W maju 1980 Fidel Castro otworzył port w Mariel na Kubie,
rzekomo pragnąc umożliwić niektórym mieszkańcom wyspy
wyjazd do krewnych w USA.
W ciągu 72 godzin z USA w stronę Kuby wypłynęło 3000 łodzi.
Wkrótce stało się jasne, że Castro zmusza właścicieli łodzi,
by brali na pokład nie tylko swych krewnych,
ale także przestępców z więzień.
Ze 125000 uciekinierów, którzy dotarli na Florydę,
około 25000 miało przeszłość kryminalną.
...nie chcą przyswoić sobie ducha naszej rewolucji...
Nie chcemy ich! Nie chcemy ich!
PORT MARIEL, KUBA
C Z Ł O W I E K Z B L I Z N Ą
Jak się nazywasz?
Antonio Montana. A ty?
- Gdzie się nauczyłeś angielskiego, Tony? - W szkole.
I od ojca, on pochodził z USA.
Tak jak ty.
Był jankesem. Często zabierał mnie do kina.
Uczyłem się. Oglądałem facetów, jak Humphrey Bogart, James Cagney...
Oni nauczyli mnie mówić. Lubię ich.
Zawsze wiedziałem, że kiedyś przyjadę do Stanów.
- A gdzie jest teraz twój ojciec? - Umarł. Nie żyje.
Gdzieś. Kiedyś.
- Matka? - Też nie żyje.
- Czym się zajmujesz na Kubie? - Różnymi rzeczami.
Robiłem to i owo. W budownictwie.
Pracuję fizycznie. Byłem w wojsku.
Masz rodzinę w Stanach? Kuzynów, szwagra?
Nikogo. Wszyscy nie żyją.
- Siedziałeś kiedyś w więzieniu, Tony? - Ja? W więzieniu? Nigdy.
- Byłeś w szpitalu psychiatrycznym? - Tak. Kiedy płynąłem tu łodzią.
A homoseksualizm, Tony? Lubisz mężczyzn?
Lubisz przebierać się za kobietę?
Kurwa, co mu jest? On żartuje?
Odpowiadaj na pytania, Tony.
Dobra. Nie, do kurwy.
Aresztowania za włóczęgostwo? Za marihuanę?
- Nigdy. - Heroina?
- Kokaina? - Nie.
Skąd masz tę bliznę, twardzielu? Od minety?
Jak mógłbym mieć taką bliznę od minety?
To było w dzieciństwie.
Powinieneś zobaczyć tego drugiego chłopaka. Nie poznałbyś go.
A to?
Co? To nic takiego. To dla mojej dziewczyny.
Gówno, nie dziewczyny! Często coś takiego widzimy.
To jakiś szyfr, którego ci goście używali w pudle.
Widły oznaczają zabójcę albo coś takiego.
Opowiesz nam o tym, czy wolisz trafić do obozu internowania?
Dobra, nakryliście mnie.
Byłem raz w więzieniu. Za kupowanie dolarów. Nic wielkiego.
- Bardzo zabawne, Tony. - To prawda. To był turysta z Kanady.
Obrobiłeś go najpierw? Zabierzcie go stąd!
- Chodź! - Dobra, spierdoliłem.
Dajcie mi z nim pogadać. Proszę! Dajcie mi z nim chwilę pogadać.
Jesteś komunistą?
Podoba ci się to?
Cały czas mówią ci, co robić, co myśleć, co czuć.
Chcesz być jak owca? Jak reszta tych ludzi?
Nie muszę tego słuchać!
Chcesz pracować 8, 10 jebanych godzin? Nic nie masz, nic nie zarabiasz!
Chcesz, żeby na każdym rogu szpiclował cię chivato?
Żeby słuchał każdego słowa?
Wiesz, że trzy razy na dzień jem ośmiornice?
Te kurewskie ośmiornice wyłażą mi uszami.
Kurwa, w ruskich butach porobiły mi się dziury.
Podoba ci się to?
Chcesz, żebym tam został i nic nie robił?
Nie jestem, kurwa, bandytą. Nie jestem puta ani złodziej.
Jestem Tony Montana, kubański więzień polityczny.
I żądam moich jebanych praw człowieka!
Tak jak mówi prezydent Jimmy Carter. Jasne?
Carter powinien to zobaczyć. Ten facet ma gadane.
- Co ty na to? - Nie wierzę ani jednemu słowu.
Wszyscy mówią to samo. Ten Castro robi nas w jajo.
Wyślijcie drania do Freedomtown. Tam się nim zajmą.
- Zabrać go. - Wiesz co?
Możesz mnie wysłać, gdzie chcesz. Tu, tam. To nie ma znaczenia.
Nie możesz zrobić mi nic, czego nie zrobił już Castro.
Zabrać go!
- Więc? - Więc?
Co im powiedziałeś?
To, co powiedziałeś, żebym powiedział. Że pracowałem w sanitariatach.
Nie uwierzyli.
- W sanitariatach? - Tak.
Kazałem ci mówić, że byłeś w sanatorium, nie w sanitariatach.
- Sanatorium. - Nie mówiłeś tak.
Nie, kazałem ci powiedzieć, że miałeś gruźlicę i byłeś w sanatorium.
Leczyli cię.
- Kiedy mi to mówiłeś? - Trzeba było trzymać gębę na kłódkę.
Myśleliby, że jesteś ćpunem, i byłbyś wolny.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Tony Montana! Podejdź tu.
Podejdź tu. Muszę z tobą pogadać.
To ważne.
- Prawie rzuciłem. - Chodź tu.
- Muszę z tobą pogadać. - Dokąd idziesz?
- Daj mu spokój. - Mam lepsze rzeczy do roboty.
Tchórzysz. Prawie ci się udało.
Chcesz usłyszeć dobrą wiadomość?
Pewnie. O co chodzi?
Możemy stąd wyjść za 30 dni.
A jeszcze dostaniemy zieloną kartę i pracę w Miami.
I co, powodzi się nam?
Co mamy zrobić? Jechać na Kubę i załatwić Brodacza?
- Nie, kogoś innego. - Żartujesz?
- Nie. - Nie żartujesz?
Facet nazywa się Rebenga. Emilio Rebenga.
Rebenga?
- Znam to nazwisko. - Tak?
- To polityczny. - Tak.
Przywiozą go tu dzisiaj. Castro właśnie go wypuścił.
Na początku facet był jednym z głównych pomocników Fidela.
Potem Castro uznał, że nie może mu ufać, i wsadził go do pudła.
Gdy jeszcze był na szczycie, zamęczył paru gości na śmierć.
Brat jednego z nich jest teraz bogaczem w Miami. Chce mu się odpłacić.
To właśnie nasze zadanie.
To brudna robota.
Tak.
Powiedz tym gościom z Miami, twojemu znajomemu,
że to będzie przyjemność.
Komunistę zabiłbym dla rozrywki,
a za zieloną kartę pokroję go na plasterki.
MIAMI, FLORYDA, 11 SIERPNIA 1980 SETKI UCHODŹCÓW Z KUBY
WSZCZĘŁO RANKIEM ZAMIESZKI...
W OBOZIE INTERNOWANIA ZAŁOŻONYM
POD AUTOSTRADĄ 95.
W PÓŁNOCNYM MIAMI, PALĄC NAMIOTY I ATAKUJĄC
STRAŻNIKÓW RURAMI, KIJAMI I KAMIENIAMI.
Libertad!
Od znajomego, którego wydymałeś!
Co za twarz. Ładne zdjęcie.
- Niepodobne do mnie. - Bardzo ładne.
RESTAURACJA MAŁA HAWANA
Kurwa mać!
Ten twój wielki znajomy niech lepiej coś prędko wymyśli.
Nie przyjechałem do Stanów, żeby się zaharować.
Coś wymyśli! Czego ode mnie chcesz?
Kurwa!
Mówiłem ci.
Coś nie tak?
MAŁA HAWANA
Popatrz na tę. Tę w różowym. Piękna.
Popatrz na jej cycuszki.
I na tego palanta obok niej.
Co on ma, czego ja nie mam?
Przede wszystkim jest bardzo przystojny.
Popatrz na jego ubranie. To jest styl,
klasa, odjazd. A i trochę forsy z koki nie zawadzi.
Popatrz tylko.
Ta pierdolona cebula.
Powinienem zbierać złoto z ulicy.
Przyszło dwóch facetów do ciebie.
To on. To El mono. Mówiłem ci.
Tylko się, kurwa, pospieszcie.
Mamy dużo roboty.
Waldo, to mój przyjaciel, Tony Montana. Mówiłem ci o nim.
Tony, to Omar Suarez i Waldo Rojas.
Mam coś dla was.
Tak? Co mamy zrobić?
Trzeba rozładować łódź. Marihuana. 45 ton. Dostaniecie po 500 dolarów.
- Pięćset? Świetnie. - Chyba żartujesz.
Pięćset dolarów?
Za kogo ty nas masz, za tragarzy?
Stawka za łódź to 1000 dolarów za noc. Wiesz o tym.
Najpierw musisz zapracować na 500, idioto.
Po tym, co dla ciebie zrobiłem w Freedomtown? Co to było?
Grałem z tym Rebengą w domino?
- To było co innego. - Zamknij się! Spokojnie.
Co jest z tym pomywaczem, chico?
Czy on nie wie, że mogliśmy znaleźć tańszego frajera na Rebengę?
- Za 50 dolców! - To dlaczego nie znaleźliście?
I, kurwa, nie nazywaj mnie pomywaczem, bo skopię ci tyłek.
Kim ty jesteś?
Nie rób tego!
Kolumbijczycy!
Dobra, mądralo, zgoda!
Chcesz zarobić grubszą forsę? Zobaczymy, jaki jesteś twardy.
Znasz się na kokainie?
Żartujesz sobie ze mnie?
W piątek przyjeżdżają Kolumbijczycy.
Nowi. Mówią, że na początek mają dla nas dwa kilo.
Czysta koka. Hotel w Miami Beach. Chcę, żebyś tam pojechał.
Jeśli nie kłamią, zapłacisz i przywieziesz towar. Dostaniesz 5000 dolarów.
Jechać, zapłacić, przywieźć, tak?
Umiesz się obchodzić z karabinem maszynowym?
Tak. Byłem w wojsku.
- Będziesz potrzebował paru ludzi. - To żaden problem.
W piątek w południe bądź w sklepie Hectora. Dostaniesz pieniądze.
Jeśli coś się z nimi stanie,
mój szef włoży wam głowy w tyłki prędzej, niż pierdolą się króliki.
Już się boję.
- Przeginasz. - Nie martw się.
- To było głupie. - Za bardzo się przejmujesz.
Dostaniesz ataku serca.
Zachowujesz się, jakby ten facet robił ci przysługę.
- O co chodzi z tymi Kolumbijczykami? - Jakie to ma znaczenie?
On mówi "Kolumbijczycy", a ty robisz taką minę...
Nie lubię kurewskich Kolumbijczyków! Jasne?
Co wy wyprawiacie? Jest mnóstwo naczyń do pozmywania.
Sam je pozmywaj.
Idę na emeryturę!
I co będziesz robił?
- Nie wracaj tu! - Muszę się zająć moimi inwestycjami!
- Pierdolcie się! - Zamknij tę budę!
Popatrz na te cycki. Sama się o to prosi.
Zwariowałeś? Ona ma 103 lata.
Nie ta! Tamta!
- Która? - Ta młoda.
Ruszaj, kurwa. Tu jest zakaz zatrzymywania.
Wyluzujcie się, jasne?
Musicie być na luzie. Nie przejmujcie się, bo dostaniecie ataku serca.
Tylko spokojnie. Miami Beach.
Pieniądze leżą w bagażniku, póki nie wyjdę.
