For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT
DR SEUSS: SNICZE
Hej. Pozwólcie, że się przedstawię.
Dawid Gryzmoł Van Pióro McPuch.
Opowiem wam wszystkim, jak jest
albo… jak było już.
Pochodzę z tej wyspy otoczonej plażami,
której mieszkańcy zwani są Sniczami.
Gwiazdobrzuche na brzuchach mają gwiazdy,
a Księżycobrzuche księżyce, doprawdy.
Problem mają jednak, żeby się dogadać.
Jedni i drudzy za lepszych chcą się uważać.
Proszę. Zobaczcie sami.
Tylko nie te Księżycobrzuche.
Gwiazdowi, macie się za wyjątkowych.
Ale księżyce są lepsze niż gwiazdy.
Jesteśmy lepsi!
Nie, my!
Byli zbyt różni, by dzielić jeden dom,
więc poszli własną drogą, tworząc własny kąt.
Gwiazdowi zamieszkali wśród drzew,
Księżycowi zaś poczuli oceanu zew.
Tak żyją Snicze, od lat podzieleni,
lecz to historia o tym, jak wszystko się zmieni.
Zobaczmy.
Nie, nie, nie.
O, to jest to.
Już wiem! To mi się podoba!
Muszę to rozrysować.
Mam to!
Groszek, już nie śpisz.
Zobacz. Właśnie wymyśliłam nowy wynalazek.
Pokażę mamie i tacie.
Dadzą nam śniadanie.
- Moja Stelka. - Cześć, skarbie.
Chodźcie! Pokażę wam, co wymyśliłam!
- Jesteście gotowi? - Tak.
- Zwarci i gotowi? - A i owszem.
Ale tak bardzo, bardzo?
Od razu mówię, że to najlepszy pomysł, na jaki kiedykolwiek wpadłam.
Werble.
Za chwilę zachwycą was… moje żagloskrzydła.
Z plecaka wyskakują latawce.
Można wzlecieć w niebo i ujrzeć gwiazdy z bliska.
To bardzo pomysłowe, kochanie, ale…
Nie podoba ci się?
Nie o to chodzi, ale Gwiazdowi nie latają.
- Po co nam to? - Nie wiem.
Bo to może być coś wspaniałego!
Czemu tak bardzo nie lubicie inności?
Lubimy, kochanie.
Uwielbiamy ją w tobie.
Ale nie chcemy, byś zbytnio się odróżniała.
Pozwoliliśmy ci mieć małpkę. To dość osobliwe.
Gwiazdobrzuche pielęgnują tradycję.
Robią to samo dzień po dniu…
rok po roku.
W tym tkwi nasza wyjątkowość.
I nuda.
Stelko, nie zjesz śniadania?
Nie.
Idę się przewietrzyć.
Jak chcesz, ale nie spóźnij się na próbę.
Dobrze.
Nie kumam, Groszku.
Czemu Gwiazdobrzuche chcą wszystko robić tak samo?
Tyle nowych myśli czeka, żeby je myśleć.
To uczucie, gdy rano wstaję
Nowym pomysłom ponieść się daję
Zapisuję je więc Nim odpłyną jak sen
Coś, na co nie wpadł nikt
A każdy pokochałby to w mig
Coś, co lepszym uczyni nasz świat
Choć może wyda się dziwne to
Wiem, że to dziwne jest
Ale jeśli wynalazcą być chcesz
Nie możesz zmian obawiać się
Nie bój się Myśleć, o czym tylko chcesz
To, co inne, ma sens Może być super też
Nie bój się Czuć i mówić to, co wiesz
To, co inne, ma sens
Może być super też
To, co inne, ma sens
Może być super też
Myśl się kotłuje Ja ciągle główkuję
Bez przerwy szkicuję
To jest Herkamazerk
Inne, fakt Ale zadziała, o tak
Wiem, pierwszy raz widzisz to na oczy
Ten pomysł cię zaskoczył
Mój Groszku Więc tym bardziej jest uroczy
Nie bój się Czuć i mówić to, co wiesz
To, co inne, ma sens Może być super też
Ja wynalazcą jestem, więc…
Choć tradycja fajna jest
Myślę, że to, co inne jest
Też może mieć sens!
