03:55,860 --> 00:03:59,197
ไม่ว่าพวกมันจะอยู่ที่ไหน
ท้องฟ้าเป็นของพวกมัน
36
00:04:00,365 --> 00:04:02,242
ตั้งแต่ป่าทึบ
37
00:04:03,660 --> 00:04:05,578
ไปจนถึงขั้วโลกเหนือ
38
00:04:07,080 --> 00:04:08,456
ทะเลทรายแห้งแล้ง
39
00:04:10,833 --> 00:04:12,752
ไปจนถึงเทือกเขาสูงตระหง่าน
40
00:04:14,212 --> 00:04:16,714
พวกมันทุกตัวเป็นนักกินเนื้อ
41
00:04:17,674 --> 00:04:19,759
ที่เกิดมาพร้อมอาวุธยุทโธปกรณ์แบบเดียวกัน
42
00:04:21,761 --> 00:04:24,389
ซึ่งก็คือการเลือกเหยื่อและวิธีการล่า
43
00:04:25,932 --> 00:04:28,643
ที่ได้ให้กำเนิดกลุ่มนักล่าห้วงเวหา
44
00:04:29,852 --> 00:04:31,521
ที่สุดมหัศจรรย์เช่นนี้
45
00:04:34,565 --> 00:04:38,569
(ป่าดีน
สหราชอาณาจักร)
46
00:04:41,698 --> 00:04:43,408
ไร้ซึ่งเส้นทางบิน
47
00:04:44,951 --> 00:04:46,911
แถมยังมีที่ให้ซ่อนเต็มไปหมด
48
00:04:47,870 --> 00:04:51,124
ทำให้การล่าเหยื่อแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
สำหรับนกผู้ล่า
49
00:04:53,209 --> 00:04:56,379
เว้นแต่จะเป็นเจ้าแห่งผืนป่า
50
00:05:05,847 --> 00:05:07,056
เหยี่ยวนกเขา
51
00:05:13,271 --> 00:05:15,815
มีอาวุธแห่งศาสตร์ครบมือ
52
00:05:18,985 --> 00:05:20,987
ด้วยสายตาอันเฉียบคมประดุจกล้องส่องทางไกล
53
00:05:22,739 --> 00:05:25,450
จะงอยปากที่แหลมคม
สำหรับฉีกเนื้อให้เป็นชิ้นๆ
54
00:05:26,993 --> 00:05:29,871
และกรงเล็บโค้งขนาดใหญ่
55
00:05:29,954 --> 00:05:31,247
ไว้ตะปบเหยื่อ
56
00:05:35,418 --> 00:05:37,086
นี่คือเครื่องมือพื้นฐาน
57
00:05:40,006 --> 00:05:41,591
แต่สิ่งที่ทำให้เธอเหนือกว่าใคร
58
00:05:42,550 --> 00:05:45,011
ก็คือวิธีไล่ล่าเหยื่อของเธอ
59
00:05:55,688 --> 00:05:56,939
แค่กระพือปีกไม่กี่ครั้ง
60
00:05:58,524 --> 00:06:00,443
เธอก็จะพุ่งทะยานถึง 32 ไมล์ต่อชั่วโมง…
61
00:06:02,945 --> 00:06:05,573
อัตราการเร่งที่เร็วที่สุด
ในบรรดานกผู้ล่าเกือบทุกชนิด
62
00:06:09,619 --> 00:06:11,454
เธอใช้หางช่วยในการเบรก
63
00:06:11,537 --> 00:06:13,164
ตีโค้งได้แคบ
64
00:06:16,376 --> 00:06:18,002
แผงปีกที่สั้นลง
65
00:06:18,753 --> 00:06:20,630
ที่บิดให้ผ่านช่องแคบๆ ได้
66
00:06:24,050 --> 00:06:26,928
เธอจะต้องโจมตีเป้าหมายให้ได้
ก่อนที่มันจะถึงที่ซ่อน
67
00:06:40,817 --> 00:06:43,903
การบินต่ำช่วยในการพรางตัวของเธอ
68
00:06:54,205 --> 00:06:56,457
และถ้าครั้งแรกยังไม่ได้…
69
00:06:58,501 --> 00:07:00,378
เหยี่ยวนกเขาไม่ได้แค่เร็ว…
70
00:07:04,006 --> 00:07:05,341
แต่ยังอดทนอีกด้วย
71
00:07:24,944 --> 00:07:27,947
พบได้ในป่าของซีกโลกเหนือ
72
00:07:28,030 --> 00:07:31,492
ความสำเร็จของเหยี่ยวนกเขา
มาจากความว่องไวที่น่าทึ่ง
73
00:07:34,620 --> 00:07:36,664
แต่ถ้าจะพูดถึงความเร็วล้วนๆ…
74
00:07:38,749 --> 00:07:39,917
ก็ไม่มีใครสู้
75
00:07:41,085 --> 00:07:42,336
นกผู้ล่าชนิดนี้ได้
76
00:07:48,050 --> 00:07:50,011
สัตว์ที่เร็วที่สุดในโลก
77
00:07:51,429 --> 00:07:53,014
เหยี่ยวเพเรกริน
78
00:08:02,273 --> 00:08:05,443
ความเร็วสูงสุดอยู่ที่กว่า 240 ไมล์ต่อชั่วโมง
79
00:08:06,736 --> 00:08:07,862
เวลาที่ดิ่งตัว
80
00:08:13,075 --> 00:08:14,911
เหยี่ยวเพเรกรินประสบความสำเร็จมาก
81
00:08:15,411 --> 00:08:18,039
มันถูกพบได้ทั่วโลก
82
00:08:19,582 --> 00:08:23,294
(หุบเขาไวย์
สหราชอาณาจักร)
83
00:08:24,587 --> 00:08:27,006
หน้าผาเป็นจุดพักอาศัยจุดโปรดของพวกมัน
84