Rozumiecie? Ja, tylko ja.
Jak nie wyjdę przez 15 minut, coś nie gra. Jasne?
- Pokój 9. Gotowy? - Pewnie.
Dobrze. Możemy zostawić drzwi otwarte?
Żeby szwagier widział, co się dzieje.
Jasne. Nie ma problemu.
Nie ma problemu.
To jest Marta.
Cześć, Marta.
Jestem Hector.
A ja jestem Tony.
Omar mówi, że jesteś w porządku.
Tak? To dobrze. Omar też jest w porządku.
Masz pieniądze?
Masz towar?
Jasne, że mam towar, ale nie przy sobie.
Jest niedaleko.
No to ja nie mam pieniędzy.
Też są niedaleko.
Gdzie?
W samochodzie?
- Nie, nie w samochodzie. - Nie?
A ty? Gdzie masz towar?
Blisko.
Dobra. Mam wejść i zaczniemy od początku?
Skąd jesteś, Tony?
A kurwa, co za różnica?
Spokojnie, człowieku.
Chcę tylko wiedzieć, z kim załatwiam interesy.
Dowiesz się, jak przestaniesz się opierdalać i załatwisz interes.
- O co tu chodzi? - Tony!
Przekombinowałeś, żabia mordo.
- Jak mnie okradniesz, umrzesz. - Tak?
Dasz mi forsę,
czy mam najpierw zabić twojego brata,
a potem ciebie?
Spróbuj wepchnąć sobie głowę w tyłek. Zobaczysz, czy pasuje.
Tak? Dobra.
Tak, to bardzo ważne.
- Rozumiem. Ważne. - Dziękuję.
Przewidział pan na dziś rano trzęsienie ziemi o sile trzy do czterech stopni.
Mieliśmy dziś trzęsienie ziemi o sile trzy do czterech stopni.
- Jestem pod wrażeniem. - Dziękuję.
Czy jednak dowody nie są zbyt wątłe?
Masz taką piękną skórę.
Podoba mi się, kiedy...
Nie wiem, co będę dziś robił, ale...
Patrz, co się dzieje z twoim kumplem.
Jeśli nie chcesz, żeby to samo stało się tobie, daj mi pieniądze.
Chodź tu, chodź.
Teraz noga.
Zróbmy to. Chodźmy.
Wszystko będzie dobrze.
Ty też możesz umrzeć. Mnie jest wszystko jedno.
Ostatnia szansa, pendejo!
Pierdol się!
- W porządku? - Tak. Przeszła na wylot.
Zabierz go stąd, prędko!
Chi Chi! Bierz yeyo.
- Twoja kolej. - Zabiję cię!
Giń!
Prędzej! Wsiadajcie! Jedziemy!
Zamknij drzwi!
Banda kowbojów. Ktoś spierdolił.
Tak, zaraz to sprawdzę.
Zrób to, Omar. Zrób to.
- Masz pieniądze? - Tak.
I mam yeyo.
- Masz yeyo? - Tak.
- Przywieź to tutaj. - Pierdol się.
Sam to zawiozę do Lópeza.
Nie ty. Ja.
Miły facet.
- Tony Montana. - Pan López. Bardzo mi miło.
Mów mi Frank. Wszyscy mówią mi Frank.
Nawet dzieci z mojej drużyny baseballowej.
Nawet ci pierdoleni prokuratorzy z miasta, oni też mówią mi Frank.
- Dobrze, Frank. - Co słychać?
To Manny Rivera.
- Dostał przy robocie. - Przeszła na wylot.
Słyszeliśmy o tym. Omar bardzo was chwalił.
Omar jest w porządku.
Nie wspominając o tym, co zrobiliście dla mnie.
- Ten drański komuch... - Nie musisz o tym wspominać.
- To była przyjemność. - To była przyjemność?
- Jak cholera. - To była przyjemność.
Czasem to przyjemność.
Czego chcesz się napić? Szkocka, gin, rum? Na co masz ochotę?
Może być gin. Chcesz? Dwa razy gin.
Potrzebuję faceta o stalowych jajach, Tony.
Takiego jak ty. Żeby był przy mnie cały czas.
Ty, Tony, i twój compadre.
Tu jest towar.
Dwa kilo.
Mój przyjaciel, Angel, oddał za to życie. A to pieniądze.
Daję ci to w prezencie.
Przykro mi z powodu twojego przyjaciela, Tony.
Gdyby ludzie robili interesy jak należy, nie byłoby takich jebanych wpadek.
Nie myśl, że nie doceniam tego gestu.
Zobaczysz, że jeśli będziesz w tym interesie lojalny,
będziesz się piął w górę. Będziesz się piął bardzo szybko.
Wtedy się przekonasz, że największym problemem nie jest zdobywanie towaru,
tylko wydawanie całej tej kurewskiej forsy!
Chciałbym mieć ten problem.
Będziesz go miał, nie martw się. Siadajcie tu.
Gdzie, u licha, jest Elvira? Już późno. Idź i znajdź ją.
Jezu! Jebana laska.
Pół życia traci na ubieranie się, a drugie pół na rozbieranie.
Trzeba trafić między jednym i drugim.
- Już idzie. - Dobrze.
Trzeba się do niej przystawiać, kiedy nie patrzy.
To najlepszy moment.
Co robicie dziś wieczorem?
Chcecie iść ze mną do miłej restauracji? Jesteście głodni?
Zjadłbym konia z kopytami.
- Dobra, ugotują ci konia. - A ja go zjem.
Powiedz, gdzie cię trafili? W bok?
To drobnostka. Kula przeszła na wylot. Trafiła w ścianę.
Wystrzelałem wszystkie naboje jak głupek.
Kiedy zmieniałem magazynek, strzelił do mnie facet, którego trafiłem.
Był za mną. Zabiłem go.
- Ile kul dostałeś? - Ile kul? Jedną, dziewięć milimetrów.
Elvira, gdzie ty byłaś, do cholery? Jest 22:00. Umieram z głodu.
Zawsze jesteś głodny. Mała głodówka ci nie zaszkodzi.
Dokąd idziesz? Wracaj.
Chodź tu! Chcę, żebyś poznała mojego przyjaciela.
Więc jest nas piątka. Gdzie zjemy kolację?
Myślałem, żeby pójść do klubu Babilon.
- Znowu? - Znowu.
Wiesz, Frank, gdyby ktoś chciał cię kiedyś zamordować,
nie byłoby trudno cię znaleźć.
Zamordować mnie? Kto, do cholery, chciałby mnie zabić?
Mam samych przyjaciół.
Nigdy nie wiadomo. Może łapacz z drużyny baseballowej.
Łapacz? Ten skurczybyk przez cały sezon nie zdążył do bazy.
To ja go powinienem zabić.
Wiecie, kto to jest? Luis i Miguel Echevarria.
Mają największą sieć dystrybucyjną stąd do Houston,
do Tucson, na całym tym obszarze.
Co o tym myślisz?
Patrz.
Widzisz tego tłustego drania? To Nacho Contreras.
El gordo!
Ma więcej forsy niż ktokolwiek tutaj.
To prawdziwy chaza!
Wiesz, co to jest "chaza"?
Nie, Frank, powiedz mi. Co to jest "chaza"?
W jidysz to znaczy "świnia".
Ten facet chce mieć więcej, niż potrzebuje. Nie gra już uczciwie.
Wszystko sprowadza się do jednego, Tony, zapamiętaj to sobie.
Lekcja numer 1:
Nie zapominaj o chciwości innych!
Lekcja numer 2:
Nie ćpaj własnego towaru.
Racja. Lekcja numer 2: Nie ćpaj własnego towaru.
Oczywiście nie wszyscy przestrzegają reguł.
Pański szampan, panie López.
- Rocznik '64? - Najlepszy, panie López.
Nalej, Omar, i zaraz przynieś następną butelkę, dobrze?
Kosztuje 550 dolarów za butelkę, Tony. Co o tym myślisz?
- Nieźle. - Za garść pierdolonych winogron.
Za dawnych i nowych przyjaciół.
Smakuje ci, Tony?
- Dobry, Frank. - Dobry?
- Sam to powiedziałeś. - Dobry!
Kupię ci nowe ubranie.
Kupię ci garnitury za 550 dolarów,
żebyś wyglądał szykownie.
Bo chcę, żebyś dla mnie pracował.
Chcę, żebyście ty i twoi chłopcy pracowali z Omarem.
W przyszłym miesiącu zrobimy coś większego.
Przyjeżdżają kurierzy z Kolumbii.
Jak ci się powiedzie, będą inne rzeczy.
To brzmi przyjemnie, Frank.
Chcesz cygaro?
Chcesz zatańczyć, Frank, czy wolisz siedzieć tu i dostać ataku serca?
Kto? Ja mam tańczyć? Chyba już wolę atak serca.
Nie napluj sobie w Dom Perignon.
A może ty?
- Co? Chcesz, żebym zatańczył? - Pewnie, Tony. Idź tańczyć.
Idź. Zabaw się.
Co o nim myślisz?
Myślę, że to jebany wsiok!
Ale jak masz takiego po swojej stronie,
to zaharuje się dla ciebie na śmierć.
- Jak się nazywasz? - Co?
Jak się nazywasz? Elvira i co dalej?
- Hancock. - Co?
To jakiś ptak? Hancock.
Lata tu i tam.
Skąd jesteś?
- Z Baltimore. - Co?
- Baltimore! - Baltimore?
- Gdzie to jest? - To wszystko jedno, nie?
Staram się być sympatyczny.
Nie potrzebuję nowej sympatii, zwłaszcza kogoś, kto zszedł z bananowej łodzi.
Z bananowej łodzi?
Zaczekaj. Mylisz mnie z kimś. Nie zszedłem z żadnej bananowej łodzi.
Może masz na myśli kogoś innego.
Nie należysz do fali przestępczej z Kuby?
Po co gadasz głupoty? Jestem uchodźcą politycznym.
- Więc się uspokój. Nie gadaj głupot. - Przepraszam.
Nie myślałam, że jesteś taki czuły co do statusu dyplomatycznego.
O co ci chodzi, kotku?
Jesteś atrakcyjna. Masz piękne ciało, piękne nogi,
piękną twarz, wszyscy faceci za tobą szaleją.
Ale patrzysz tak, jakby od roku nikt cię nie zerżnął!
To nie twój interes, z kim, kiedy, dlaczego i jak się rżnę, jasne?
Teraz dobrze mówisz, kotku. Lubię to.
Nie mów do mnie "kotku"! Nie jestem twoim kotkiem.
Jeszcze nie, ale daj mi trochę czasu.
Gdybym nawet była ślepa,
głodna, wycieńczona, i gdybym na bezludnej wyspie błagała,
by ktoś mnie zerżnął, byłbyś ostatni.
Ta jego laska.
- Tak? - Podobam się jej.
Podobasz się jej? Skąd wiesz?
Wiem.
Oczy, chico. Oczy nigdy nie kłamią.
- Mówisz poważnie? - Poważnie? A jak myślisz?
To kobieta szefa, nie?
- Zabiją nas przez ciebie. - Pierdol się. Kobieta szefa.
Ten facet to mięczak.
Popatrz na niego.
Żądzą nim wóda i concha.
Kurwa, nie wściekaj się na mnie, dobra?
Przypomnij sobie, jak rok temu siedzieliśmy w pierdolonym pudle.
Sam sobie przypomnij.
Ja wolę zapomnieć.
- Powtarzam, ciesz się z tego, co masz. - Sam się ciesz.
- Ja chcę tego, na co zasługuję. - A na co zasługujesz?
Na świat, chico,
i wszystko, co na nim jest.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
To raj.
Mówię ci, to raj.