Co? Groszku, ciągle jesteś głodny?
Zaczekaj, pomogę ci.
Niech to gwiazda!
To Księżycobrzuchy Snicz w pływającym pływaku.
To przypomina moje żagloskrzydła.
O nie! Spóźnimy się na próbę! Biegiem!
Gwiazdowe Snicze pilnie pracowały,
wielkie wydarzenie razem szykowały.
Święto Gwiazdy było tuż, tuż,
uwijali się, by wszystko było gotowe na już.
Gdzie ta dziewczyna?
Jestem!
Nie zauważyła mnie pani?
Chyba nie.
Moje błyszczące gwiazdki, czas przećwiczyć waszą przemowę.
Część, w której dzieci mówią,
dlaczego jesteśmy lepsi od Księżycowych.
Mam jedno pytanie.
Tak, Stelko?
Spotkała pani Księżycowego?
Czy spotkałam? Oczywiście, że nie!
Skoro ich nigdy nie spotkaliśmy,
to skąd wiemy, że jesteśmy lepsi?
No ładnie.
Stelko, ależ to jest przemowa,
którą Gwiazdowi powtarzają od pokoleń.
Tak, ale właściwie dlaczego?
Jest jakiś powód?
Oczywiście, że jest.
Powód jest taki, że my mamy gwiazdy.
A oni nie.
No i… przez to, że mamy te gwiazdy, jesteśmy lepsi.
Ale to nie ma za bardzo sensu.
Stelko, po prostu tak już jest.
Koniec pytań. Czas na próbę przemowy.
Stelka rozmyślała o tamtym obrazku.
Spokoju nie chciał jej dać.
Myślała o Księżycowych w dzień,
jak i w nocy, zanim poszła spać.
Nie boję się Ciekawię się
Poznać was lepiej chcę
Czy to prawda, co o was mówią?
Wszystkie Snicze
Niech przestaną dzielić nas różnice
Czy prawdą jest, że coś innego
Może też mieć w sobie coś wspaniałego?
O poranku Stelka plecak spakowała.
Koniec rozmyślania, tutaj trzeba działać.
U Gwiazdobrzuchych praca wre,
a Stelka po cichu wymyka im się.
Stelka i Groszek idą w stronę plaży.
Chcą spotkać Księżycowego, gdyż to im się marzy.
Powiedz, jeśli zobaczysz Księżycowego.
Co? Groszku?
Sylwestrze Małpkowski Groszkowski.
To poważna sprawa.
Mam mieć się za lepszą od nich,
nie znając żadnego?
Na wodzie nikogo nie widzę.
Ubzdurałam sobie, że przyjdę i od razu znajdę
Księżycobrzuchą!
Tam jest!
Na gwiazdy!
Księżycobrzucha w pływającym pływaku!
Muszę się jej przedstawić.
Nie wolno mi iść na plażę,
ale ja się tylko przywitam i wrócę.
Nie wiem, co się stanie, ale to jest właśnie fajne.
Halo!
Ja, krab i łajba nasza…
- Przepraszam! - Już ja ją naprawię
Cześć!
Praca w rękach wre Nie, nie poddam się
Dziś naprawię cię!
Hej, jestem Stelka Śmiszek.
O! A to niespodzianka!
Ale raczej miła.
Nie typu: „Niespodzianka! Jestem duchem!”.
Nieważne. Jestem Patka Bajorska. Miło mi cię…
O, gwiazda.
Gwiazda?
Gwiazda!
Niespodzianka!
Jak się tu dostałaś?
Przyszłaś z Zakazanej Plaży?
Cóż…
Tylko… proszę…
Nie ruszaj się!
Czy ty się mnie boisz?
Co?
Nie.
No co ty.
Tak. Słyszałam straszne rzeczy o Gwiazdowych.
Naprawdę? Ale jakie?