00:08:28,966 --> 00:08:32,178
เพราะเป็นจุดที่ได้เปรียบ
สำหรับการกวาดสายตาหาอาหาร
85
00:08:38,935 --> 00:08:40,728
แถมยังได้กระแสลมหนุน
86
00:08:42,647 --> 00:08:45,191
ที่เหยี่ยวเพเรกรินใช้ในการเพิ่มระดับความสูง
87
00:08:45,274 --> 00:08:47,193
ก่อนที่จะพุ่งโจมตีจากด้านบน
88
00:09:01,832 --> 00:09:04,085
ความสำเร็จของนกล่าเหยื่อส่วนใหญ่
89
00:09:04,168 --> 00:09:06,087
ขึ้นอยู่กับความเชี่ยวชาญในการบิน
90
00:09:08,881 --> 00:09:10,007
(เขตไฮเวลด์
แอฟริกาใต้)
91
00:09:10,091 --> 00:09:13,135
แต่มันจะต้องมีสักคนเสมอที่ไม่เหมือนชาวบ้าน
92
00:09:20,017 --> 00:09:22,436
ขอเชิญพบกับนกเลขานุการ
93
00:09:28,442 --> 00:09:30,486
ไม่ใช่นกล่าเหยื่อบ้านๆ ทั่วไป
94
00:09:36,492 --> 00:09:37,743
เธอเป็นนกผู้ล่า
95
00:09:38,703 --> 00:09:40,037
ที่ยืนอยู่บนไม้ต่อขา
96
00:09:43,165 --> 00:09:45,710
ความสูงของเธอพอๆ กับเด็กเจ็ดขวบ
97
00:09:51,340 --> 00:09:53,009
และถึงแม้เธอจะบินได้
98
00:09:53,884 --> 00:09:56,387
เธอก็ชอบเดินมากกว่า
99
00:09:58,889 --> 00:10:01,517
มากถึงวันละ 18 ไมล์
100
00:10:12,278 --> 00:10:14,655
ขายาวๆ คู่นั้นไม่ได้มีไว้แค่เดิน
101
00:10:16,115 --> 00:10:18,117
แต่ยังช่วยให้มองเห็นทะลุหญ้าสูงๆ
102
00:10:30,129 --> 00:10:32,298
ถึงจะดูไม่ค่อยทะมัดทะแมงเท่าไหร่…
103
00:10:35,676 --> 00:10:37,011
แต่อย่าตายใจไปเชียว
104
00:10:50,775 --> 00:10:52,693
เตะเมื่อไหร่ตายเมื่อนั้น…
105
00:10:56,405 --> 00:10:59,450
ด้วยแรงปะทะถึง 44 ปอนด์
106
00:11:00,576 --> 00:11:02,370
เร็วกว่าการกระพริบตา
107
00:11:03,788 --> 00:11:05,873
และเธอก็ต้องเร่งมือแล้ว
108
00:11:06,874 --> 00:11:08,626
นกผู้ล่าดึกดำบรรพ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ตัวนี้
109
00:11:08,709 --> 00:11:10,670
ยังเป็นแม่ด้วย
110
00:11:15,591 --> 00:11:18,427
ลูกนกสองตัว เกือบจะโตเต็มที่แล้ว
111
00:11:19,303 --> 00:11:20,930
หิวตลอดเวลา
112
00:11:28,729 --> 00:11:31,357
การทำหน้าที่พ่อแม่นั้นยิ่งยากขึ้นไปอีก
113
00:11:31,440 --> 00:11:32,942
ที่รังของนกอินทรีหัวขาว
114
00:11:44,161 --> 00:11:46,580
ทันทีที่หิมะละลาย
115
00:11:46,664 --> 00:11:49,333
ช่วงเวลามหัศจรรย์ก็มาถึง
116
00:11:53,879 --> 00:11:56,549
ลูกนกสองตัวเพิ่งจะฟักออกมา
117
00:12:07,852 --> 00:12:09,019
ไม่ว่าอากาศจะเป็นยังไง…
118
00:12:13,399 --> 00:12:14,483
ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน…
119
00:12:17,319 --> 00:12:19,613
แม่จะคอยปกป้องพวกมันอย่างสุดความสามารถ
120
00:12:21,198 --> 00:12:23,492
แต่ด้วยกรงเล็บเหล่านี้
121
00:12:23,576 --> 00:12:25,369
เธอต้องเดินอย่างระมัดระวัง
122
00:12:30,040 --> 00:12:32,501
ผู้ใหญ่สองตัวผลัดกันกกไข่
123
00:12:34,378 --> 00:12:35,796
และหาอาหาร
124
00:12:46,265 --> 00:12:48,684
การเลี้ยงลูกแบบแท็กทีมนั้นช่วยให้เด็กๆ
125
00:12:48,768 --> 00:12:50,394
เริ่มต้นชีวิตได้ดีที่สุด
126
00:13:01,363 --> 00:13:02,698
สี่วันต่อมา
127
00:13:03,365 --> 00:13:05,201
ไข่ใบสุดท้ายก็ฟัก
128
00:13:08,412 --> 00:13:11,248
พี่คนโตน้ำหนักขึ้นเป็นสองเท่าแล้ว
129
00:13:12,541 --> 00:13:16,712
ยกเว้นว่าพ่อแม่จะสามารถหาอาหารได้ล้นเหลือ
130
00:13:17,755 --> 00:13:21,091
น้องคนเล็กก็อาจจะรอดได้อยู่ไม่นาน
131
00:13:24,178 --> 00:13:27,556
นกล่าเหยื่อนั้นอ่อนแอที่สุดเวลาอยู่ในรัง
132
00:13:32,853 --> 00:13:36,690
(ทะเลทรายคาลาฮารี