To miasto jest jak wielka, cudowna cipka, która czeka, żeby ją zerżnąć.
Powinienem był przyjechać tu dziesięć lat temu.
Byłbym już milionerem.
Miałbym własny jacht, własny samochód,
własne pole golfowe.
Wiesz, czego chcę? Myślałem o tym niedawno.
Markę dżinsów. Z moim nazwiskiem wypisanym na tyłkach panienek.
Niezłe, co?
Dla mnie to głupota.
Popatrz na to. Patrz.
Tracisz widoki. Przez ciebie tracimy to, co najlepsze.
Chcesz zjeść z nami lody?
Spadaj, brudasie!
- Widziałeś? - "Lody"?
- Tak. - Powiedziałeś "lody"?
- Dziewczyny lubią lody. - Daj spokój. Tak się nie uda.
Nie możesz tego tak robić.
Wiesz, jak w tym kraju podrywa się laski?
- Co to, kurwa, było? Co ty zrobiłeś? - Tak właśnie się robi.
To ohydztwo.
- Patrz. - Kurwa, wyglądasz jak jaszczurka.
Jakby ci z ust wyłaził robak.
Wiedziałem, że nie zrozumiesz.
Ale w tym kraju kobiety rozumieją, jak tak zrobisz.
- Co rozumieją? - O co chodzi. Wariują.
Potrzeba praktyki, ale musisz się uczyć. One uwielbiają lizanie cipki.
Popatrz na to.
Patrzy na nas.
- Myślisz, że możesz to z nią zrobić? - Myślę, że tak.
- Chcesz to na niej wypróbować? - Dlaczego nie?
- Będziesz na mnie patrzył? - Patrzę. Ruszaj.
- Nie zrobisz tego. - Zobaczysz.
Idę z tobą.
Będę ją miał.
Dalej, Romeo! Rób swoje.
- Bądź cicho. Nie podchodź. - Romeo!
Ślicznie dziś wyglądasz. Tak, ty. Obserwowałem cię.
Chcesz zobaczyć coś śmiesznego? Popatrz tam. Widzisz tego człowieka?
Patrz na niego. Usiądę tutaj.
Będę patrzył na mojego przyjaciela. On pokaże tej dziewczynie język.
Patrz.
Jesteś chory!
Widzisz, co się z nim stało?
- Gdybym nie był miły, stłukłbym cię. - Ona jest dla ciebie za silna.
- Chodź, bo będą kłopoty. - Suka!
- Co ja ci stale mówię? - Lesbijka!
Co ja ci stale mówię? W tym kraju musisz najpierw zdobyć pieniądze.
Kiedy masz pieniądze, masz władzę.
Kiedy masz władzę, masz kobiety.
Dlatego musisz być niezależny.
Wynająłem go.
Nie. To ona. Idzie tu.
Najwyższy czas.
Frank został dłużej na polu golfowym. Kazał mi cię podwieźć.
Powiedział, że dołączy do nas na wyścigach.
Powiedział też, żeby w pierwszej gonitwie postawić na Loda.
Tym? Chyba żartujesz.
Co ty gadasz? To cadillac.
- Za żadne skarby tym nie pojadę. - Wsiadaj.
Ma parę lat, ale to luksus.
Wygląda koszmarnie.
Ten ci się bardziej podoba?
Wygląda jak indyjski tygrys.
Wariat. Wiesz, co on robi?
Ciąga mnie do zoo, żeby oglądać tygrysy.
Mówi, że sobie kupi jednego. Jeśli to zrobisz, nie zostanie ci żaden przyjaciel.
- Zresztą i tak nie masz żadnego. - Polubisz tego tygrysa.
Będziesz jeździł z tygrysem na miejscu pasażera?
Może z jakąś tygrysicą.
Ile?
43000 dolarów, z pełnym wyposażeniem.
- Tylko tyle? - Za karabiny obrotowe trzeba dopłacić.
Zabawny facet. Chodź tu, Manny.
Kuloodporny. I to, tu i tu.
I okna.
- Chcę telefon z kodowaniem. - Telefon z kodowaniem.
I radio ze skanerem, żeby słuchać latających talerzy i tak dalej.
I światła przeciwmgielne.
Gdybym utknął na bagnach. Dobry pomysł.
Z drogi, moja pani! Chcę tędy przejechać!
Myślałam, że zabierzesz mnie do Franka.
Mamy godzinę. Jesteś głodna?
Nie, ale nudzę się.
Można się było tego spodziewać.
Zajmij się tym, Manny, dobrze? I zapłać mu.
Weź taksówkę. Spotkamy się na wyścigach.
Dobrze się z tobą robi interesy.
Nie kupiłbym samochodu, którego byś nie chciała.
Chcesz, żeby dziewczyny wariowały, co?
Tak. A wiesz, która?
Co by na to powiedział Frank?
Lubię Franka, wiesz?
Ale ciebie bardziej.
- Masz trochę dla mnie? - Jasne.
Coś ci się pomyliło, Tony. Nie rżnę się ze służbą.
Jeśli chcesz się tak ze mną bawić, to ja pobawię się z tobą.
Cholera.
- Pocałujesz mnie, jak założę kapelusz? - Nie!
Koniec zabawy, jasne?
Mamo?
Szmat czasu.
Z więzienia nie można pisać?
Gina.
- Tony. - Patrzcie.
Jesteś piękna.
- Ja nie... - Mamo, spójrz na jej oczy.
Podobna do mnie.
Kiedy cię widziałem ostatni raz, byłaś taka.
Wyglądałaś jak mały chłopiec. Całkiem się zmieniłaś.
Mam coś dla ciebie.
To nic wielkiego.
Nie myślałam, że cię jeszcze zobaczę, wiesz?
Myślisz, że mogliby mnie złamać?
Nie.
- Świetnie wyglądasz. - Otwórz to. Obejrzyj.
- To dla mnie? - Chyba tak.
To nic takiego, drobiazg.
- Widzisz, co jest napisane z tyłu? - Z tyłu?
DLA GINY, ZAWSZE TWÓJ TONY
- "Zawsze twój." - "Zawsze twój." To piękne, Tony!
Mama ciągle pracuje w fabryce, a ja pracuję na pół etatu w salonie piękności.
Jestem fryzjerką, Tony. Pamiętasz Hirama Gonzaleza?
Jego ojciec miał ten zakład. To jego firma.
I chodzę do liceum. Miami Dade.
Za dwa lata dostanę dyplom kosmetyczki.
- Wtedy będę zarabiać dosyć pieniędzy... - Niespodzianka! Od dzisiaj koniec z tym.
Dlaczego?
Moja młodsza siostra nie musi pracować w żadnym salonie piękności, a mama...
nie musi szyć w fabryce.
Twojemu synowi się powiodło, mamo.
Odniósł sukces.
Dlatego nie przychodziłem wcześniej.
Chciałem, żebyś zobaczyła, jaki ze mnie dobry chłopak.
Tu jest 1000 dolarów.
Dla ciebie, mamo.
Kogo za to zabiłeś, Antonio?
Nikogo nie zabiłem, mamo.
- Nie? - Nie.
Co teraz robisz?
Banki czy ciągle bodegas razem z innymi?
Nie! Wszystko się zmieniło. Pracuję dla organizacji anty-Castrowskiej.
Jestem organizatorem i gromadzę fundusze.
Akurat.
Przystawiasz ludziom broń do głowy.
Tyle się czyta w gazetach...
o takich zwierzętach jak ty i o zabójstwach.
Tacy Kubańczycy jak ty psują opinię naszym ludziom.
Ludziom, którzy tu ciężko pracują na dobrą opinię.
Ludziom, którzy posyłają dzieci do szkoły.
- Co ty mówisz? To twój syn! - Syn?
Chciałabym mieć syna. Ten to wałkoń.
Był wałkoniem wtedy i teraz też jest.
Za kogo ty się uważasz?
Nie odzywałeś się pięć lat.
Nagle się tu zjawiasz, szastasz pieniędzmi...
i myślisz, że zasłużysz na mój szacunek.
- Myślisz, że mnie kupisz świecidełkami? - Przestań.
Myślisz, że możesz przyjść do mojego domu w tych modnych ciuchach,
z więziennymi manierami, i drwić z nas?
- Nie wiesz, co mówisz. - Ja nie jestem taka!
Nie tak wychowałam Ginę!
Nie zniszczysz jej.
Nie potrzebuję twoich pieniędzy.
Pracuję na życie.
Wynoś się z tego domu!
Nie zbliżaj się do Giny.
Wynoś się!
I zabierz ze sobą te brudne pieniądze. One śmierdzą.
Dlaczego musisz wszystko zepsuć?
Przepraszam, Tony.
W porządku, mamo.
Nie. Tony, poczekaj chwilę!
- Nie odchodź, proszę! - Gina, zostań tu!
- Nie, mamo. - On jest nic niewart.
Tony, poczekaj, proszę!
Przepraszam. Nie rozumiem tego. Od kiedy tata odszedł, mama...
Zapomnij o tacie. Nigdy go nie mieliśmy.
Wiem, że kiedyś robiłeś złe rzeczy.
W wojsku. Wiem, że miałeś jakieś kłopoty.
Komuniści zawsze ci mówią, co masz robić.
- Mama tego nie rozumie. - Wiem.
Chcę, żebyś wiedział, że mnie to nie obchodzi.
Nieważne, jak długo cię nie było, pięć czy dziesięć lat.
Jesteśmy rodzeństwem, na zawsze.
Wiem.
- Chcę, żebyś to wzięła. - Muszę już wracać.
- Nie, Tony. Proszę. - Przyda ci się.
- Co ja jej powiem? - Weź to. Nic jej nie mów.
Nie mów jej, że masz to ode mnie, a od czasu do czasu daj jej trochę.
A ty się rozerwij.
Idź gdzieś, zrób coś. Zabaw się.
Musisz mieć trochę przyjemności w życiu.
Chcesz się zapracować na śmierć w wieku 19 lat? Taka laleczka jak ty?
- Odezwę się do ciebie. - Dobrze.
- Schowaj pieniądze, żeby ich nie widziała. - Porozmawiam z nią.
Odezwę się do ciebie.
Jedziemy.
Ona jest piękna. Jakim cudem ty...
Trzymaj się od niej z daleka. Słyszysz?
Ona nie jest dla ciebie.
Z obu moich wytwórni mogę zagwarantować produkcję...
dwustu kilogramów oczyszczonego towaru co miesiąc.
Kłopot w tym, że nie mam stałego rynku zbytu.
Szukam więc kogoś w Stanach,
kto podzieliłby ze mną ryzyko i kto mógłby zagwarantować...
kupno, powiedzmy, 150 kilo miesięcznie.
To poważne zobowiązanie, panie Sosa. Coś takiego...
Szkoda, że nie ma Franka. Trzeba rozmawiać z nim.
- Byłoby miło, gdyby przyjechał. - Chciałby tu być,
ale przed tym procesem trudno jest mu wyjechać z kraju.
- Więc przysłał was w zastępstwie? - Coś w tym rodzaju.
Porozmawiamy w domu, dobrze?
Ma pan tu dobry towar. Pierwsza klasa.
Więc ten López gwarantuje, że będzie u mnie kupował 150 kilo co miesiąc.
Odbiór tutaj. Mogę mu sprzedać po...
siedem tysięcy za kilo. Lepszej ceny nie znajdziecie.
Ale bierzemy na siebie ryzyko transportu.
Poza tym odsuwamy Kolumbijczyków. Wie pan, co to oznacza?
To oznacza wojnę z nimi.
Jeśli odsuniemy Kolumbijczyków, ryzyko będzie wspólne.
Może je więc podzielimy?
Zapewni pan transport do, powiedzmy, Panamy,
a my dalej.