Słyszałam, że macie długie pazury i ostre kły.
Nie. Żadnych pazurów. Zero kłów!
No dobrze. Faktycznie nie miałam racji.
Ale i tak nie powinnaś u być.
Wracaj do swoich drzew.
Proszę.
Ej, Groszku, tylko rozmawiamy.
- Muszel! - Groszek!
Muszel, nie podskubuj małpki!
Przepraszam. Muszel chciał mnie obronić.
Rozumiem. Groszek też chce mnie bronić.
Groszek! Przestań!
Teraz obie jesteśmy na Zakazanej Plaży.
Nie jest dobrze. Jest bardzo źle.
Myślę, że musisz wziąć swoje rzeczy i…
Ty to narysowałaś?
Tak, ale nikt nie rozumie…
Żagloskrzydła!
- Są wspaniałe! - Serio? Tak myślisz?
No jasne, oczywiście, tak.
Chodź.
Powiedz mi, jak ty na to wpadłaś?
Jestem wynalazczynią.
Pomysły wpadają mi do głowy.
Ale to tylko pomysły.
Nic nie zbudowałam.
Nie mówiłaś, że jesteś genialną konstruktorką!
Ja tak tylko…
Chyba przesadzasz.
Jesteś dziwnym, obcym Sniczem
Przepraszam, czasami śpiewam. To trochę dziwne, wiem.
Nie, to fajne.
Jeszcze trochę dokręcę i…
Gotowe! Sprawdźmy.
Na gwiazdy!
Nie wierzę, że zbudowałaś moje żagloskrzydła!
Skrzydła. Schowam. Skrzydła!
Stelka, tylko ostrożnie z nimi.
Świetnie, dobra!
Niech nam pokażą, co potrafią.
Stelka!
To było…
wspaniałe!
Patko, opowiem ci o sobie.
Lubię tańczyć wciąż
Tańczę zawsze, zanim pójdę spać
- Ty też? - No wiesz
Ja też
Kiedy myślę, lubię
Tak po prostu na głowie stać
- Ty też? - No wiesz
Ja też
Lubię żonglowanie
Mogę tak cały czas
Kocham mego Muszla
Ja Groszka! Super para z nas
Dobrze bawię się
- By to trwało chcę - Ja też
Zrobimy coś fajnego we dwie
Ty też?
Ja też
Ty też?
Ja też
Ty też?
Nie wypada, ciągle truli
Tak mówili również mi
Lecz nie miałam przyjaciółki Tak bliskiej mi jak ty
Chyba całe życie czekam
By z kimś bawić się jak my
Ty też?
Ja też. A ty?
Bardzo też!
Ja też
O! Chyba powinnam już wracać.
Żegnaj na zawsze.
Myślałam, że jutro znowu się tutaj spotkamy.
Właściwie… oczywiście, tak.
Tylko czy… jesteś pewna, że nikt nas nie zobaczy?
Nie, ale to jest właśnie fajne. Co?
No nie wiem, czy nazwałabym to właśnie zabawą.
No i… poszła sobie.
Do zobaczenia jutro!
Dwie Sniczki spotykały się po kryjomu.
Stelka codziennie wymykała się z domu.
Złamała zakaz bycia na plaży,
ale kontakt z Księżycobrzuchą jej się marzył.
Na zabawie spędzały dnie
i coraz głębsza przyjaźń łączyła je.
Dlaczego musiały to ukrywać? Kto wie…
Okropne, że mieszkasz blisko,
a nie mogę cię odwiedzić.
Rodzice by się wściekli, gdybym cię przyprowadziła.
Chcesz przyjść, to musisz mieć księżyc na brzuchu.
Gdybyśmy miały maszynę, która stempluje księżyce,
mogłabym zobaczyć, co chcę.
Muszę lecieć. Ale widzimy się jutro, tak?
Widzimy się bladym świtem…
No i… poszła.
Zaspałem. Co dzieje się?
U Śmiszków praca wre.
Święto Gwiazdy odbędzie się dziś.