แอฟริกาใต้)
133
00:13:36,774 --> 00:13:39,985
อีกไม่นานลูกนกก็จะต้องตาย
ในทะเลทรายร้อนระอุแห่งนี้…
134
00:13:42,404 --> 00:13:44,949
ยกเว้นว่าจะหาที่หลบแดดได้ทัน
135
00:13:49,453 --> 00:13:50,955
เหล่านกกระจาบผู้รักการเข้าสังคม
136
00:13:51,038 --> 00:13:53,290
สร้างรังชุมชนขนาดใหญ่
137
00:13:57,503 --> 00:14:00,297
อุณหภูมิข้างในนั้น
เย็นกว่าข้างนอกถึงเก้าองศา
138
00:14:03,843 --> 00:14:06,554
และนกกระจาบก็ไม่ใช่พวกเดียวที่ได้ประโยชน์
139
00:14:10,391 --> 00:14:14,144
รังของพวกมันได้ดึงดูดเหยี่ยวแคระคู่นึง
140
00:14:15,688 --> 00:14:18,482
ในบรรดาเหล่านกผู้ล่าที่เล็กที่สุดในโลก
141
00:14:18,566 --> 00:14:20,234
ผู้บุกรุกที่ไม่น่าจะเป็นไปได้พวกนี้
142
00:14:20,317 --> 00:14:22,778
กลับเอาเปรียบหยาดเหงื่อแรงงาน
ของพวกนกกระจาบ
143
00:14:29,869 --> 00:14:30,911
แถมบางที
144
00:14:32,079 --> 00:14:33,289
ก็กินพวกมันอีกต่างหาก
145
00:14:37,084 --> 00:14:39,336
แต่ถ้าจะพูดถึงเพื่อนบ้านจากนรกแล้ว
146
00:14:40,963 --> 00:14:43,799
นกกระจาบมีปัญหาที่ใหญ่กว่านั้น
147
00:14:46,385 --> 00:14:48,304
รังแห่งชีวิตนี้
148
00:14:48,387 --> 00:14:50,890
ดึงดูดนักล่าทุกประเภท
149
00:15:17,166 --> 00:15:19,501
พวกนกกระจาบดูเหมือนป้องกันตัวเองไม่ได้
150
00:15:21,128 --> 00:15:23,088
แต่พวกมันมีกองกำลังรักษาความปลอดภัย
151
00:15:32,848 --> 00:15:35,392
พร้อมขับไล่การโจมตีใดๆ ก็ตาม
152
00:15:57,414 --> 00:15:59,541
ถึงตัวจะเท่ากำปั้น
153
00:16:00,626 --> 00:16:02,878
แต่พวกเหยี่ยวนั้นแรงเยอะ
154
00:16:19,520 --> 00:16:20,771
และถือว่าโชคดี
155
00:16:20,854 --> 00:16:23,899
ที่นักสู้เล็กพริกขี้หนูเหล่านี้
ยังพอยับยั้งชั่งใจได้
156
00:16:25,734 --> 00:16:28,153
พวกมันกินนกกระจาบแค่ไม่กี่ตัวต่อฤดู
157
00:16:29,780 --> 00:16:31,240
ส่วนใหญ่แล้ว
158
00:16:31,323 --> 00:16:33,450
มีเหยื่ออื่นๆ ให้เลือกเยอะแยะเต็มไปหมด
159
00:16:38,247 --> 00:16:42,459
แต่สำหรับพวกนกกระจาบ
หากต้องรบ ก็ขอรบกับศัตรูที่คุ้นเคย
160
00:16:43,961 --> 00:16:45,921
และสำหรับเจ้าพวกเหยี่ยวน้อย
161
00:16:46,005 --> 00:16:47,548
นี่เป็นการแก้ปัญหา
162
00:16:47,631 --> 00:16:49,800
ในการหาอาหารและที่พัก
ในทะเลทรายอันแห้งแล้ง
163
00:16:49,883 --> 00:16:51,510
ในขั้นตอนเดียว
164
00:17:06,275 --> 00:17:10,529
(ป่าดิบชื้นแอมะซอน
เฟรนช์เกียนา)
165
00:17:12,489 --> 00:17:14,867
ในมุมเล็กๆ ที่ห่างไกลในทวีปอเมริกาใต้
166
00:17:17,202 --> 00:17:18,954
นั้นเต็มไปด้วยชีวิตมากมาย
167
00:17:19,663 --> 00:17:22,499
และทุกสรรพสิ่งต่างก็ต้องการถิ่นของตัวเอง
168
00:17:38,724 --> 00:17:41,060
ที่อยู่บนสุดของห่วงโซ่อาหาร
169
00:17:41,143 --> 00:17:43,687
คือนกอินทรีฮาร์ปีขนาด 15 ปอนด์
170
00:17:46,732 --> 00:17:48,692
แต่มีนกล่าเหยื่ออีกชนิดหนึ่งที่นี่
171
00:17:48,776 --> 00:17:51,278
ที่ใช้วิธีที่ต่างออกไป
172
00:17:54,948 --> 00:17:57,326
คาราคาร่าคอแดง
173
00:18:01,038 --> 00:18:03,332
เมื่อคาราคาร่าสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม
174
00:18:04,583 --> 00:18:06,418
พวกมันจะประกาศให้ทุกตัวรู้
175
00:18:11,006 --> 00:18:14,468
พอที่จะทำให้นักล่าอันดับหนึ่งเป๋ไปได้เหมือนกัน
176
00:18:26,438 --> 00:18:31,026
คาราคาร่าถือว่าเป็นนกผู้ล่าที่รักการเข้าสังคม
และฉลาดที่สุดในโลก
177
00:18:33,153 --> 00:18:36,365
สองข้อดีนี้ทำให้พวกมันสามารถจัดการเหยื่อ
178