Panama jest ryzykowna. Będzie mnie to więcej kosztować.
W Panamie mogę sprzedać po 13500 dolarów za kilo.
13500 dolarów? Oszalał pan?
13500 $? Musimy przecież przewieźć towar na Florydę.
Wie pan, jak to teraz wygląda? Wszędzie ta pierdolona marynarka.
Nurkowie. Kutry z namierzaniem satelitarnym.
Wszędzie kurewskie helikoptery szturmowe Bell 209.
Stracimy co dziewiątą dostawę.
Mówię panu, to już nie spacerek.
O 13500 dolarów może pan zapomnieć.
Jaką ma pan rozsądną propozycję?
Przepraszam. Chwileczkę.
Co z tobą, do kurwy?
- Targujesz się w imieniu Franka Lópeza? - Nie martw się o to. Spokojnie.
Nie martwię się o to. To ty się powinieneś martwić.
Jeśli chce zawrzeć umowę, to jego sprawa, nie twoja.
Mamy przeprowadzić tę jedną transakcję.
Spierdalaj. I co ty na to?
- Ty spierdalaj. - Spierdalaj.
Lepiej otwórz oczy i zamknij gębę.
- Tylko tyle. I niech tak zostanie. - Nie martw się o to.
Głowę masz nie na miejscu. Lepiej na siebie uważaj.
Może z nim pogadasz? Myślisz, że da ci pieniądze?
- Kurwa, stul ryj. - Ja jestem od mówienia, nie ty.
Ty masz pilnować mojego tyłka. Więc pilnuj.
Lepiej tyłka niż głowy. Milszy widok.
Zamknij mordę.
Nie mogę się doczekać, co Frank na to powie.
Zamknij się. Ja jestem od mówienia.
- Na czym skończyliśmy? - Na Panamie.
Szuka pan kontrahenta, prawda?
Coś w tym rodzaju.
Panie Sosa, trochę się zagalopowaliśmy.
Frank dał mi pozwolenie na kupno 200 kilo, to wszystko.
Tyle mogę, nie więcej.
- Nikt nie ma prawa negocjować... - Daj mu dokończyć, dobra?
Niech coś zaproponuje, wtedy będziemy rozmawiać dalej.
Nie masz żadnego upoważnienia.
Wprowadziłem cię w ten jebany interes, więc się, kurwa, zamknij.
- Frank będzie zachwycony. - To sprawa Franka, nie twoja!
Przepraszam za to, panie Sosa.
Nic nie szkodzi.
Ma pan rację. Może powinien pan porozmawiać z Frankiem.
Dobrze.
To chyba nie jest rozmowa na telefon.
Ale jak tylko wrócę do Miami, osobiście porozmawiam z Frankiem.
Dobrze.
Moi współpracownicy odprowadza pana do helikoptera,
który poleci do Santa Cruz.
Mam tam odrzutowiec. Za pięć godzin będzie pan w Miami.
Wróci pan jutro przed obiadem.
Dobrze.
Miło się z panem rozmawia.
Może zostawi pan tu kolegę?
Doradzi mi, jak prowadzić interesy.
- Myślę, że Frank chciałby go zobaczyć. - Nie, w porządku.
Powiedz Frankowi, że pracuję nad kontrahentem.
Chyba tak.
Dokończmy obiad.
Muszę to panu przyznać, panie Sosa.
Ma pan wszystko, czego człowiek może pragnąć.
Lubię cię, Tony. Nie ma w tobie nieszczerości.
Niestety, nie mogę tego powiedzieć o reszcie twojej organizacji.
Co pan przez to rozumie?
Mówię o Omarze Suarezie.
Mój współpracownik rozpoznał tego śmiecia.
Wiele lat temu spotkał go w Nowym Jorku.
Był wtedy konfidentem policji.
Wydał na dożywocie Vita Duvala i braci Ramos, Nella i Gina.
Skąd mam wiedzieć, czy ty też nie jesteś chivato, Tony?
Wyjaśnijmy to sobie.
Nigdy w życiu nie orżnąłem nikogo, kto na to nie zasłużył. Jasne?
Mam tylko odwagę i moje słowo, i nie oddam ich...
za nikogo, rozumie pan?
Nigdy nie lubiłem tego ścierwa, nigdy mu nie ufałem.
Jestem pewien, że mnie wystawił i przez niego zginął mój przyjaciel, Angel.
Ale to historia. Ja tu jestem, jego nie ma.
Chce pan rozmawiać, proszę. Nie, to niech pan robi, co chce.
Myślę, że mówisz szczerze, Montana. Ale myślę też,
że jeśli ten López, twój boss,
miał takich chivatos, to nie można na nim polegać.
Więc pytam się,
ile innych błędów popełnił ten López?
Jak mogę ufać jego organizacji? Ty mi to powiedz, Tony.
Frank jest sprytny, wie pan?
Nie można go winić za tego bydlaka.
Jesteśmy w wariackim interesie. To się mogło zdarzyć każdemu, panu też.
Może wrócę i porozmawiam z Frankiem,
dogadam się z nim?
Wszystko ustalę.
Ma pan na to moje słowo.
Myślę, że ty i ja możemy dogadać się sami...
i razem długo robić interesy.
Ale zapamiętaj,
bo powiem to tylko jeden raz,
nie próbuj mnie orżnąć, Tony.
Nigdy nie próbuj mnie orżnąć.
Że co?
Zawarłeś umowę na pierdolone 18 milionów i nawet mnie nie spytałeś?
Oszalałeś, Montana? Oszalałeś?
- Cońo. Spokojnie. - Cońo. Wypchaj się!
Po 10500 $ za kilo to puro.
Nie stracimy na tym. Nie ma mowy.
Zarobimy na tym 75 milionów, Frank.
Siedemdziesiąt pięć milionów dolarów.
To poważne pieniądze.
Co zrobi Sosa, kiedy nie zapłacę pierwszych pięciu milionów?
Co zrobi? Przyśle mi rachunek?
Przyśle tu bandę morderców. Będzie wojna.
Spokojnie! Wyluzuj się. Dogadałem się z Sosą.
Brakuje ci paru milionów, ja idę i szukam.
Robię parę ruchów,
milion tu, milion tam, i masz pieniądze.
Robiłeś coś na własną rękę?
Przecież mam uszy. Słyszę różne rzeczy.
A co słyszysz o Echevarrii i braciach Diaz?
O Gómezie? Co on zrobi, kiedy zaczniesz sprowadzać 2000 kilo...
Pierdolić Gaspara Gómeza i pierdolić jebanych braci Diaz! Pierdolić ich!
Rozdepczę te karaluchy!
Co oni dla nas zrobili?
Posłuchaj, Frank, nadszedł czas.
Musimy się rozwijać.
Wszystkie działania. Dystrybucję.
Nowy Jork, Chicago, Los Angeles.
Musimy ustalić własne reguły i narzucić je.
Musimy myśleć na wielką skalę.
"Na wielką skalę."
Jak twój przyjaciel Sosa.
Powiem ci coś o tym latynoskim dupku.
To wąż.
Odwrócisz się, a wbije ci nóż.
Nie ufaj takim ludziom.
Mam uwierzyć,
że Omar był kapusiem, bo Sosa tak powiedział?
Kupiłeś to?
Może to błąd, że cię tam wysłałem.
Może ty i Sosa wiecie coś, o czym ja nie wiem.
Na przykład co?
"Na przykład co?"
Sam mi powiedz, co.
Nazywasz mnie kłamcą, Frank?
Tak do mnie mówisz?
Powiedzmy, że chcę, żeby na razie wszystko zostało tak, jak jest.
Zamrozisz swój układ z Sosą.
Zamrożę?
Dobra, szefie.
Chodźmy.
Ja tu jestem szefem.
- Pewnie, jesteś szefem. - Hej, Tony.
Pamiętasz, kiedy zaczynałeś, powiedziałem ci,
że najdłużej w tym interesie są ci,
którzy grają uczciwie,
bez rozgłosu, po cichu.
A ci, którzy chcą za wiele,
chicas, szampana, sławy,
ci prędko się kończą.
Skończyłeś?
Mogę już iść?
Cześć.
Frank właśnie wyszedł.
Szkoda.
Ale ja nie przyszedłem do Franka.
To zły czas i złe miejsce, Tony.
- Następnym razem umów się wcześniej. - W porządku.
Mam ci coś ważnego do powiedzenia.
Więc napijmy się czegoś,
zachowujmy się normalnie...
i nie denerwujmy się.
Dalej. Lubię szkocką.
- Pewnie. Czemu nie? - Nie ugryzę cię.
Wszyscy jesteśmy tu normalni.
Słyszałam, że ty i Frank nie pracujecie już razem.
To prawda.
Myślę, że tak jest łatwiej, prawda?
To sporo ułatwia.
Dziękuję.
Za "kraj możliwości".
Może dla ciebie.
Lubisz dzieci?
Dzieci?
Dzieci. No, wiesz, małe dzieci.
Pewnie. Czemu nie?
Jeśli tylko mają opiekunkę.
To dobrze, bo ja też lubię dzieci.
Lubię. Chłopców, dziewczynki. Wszystko mi jedno.
Za chwilę będzie tu Frank.
Podejdź tu.
Usiądź.
Chcę z tobą porozmawiać. Usiądź. Nie ugryzę cię.
Sprawa wygląda tak.
Wyszedłem z rynsztoka. Wiem o tym.
Nie mam wykształcenia,
ale to nieważne.
Znam ulicę i mam układy.
Z odpowiednią kobietą nic mnie nie zatrzyma.
Będę mógł wspiąć się na sam szczyt.
W każdym razie...
chcę ci powiedzieć jedno:
Podobasz mi się.
Podobasz mi się, od kiedy cię zobaczyłem.
Powiedziałem: "To tygrysica.
"Należy do mnie."
W każdym razie...
chcę, żebyś za mnie wyszła.
Chcę, żebyś była matką moich dzieci.
Ja? Mam wyjść za ciebie?
Tak.
A co z Frankiem, Tony?
Co zrobisz z Frankiem?
Frank nie jest wieczny, jasne? On już się skończył.
Przemyśl to, dobra?
Chcę, żebyś to poważnie przemyślała.
Pójdę już. Trzymaj się.
Twoi wrogowie zniknęli.
- Dzień dobry, panie Montana. - Cześć.
Co ona tu, kurwa, robi?
Daj spokój. Ona tylko tańczy. Spokojnie.
- To tylko dyskoteka. - Z kim ona jest?
Ten facet pracuje dla Lugo. To nikt.
- Jest niegroźny. - Pracuje dla Lugo?
Tak. Nie przejmuj się nim.
Cześć, Tony. Pamiętasz mnie?
Bernstein. Mel Bernstein, prawda?
Detektyw z wydziału narkotyków.
Zgadza się. Chyba powinniśmy porozmawiać.
Porozmawiać? O czym?
Nikogo nie zabiłem, przynajmniej ostatnio.
Nie, ostatnio nie. Chodzi o dawne historie, jak Emilio Rebenga.
Albo banda naćpanych Indian w motelu Sun Ray.
Twój informator cię podpuszcza.
Tony, dziecino, porozmawiamy,
czy mam zaraz przyskrzynić twój latynoski tyłek?
Miej na nią oko.
Dobrze.
- W moim biurze. - Zgoda.
Na ulicy mówi się, że sprowadzasz mnóstwo yeyo.
To znaczy, że nie jesteś już drobnym kanciarzem,
jesteś własnością publiczną.
Sąd najwyższy orzekł, że możemy naruszyć twoją prywatność.
Dobra. Ile?
Ile?
Na to też jest odpowiedź.
Tyle.
Widzisz?
- Duża liczba. - Tak!
To rata miesięczna, płatna co miesiąc.