Gwiazdowi do późna będą się bawić.
Jest i nasza błyszcząca gwiazdka.
Tato, święto jeszcze się nawet nie zaczęło.
Stelko, uwieczniamy każdy ważny moment,
a to jeden z najważniejszych dni.
Bez presji.
Jesteś gotowa na przemowę?
Tak, zapamiętałam każde słowo.
Ale skoro o tym rozmawiamy,
tak sobie myślę,
dlaczego Gwiazdobrzuche mają się za lepsze?
Znowu to samo.
Dlaczego o to pytasz?
I to akurat dziś.
Dobrze. To było tylko pytanie.
O co ci chodzi? Nie musisz wszystkiego kwestionować.
Rób to, co Gwiazdowi robią od zawsze.
Lecę już.
My też musimy już iść.
Wieczorem ma lać. Zaklinajcie, by nie padało.
Nie przejmuj się swoją przemową. Będziemy trzymać kciuki.
Oczaruj nas, córciu.
Przed wieczornym świętowaniem
Stelka zabawę z Patką ma w planie.
Hej, Patko!
Co to jest?
Takie tam.
To jest księżyco-stempel.
Zrobiłaś moją maszynę?
Właściwie, oczywiście, tak.
Wchodzisz tędy, a maszyna stempluje ci księżyc na brzuchu.
I to działa?
Spróbuj sama, to się dowiesz.
No i poszła sobie.
Niedobrze, ale fajnie.
Może źle, ale fajnie.
Jestem Księżycobrzucha?
Jestem Księżycobrzucha!
Maszyna działa! Wspaniale!
Udało nam się!
Dobra, idziemy.
Wszystko mi pokażesz:
dom, rodzinę i… szczotkę do zębów.
Czekaj. Chcesz teraz zobaczyć wioskę Księżycobrzuchych?
Święto Gwiazd zaczyna się wieczorem.
Zdążę zobaczyć, jak żyją Księżycobrzuche.
No nie wiem.
Zbudowałam maszynę, by wiedzieć, czy potrafię.
Muszę się zastanowić.
Nad czym? Przyjaźnimy się.
Nie możemy się bawić,
bo jacyś zgrzybiali Snicze tak postanowili dawno temu.
Wchodzisz w to? Idziemy razem?
Właściwie… zdecydowanie tak!
Zrobimy to!
Tak, zrobimy to!
Płynęły po morzu, kołysane przez fale.
Stelka podziwiała widoki, było wspaniale.
- No hej! - Hej!
Co to wyskoczyło z wody?
To są ryby!
„Ryby”. Fajna nazwa.
Groszku, pływające pływaki!
Mogę poprowadzić twój pływak?
O nie, nie!
Nie będziesz umiała, a zwłaszcza ten.
Sama go zbudowałam.
Ale ja proszę, proszę!
Możesz potrzymać ster, ale tylko przez…
To jest super!
Ej, no weź!
Stelka, musisz już zwolnić.
Przepraszam panią! Znajoma nigdy nie była na łodzi!
Jak to w ogóle możliwe?
Stelka!
To było…
Przerażające!
To bardzo ważne, żeby nikt nie dowiedział, że jesteś…
Gwiazdobrzucha.
Opanuj się trochę.
Przecież jestem opanowana.
Widziałaś to?
Ryby są takie dziwne!
Stelka!
Spoczko. Pamiętam.
Szybko! Chcę wszystko zobaczyć.
To dla mnie jak spełnienie marzeń
Zobacz to
Jak najwięcej zobaczyć chcę
Moje oczy głodne są wrażeń
Spokojnie i słuchaj się mnie
Jasne.
Spokojnie i słuchać się ciebie.
Żaden problem.
Zobacz to, zobacz to
Hej.
Zobacz to, zobacz to!
Stelka?
Snicze mnie witają
Ryby uwielbiają
Tak cudowne rzeczy tu są
Zobacz, zobacz to
Patrz na to!
- Mamy maski! - Siadajcie
- Na pokład! - Umiecie tak?