00:18:36,448 --> 00:18:38,117
ที่แม้แต่นกอินทรีฮาร์ปียังไม่กล้าแตะได้
179
00:18:47,918 --> 00:18:48,919
ตัวต่อ
180
00:18:54,007 --> 00:18:56,135
ปกติแล้วไม่ยุ่งจะดีที่สุด
181
00:19:02,599 --> 00:19:04,143
แต่ด้วยการทำงานเป็นทีม
182
00:19:05,394 --> 00:19:07,729
พวกคาราคาร่ากำลังคิดแผน
183
00:19:13,944 --> 00:19:16,280
อย่างแรกคือการเข้าหาโดยตรง
184
00:19:24,329 --> 00:19:26,123
แต่ทันทีที่รังถูกรบกวน
185
00:19:27,708 --> 00:19:30,627
เจ้านักต่อยพวกนั้นก็จะออกมากันเต็มไปหมด
186
00:19:36,008 --> 00:19:38,468
ต่อไปเป็นการทุบแล้วคว้า
187
00:19:43,307 --> 00:19:45,184
ถ้าไม่เจ๋งพอทำไม่ได้
188
00:19:52,816 --> 00:19:54,443
แต่ด้วยความกล้าหาญเพียงเล็กน้อย
189
00:19:55,861 --> 00:19:57,237
งานก็สำเร็จ
190
00:20:02,159 --> 00:20:04,536
ถ้าคาราคาร่าคอแดงซักตัวนึงทนเจ็บได้
191
00:20:05,370 --> 00:20:08,874
ในที่สุดพวกต่อก็จะทิ้งรังไป
192
00:20:17,883 --> 00:20:20,177
สิ่งก่อสร้างที่เหมือนกระดาษเหล่านี้
193
00:20:20,260 --> 00:20:22,262
มีคุณค่าทางอาหารพอๆ กับกระดาษแข็ง…
194
00:20:26,391 --> 00:20:28,060
แต่ลึกเข้าไปในรัง
195
00:20:28,852 --> 00:20:31,313
คืออาหารตัวอ้วนๆ ฉ่ำๆ
196
00:20:37,694 --> 00:20:41,156
ความกล้าหาญของคาราคาร่าหนึ่งตัว
ทำประโยชน์ให้กับทั้งทีม
197
00:20:44,868 --> 00:20:48,830
เพราะเธอกินอิ่มปุ๊บ พวกที่เหลือก็แบ่งกันกิน
198
00:20:54,586 --> 00:20:56,171
เสิร์ฟทันเวลาพอดี
199
00:21:03,845 --> 00:21:06,223
ชีวิตในป่าฝนนั้นยาก
200
00:21:10,936 --> 00:21:13,063
แต่ที่คาราคาร่าขึ้นมายืนแถวหน้าได้
201
00:21:14,106 --> 00:21:16,692
ก็เพราะความที่พวกมันไม่ย่อท้อ
และทำงานกันเป็นทีม
202
00:21:23,615 --> 00:21:26,743
นกล่าเหยื่อส่วนใหญ่ไม่ค่อยสามัคคีกันเท่าไหร่
203
00:21:33,583 --> 00:21:36,962
การแข่งขันนั้นดุเดือดแม้แต่ในรังเดียวกันเอง
204
00:21:41,383 --> 00:21:45,804
ลูกนกอินทรีหัวขาวที่เกิดใหม่
จะโตขึ้น 20% ในแต่ละวัน
205
00:21:52,686 --> 00:21:55,772
แต่น้องสุดท้องกำลังดิ้นรนเพื่อจะตามให้ทัน
206
00:22:00,444 --> 00:22:01,737
พอถึงเวลาให้อาหารทีไร
207
00:22:02,779 --> 00:22:04,781
เขาจะรั้งท้ายอยู่ตลอด
208
00:22:11,371 --> 00:22:13,248
อีกสองเดือนกว่า ๆ
209
00:22:13,332 --> 00:22:16,084
ลูกนกเหล่านี้จะต้องตัวใหญ่ขึ้น 10 เท่า
210
00:22:16,168 --> 00:22:17,794
และพร้อมบิน
211
00:22:20,964 --> 00:22:22,966
แต่ถ้ามีอาหารไม่พอ
212
00:22:23,050 --> 00:22:26,553
ลูกนกที่แก่กว่าจะหันมาทำร้ายน้องที่ตัวเล็กกว่า
213
00:22:29,598 --> 00:22:31,933
น้อยครั้งที่นกทั้งสามตัวจะรอดหมด
214
00:22:37,314 --> 00:22:39,649
พ่อแม่กำลังพยายามอย่างหนัก
215
00:22:39,733 --> 00:22:42,569
เพื่อให้เด็กๆ ทุกคนมีชีวิตอยู่
216
00:22:49,743 --> 00:22:50,994
(ดราเคนส์เบิร์ก
แอฟริกาใต้)
217
00:22:51,078 --> 00:22:53,955
การหาอาหารให้เพียงพอเป็นปัญหาเรื้อรัง
218
00:22:54,039 --> 00:22:55,582
ของนกล่าเหยื่อทุกชนิด
219
00:22:58,835 --> 00:23:01,421
ถึงแม้บางตัวจะทำให้มันดูง่าย
220
00:23:11,848 --> 00:23:13,683
แร้งใช้ความร้อน
221
00:23:15,143 --> 00:23:17,020
กระแสลมอุ่นที่พัดสูงขึ้น
222
00:23:17,104 --> 00:23:18,605
เพื่อเพิ่มระดับความสูง
223
00:23:21,983 --> 00:23:25,862
เมื่ออยู่ในระดับที่สูงพอ
บางตัวก็ทะยานไปได้ไกลกว่า 100 ไมล์
224
00:23:25,946 --> 00:23:28,490
โดยไม่ต้องกระพือปีกแม้แต่ครั้งเดียว
225
00:23:33,870 --> 00:23:35,122