Wiesz, jak to działa?
Nie, ty mi powiesz.
Mówimy ci, kto ci się stawia,
i potrząsamy tych, których każesz potrząsnąć.
Powiedzmy, że masz duży problem ze spłatą.
Wtedy my wkraczamy.
Pracuje dla mnie ośmiu morderców z odznakami.
Kiedy oni uderzą, boli. To działa w obie strony.
Od czasu do czasu szepniesz mi słowo.
Że jakiś kowboj startuje w interesie.
Jakaś płotka, rozumiesz?
Lubimy takie przekąski.
Skąd wiem, że jesteś ostatnim gliną, któremu muszę posmarować?
Co z policją z Fort Lauderdale. Z Metro? Z DEA?
Skąd wiem, że ich nie spotkam?
To nie mój interes, Tony. Nie wchodzimy sobie w drogę.
Chcesz, żeby ta rozmowa wyszła poza ten stół?
Moi chłopcy mają rodziny. To solidne gliny.
Nie chcę ich zawstydzać.
Jeśli się będą wstydzić, będą cierpieć. A jeśli będą cierpieć, ty też ucierpisz.
Rozumiesz, o czym mówię?
Dzięki za drinka.
Przy okazji,
niedługo mam urlop.
Chcę zabrać żonę do Anglii, do Londynu. Nigdy tam nie byliśmy.
Dorzuć więc dwa bilety lotnicze w obie strony, pierwsza klasa.
Powinieneś się więcej uśmiechać, Tony. Ciesz się życiem.
Póki żyjesz, jest dobrze.
- Cześć. - Cześć.
Właśnie. O to chodzi.
Myślisz o tym, co ci powiedziałem?
O dzieciach?
- Ty naprawdę zwariowałeś. - Zwariowałem na twoim punkcie.
Tony, poszukaj sobie własnej dziewczyny.
- Własnej dziewczyny? - Tak.
- Właśnie to robię. - Rób to gdzie indziej. Spadaj.
Czasem niedosłyszę.
Rób tak dalej, a nie będziesz nic słyszał.
Coś mi zrobisz?
Właśnie tak. Coś ci, kurwa, zrobię!
Rozkazuję ci. Wynocha!
Rozkazujesz mi?
Na tym świecie rozkazywać mogą...
tylko faceci z jajami. Rozumiesz?
Z jajami.
Chodźmy.
Kiedy ty się nauczysz?
Dobrze wyglądasz. Rób tak dalej.
- To palant. - Co się stało?
- Napuścił na mnie tego dupka Bernsteina. - Kto? López?
- Skąd wiesz? - Kto inny wiedziałby o Rebendze? Omar?
On już gryzie piach.
Daje mi sygnał, że może mnie przycisnąć.
Coś ci powiem.
Pamiętasz, że planujemy wypad do Nowego Jorku?
To może być dobry moment.
Czekaj. Dokąd idziesz?
Witaj w mojej prywatnej sali.
- Twoja prywatna sala. - To moja prywatna sala.
Mam tu dla ciebie piękny biały fotel.
Gina, smakujesz tak muy bueno.
- Co robisz? - Zamknij się!
- Co? Nic nie robiliśmy! - Fernando, czekaj!
Wynocha!
Niech cię cholera!
Myślisz, że on jest miły?
Widziałem, jak maca cię po tyłku. Moja siostra w ubikacji.
- To nie twój interes. - Nie mój interes, kurwa? Jasne, że mój.
- Nie mów mi, co mam robić! - Właśnie ci mówię!
Posłuchaj mnie.
Jeszcze raz cię tu przyłapię, a stłukę cię, kurwa, na miazgę.
Tak? Śmiało! Zrób to teraz. Chcę to zobaczyć.
- Chcę to zobaczyć, szpanerze. - Nie podskakuj.
- Chcę to zobaczyć! - Nie podskakuj mi. Wypierdalaj!
- Wyjdź stąd. - Ale ty masz tupet, Tony!
- Myślisz, że możesz mi rozkazywać? - Wyjdź stąd.
Nie będziesz mi rozkazywał. Nie jestem już dzieckiem.
Będę robić, co zechcę, i spotykać się, z kim zechcę.
A jak będę chciała się z kimś rżnąć, to będę się rżnąć!
Kurwa! Przestań, człowieku.
Czego chcesz, kurwa? Chcesz czegoś?
Nie. Nie dotykaj mnie.
- Nie. - Musimy stąd iść.
Nie pójdę. Nie chcę tam iść.
Jeszcze jedna świetna noc w Babilonie?
Tak. Jasne!
Weźcie jeszcze po gramie, a będzie wam jak w niebie.
Masz kokę w staniku, czy to z radości, że mnie widzisz?
Pewnie to odrobina nadziei.
Mam dobry humor. Kiedy rano wstałem, byłem przygnębiony.
W nocy nic mi się nie śniło, ale teraz już mi lepiej.
Zrobię teraz Flipa i Flapa po hiszpańsku.
Zapewniam was, że to szczyt kultury.
Ale moim ulubionym Kubańczykiem wszechczasów jest Ricky Ricardo.
Pan Babalu we własnej osobie. Od dziesięciu lat ma ten sam problem.
"Lucy, nie przychodź do klubu."
To twój brat. Kocha cię. Dlatego to zrobił.
Rozumiesz? Troszczy się o ciebie.
- Dla niego ciągle jesteś młodszą siostrą... - Właśnie!
W tym cały problem. Ciągle traktuje mnie jak dziecko.
Mam już 20 lat.
- Nie jestem niczyim dzieckiem. - Jesteś bardzo dorosła.
Daj spokój, Gina. Postaw się na jego miejscu.
Tak się składa, że jesteś najlepszą rzeczą w jego życiu.
Tylko ty jesteś dobra, czysta.
To jasne, że nie chce,
żebyś zadawała się z tymi ludźmi i stawała się taka, jak on.
On jest dla ciebie jak ojciec. Czuje, że musi cię chronić.
Przed czym ma mnie chronić?
Przed takimi facetami jak ten dupek, z którym dziś tańczyłaś.
Lubię Fernanda. Jest zabawny i miły.
I umie się obchodzić z kobietami. Jasne?
- Umie się obchodzić z kobietami? - Tak.
Biorąc je do ubikacji, żeby je obłapiać?
Jesteście wspaniałą publicznością. Mam dla was coś specjalnego.
Znalazłem tego faceta w dżungli.
Z Caracas w Wenezueli. Nie widzieliście czegoś podobnego.
Przywitajcie gorąco jedynego i wyjątkowego Octavia!
Rozejrzyj się. Spotkaj się z kimś, kto ma widoki na przyszłość,
- kto może coś w życiu osiągnąć. - Na przykład z kim?
Z kimś, kto ma prawdziwą pracę, na przykład z bankierem.
- Albo z lekarzem, prawnikiem... - A ty?
- O czym ty mówisz? - Może byś się ze mną umówił?
- Zwariowałaś? - Widzę, jak na mnie patrzysz, Manolo.
- Myślisz, że jestem ślepa? Widzę. - Przestań.
- Co? - Posłuchaj, Gina,
Tony i ja jesteśmy jak bracia, rozumiesz?
Ty jesteś jego siostrą.
- Co z tego? - Niech tak zostanie.
- Tak musi być. - Boisz się Tony'ego?
- Boisz się siostry Tony'ego? - Nikogo się nie boję!
Nie o to chodzi!
To nie do mnie. Nie patrz na mnie.
- Skąd wiesz? - Bo mnie tu nie ma.
Naprawdę? A gdzie jesteś?
Cholera, dziwny jesteś.
- Dziwny? - Halo?
- Halo, Miriam? - Tony!
- Daj mi Manny'ego. - Dobrze. Chwileczkę.
To Tony.
Co ty, sprawdzasz mnie?
Ubierz się i bądź przed López Motors za 45 minut.
- Co? Co się stało? - Nic, z czym sobie nie poradzimy.
Dobrze. Będę.
- Odłóż słuchawkę i rusz się. - Spokojnie, dobra?
Zaraz wychodzę. Kurwa.
- Nick? - Słucham, Tony.
Zrób to, co ci powiem.
Zadzwoń do Lópeza.
Zadzwoń do jego biura punktualnie o 3:00.
Powiedz mu: "Spierdoliliśmy, uciekł."
- Dobrze. - Rozumiesz? Co masz powiedzieć?
"Spieprzyliśmy. Uciekł."
- O której? - Punktualnie o 3:00.
Więc kiedy na tym zarobimy?
Pół roku to drobnostka, Larry.
Nie jestem Rockefellerem. Przynajmniej na razie.
Jesteś mi winny ćwierć miliona.
Może pójdziesz dziś na mecz?
Nie mogę. Mam parę spraw. Opowiem ci o nich.
Żartujesz? Jaki był wynik? Trzy do dwóch?
Mel, wiesz co?
Moja drużyna, Little Lopezers, zdobył dziś puchar.
To świetnie. Gratulacje.
Jak to zrobiłeś? Przekupiłeś sędziego?
Jezu Chryste.
Tony, co ci się stało?
Chcieli mi zniszczyć garnitur za 800 dolarów.
Kto to zrobił, do kurwy nędzy?
Zabójcy. Nie wiem. Ktoś musiał ich nasłać.
Nigdy wcześniej ich nie widziałem.
Cześć, Mel.
Na to też masz odpowiedź?
- Zawsze jest odpowiedź. - Założę się, że to bracia Diaz.
Są na nas wkurzeni po tej sprawie w hotelu Sun Ray.
Wiesz, możesz mieć rację.
Tak czy owak, cieszę się, że wyszedłeś cało, Tony.
- Zapłacimy im za to z nawiązką. - Nie, sam się tym zajmę.
Po co ci ten pistolet, Tony?
Ten? Po nic.
Jestem... Jak to się mówi? Paranoikiem.
Odbierzesz, Frank?
To pewnie Elvira. Wściekła się po tym, jak wyszliśmy z klubu.
Powiem jej, że cię tu nie ma, dobrze?
Nie, sam z nią porozmawiam.
W porządku. Będę w domu za godzinę. Nie martw się.
Frank, jesteś łajzą.
- O czym ty mówisz? - Wiesz, o czym mówię,
ty pierdolony karaluchu.
O czym ty mówisz? Posłuchaj...
Wiesz, co to jest "chaza", Frank?
To świnia, która nie gra uczciwie.
Tak jak ty, Frank.
Tony, po co, kurwa, miałbym cię zabijać?
To ja cię wprowadziłem. Trochę się pokłóciliśmy, ale to drobnostka.
To dzięki mnie zacząłeś. Uwierzyłem w ciebie.
Byłem wobec ciebie lojalny.
Robiłem, co mogłem na boku, ale nigdy cię nie zdradziłem, Frank! Nigdy!
A ty...
Człowiek, który nie dotrzymuje słowa, jest karaluchem.
Mel, zrób coś.
To twoja broszka, Frank. Ty w tym siedzisz.
Dobra, Tony. To ja.
Proszę, daj mi szansę.
Zrobisz to? Proszę.
Daj mi szansę, a ja dam ci dziesięć milionów.
Dobra? Dziesięć milionów dolarów.
Mam je w sejfie w Hiszpanii, Tony.
Polecimy tam razem i wszystko będzie twoje.
Zgoda? Dam ci wszystko. Dziesięć milionów.
Zgoda, Tony?
Proszę, Tony?
Elvira? Elvira! Chcesz Elvirę!
Bierz ją. Ja odejdę. Zniknę.
Nigdy więcej mnie nie zobaczysz. Proszę, Tony, nie chcę umierać.
Nigdy nic nikomu nie zrobiłem.
Nie, ty nigdy nic nikomu nie zrobiłeś.