Proszę dwie falki, śmaczek i rybojagody też.
Co chcesz, proszę, bierz.
To rachunek, wiesz?
Zobacz to, zobacz to
Albo to, albo to
- Zobacz to - Albo to
- Zobacz to - Snicze mnie witają
Ryby uwielbiają
Proszę, oto… twój śmaczek.
- Śmaczek. - Śmaczek.
Zobacz, zobacz to
Obrazy, zapach, dźwięki
Nowości z wszystkich stron
Nie wierzę wprost, że takie cuda są
Zobacz, zobacz to
I to, i to, i to!
O, albo to!
Na gwiazdki, ale tu fajnie.
Jedzenie jest pyszne,
a woda taka… wodnista.
Wszystko jest zupełnie inne.
To nie może się znudzić.
Skoro już wszystko widziałaś, wracajmy.
A twoja rodzina?
Nie możesz jej poznać, a zwłaszcza brata.
Dlaczego?
Bo wszystko może się wydać
i będziemy miały kłopoty.
Proszę, Patko. Tylko się przywitam i wrócę do siebie.
Obiecuję.
No nie wiem.
Nucę piosenkę jak ty
Rodzinę twoją bardzo poznać chcę
Dobrze
Ale tylko na chwilę.
Tak!
Fale je bujały, one się uśmiechały.
Przed sobą cały dzień miały.
Stelka z rodziną Patki spędzi czas,
nim Święto Gwiazdy rozświetli las.
Halo! Jest ktoś w domu?
Jesteśmy w kuchni.
Cześć, mamo i tato.
Poznajcie moją nową znajomą, Stelkę.
Bardzo miło mi poznać panią i pana Bajorskich.
Ty pewnie jesteś Polcia.
Śliczną masz rybkę.
Jesteś śmieszna.
Niech zgadnę, Patryk.
Dokładnie to detektyw Patryk.
Mój mały Patryś myśli, że jest prawdziwym detektywem.
Mamo! Jestem prawdziwym detektywem.
Ja widzę…
wszystko.
Ale.. tu nie ma co oglądać.
Na pewno musisz zająć się ważnymi sprawami.
Czy to nie podejrzane, że nigdy cię nie widzieliśmy?
Znamy się tu wszyscy.
Jasne, ale Stelka mieszka bardzo, bardzo daleko stąd.
Wpadłyśmy się przywitać. To pa.
To nieładnie tak wpadać i wypadać.
Zostajecie na kolację.
Że co?
Że ja?
Tak, ty. Księżycowi troszczą się o siebie,
a ty jesteś jedną z nas.
Świetnie.
Znam dobry żart.
Dlaczego kaczki mają pióra?
Nie wiem. Dlaczego?
Bo nie wyrosły im futra.
A to dobre!
Musimy porozmawiać, dzieci.
Nadciąga burza i może nie być bezpiecznie
w wiosce Księżycowych.
Jeśli fale będą za duże, płyniemy na płyciznę.
Zrozumiano?
Tak, tato.
Prosiliście kiedyś Gwiazdobrzuchych
- o przenocowanie? - Nie! Stelko.
Tylko dopóki nie minie burza.
Obędzie się bez Gwiazdowych.
- I tak by nam nie pomogli. - Ale…
Gwiazdowym nie można ufać.
Przepraszam.
Kto chce deser? Ciastka z wodorostami.
- Ja! - I ja!
Miło widzieć Patkę z taką przyjaciółką.
Cieszymy się, że tu jesteś.
„Cieszymy się, że tu jesteś”.
Dajcie spokój.
Ta dziwna Sniczka coś ukrywa i dowiem się, co to jest.
Dam temu tytuł: „Sprawa Podejrzanej Sniczki”.
Gdzieś tu musi być jakaś wskazówka.
Proszę, proszę, co my tu mamy?
Chcę tylko zobaczyć, co jest w plecaku.
Mój tyłek!
Dopadnę cię, ty wredny krabie!
Hej! Gdzie są ciastka?
Przykro mi, Patryczku. Skończyły się.