ระหว่างทาง
226
00:23:35,205 --> 00:23:38,458
พวกมันจะใช้สายตาระดับกล้องส่องทางไกล
ในการสแกนหาอาหาร
227
00:23:48,343 --> 00:23:50,595
แร้งเป็นสัตว์ที่กินซากสัตว์เป็นอาหาร
228
00:24:00,230 --> 00:24:03,191
การหากินกับซาก
ทำให้พวกมันเสียภาพลักษณ์ก็จริง
229
00:24:03,275 --> 00:24:05,861
แต่พวกมันเป็นนกล่าเหยื่อเพียงชนิดเดียว
230
00:24:05,944 --> 00:24:07,237
ที่ไม่เคยฆ่าใคร
231
00:24:10,907 --> 00:24:14,619
และพวกมันก็ทำหน้าที่สำคัญ
ในฐานะทีมทำความสะอาดของธรรมชาติ
232
00:24:20,459 --> 00:24:22,002
มันอาจจะดูวุ่นวาย
233
00:24:22,085 --> 00:24:23,753
แต่ก็เป็นไปตามลำดับผู้ใหญ่ผู้น้อย
234
00:24:25,380 --> 00:24:27,757
นกแร้งถึงเก้าชนิด
235
00:24:27,841 --> 00:24:29,759
อาศัยอยู่ในแอฟริกาตอนใต้
236
00:24:30,469 --> 00:24:32,762
และแต่ละชนิดก็มีบทบาทของตัวเอง
237
00:24:34,306 --> 00:24:36,475
เริ่มที่รุ่นมิดเดิลเวท
238
00:24:37,142 --> 00:24:38,685
แร้งหลังขาว
239
00:24:46,651 --> 00:24:49,821
พวกมันจำนวนมากจะมากัดกินซาก
240
00:24:51,198 --> 00:24:53,492
เครื่องในและเนื้อพร้อมๆ กัน
241
00:25:02,000 --> 00:25:04,044
ถัดไปคือรุ่นเฮฟวี่เวท
242
00:25:05,795 --> 00:25:07,714
ที่น้ำหนักเกิน 15 ปอนด์
243
00:25:07,797 --> 00:25:11,259
แร้งแลปเพ็ตเฟซ
เป็นหนึ่งในแร้งที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกา
244
00:25:13,595 --> 00:25:15,138
พวกมันเข้ามาเมื่อไหร่
245
00:25:15,222 --> 00:25:17,098
ทุกคนก็ต้องหลบให้
246
00:25:20,936 --> 00:25:24,356
จะงอยปากอันทรงพลังของพวกมัน
สามารถฉีกเส้นเอ็นและหนัง
247
00:25:25,607 --> 00:25:28,568
ไปยังส่วนที่ยังไม่ถูกกินได้
248
00:25:28,652 --> 00:25:30,153
สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด
249
00:25:32,364 --> 00:25:33,573
รุ่นไลท์เวท
250
00:25:36,117 --> 00:25:38,703
แร้งฮู๊ดจะหลบอยู่ข้างเวที
251
00:25:39,371 --> 00:25:41,665
คอยขโมยเศษเนื้อเมื่อโอกาสอำนวย
252
00:25:41,748 --> 00:25:43,542
รอคอยอย่างอดทนให้ถึงตาตัวเอง
253
00:25:46,962 --> 00:25:48,588
พอทุกคนเสร็จแล้ว
254
00:25:49,548 --> 00:25:52,467
จะงอยปากเล็กๆ ของพวกมัน
ก็จะแทะกระดูกจนเกลี้ยง
255
00:25:55,804 --> 00:25:59,558
แร้งทำงานสกปรก
เพื่อรักษาโลกของเราให้สะอาด
256
00:26:03,812 --> 00:26:06,565
กระเพาะอาหารที่มีค่าเป็นกรด
พอๆ กับแบตเตอรี่รถยนต์
257
00:26:06,648 --> 00:26:10,068
ทำลายแบคทีเรียและไวรัสที่พวกมันกินเข้าไป
แบบไม่เหลือซาก
258
00:26:11,778 --> 00:26:14,614
และพวกมันก็ทำลายแหล่งเพาะพันธุ์
259
00:26:14,698 --> 00:26:16,116
ของพวกแมลงที่เป็นพาหะของโรค
260
00:26:23,415 --> 00:26:24,916
เราจำเป็นต้องมีแร้ง
261
00:26:26,251 --> 00:26:28,086
แต่จำนวนของพวกมันลดลงอย่างรวดเร็ว
262
00:26:29,212 --> 00:26:31,256
ในเวลาแค่ 15 ปี
263
00:26:31,339 --> 00:26:34,926
ร้อยละ 97 ของแร้งในอินเดียต้องตาย
264
00:26:36,595 --> 00:26:39,723
เพราะโดนพิษจากการกินซากวัว
265
00:26:39,806 --> 00:26:42,809
ที่ได้รับการรักษาด้วยยาแก้อักเสบไดโคลฟีแนค
266
00:26:45,478 --> 00:26:48,565
เมื่อสุนัขเร่ร่อนเข้ามาแทนที่พวกมัน
ด้วยการหากินเศษอาหาร
267
00:26:48,648 --> 00:26:50,734
ก็ก่อให้เกิดการระบาดของโรคพิษสุนัขบ้า
268
00:26:50,817 --> 00:26:53,194
วัณโรคและโรคแอนแทรกซ์
269
00:26:55,864 --> 00:26:58,533
นกผู้ล่าอื่นๆ ก็เจอชะตากรรมแบบเดียวกัน
270
00:27:00,994 --> 00:27:02,245
ในช่วงปี 1950
271