- Zawsze robił to ktoś za ciebie. - Tony, błagam cię.
- Wstań! Wstawaj! - Jezu! Nie! Boże!
Tony, nie. Nie zabijaj mnie, proszę.
Nie zabiję cię.
- Chryste, dziękuję ci. - Puść mnie.
- Dziękuję. - Manolo, zastrzel tego gnoja!
Każdy ma swój dzień, co, Mel?
Mówiłem mu,
że nie ma sensu...
rozwalać cię, kiedy pracujesz dla nas. Nie chciał słuchać.
Wściekł się dziś przez tę laskę.
Spierdolił sprawę.
Ty też, Mel. Ty też spierdoliłeś.
Nie posuwaj się za daleko, Tony.
To ty się posuwasz za daleko, Mel.
Kurwa. Nie możesz zastrzelić gliniarza!
A kto mówi, że jesteś gliną?
Czekaj!
Puść mnie, a wszystko załatwię.
Jasne, Mel. Może załatwisz sobie...
bilet pierwszej klasy do zmartwychwstania.
Pierdolony gnojek! Sukinsyn!
- Żegnaj, Mel. Miłej podróży. - Pierdol się!
- Chodźmy. - Co z Erniem?
Szukasz pracy, Ernie?
- Jasne, Tony. - Dobra, zadzwoń jutro.
Człowieku, dostałeś pracę!
Tony! Dziękuję.
Boże, co się stało?
Gdzie jest Frank?
A jak myślisz?
Chodź. Weź swoje rzeczy. Idziesz ze mną.
ŚWIAT JEST TWÓJ...
SALON PlĘKNOŚCI Giny Montany
Przychodzisz do mnie z jakąś sprawą. Dobrze.
Ty proponujesz, ja z tobą rozmawiam.
Ale mamy problem. Nie mogę więcej zapłacić.
Wkładam dwa razy więcej niż poprzednio.
Robimy dziesięć, piętnaście milionów miesięcznie.
To są duże pieniądze.
- Wasz bank musi trochę opuścić. - Wykluczone.
- To szaleństwo. Nie możemy tego zrobić. - To niedobrze.
- Co ja mam robić? - Nie prowadzimy operacji hurtowych.
Jesteśmy legalnym bankiem. Im więcej dajesz gotówki,
tym trudniej mi ją wyprać.
To problem. Nie wiedziałem o tym.
Prawda jest taka, że nie mogę wziąć więcej pieniędzy,
jeśli nie podniosę stawek.
- Chcesz podnieść... - Muszę to zrobić.
- Urząd podatkowy czepia się... - Nie wciskaj mi kitu! Porozmawiajmy.
- Rozmawiam. - Ty swoje, ja swoje. Znam tę grę.
- To rozmowa o interesach. - Coś ci wytłumaczę.
Urząd podatkowy czepia się południowej Florydy.
Artykuł w Time narobił sporo złego.
Jest recesja. Jestem odpowiedzialny za akcjonariuszy.
- Muszę to zrobić, Tony. - Ucz się od niego.
Muszę brać dziesięć procent od pierwszych
12 milionów w banknotach po 20.
Biorę osiem procent od dziesiątek i sześć od piątek.
- Pójdziemy gdzie indziej. - To tyle.
- Nie ma dokąd pójść. - Pierdolę cię, człowieku!
- Sam zawiozę forsę na Bahamy. - Może raz. A co potem?
Powierzysz jakiejś małpie w banku na Bahamach 20 milionów...
swoich ciężko zapracowanych dolarów? Daj spokój. Nie bądź frajerem.
Komu innemu możesz zaufać? Płacisz nam, bo nam ufasz.
Słyszałeś go?
Słuchaj go. Sporo się nauczysz.
Zostań z nami. Jesteś pożądanym klientem. U nas jesteś w dobrych rękach.
- Muszę już iść. - Będę bezpieczny, ale biedny.
- Jak ci służy małżeństwo? - Lepiej niż ty.
Pozdrów ode mnie księżniczkę. Jest piękna.
- Do zobaczenia. Trzymaj się. - Ty też.
Co za kutas!
Cholerna biała, anglosaska gnida.
Rozmawia ze mną, jak z jakimś maricón, co przypłynął tu łodzią.
Coś ci powiem. Nie potrzebujesz tego uśmiechniętego sukinsyna.
Powinniśmy porozmawiać z tym Żydem, Seidelbaumem, zgoda?
On ustala własne stawki. Weźmie od nas najwyżej cztery procent.
I ma powiązania.
Pierdolę ich. Mafia. Makaroniarze.
Nie ufam im.
Przeszukałeś dom w tym miesiącu? Samochody?
Tak, już ci mówiłem. A te 5000 dolarów?
- Popatrz na to. - Na co?
Ciężarówka telewizji kablowej.
Od kiedy podłączenie kabla trwa trzy dni?
Co? Patrzysz na to od trzech dni?
To kurestwo stoi tam od trzech dni. Co mam robić, nie patrzeć?
- Myślisz, że to gliny? - Nie wiem.
Może bracia Diaz chcą się do mnie dobrać.
Może. Sprawdzę to, dobra?
Sprawdź. A potem wywalimy tę pierdoloną ciężarówkę z powrotem do Kolumbii.
Daj spokój. Nie jesteśmy tu jedynymi handlarzami.
Pamiętaj o tym.
Ta gówniana ciężarówka może nic nie znaczyć. To może być telewizja kablowa...
Wiesz co? Masz kurewskie podejście,
jak na kogoś, kto odpowiada za moją ochronę.
Masz tu klucze do drzwi frontowych. Zejdź tam. Daj im je, kurwa.
- Chcę tylko coś powiedzieć. - Co?
Wydajesz mnóstwo pieniędzy na wykrywanie podsłuchu.
Chuj mnie to obchodzi.
To 12 procent naszych dochodów brutto. 12 procent to nie byle co.
I chuj mnie to obchodzi. Dzięki temu lepiej śpię. Tylko to się liczy.
- Ty się tym przejmuj. - Przejmuję się tym.
Mówię ci. Rozleniwiliśmy się.
Nasz sposób myślenia, nasze jebane podejście, rozumiesz?
My już, kurwa, nie głodujemy.
Miami się zmienia. Widać to na każdym kroku.
Nowe budowy. Nowe miejsca pracy.
Rozwój ten finansuje Florida Security Trust.
Od 75 lat inwestujemy Państwa pieniądze,
by budować zamożniejsze Miami.
Bądźcie pewni, że jutro też tu będziemy.
To dlatego, że przez 75 lat wszystkich dymaliście.
Ktoś powinien coś zrobić z tymi dziwkami.
Potrącają dziesięć procent z moich pieniędzy.
I udaje im się to. Kurwa, prawo już nie istnieje.
- Daj spokój. - Wszystko wolno.
Są w tym od tysiąca lat. Znają wszystkie kruczki.
Wiesz, na czym polega kapitalizm? Że cię dymają.
Najprawdziwszy kapitalista, jakiego spotkałam.
Słyszałeś to?
Co ty możesz wiedzieć, kretynko?
Nie robisz nic, tylko chodzisz do fryzjera i malujesz się.
Popatrz na siebie. Za dużo tego bierzesz.
Nie ma to jak przeholować.
- Sam wiesz to najlepiej, Tony. - Co wiem?
Co wiem najlepiej?
Kurwa, dlaczego ty ciągle musisz tak do mnie mówić?
- Jakbym ja coś wiedział. - Coś ci powiem.
- Słuchaj. - Która godzina?
Ten Seidelbaum.
Za pięć siódma.
- Dobra. - Spotkałem się z tym Seidelbaumem...
...przestępczość narkotykowa, gnębiąca południową Florydę...
Śmieszny jest ten facet.
W jaki sposób policja, dysponująca niewielkim budżetem, ma uporać się...
z przynoszącym 100 miliardów dolarów rocznie biznesem?
Czasem wydaje się, że pozostało tylko zatkać tamę palcem i modlić się.
Zatkać tamę palcem?
Znam lepsze miejsca, gdzie można włożyć palec.
Nie przez zakaz narkotyków, ale przez legalizację i opodatkowanie.
Według tych opinii usunęłoby to przestępczość zorganizowaną.
Moja opinia jest inna.
Wiem. A wiesz dlaczego?
Bo masz głowę w culo.
Ten pierdolony gość nigdy nie mówi prawdy.
...świetność naszego miasta.
To ci faceci, człowieku! To ci kurewscy bankierzy, politycy,
to oni chcą, żeby koka była nielegalna!
Żeby mogli zarabiać pierdolony szmal i zdobywać pierdolone głosy.
Walczą z bandytami. Sami są bandytami!
- Ruchają wszystkich i wszystko. - Możesz nie przeklinać?
Możesz przestać mówić o pieniądzach? To nudne, Tony.
Kto to mówi? Nudne? Co jest nudne?
Ty jesteś nudny.
"Pieniądze." Tylko to słyszę w tym domu.
Zobacz, jak lata pelikan. Chodź tu, pelikanie.
- Tu jest. - Frank nigdy nie mówił o pieniądzach.
To dlatego, że był taki sprytny.
Wiesz, kim się stajesz?
Jesteś kolorowym przybłędą-milionerem, który nie przestaje mówić...
Kogo, kurwa, nazywasz kolorowym przybłędą, ty biała buło?
Odejdź sprzed telewizora!
Wykop dziurę na podwórku, schowaj je i zapomnij o nich.
Ciężko na to pracuję! Pamiętaj o tym.
Szkoda, że nie dostałeś tych pieniędzy. Byłbyś milszy.
Wiesz, jaki jest z tobą kłopot, mała?
Jaki?
Nie masz co robić ze swoim życiem.
Może pójdziesz do pracy albo coś w tym rodzaju.
Zrób coś. Zostań pielęgniarką.
Pracuj z niewidomymi dziećmi, z trędowatymi. Coś takiego.
Wszystko będzie lepsze, niż obijać się cały dzień i czekać, aż cię zerżnę!
Nie pochlebiaj sobie. Nie jesteś taki dobry.
Nie? Frank był lepszy.
Ale z ciebie dupek!
Dokąd idziesz? Wracaj!
Elvie! Żartowałem!
Tylko żartowałem!
Czasami małżeństwo nie jest takie wspaniałe, jak się wmawia.
- Dokąd idziesz? - Mam randkę.
Masz randkę? Chodź tu.
- Co? - Ta sprawa z Seidelbaumem.
Wszystko ustalone.
Więc zapomnij o tym. Trzymaj się od tego z daleka. Sam się tym zajmę.
Trzymać się z daleka? To moja umowa. Wszystko ustaliłem.
Sam wiesz, Manny, że nie jesteś negocjatorem.
Wolisz kobiety od pieniędzy. To twój problem.
O czym ty, kurwa, gadasz? Jestem twoim wspólnikiem, tak?
Jeśli mnie nie ufasz w takiej sprawie, to komu, kurwa, zaufasz?
Jesteś młodszym wspólnikiem.
- Bzdury, człowieku. - Nie mów mi o zaufaniu, nie lubię tego.
Powinieneś posłuchać żony. Ona ma rację. Jesteś dupkiem!
Chodź tu. Daj buziaka. Chodź tu.
Pierdolę cię!
Kto to wszystko zorganizował? Ja! Nikt inny!
Komu ufam? Sobie!
Niech spada. "Zaufanie."
Dupek. Chuj nazwał mnie dupkiem.
Akurat mi to potrzebne.
Nie potrzebuję go.
Nie potrzebuję ich. Niech spierdalają. Nikogo nie potrzebuję.
Dawniej, w Kolumbii, pracowałem w filmie.
Występowałem w filmie Burn. Widziałeś go?
Widziałeś mnie z Marlonem Brando? Jesteśmy przyjaciółmi.