Ja zjadłam pięć.
Stelka i ja idziemy się przepłynąć.
Tylko miejcie oko na pogodę.
A jeśli fale staną się zbyt duże…
Płyńcie na płyciznę. Wiem.
Dziękuję za obiad. Był przepyszny.
- Miło się gadało. - Idziemy!
Jaka przemiła Sniczka.
Też idę się przepłynąć.
A jego co ugryzło?
Dziękuję, Patko. To był mój najlepszy dzień.
Właściwie, oczywiście, tak. Było super.
Zaraz zacznie się twoje święto.
Czekaj. Czekaj!
Czekam.
Wpadłam na świetny pomysł!
Użyjemy maszyny, by zrobiła ci gwiazdę na brzuchu.
Pójdziesz ze mną na uroczystość!
Będzie jedzenie, muzyka, atrakcje. Spodoba ci się!
Święto Gwiazdy?
Nie mogę. Mogę?
Nie mogę. A może mogę?
Oczywiście, że tak!
No chodź, zgódź się!
Sniczki płyną do maszyny dlatego,
by zmienić Patkę w Gwiazdobrzuchego.
Patryk płynie, śledząc je,
bo ich tajemnicę odkryć chce.
Proszę! Jak nowa.
Witaj, mała gwiazdo. Miło, że wróciłaś.
Ustawisz maszynę, żeby robiła gwiazdy?
Właściwie… oczywiście, tak.
Mam nadzieję.
Muszę w niej trochę pogrzebać.
Zakazana Plaża?
Co te dwie tam znów knują?
Aha! Gwiazdobrzucha Sniczka!
Wiedziałem, że coś ukrywa! Wiedziałem!
Muszę to powiedzieć!
To idzie tutaj, a to…
Święto się zaczyna. Kończysz?
Muszę sprawdzić, czy działa.
Poprawić i przetestować.
Nie mamy na to czasu! Szybko!
Dobrze, dobrze.
Jak to wygląda?
No niezbyt.
O nie! Nie dokręciłam tego wihajstra.
Spokojnie, naprawię to.
Nikt nie zauważy, że gwiazda jest… inna.
Będą zajęci świętowaniem.
Jesteś pewna?
Nie, ale w tym cała zabawa.
Przebieraj nogami, za chwilę parada.
Patka weszła do lasu, widok ją zdumiewa.
Wszystko takie ogromne. I kwiaty, i drzewa.
Uśmiech na buzi ma dziewczyna.
Weszły, a tu parada się zaczyna.
Pójdę się przygotować.
Zostań z Groszkiem i obejrzyj paradę.
Będę ci kibicować!
Gwiazdy świętują!
Gwiazdy brylują!
Szczudła weź
I trąb jak ja
Bo Gwiazdowym być
To dumnie żyć
Nie ma co kryć!
Lepszy jest, kto gwiazdę ma
Bo Gwiazdowym być To dumnie żyć
Bo Gwiazdowym być
To dumnie żyć
Brawo!
A teraz moja ulubiona część ceremonii.
Mowa naszych lśniących gwiazdek!
Dalej, Stelko!
To moja przyjaciółka!
Gwiazdowi mają gwiazdy znak,
są lepsze od Księżycowych, o tak.
Z dala się od nich trzymać chcemy,
na wszystkich plażach to my królujemy.
Tak!
Hura!
Stelka spojrzała na Patkę i widzi,
że smutna kumpelka się popłacze.
Twoja kolej, Stelko, bądź naszą dumą.
Naprawdę bardzo bym chciała, ale nie wiem, czy potrafię.
Oczywiście, że potrafisz, tylko bądź sobą.
Mam być sobą.
Dasz radę, Stelko.
Stelka pamiętała, co powiedzieć miała,
lecz po przygodzie wcale nie chciała.
Księżycowi byli dla niej bardzo mili,
ugościli ją i dobrze nakarmili.
Stelka chwilę stała milcząc i myślała,
wreszcie posłuchała serca i co robić wiedziała.
Przepraszam.