00:27:02,329 --> 00:27:05,248
ดีดีทีเป็นยาฆ่าแมลงที่ใช้กันอย่างอิสระ
272
00:27:06,249 --> 00:27:09,836
แต่มันส่งผลกระทบอันร้ายแรง
ต่อไข่ของนกอินทรีหัวขาว
273
00:27:10,629 --> 00:27:13,965
และเกือบจะทำให้สายพันธุ์อันเป็นสัญลักษณ์นี้
สูญพันธุ์ไปจากโลก
274
00:27:16,551 --> 00:27:19,179
ทันทีที่ผู้คนตระหนักถึงผลกระทบ
275
00:27:19,262 --> 00:27:20,972
ดีดีทีก็ถูกแบน
276
00:27:22,265 --> 00:27:23,850
ภายใน 50 ปี
277
00:27:23,933 --> 00:27:27,145
จำนวนประชากรอินทรีหัวขาวเพิ่มขึ้นเจ็ดเท่า
278
00:27:32,359 --> 00:27:35,236
นกล่าเหยื่อหลายชนิดยังเดือดร้อนอยู่
279
00:27:39,240 --> 00:27:42,118
เพราะถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามต่อปศุสัตว์
และสัตว์ป่า
280
00:27:42,202 --> 00:27:43,787
พวกมันจึงถูกข่มเหง
281
00:27:45,580 --> 00:27:47,415
และเมื่อที่อยู่อาศัยถูกทำลาย
282
00:27:49,250 --> 00:27:51,002
พวกมันก็สูญเสียอาหารและบ้าน
283
00:27:54,464 --> 00:27:57,634
แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด
ที่ต้องล้มลุกคลุกคลานในโลกสมัยใหม่
284
00:28:02,389 --> 00:28:06,434
(ลอนดอน
สหราชอาณาจักร)
285
00:28:09,938 --> 00:28:13,191
ที่นี่อาจดูไม่เหมือนที่ที่นกผู้ล่าจะอยู่ได้
286
00:28:18,113 --> 00:28:20,031
แต่สำหรับพวกที่ปรับตัวเก่ง
287
00:28:20,990 --> 00:28:23,284
มันคือโลกแห่งโอกาส
288
00:28:28,665 --> 00:28:30,166
ในใจกลางเมือง
289
00:28:30,750 --> 00:28:33,837
ปล่องไฟที่เป็นสัญลักษณ์
ของสถานีพลังงานแบทเทอร์ซี
290
00:28:33,920 --> 00:28:36,756
สูงกว่า 300 ฟุต
291
00:28:39,426 --> 00:28:42,679
คือบ้านของเหยี่ยวเพเรกรินคู่นึง
292
00:28:46,433 --> 00:28:49,185
พวกมันใช้กำแพงคอนกรีตเหมือนเป็นหน้าผา
293
00:28:55,567 --> 00:28:57,736
ชีวิตในเมืองก็มีข้อดี
294
00:29:03,533 --> 00:29:05,243
ที่นี่เต็มไปด้วยแสงสว่าง
295
00:29:05,326 --> 00:29:08,037
เหยี่ยวเพเรกรินจึงออกล่าตอนกลางคืนได้
296
00:29:17,922 --> 00:29:21,384
ทั้งคู่แยกกันเพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่มากขึ้น
297
00:29:29,100 --> 00:29:31,853
เหยี่ยวตัวเมียเป็นนักล่าแห่งรัตติกาล
298
00:29:31,936 --> 00:29:34,397
ที่ตัวใหญ่กว่าและมีประสบการณ์มากกว่า
299
00:29:45,158 --> 00:29:47,952
สายตาของเธอคมชัดกว่าของพวกเรา
กว่าสองเท่า
300
00:29:49,162 --> 00:29:51,289
ทั้งนี้ก็เพราะดวงตากลมโต
301
00:29:51,956 --> 00:29:53,833
ที่ลึกเข้าไปถึงกระโหลกของเธอ
302
00:29:56,377 --> 00:29:59,547
การกระดกหัวหมายถึง
เธอกำลังตั้งค่าพิกัดเป้าหมายของเธอ
303
00:30:01,758 --> 00:30:03,843
แต่การไล่ตามนกพิราบในเมือง
304
00:30:03,927 --> 00:30:05,261
มีความเสี่ยง
305
00:30:09,140 --> 00:30:11,851
ตึกรามบ้านช่องทำให้อันตรายที่จะบินต่ำ
306
00:30:16,564 --> 00:30:20,485
เหยี่ยวเพเรกรินป่าคอนกรีตเลยต้องจำใจ
ใช้วิธีล่าที่ยากขึ้น
307
00:30:31,830 --> 00:30:33,081
การไล่ล่าแบบสูสี…
308
00:30:35,917 --> 00:30:39,587
ที่ผู้ล่าและผู้ถูกล่ามีฝีมือใกล้เคียงกัน
309
00:30:46,970 --> 00:30:48,763
แต่ถึงจะบินต่ำไม่ได้
310
00:30:50,390 --> 00:30:51,891
แม้แต่ตอนกลางคืน…
311
00:30:56,771 --> 00:31:00,108
ก็แทบจะไม่มีใครเอาชนะเจ้าแห่งธรรมชาติได้
312
00:31:08,449 --> 00:31:12,328
เหยี่ยวเพเรกรินได้กระจายถิ่นฐาน
ไปยังเมืองต่างๆ ทั่วโลก
313
00:31:13,288 --> 00:31:15,206
ตั้งแต่นิวยอร์กไปจนถึงซิดนีย์
314
00:31:17,250 --> 00:31:21,087