- Byłem jego kierowcą. - Nie zalewasz?
- Brando. - Kręcili to tam. W Cartagenie.
Reżyserem był Gillo Pontecorvo, Włoch.
- Opowiedz mi o nim. - Znam też Paula Newmana.
- Pracowałem z nim w Tucson. - Poważnie?
Znasz Benny'ego Alvareza?
Z Tucson. Benny Alvarez?
- Suma. - Nie?
To miły facet.
283107,65 dolarów.
Wystawić czek?
Mnie wyszło 284600 dolarów.
To niemożliwe. Maszyna się nie myli.
- Policzmy od nowa. - Nie. Daj spokój.
Biznes to biznes. Chodzi o 1500 dolarów.
Dobra, zatrzymaj resztę. Mnie nie zależy.
- Przeliczę jeszcze raz. - Nie, daj spokój.
Na kogo wypisać czek?
- Montana Realty Company. - Montana co?
Montana Realty Company.
- Razem 284000 dolarów. - 284600.
Jak to możliwe, że nie znasz Benny'ego Alvareza?
- Benny i ja jedliśmy razem obiad. - On pewnie zna mnie.
Zapytaj go.
Ile zebraliśmy?
Siedem czeków. 1325623 dolarów.
- Jeszcze 200000 i zrobimy przerwę. - Nie ruszać się!
- Ręce do góry! - Stanąć twarzami do ściany.
Wy nie żartujecie.
Jesteście aresztowani pod zarzutem łamania ustawy antymafijnej.
"Macie prawo nic nie mówić.
Wszystko, co powiecie, może być użyte przeciw wam."
- Skąd wiem, że jesteście glinami? - A co tu jest napisane, dupku?
Niezłe. Gdzie to kupiłeś?
Ty masz być Kubańczykiem? Prawdziwy Kubańczyk rzyga na twój widok!
Zabierz ode mnie tego psa, Seidelbaum.
- Chcę zadzwonić do mojego adwokata. - Wiele ci to pomoże.
Widzisz oczko w tym zegarze?
Powiedz: "Cześć, kochanie."
Bardzo sprytne. Popatrz tylko. Walisz tu sobie konia, Seidelbaum?
Miałem spotkać się z tą laską o 15:00. Nie dajecie, kurwa, człowiekowi spokoju.
Dobra, Danny, wyłącz już.
Rozumiesz swoje prawa?
Znam te bzdury, Seidelbaum! Szkoda twojego gadania.
Nic na mnie nie masz. Wiesz o tym! I ja też wiem!
Zamieniam banknoty, to wszystko.
Chcesz marnować mój czas? Dobra. Zadzwonię do mojego adwokata.
To najlepszy prawnik w Miami. Jest taki dobry,
że od jutra będziesz pracował na Alasce.
Więc ubierz się ciepło.
Kaucja za króla narkotyków 5000000 dolarów
Daj mi czek na 100000 dolarów i 300000 w gotówce.
Gwarantuję, że unikniesz zarzutu zmowy.
Ale dobiorą się do nas za podatki i wygrają.
Co dostanę?
Pięć lat. Ale wyjdziesz po trzech.
Może mniej, jeśli zawrę umowę.
Trzy pierdolone lata!
I za co?
Pranie pieniędzy? Kurwa, ten kraj zbudowano na brudnych pieniądzach.
- Nie będzie tak źle. To nie Kuba. - Co ty pierdolisz?
- Więzienia są tu jak jebane hotele. - Żarty, kurwa, sobie stroisz?
- Kurwa, naćpałeś się? - Odwlekę proces.
O półtora roku, dwa lata. Nawet nie zaczniesz...
Pierdol się, człowieku! Nie wrócę do pudła, jasne?
Nie ma mowy. Już tam byłem.
Dobra, posłuchaj.
Dam ci jeszcze 400000 dolarów. Razem będzie 800000.
Z takimi pieniędzmi możesz kupić sąd najwyższy.
Tony, prawo musi dowieść winy bez żadnych wątpliwości.
Jestem mistrzem w wysuwaniu wątpliwości, ale gdy 1300000...
niezgłoszonych dolarów leży tuż przed kamerą,
trudno jest przekonać ławę, że znalazłeś je w taksówce.
Cieszę się, że mogłeś tak prędko przyjechać. Naprawdę to doceniam.
- Nie ma sprawy. - Jak Elvira?
- Świetnie. A twoja żona? - Rodzi za trzy miesiące.
- Tak? Gratulacje. - A co u ciebie?
Kiedy pojawi się mały Tony na twoje miejsce?
- Pracuję nad tym. - Musisz bardziej pracować. Wejdź.
Chcę, żebyś poznał moich przyjaciół.
To Pedro Quinn, prezes Andyjskiej Korporacji Cukrownictwa.
- Miło mi poznać. - Cieszę się.
Generał Edward Strasser, dowódca Pierwszego Korpusu Armii.
Miło mi.
A to Ariel Bleyer z naszego ministerstwa spraw wewnętrznych.
To nasz przyjaciel, Charles Goodson z Waszyngtonu.
- Miło mi poznać. - Witam, panie Montana.
Usiądź tu, Tony.
Panowie.
Chciałbym omówić coś, co interesuje nas wszystkich.
Masz problem, Tony.
Mamy problem.
Myślę, że razem możemy rozwiązać wszystkie problemy.
Wiemy, że masz u siebie kłopoty z podatkami...
i że grozi ci wyrok.
Mamy w Waszyngtonie przyjaciół, którzy zapewniają, że da się tego uniknąć.
Pewnie będziesz musiał zapłacić zaległe podatki, jakąś wysoką grzywnę,
ale nie będzie więzienia.
Dobrze.
A jaki ty masz problem, Alex?
Pokażę ci.
Słyszałem, że pański rząd otrzymuje wsparcie finansowe...
od przemysłu narkotykowego w Boliwii.
Ironia polega na tym, że te pieniądze, a są to miliardy,
pochodzą z pańskiego kraju.
Jesteście głównym odbiorcą naszego narodowego produktu, czyli kokainy.
Mówi pan, że z jednej strony rząd USA...
wydaje miliony na walkę z narkotykami na ulicach.
A jednocześnie prowadzimy interesy z rządem,
który zalewa nasze ulice kokainą.
Pokażę panu kilka innych postaci...
zamieszanych w tę tragikomedię.
Moja organizacja wytropiła właśnie duży zakup dokonany przez tego człowieka.
Ta urocza twarz należy do generała Cucombre'a.
Jest on ministrem obrony Boliwii, mojego kraju.
A generał Cucombre ledwie parę miesięcy temu...
kupił za 12 milionów dolarów willę nad Jeziorem Czterech Kantonów w Szwajcarii.
Jeśli Cucombre ma być boliwijskim ministrem obrony,
to co robi w Szwajcarii? Pilnuje kasy?
Ten człowiek, Alejandro Sosa, to bardzo ciekawa postać.
Zamożny właściciel ziemski, wykształcony w Anglii, z dobrej rodziny.
Ale to mózg biznesu narkotykowego i władca...
imperium po obu stronach Andów.
To nie jest zwykły handlarz narkotyków.
Mówiąc otwarcie...
Zapowiedzieli już jego następny program.
Ma wystąpić we francuskiej, brytyjskiej, włoskiej i japońskiej telewizji.
Na całym świecie ludzie zaczynają go słuchać.
To kłopotliwe, Tony.
To właśnie nasz problem.
Pamiętasz Alberta, prawda?
Jak mógłbym go zapomnieć?
Alberto jest ekspertem w uciszaniu.
Pomoże nam uporać się z tym problemem.
Ale nie zna angielskiego.
Nie potrafi się poruszać po Stanach.
Potrzebuje niewielkiej pomocy.
Czy to kłopot, Tony?
Żaden kłopot.
To dobrze.
Więc jaką tajemnicę kryje sytuacja w Boliwii?
Powiesz mi, co się stało u Sosy?
Wszystko się popieprzyło.
Polityka.
Chcę, żebyś tu został przez jakiś czas.
Żebyś za mnie prowadził interesy.
Za tydzień muszę lecieć do Nowego Jorku.
Pierdolę to.
Nie podoba mi się to. Wcale mi się nie podoba.
Nie podoba ci się?
To przez ciebie w to wdepnąłem.
Z tym pierdolonym Seidelbaumem.
Z Seidelbaumem? A co Seidelbaum ma wspólnego z Sosą?
Co ich łączy?
Dlaczego nie jesz? Nie smakuje ci?
Nie jestem głodna.
- Nie jesteś głodna? - Czy ty w ogóle wiesz o procesie?
- To po co zamówiłaś? - Straciłam apetyt.
Czy wiesz, że Sheffield powiedział, że możesz dostać odroczenie?
O to chodzi? Tylko o to chodzi, Manny?
Jedzenie, picie, rżnięcie?
- Przestań, człowieku. - Branie prochów?
A co potem?
Powiedz mi. Co potem?
Masz 50 lat. Rośnie ci brzuch.
Rosną ci cycki, potrzebujesz stanika.
Rosną ci na nich włosy.
Nawala ci wątroba, dostajesz wyprysków, jesz to kurestwo...
i wyglądasz jak te bogate pierdolone mumie.
Przestań. Nie jest tak źle. Mogło być gorzej.
- O to w tym wszystkim chodzi? - Zapomnij o tym.
Po to pracuję? Powiedz mi.
Popatrz na nią.
Ćpunka.
Mam za żonę pierdoloną ćpunkę. Nic nie je.
Cały dzień śpi w ciemnych okularach.
- Budzi się po prochach... - Nie czepiaj się jej.
...i nie rżnie się ze mną, bo jest w śpiączce.
Nie mogę nawet mieć z nią dziecka, Manny.
Jej łono jest tak zatrute, że nie mogę nawet mieć z nią jebanego dziecka!
Ty sukinsynu!
Ty gnoju!
- Nie powinieneś tak mówić. - Jak śmiesz tak do mnie mówić?
Jesteś lepszy ode mnie?
- Co ty robisz? - To nic.
Sprzedajesz prochy i zabijasz ludzi. To cudowne, Tony.
Prawdziwy wkład w historię ludzkości.
- Dalej. Powiedz wszystkim. - Chcesz mieć dziecko?
- Powiedz całemu światu. - Jaki byłby z ciebie ojciec?
Odwoziłbyś go co rano do szkoły?
Dożyjesz przynajmniej chwili, kiedy pójdzie do szkoły?
- Nie umiesz być mężem! - Siadaj, zanim...
Czy kiedykolwiek idziemy gdzieś bez sześciu bandziorów do ochrony?
Moim przyjacielem jest Nick "Świnia".
Co to za życie?
Nie widzisz,
czym się staliśmy, Tony? Jesteśmy przegrani.
Nie wygraliśmy, tylko przegraliśmy.
- Idź do domu. Jesteś naćpana. - Nie, to ty jesteś naćpany.
- Wynoś się stąd. - Chodź.
Nie wracam z tobą do domu.
Nie wracam do domu z nikim.
Wracam sama.
Odchodzę od ciebie.
Nie chcę już tego świństwa.
Wyjdę z tobą na zewnątrz. Zawiozę ją do domu taksówką.
Zostaw ją.
Jeszcze jedna działka i znów będzie mnie kochać.
Na co się gapicie?
Jesteście bandą popierdolonych dupków.
Wiecie dlaczego?
Nie macie odwagi być tym, kim chcecie być.
Potrzebujecie takich jak ja.
Potrzebujecie takich jak ja,
żebyście mogli pokazać mnie swoim pierdolonym palcem...
i powiedzieć: "On jest zły."
Więc...
jacy wy jesteście?
Dobrzy?
Nie jesteście dobrzy.