Witajcie wszyscy.
Powiem wam coś ważnego.
To może zabrzmieć dziwnie.
- O nie. - O tak.
Chcę powiedzieć, że…
Tam jest!
Nie bój się, Patko, uratujemy cię!
Mamo, to nie tak! Ja wszystko wytłumaczę.
Dość! Oddaj mi moją Księżycobrzuchą siostrę!
Na gwiazdy!
- Że co? - Ona ma gwiazdę.
To nie jest prawdziwa gwiazda. To farba!
Farba?
Uwaga.
Idą Księżycowi. Są na Zakazanej Plaży.
Gwiazdowi, na plażę!
Nie pozwólmy im się zbliżyć!
Na plażę!
No i sprawa podejrzanej Sniczki jest zamknięta.
Wredny krab.
Deszcz lunął z czarnych chmur na niebie,
gdy Snicze na plaży stanęli naprzeciw siebie.
O nie.
Chyba pora na łyk herbaty.
Takie tam się odgrywają dramaty.
Jak to oni.
Po co przywlekliście Księżycową na to święto?
Nie przywlekliśmy. Może to wy wysłaliście szpiega.
Nigdy w życiu.
To kolejny dowód, że Gwiazdowi to najlepsze Snicze.
To Księżycowi są najlepsi.
- Zgadza się. - Tak.
Nie, bo my.
Przestańcie, stop!
Przez całe życie słyszałam, że Gwiazdobrzuche
są najlepszymi Sniczami.
Tak!
Ale gwiazda nie czyni nas najlepszymi.
Księżyc też nie.
Weźmy na przykład Patkę.
Nie jest najlepsza przez księżyc na brzuchu.
Patka jest najlepsza, bo jest mądra.
Jest genialną konstruktorką.
może i jest trochę szalona,
ale nie ma takiej drugiej.
I jest moją przyjaciółką.
A Stelka nie jest najlepsza z powodu jej gwiazdy.
Jest najlepsza,
bo ciągle myśli o tym, jak zrobić coś inaczej,
żeby było lepiej.
Jest wspaniała.
Jest też moją najlepszą przyjaciółką
Rozumiecie? Nie ma lepszych Sniczy i dobrze to wiecie.
To piękna myśl, dziewczynki, ale jest nierealna.
Chodź, Patko, wracamy do domu.
Uwaga!
Drzewa lecą!
Już po nas!
Las nie jest bezpieczny. Słyszycie? Niebezpieczeństwo!
Polcia!
Nie wypływajcie, fale są zbyt duże!
Daj spokój, Bajorski, nasze łodzie dadzą radę.
Albo i nie.
Fale są coraz większe, niedługo cała plaża zatonie!
Zatonie?
I co teraz zrobimy?
Stelka, musimy coś wymyślić!
No już. Myśl.
Już wiem!
Spójrz! To schronienie przed powodzią, a poza tym…
Balon utrzyma nas na wodzie.
To genialne!
Zbudujesz go?
Właściwie, oczywiście, tak.
Zróbmy to!
Słuchajcie! Mamy pomysł, jak uratować nas przed burzą,
ale musimy współpracować!
Współpracować? No nie wiem.
Mamy słuchać jakiegoś dziecka?
Dziewczynki, mówcie.
Plan jest taki.
Zbudujemy pływające schronienie.
Gwiazdowi, zbierzcie dekoracje.
Robi się!
Księżycowi, łodzie na plażę.
No to działamy.
Łodzie postawcie tam, a żagle tam.
Raz, dwa, trzy.
Szyj dalej. Musimy pozszywać wszystkie żagle i dekoracje.
Świetnie. Pompujcie, żeby balon uniósł się w powietrze.
I raz!
Świetnie. O to chodzi.
No kto by pomyślał.
Na pokład!
- Szybko - Ruchy.
Wskakujcie.
Dobra robota!
Hej! Zbudowałaś wysuwaną rampę?
- Fajna? - Tak!
Musimy odpływać. Już.
Patko, to już wszyscy.