และในทุกฤดูผสมพันธุ์
จำนวนประชากรของพวกมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
315
00:31:31,306 --> 00:31:33,099
ที่รังนกอินทรีหัวขาว
316
00:31:34,267 --> 00:31:36,185
ลูกนกมาไกลมากแล้ว
317
00:31:37,520 --> 00:31:39,063
ทั้งสามตัวเลย
318
00:31:40,148 --> 00:31:42,025
ทุกตัวเติบโตอย่างแข็งแกร่ง
319
00:31:44,402 --> 00:31:47,906
และขนที่ต้องใช้ในการบินก็กำลังขึ้นแล้ว
320
00:31:50,116 --> 00:31:54,120
ความอยู่รอดของลูกๆ
เป็นเหมือนข้อพิสูจน์สำหรับพ่อแม่
321
00:31:56,122 --> 00:31:59,042
พวกเขาทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
มาหกเดือน
322
00:32:03,087 --> 00:32:05,340
แต่ตอนนี้เขาและเธอเริ่มหาอาหารมาน้อยลง
323
00:32:07,508 --> 00:32:08,968
เป็นการบอกใบ้ให้กับลูกนกอินทรี
324
00:32:09,594 --> 00:32:11,471
ถึงเวลาออกจากรังแล้ว
325
00:32:15,934 --> 00:32:18,353
ศิลปะของการบินต้องใช้การฝึกฝน
326
00:32:27,779 --> 00:32:29,364
และสภาพแวดล้อมก็ต้องเป็นใจด้วย
327
00:32:34,202 --> 00:32:37,997
เมื่ออากาศปลอดโปร่ง
พวกลูกนกก็มุ่งมั่นกว่าที่เคย
328
00:32:49,676 --> 00:32:52,595
แต่โลกภายนอกยังใหม่และวุ่นวายสับสน
329
00:33:02,772 --> 00:33:05,608
นกชนิดอื่นๆ จะทำตัวดุร้ายเวลาเจอกับนักล่า
330
00:33:08,820 --> 00:33:11,072
มันน่ากลัวนะที่ต้องไปไกลจากครอบครัว
331
00:33:14,409 --> 00:33:15,660
และมันก็ต้องใช้เวลา
332
00:33:17,453 --> 00:33:18,705
กว่าจะยืนบนลำแข้งตัวเองได้
333
00:33:22,625 --> 00:33:24,419
นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น
334
00:33:24,502 --> 00:33:26,963
ของเส้นทางอันยาวไกลไปสู่วัยผู้ใหญ่
335
00:33:34,804 --> 00:33:35,930
โชคดี
336
00:33:36,014 --> 00:33:38,725
พี่พ่อกับแม่จะคอยดูแลพวกเขาอยู่อีกสักพัก
337
00:33:44,272 --> 00:33:48,026
นกล่าเหยื่อไม่ใช่นักฆ่าโดยกำเนิด
338
00:33:50,778 --> 00:33:53,489
พวกมันต้องการเวลาเพื่อพัฒนาทักษะ
339
00:33:57,618 --> 00:34:00,705
เป็นเวลาสามเดือนแล้วที่ลูกนกเลขานุการ
340
00:34:00,788 --> 00:34:04,125
ได้รับทุกอย่างจากพ่อแม่
341
00:34:06,961 --> 00:34:10,381
ตอนนี้พวกมันต้องเริ่มดูแลตัวเองแล้ว
342
00:34:15,386 --> 00:34:17,722
ลูกนกตัวนึงจะเป็นผู้นำในการจู่โจม
343
00:34:21,976 --> 00:34:23,561
เมื่อพี่น้องตามมาสมทบ
344
00:34:25,354 --> 00:34:26,481
การล่าก็เริ่มขึ้น
345
00:34:30,485 --> 00:34:32,612
การหาเหยื่อต้องใช้สายตาอันแหลมคม
346
00:34:33,362 --> 00:34:34,989
และการเดินเยอะๆ
347
00:34:40,953 --> 00:34:43,581
จะจับได้สักตัวไม่ใช่ง่ายๆ
348
00:35:07,730 --> 00:35:09,398
ในที่สุดก็สำเร็จ
349
00:35:11,818 --> 00:35:14,695
แต่กิ้งก่าตัวเล็กๆ ตัวเดียวจะไปพอกินอะไร
350
00:35:18,074 --> 00:35:20,368
โชคดีที่แม่ยังคอยคุมอยู่
351
00:35:30,086 --> 00:35:33,172
เธอจะยังหาอาหารให้พวกลูกนก
ไปอีกสองเดือน…
352
00:35:35,675 --> 00:35:37,301
ในขณะที่พวกเด็กๆ จอมงุ่มง่าม
353
00:35:38,636 --> 00:35:40,596
กำลังเรียนรู้ที่จะเป็นนักฆ่าตัวฉกาจ
354
00:35:42,348 --> 00:35:43,599
เหมือนที่แม่เป็น
355
00:35:48,187 --> 00:35:51,190
มีนกชนิดอื่นๆ ไม่กี่ชนิด
ที่เป็นพ่อแม่ที่อุทิศตนเช่นนี้
356
00:35:56,863 --> 00:36:00,783
นกผู้ล่าใช้เวลาส่วนใหญ่ของชีวิต
ในการเลี้ยงลูก
357
00:36:03,786 --> 00:36:05,830
ให้ทั้งความคุ้มครอง
358
00:36:06,873 --> 00:36:08,374
ทั้งอาหารที่หามาได้อย่างยากเย็น
359
00:36:09,959 --> 00:36:11,419
เพื่อให้แน่ใจว่าสักวัน