Po prostu umiecie się chować,
umiecie kłamać.
Ja nie mam tego problemu.
Ja zawsze mówię prawdę.
Nawet kiedy kłamię.
Powiedzcie dobranoc bandycie!
Śmiało!
Ostatni raz widzicie takiego bandytę, wierzcie mi.
Chodźmy. Przejście dla bandyty.
Idzie bandyta!
Lepiej zejść mu z drogi!
Nie. Powiedz Sheffieldowi, żeby się do tego nie wtrącał.
Nie będzie procesu. Opanowałem sytuację.
Powiedz mu, niech się nie wtrąca!
Co z Elvirą? Dzwoniła?
Tak, dobrze.
Wszystko w porządku, Tony?
Tak, jak po maśle.
Tony, którą masz godzinę?
Za dziesięć.
- Gdzie ten facet? - Zadzwonię drugi raz do Manny'ego.
Siedź.
Nie będziesz mi mówił, co robić!
- Wychodzi. - Idzie.
- Chuj mnie to obchodzi. - To przecież on.
Zrobimy to przed gmachem ONZ-etu. Tak chcą.
Nie obchodzi mnie, gdzie go rozwalicie.
Powiedzcie tylko, kiedy.
Powiedzcie, kiedy. Tylko o to mi chodzi.
Masz się trzymać trzydzieści metrów za samochodem, jasne?
Trzydzieści metrów. Nie dalej.
Słyszałem za pierwszym razem. Nie musisz powtarzać.
Mówiłem ci, trzydzieści metrów.
Pierdolnięty facet, mówię wam.
Patrz. Jedzie.
Dokąd on jedzie?
Co on tam robi?
Co on, kurwa, wyrabia?
Co to, kurwa, jest? Gadaj.
Mówiłeś, że ona i dzieci jadą osobno!
Codziennie tak było. Kurwa, nie wiem, co się dzieje.
Mowy, kurwa, nie ma. Nie ma mowy. Koniec!
Nie ma mowy!
Zabijemy go samego. Bez żony, bez dzieci.
Wykluczone. Jeśli Sosa mówi, żeby zrobić to teraz, zrobimy to. Jedziemy.
Pierdolnięty facet.
Dobrze, trzymaj się za nim.
Powoli, powoli.
Pierdolę cię, pierdolony sępie.
Dobrze. Spokojnie.
Dwoje małych dzieci w samochodzie. Cholerne świństwo.
Kurestwo.
Zgubisz ich. Patrz! Zgubisz ich!
Widzę ich, jasne? Widzę ich!
Dziesięć metrów!
Prędzej. Prędzej!
Stul, kurwa, ryj, dobra?
Nie masz odwagi patrzeć im w oczy, kiedy ich będziesz zabijał.
Kurwa, musisz się z tym chować.
Zamknij się.
Przyspiesza. Zróbmy to.
To ci sprawia przyjemność?
Przyjemnie ci zabić matkę z dziećmi. Czujesz się wielki.
Zamknij się!
Jesteś kurewsko wielki!
Myślisz, że kim ja jestem? Myślisz, że zabiję dwójkę dzieci i kobietę?
Pierdolę to! Nie muszę tego robić!
Giń, skurwielu!
Myślisz, że kim ja jestem? Pierdolonym robakiem, jak ty?
Mówiłem ci! Kurwa! Mówiłem, nie zadzieraj ze mną!
Kurwa, mówiłem, że dzieci nie!
Ale ty nie słuchałeś! Ty głupi chujku. Spójrz teraz na siebie.
Nick, gdzie ty, kurwa, byłeś?
Przy dostawie?
Gdzie, u licha, jest Manny? Bez przerwy dzwonię. Gdzie on jest?
Nie wiem, Tony. Wyjechał parę dni temu.
- Nic nie powiedział. - Wyjechał? Co? Dokąd?
Kazałem mu się wszystkim, kurwa, zająć! Gdzie on jest, kurwa?
Ja pierdolę, nikomu nie można już ufać!
Nie wiem, Tony. Po prostu zniknął.
- Nic nie powiedział. - Zniknął?
- U ciebie wszystko w porządku? - Nie w porządku! Jestem wkurzony!
Kiedy tam wrócę, skopię komuś, kurwa, tyłek!
- Kiedy wracasz? - Dziś wieczorem!
Pierdolony lachociąg.
Tony, dzwoniła twoja mama. Gina wyjechała.
- Wyjechała? Dokąd? - Musi się z tobą natychmiast zobaczyć.
Dobra, powiedz jej, że zadzwonię do niej wieczorem.
Słuchaj, co z Elvie? Dzwoniła?
- Nie. - Nie?
Dobra, słuchaj.
Jeśli zadzwoni, powiedz jej, że ją kocham. Dobra? Powiedz jej to.
- Manny się odezwał? - Nie. Tylko twoja mama, żebyś wpadł.
I co pół godziny dzwoni Sosa. Chyba jest wkurzony.
- Połącz mnie z nim. Dzwoniła Elvie? - Nie.
Próbuj złapać Manny'ego. Chcę mieć tu tego złamasa.
- Chcę go tu zaraz! Jasne? - Jasne.
Dalej. Rusz się, dzwoń do niego! Prędzej.
Tak? Mamo, wiem. Wiem.
Mówili mi.
Dobrze. Przyjadę.
Przyjadę do ciebie. Tak, przyjadę.
Przełącz na głośnik.
Co się stało, Tony?
- Alex, jak się masz? - Co się stało?
Mieliśmy kłopoty.
- Alex? - Tony, co się stało?
- Mieliśmy mały problem. - Słyszałem.
Jak mogłeś słyszeć?
Nasz przyjaciel przemawiał w ONZ-ecie.
Miał nie przemawiać.
Ten twój człowiek, Alberto, to gnój.
Kazałem mu coś zrobić. Kurwa, nie słuchał, więc zerwałem z nim umowę.
Moi przyjaciele i ja jesteśmy wkurzeni, Tony.
Wszystko w porządku. To drobnostka.
Takich jak on jest więcej. Zrobimy to w przyszłym miesiącu.
Nie, Tony, nie możesz tego zrobić.
Znaleźli to, co było pod samochodem.
Nasz znajomy ma teraz pełną ochronę,
a wokół mnie i moich przyjaciół robi się gorąco.
Nie będzie następnego razu,
- ty głupi chujku. Schrzaniłeś! - Uspokój się, kiedy ze mną rozmawiasz.
Dawno ci mówiłem, ty pierdolona małpo, żebyś mnie nie rżnął!
Kurwa mać, myślisz, że z kim rozmawiasz?
Chcesz rżnąć...
Myślisz, że kim ja jestem, twoim pierdolonym służącym?
Chcesz wojny? Będziesz miał wojnę, jasne?
Alex, jesteś tam? Hej!
Nie ma go tam. Calmate, człowieku.
Ona ma własne mieszkanie. Nie powiedziała mi, gdzie.
Kiedyś wieczorem śledziłam ją taksówką.
Jeździ do takiego domu na Coconut Grove.
- Skąd bierze pieniądze? - Od ciebie!
Ty jej dawałeś pieniądze! Widzisz, co się z nią stało?
- Nie daję jej takich pieniędzy. - Ale dawałeś!
- Raz dałeś jej tysiąc dolarów. - Była z facetem?
Nie wiem.
Na podjeździe stał samochód.
Jeśli tam pójdę, zabije mnie. Jest taka jak ty.
Gdzie jest ten dom?
Citrus Drive czterysta ileś.
- Czterysta ile? - Chyba czterysta dziewięć.
Musisz z nią porozmawiać, Antonio. Mnie nie słucha.
Mówi mi: "Zamknij się, Mira. Pilnuj swoich spraw."
Tak samo jak ty. Zrobiła się taka, od kiedy wróciłeś.
- Muszę iść. - Dlaczego musisz wszystkich krzywdzić?
Dlaczego musisz niszczyć...
wszystko, co ci stanie na drodze?
Citrus Drive 409.
- Tony, nie mogę znaleźć Manny'ego. - Kurwa!
Dobra, szefie, spróbuję jeszcze raz.
Zostań tu. Próbuj znaleźć Manny'ego, dobra?
Pobraliśmy się wczoraj. Chcieliśmy ci zrobić niespodziankę.
Jezu, Tony.
Tony, musimy stąd uciekać. Musimy uciekać.
Bierz Ginę.
Nie!
Nie, Gina. Przestań. Nie!
Boże!
Tony, nie możemy tu zostać. Musimy jechać. Musimy uciekać.
Chodź, Gina.
Chodź. Wszystko będzie dobrze.
- Masz ją. - Mam.
Nie! To dom Tony'ego! Puśćcie mnie!
Daliśmy jej parę tabletek. Nic jej nie będzie, Tony.
Już się uspokaja, prawda?
- Dojdzie do siebie. Będzie dobrze. - Prawda.
Co teraz zrobimy?
Co zrobimy?
Zaczniemy wojnę.
To zrobimy.
Zjemy tego Sosę na śniadanie!
Załatwimy chuja.
Tony, opanuj się.
W porządku, Ernie. Chodźmy. Zajmiemy się domem.
Ten skurczybyk cię rozgniecie.
Rozwalę tych gnoi.
Trzeba to uporządkować.
Kurwa! Manny.
Kurwa, jak ja to zrobiłem?
Jak ja to, kurwa, zrobiłem, Manny?
Tego chcesz, Tony?
Nie możesz znieść, że dotyka mnie inny mężczyzna?
Chcesz mnie, Tony?
Co ty gadasz?
O to chodzi?
Jestem tu, Tony.
Jestem tylko twoja, Tony, widzisz?
Jestem tylko twoja.
Chodź i weź mnie.
- Przestań. - Chodź i weź mnie.
Chodź i weź mnie.
Zrób to, zanim będzie za późno.
Chodź, Tony.
Rżnij mnie.
Rżnij mnie. Chodź i rżnij mnie.
Giń!
Są wszędzie! Uciekaj stąd!
Zobacz, całą twarz masz brudną.
Proszę, mów do mnie.
Nie wściekaj się na mnie.
Proszę, Gina.
Kocham Manny'ego, wiesz?
Kocham go.
I ciebie też kocham, wiesz?
Uśmiechnij się do mnie.
Idą ze wszystkich stron! Tony, otwórz! Otwórz, kurwa, drzwi!
Proszę, Tony!
Wpuść mnie, szefie! Proszę!
Tony, otwórz, kurwa, drzwi!
Zaczekaj tu, dobrze? Będę przy tobie. Zaraz wrócę.
Czekaj na mnie. Zaraz wracam.
Dobra, Sosa. Chcesz wojny, kurwa?
Walczysz z najlepszym!
Kurwa, chcesz wojny?
Karaluchy.
Chcecie się pobawić? Dobra, pobawię się z wami.
Chcecie grać ostro?
Pozdrówcie mojego przyjaciela!
Chcecie grać ostro?
Macie! Podobało się wam?
Chcecie jeszcze?
Dziwki!
Tchórze!
Chcecie wojny, kurwa?
Dalej!
Gińcie!
Jak wam się to podoba?
Pierdoleni maricón!
Myślicie, że mnie dostaniecie?
Musicie mieć pierdoloną armię, żeby mnie dostać!
Słyszycie? Chodźcie! Zabiorę was do jebanego piekła!
Wiecie, z kim walczycie? Jestem Tony Montana!
Walczycie ze mną, walczycie z najlepszym!
Ciągle stoję.
Chodźcie! Łykam wasze pierdolone kule!
Myślicie, że zabijecie mnie kulami? Łykam wasze kule! Chodźcie!
ŚWIAT JEST TWÓJ
Ten film dedykowany jest HOWARDOWI HAWKSOWI i BENOWI HECHTOWI