Zamykam dach.
Tato, co to za dźwięk?
To dźwięk wielkiej fali.
Płynie na nas!
Będzie uderzenie!
Na gwiazdy!
- O nie! - Co się dzieje?
- Co jest? - O nie!
Wypływamy.
Tak!
Płyniemy!
Dobrze!
Czemu się cofamy?
Na plus, platforma działa.
Minus, odpływamy.
Niedobrze.
Wyciąga nas wgłąb morza!
- O nie. - Odpływamy!
Odpływamy!
Jest niedobrze. Bardzo źle. Najgorzej!
Jeśli przywiążemy platformę do skały, to nie odpłyniemy.
O czym ty mówisz? Ta skała jest za daleko.
Musiałbyś tam polecieć.
Polecieć?
Żagloskrzydła!
Stelko, jesteś pewna, że damy radę?
Nie, ale w tym cała zabawa.
Gdzie dziewczyny?
Już!
Patko! Stelko!
Musi nam się udać.
To jest wspaniałe!
I przerażające.
Jest wspaniale!
Ale i strasznie.
Dalej!
- No dalej. - Dalej.
Damy radę, Stelko!
Tak!
Udało nam się.
Udało im się!
Zrobiły to.
Dobra robota!
Hej.
Stelko!
Patko! Ratuj!
Ciągnijcie wszyscy!
O nie.
Stelko, złóż skrzydła! Ja cię złapię!
Nie mogę! Za bardzo się boję!
Zaufaj mi. Wciśnij guzik.
Teraz!
Mam cię!
Dzięki, Patko.
Było blisko.
Za blisko.
O wiele za blisko.
Zwijamy się stąd?
O tak.
Jahuzuu!
- Dzięki Bogu! - Żyjesz!
- Na szczęście. - Skarbie.
Uratowałaś nas! Tak!
Dalej, Stella!
Brawo, Stelko i Patko!
Burza trwa, ale jesteśmy razem.
Zachowajmy czujność. To będzie długa noc.
Chyba wiesz, o czym mówię.
Patryku.
Chciałem tylko…
Chciałem powiedzieć…
Dzięki za schronienie, które nas uratowało.
- Nie ma za co. - Luz.
A teraz wybaczcie.
Czuję jakiś dziwny zapach i już ja się dowiem, co to jest.
- Patrzcie. - Co?
Księżyc jest piękny.
Gwiazdy też są.
- Burza minęła. - Świetnie!
Udało nam się!
Sniczostycznie!
Widzicie? Nie ma lepszych i gorszych Sniczy.
Księżyc i gwiazdy dzielą niebo,
to niech i Snicze biorą przykład z tego.
Od tamtych zdarzeń minął cały rok.
Przyznam, że Snicze zrobiły mądry krok.
Zdecydowały wtedy, że…
Snicze to Snicze.
Nie ma lepszego i nie ma gorszego.
Tak!
Brawo, dziewczyny.
Mój mały Patryczku.
Mamo!
Święto Księżyca i Gwiazdy.
Stworzyłyście nową sniczową tradycję.
Pękam z dumy.
Ja też.
Nie bój się
Myśleć, o czym tylko chcesz
To, co inne, ma sens
Może być super też
Z różnych stron Na każdą trzeba patrzeć rzecz
To, co inne, ma sens
Może być super też
Gdy tradycja myli się
Serce niech prowadzi cię
Już wiesz? To co inne
Może także mieć sens!
- Zobacz to - Zobacz to
- Snicze mnie witają
Ryby uwielbiają
Oto twój śmaczek.
Twój śmaczek.
Zobacz to, zobacz to
- Zobacz - Obrazy, zapach, dźwięki
Nowości z wszystkich stron
Nie wierzę wprost, że takie cuda są
Zobacz to, zobacz to
I to, i to, i to!
O, albo to…
To, co inne, ma sens
Może być super też
Gdy tradycja się myli
Serce niech prowadzi cię
Już wiesz, że to co inne
Może także mieć sens
Napisy: Agata Martelińska