360
00:36:12,253 --> 00:36:13,963
ลูกๆ ของพวกมันจะสามารถ
361
00:36:14,505 --> 00:36:16,549
มีชีวิตรอดได้ด้วยตัวเอง
362
00:36:22,638 --> 00:36:27,018
(แม่น้ำมิสซิสซิปปีตอนบน
สหรัฐอเมริกา)
363
00:36:27,101 --> 00:36:28,186
ปลายฤดูใบไม้ร่วง
364
00:36:32,648 --> 00:36:36,360
อินทรีหัวขาวนับร้อย
เดินทางไกลมาจากที่ต่างๆ…
365
00:36:38,779 --> 00:36:41,532
เพื่อล่านกน้ำที่กำลังอพยพ
366
00:36:46,370 --> 00:36:49,248
ลูกอินทรีหนุ่มจะต้องสร้างความแข็งแกร่งขึ้น
367
00:36:55,379 --> 00:36:58,299
พวกมันจะไม่มีพ่อแม่คอยป้อนอีกแล้ว…
368
00:37:01,469 --> 00:37:04,180
พวกมันจึงต้องดูและเรียนรู้
369
00:37:08,893 --> 00:37:10,645
ขณะกำลังถลาไปตามลม
370
00:37:10,728 --> 00:37:13,898
นกผู้ใหญ่จะเลือกจังหวะที่จะโจมตี
371
00:37:16,067 --> 00:37:18,319
นกคู้ตว่องไวมากในการหลบ…
372
00:37:21,656 --> 00:37:23,783
แต่พวกมันอยู่ใต้น้ำได้ไม่นาน
373
00:37:34,210 --> 00:37:35,753
กว่าจะจับเหยื่อได้ก็ยากแล้ว
374
00:37:37,213 --> 00:37:39,632
การจะรักษามันไว้ได้นั้นยิ่งยากขึ้นไปอีก
375
00:37:48,140 --> 00:37:50,893
ยอมแพ้ดีกว่าที่จะต้องไปเสี่ยงสู้กัน
376
00:37:57,066 --> 00:37:59,819
ได้เวลานำสิ่งที่เขาเห็นมาปฏิบัติจริงแล้ว
377
00:38:19,797 --> 00:38:23,175
เคล็ดลับคือจับตัวที่ไม่ระวัง
378
00:38:26,679 --> 00:38:28,180
พูดง่ายแต่ทำยาก
379
00:38:40,151 --> 00:38:42,445
ทุกครั้งที่ตะปบพลาด…
380
00:38:44,447 --> 00:38:46,699
ทุกตัวที่หนีไปได้…
381
00:38:48,659 --> 00:38:50,328
เขาเริ่มปรับจังหวะ
382
00:38:51,787 --> 00:38:53,372
และมุมในการโจมตี
383
00:39:11,599 --> 00:39:13,142
ได้ซะที
384
00:39:16,312 --> 00:39:18,439
แต่เขาจดจ่ออยู่กับการบินหนี
385
00:39:19,690 --> 00:39:21,150
จนลูกบอลหลุดมือ
386
00:39:23,319 --> 00:39:24,362
และตอนนี้
387
00:39:26,113 --> 00:39:27,865
เขาก็มีคู่แข่งแล้ว
388
00:39:34,163 --> 00:39:37,708
เจ้านกหนุ่มตั้งใจที่จะเอารางวัลคืนมาให้ได้
389
00:39:46,050 --> 00:39:48,469
แต่วันนี้ไม่ใช่วันของเขา
390
00:39:51,013 --> 00:39:53,224
และเวลาก็เหลือน้อยเต็มที
391
00:39:57,853 --> 00:39:59,730
เมื่ออุณหภูมิลดลง
392
00:39:59,814 --> 00:40:02,358
นกอินทรีจะต้องการพลังงานมากขึ้น
เพื่อให้ร่างกายอบอุ่น
393
00:40:06,237 --> 00:40:08,489
แต่ก็ยังหาเหยื่อไม่ได้สักที
394
00:40:11,742 --> 00:40:15,371
นกอินทรีวัยรุ่นจำนวนไม่ถึงครึ่ง
ที่จะมีชีวิตรอดพ้นฤดูหนาวแรก
395
00:40:19,583 --> 00:40:22,002
ไม่ทำตอนนี้ก็หมดโอกาสแล้ว
396
00:40:47,528 --> 00:40:48,654
และครั้งนี้…
397
00:40:51,073 --> 00:40:52,658
เขาไม่ยอมปล่อย
398
00:41:01,584 --> 00:41:03,544
แค่ไม่กี่เดือนที่แล้ว
399
00:41:03,627 --> 00:41:07,089
นกอินทรีย์รุ่นใหม่เหล่านี้ลืมตาดูโลก
ในฐานะลูกนกที่ช่วยตัวเองไม่ได้
400
00:41:08,674 --> 00:41:13,053
ต้องขอบคุณสัญชาตญาณนักฆ่า
และความทุ่มเทอันน่าทึ่งของพ่อแม่ของพวกมัน
401
00:41:14,013 --> 00:41:17,683
พวกมันจึงได้กลายมาเป็นนกล่าเหยื่อแบบเต็มตัว
402
00:41:22,730 --> 00:41:26,317
พวกมันจะยังไม่มีขนสีขาวบนหัว
จนกว่าจะอายุห้าขวบ
403
00:41:29,069 --> 00:41:32,698
และเมื่อนั้นพวกมันก็จะพร้อม
ที่จะมีครอบครัวของตัวเอง…
404
00:41:37,369 --> 00:41:39,246
และส่งต่อทักษะต่างๆ ของพวกมัน…
405
00:41:41,874 --> 00:41:43,542
ให้กับนกรุ่นต่อไป
406
00:42:33,008 --> 00:42:34,885
คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